Preek ‘Maria en Elisabeth’ n.a.v. Lukas 1:39-56

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: eenzaanheid]
we leven in een dichtbevolkt gebied in Nederland. Dus je zou zeggen: er zijn altijd wel mensen om je heen, alleen hoef je niet te zijn. Toch blijkt eenzaamheid een groot probleem te zijn in onze samenleving. Bij een onderzoek uit 2016 gaf 43 procent van de volwassen Nederlanders aan zich wel eens eenzaam te voelen. 43 procent! Er zijn vast wel mensen in de buurt: in het huis naast je, als in de winkelrij staat, of in de schoolbank naast je, maar toch kun je je eenzaam voelen. Misschien juist wel in deze donkere dagen voor kerst. Zijn er mensen die je niet alleen even toevallig tegenkomt, maar die echt om je geven? Zijn er mensen met wie je echt een gesprek kunt voeren dat wat dieper gaat? Je kunt je alleen voelen, ook in een drukke stad of een volle aula van de middelbare school. Ik denk aan ouderen: als je man of vrouw overlijdt, als leeftijdgenoten meer en meer wegvallen, je kinderen zelf een druk gezin of baan hebben – of misschien heb je geen kinderen… Van de 85-plussers voelt meer dan 60 procent zich eenzaam.
Maar ook als je jonger bent, of gewoon jong, kun je je eenzaam voelen. Je zou zeggen: dankzij de telefoon en sociale netwerken Lees verder

Advertenties

Preek ‘Maria als voorbeeld’, n.a.v. Lukas 1:26-38

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: lichtdragers]
in de weken voor Kerst staan we, met de kindernevendienst, stil bij een aantal mensen die lichtdragers zijn. Mensen die we ontmoeten rond de geboorte van Jezus. Vorige week hoorden we over Zacharias, deze week staan we stil bij Maria.
Hebt u iets met Maria? Onder protestanten heeft Maria nooit zoveel aandacht gehad als bij de katholieken. En toch, ze is niet zomaar iemand. In het vervolg wordt ze zelfs genoemd: de meest gezegende onder de vrouwen! We mogen haar dus zeker hoog houden. Alleen… het ligt eraan op welke manier. In de katholieke devotie kwam Maria soms erg aan de kant van God terecht. Je hebt ‘onze lieve Heer’ en ‘ons lief vrouwke’. God de Vader, en… nog net niet ‘God de moeder’, maar wel ‘de moeder van God’. Zo moet het niet! Niet bidden tot haar, niet je heil van haar verwachten. Dan gaat het mis, en daarom is er bij protestanten altijd een zeker huiver geweest om Maria teveel eer te geven.
Hebt u iets met Maria? We mogen Maria echt wel hoog houden! Maar dan als Lees verder

Preek ‘de dood van Mozes’ (Exodus 34), einde kerkelijk jaar

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Mozes klimt omhoog, de berg Nebo op. Hij stijgt op boven het rumoer van de mensen, boven alle drukte in het tentenkamp van het volk Israël. Jaren lang heeft hij het geleid, maar nu gaat hij alleen. Alleen omhoog, zijn laatste reis, de berg op. Honderdtwintig jaar is Mozes, Bijbelse maximumlengte voor een mensenleven. Toch kan hij de steile tocht bergopwaarts voltooien. Zijn kracht is niet afgenomen, zijn oog is nog helder.
En toch… Mozes mag niet verder. God heeft gezegd: zijn tijd is gekomen. Daar, boven op de berg zal hij sterven. Sterven met uitzicht op het beloofde land, dat wel. Sterven met de HEER direct naast hem, dat ook. Maar toch: sterven. Hijzelf zou nog graag vérder gaan, het volk leiden het beloofde land in. Er is nog zoveel te doen. Maar het mag niet zo zijn. God zegt: Ik bepaal de tijd. Je werk, je taak, daar heb ik al een ander voor aangewezen. Zelfs jij, Mozes, bent niet onmisbaar. Dat ben alleen Ik.
De dood van Mozes, deze geschiedenis staat centraal vanmorgen, op de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We denken aan de mensen Lees verder

