Tags

Ik hoor nogal eens mensen die heel kritisch zijn op de overheid. Sterker nog, ik doe er zelfs soms aan mee. Of het nu gaat om de lokale politiek of de landelijke ministers, altijd weten anderen precies wat de hoge heren niet goed doen en wat er niet deugt. Nu is er inderdaad genoeg op aan te merken op heel bestuurders persoonlijk, en op hun beslissingen, helaas. Ik merkte echter bij mezelf dat een negatieve houding je cynisch maakt, en dat is geen vruchtbare houding. Je zou vergeten dat er gelukkig ook heel veel wél goed gaat in het Westland en in Nederland. Nog sterker: je gaat onterecht de mensen wantrouwen die zich naar eer en geweten inzetten voor het algemeen belang.
Ik ging eens nadenken wat vanuit een christelijke overtuiging de juiste houding is tegenover de overheid. Is dat alles wat ze doet nauwlettend volgen? Nee, dat is geen christenplicht, ongeïnformeerd zijn is geen zonde. Moet ik over ze oordelen? Jezus zegt ‘oordeel niet opdat je niet geoordeeld wordt’. Ik mag so wie so alleen een oordeel over iets of iemand hebben als ik me echt in de zaak verdiept heb – meestal niet dus. Ik hóef over een heleboel zaken helemaal geen mening te hebben! Bovendien, als een politicus niet integer blijkt, dien ik niet ‘zie je wel’ te denken, daar hoor ik bedroefd over te zijn. Dat is heel iets anders!
In de Bijbel vond ik echter één ding dat ik wel moet doen: bidden voor de overheid. Wat zou het zegenrijk werken als mensen na het lezen van het politieke nieuws niet allerlei kritische kanttekeningen plaatsten, maar als ze allemaal een schietgebedje deden: ‘Heer, geef hen wijsheid over dit onderwerp’! Of als u niet zo van het bidden bent: dat u ze in uw hart wijsheid wenst. Een heel andere houding, die je blik op bestuurders verandert.
Daarom is mijn goede voornemen voor 2018: minder uitgebreid het politieke nieuws volgen, en het plaatselijke en landelijke bestuur noemen in mijn dagelijks gebed. Benieuwd wat dat doet met mij, en met hen!

Advertenties