Preek ‘na de uittocht de woestijn’, Ex. 13, dankz. HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen Exodus 12:40-42 en Exodus 13:17-22

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: in medias res]
Daar loop je dan, door in de woestijn! Gisteren nog een slaaf in Egypte, en nu: vrij! Wat en open ruimte! Uitzicht tot aan de horizon. Alle speelruimte om je heen, geen slavendrijvers te zien, geen bouwsteigers, geen quotum aan bakstenen. Het ruikt zelfs anders, hier in de vrijheid. Je voelt de zon, je voelt je spieren. Je hoort het geluid van ontelbare voeten en poten over de droge grond. Uittocht!
De situatie van het volk Israël is in één nacht compleet veranderd. De HEER heeft zijn volk bevrijd, tien plagen had hij op Egypte afgestuurd. Israël was beschermd door het bloed toen de oordeelsengel rondging. Beschermd, en bevrijd. De hele strijd tussen God en de farao, zeven hoofdstukken lang, is beslist. En nu is Israël vrij, vrij als Gods volk!
Maar wat betekent dat concreet? Je kijkt eens om je heen. Dor land zie je, een kale wildernis. Ja, vrij ben je, maar al snel begin je verder te denken. Hoe nu verder? Bevrijd van een slavenbestaan naar een zandbak… Je dacht even dat het verhaal nu klaar was, maar het begint pas! Wat is de weg naar het beloofde land? Hoe lang zal die zijn, en hoe zwaar? Kunnen de kinderen en de schapen en geiten het wel aan? Ja, je bent vrij – maar je bent er nog niet!
Zo treffen we het volk van God aan vanavond, nadat ze het Pesachfeest hebben gevierd. Wij hebben vanmorgen, en sommigen van ons zojuist, het Heilig Avondmaal gevierd. En dan… dan wordt het weer maandag. Het werk roept of de kinderen zeuren of de zorgen zijn er weer. We werden erop gewezen aan Jezus’ tafel: je bent vrij! Gered en bevrijd. Maar… in het beloofde land zijn ook wij nog niet! Lees verder

Preek ‘beschermd en bevrijd door bloed’, HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen Exodus 12:1-13. De aanvangstekst was 1 Korinthe 5:7b

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
vanmorgen vieren we hier het Heilig Avondmaal. We worden genodigd om aan tafel te gaan, aan de tafel van Christus. Brood en wijn mogen we delen die ons met Hem verbinden.
Hoe u of jij de viering van het Heilig Avondmaal beleeft, kan heel verschillend zijn. Veel van u hebben het al vaak meegemaakt. Als je jong bent, denk je misschien: Heilig Avondmaal, dat betekent een lange kerkdienst. Er is voor je gevoel weinig aan te beleven. Zeker als je zelf nog niet mag deelnemen, dan zit je erbij en je kijkt ernaar. Wat is er te zien? Dat kan per keer verschillen, maar ook per gemeente. Het is voor mij de eerste keer dat ik hier de viering van het Heilig Avondmaal mag leiden, dus voor mij is het ook nieuw. Dingen gaan weer net anders dan ik gewend was uit mijn vorige gemeente, maar de kern is gelukkig hetzelfde!
Over die kern wil ik vanmorgen in de preek kort iets zeggen, voordat het Avondmaal gevierd wordt. Ja, gevierd! De maaltijd van de Heer is een viering. Ondanks plechtigheid en ontzag mag vreugde de grondtoon zijn. Want wat vieren we vanmorgen? Wel, eigenlijk dit: Paasfeest en goede vrijdag tegelijk. Paasfeest geeft de vreugde, omdat Jezus leeft en redt – Goede Vrijdag geeft het ontzag, omdat we gedenken wat het Hem kostte: zijn leven en bloed!

[bescherming door bloed toen]
Uit de Bijbel hoorden we over de instelling van het Pesachfeest. Ook daar vind je die dubbelheid: redding door bloed, én bevrijding voor Gods volk! Dat zijn meteen de twee punten in deze overdenking. Lees verder

Preek ‘doe het zuurdesem weg’, voorbereiding HA

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Exodus 12:14-20 en 1 Korinthe 5:1-8

Link voor gewetensonderzoek waarnaar in de preek wordt verwezen: http://www.boetesacrament.nl/pagina.php?n=4

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: matzes]
ik liet zojuist bij het kindermoment een paar matzes zien. Matzes, crackers gemaakt van allen meel en water, niet gerezen en daardoor erg plat. Uit het Bijbelboek Exodus hoorden we over het ‘feest van de ongedesemde broden’ – in het Hebreeuws staat daar ‘matzot’, het meervoud van matze. Het feest van de ongedesemde broden, dat is een andere naam voor het Joodse Pesachfeest, dan worden er matzes gegeten. Soms zie je ze ook wel bij christenen rond het paasfeest – Pasen is immers het christelijke broertje van Pesach.
Het is wel zeker dat het Jezus en zijn leerlingen het allereerste Heilig Avondmaal gevierd hebben met ongezuurde broden, met matzes. Immers, het Heilig Avondmaal werd ingesteld tijdens het Pesachmaal. De ouwel, plat en rond zoals men in de Rooms-katholieke kerk gebruikt bij de eucharistie, is eigenlijk ook een soort van matze. Het is ergens wel jammer dat wij die verbinding zijn kwijtgeraakt en gewoon brood gebruiken – zo gaat een verwijzing naar de Joodse wortels van het Heilig Avondmaal verloren. In de preek van vandaag en volgende week zal ik echter proberen die verbinding juist duidelijk te leggen. Want Paulus zegt, we hoorden het, niet tegen Joden die Pesach vieren, maar tegen ons: doe het zuurdesem weg! Wat dat inhoudt, gaan we horen. Lees verder

Preek ‘de arme weduwe, Tolstoj, en wij’ n.a.v. Markus 12:44

Tags

, , , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Uit de Bijbel hoorden we de geschiedenis van een arme weduwe die haar laatste muntjes geeft in de offerkist in de tempel. Eén van de mensen bij wie deze geschiedenis een belangrijke rol in zijn leven heeft gespeeld, is de Russische schrijver Lev Tolstoj, bij sommigen wel bekend als schrijver van boeken als ‘Oorlog en Vrede’. In de loop van de preek zal ik iets van zijn leven laten terugkeren.
Tolstoj was behalve schrijver een Russische edelman met een flink vermogen. Op een dag was hij samen met de timmerman Simeon in Moskou aan het wandelen. Ze liepen over de Dragomilov-brug in Moskou, toen ze een bedelaar ontmoetten. De timmerman Simeon haalde een munt van drie kopeken uit zijn zak (een kopeke is het honderste deel van een roebel). Hij gaf dat driekopeke-stuk aan de bedelaar en vroeg twee kopeken terug . De bedelaar had echter maar één kopeke terug, blijkbaar had hij nog heel weinig ontvangen. De timmerman wilde het muntje al aannemen, maar hij kwam tot andere gedachten. Hij sloeg een kruis, gaf het muntje terug, nam zijn muts af en liep door. Tolstoj, de edelman, gaf 20 kopeken, waar de bedelaar bijzonder blij van ging kijken. Terwijl hij verder wandelde ging Tolstoj bij zichzelf te rade. “Simeon bezit als kapitaal zes of zeven roebel, dat weet ik; hij gaf drie kopeken. Ik heb 600.000 roebel in bezit. Dus ik had de bedelaar, om even vrijgevig te zijn, drieduizend roebel moeten geven. Maar ben ik dan wel even vrijgevig? Zelfs al geef ik 100.000 roebel, dan heb ik er nog 500.000 over”. Hij bleef erover peinzen, met grote gevolgen, zoals we nog zullen horen. [bron: E. Drewermann, ‘Beelden van verlossing. Toelichtingen op het evangelie van Marcus’, Meinema, Zoetermeer 1995, p. 169-170]
Ja, wat is veel en wat is weinig als Lees verder

Overdenking Cantatedienst 4-11-2018

Tags

, , , ,

In deze dienst werden uitgevoerd cantates BWV 27 ‘Wer weiss, wie nahe mir mein Ende’ (Wie weet, hoe spoedig ik zal sterven) en BWV 125 ‘Mit Fried und Freud fahr ich dahin’ (Met vreed’ en vreugde ga ik heen).

Uit de Bijbel is gelezen Lukas 2 : 24-33.

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vervreemding bij cantate]
ik kan me voorstellen dat de teksten uit de Bachcantate die we hoorden bij u enige vervreemding opriepen. “Wie weet hoe spoedig ik zal sterven?” – OK, het leven is onzeker, je weet het nooit. Maar er worden wel krassere dingen gezongen: “Ich habe Lust zu scheiden” – ik wil wel weg hier. “Wees welkom! zal ik zeggen, als de dood straks naast mij staat!” Ja, als je hoogbejaard en gebrekkig bent misschien… Maar zo’n houding wordt in de cantate voor iedereen aanbevolen. Richt je op het eeuwige leven, niet op het hier en nu!
Waren de mensen in die tijd soms levensmoe? Welnee! Het leven was echter veel onzekerder. Kreeg je een longontsteking dan was dat levensbedreigend. Kreeg je blindedarmontsteking, dan was dat het einde. De kindersterfte was hoog, de dood dreigde altijd. Een voorbeeld uit Bach’s leven: met zijn eerste vrouw had hij zeven kinderen, maar drie overleden al voordat ze een jaar waren. Toen Bach eens een lange reis maakte en na een maand terugkwam, was zijn vrouw weg. Overleden, en zelfs al begraven. “Wie weet hoe spoedig ik zal sterven?”. Met zijn tweede vrouw kreeg Bach maar liefst 13 kinderen, maar slechts 6 werden volwassen… Ja, hij kon zich wel inleven in de tekst van deze cantate.
Maar wij? Ik las onlangs Lees verder

Preek afsluiting Vakantie Bijbel Club ‘Zoek het uit!’

Tags

, ,

Jongens en meisjes, tieners, volwassenen, gemeente van Christus,

[intro: wie is Jezus?]
vandaag gaat het hier over een heel belangrijke vraag. De allerbelangrijkste vraag in de wereld, kan ik wel zeggen. Ik wil het met jullie hebben over deze vraag: ‘wie is Jezus?’ Misschien weten sommige meisjes of jongens meteen wel het antwoord. Je zegt: Jezus is de Zoon van God! Ja, dat is waar. Andere kinderen komen misschien niet zo vaak in de kerk, maar dan weet je toch ook wel een antwoord: Jezus, dat is de man over wie die bijzondere verhalen in de Bijbel gaan. Hij kon op water lopen! Hij kon zieke mensen beter maken! Jezus is echt bijzonder! Ja, dat is ook een heel goed antwoord. Jezus is bijzonder.
Wie is Jezus? Ik denk dat de grote mensen het soms een stuk moeilijker vinden om daar iets van te zeggen. Jezus, zegt iemand, ja die zei wel wijze dingen. Maar van die wonderen, dat vindt u misschien minder aannemelijk. Wie is Jezus? Een Joodse man van 2000 geleden, zegt een ander. Áls Hij al echt geleefd heeft, zegt een derde, weten we dat eigenlijk wel zeker?
De volwassenen moeten vandaag maar eens goed naar de kinderen luisteren! Jezus zegt het zelf: word als een kind als je in mijn rijk wilt komen. Maar laten we vooral ons afvragen: wie is Jezus voor jou? Lees verder

Berijming psalm 35

1. Bestrijd wie mij bestrijden, HEER.
Kom, help mij, grijp uw schild, uw speer.
Sta op, verjaag wie mij belagen.
Zeg tegen mij: ‘Ik zal je dragen’.
Laat hen die uit zijn op mijn dood
te kijk staan, maak hun schande groot.
HEER, stuur uw engel op hen af.
Laat hen verwaaien zoals kaf.

2. Ze hebben sluw hun val gezet
om mij te vangen in hun net.
Laat hen zelf in de valkuil stappen
waar ik onschuldig in moest trappen.
Dan vult mijn hart zich met muziek;
dan zing ik: ‘Heer, U bent uniek!
U gaat naast zwakke mensen staan
en pakt de onderdrukkers aan.’ Lees verder