Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen Jesaja 26:12-21 en Johannes 11:20-27

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, en in het bijzonder u die in het afgelopen jaar een familielied verloren,

[verdriet en verwarring]
vaak is het leven verwarrend. Lopen de dingen erg door elkaar. Soms lijkt het binnen in je hart alsof het net zo’n herfstdag is als buiten. Herfst, de tijd waar we nu in leven, heeft vele gezichten. Dán schijnt de zon door de wolken, dan valt er een bui – soms wisselt de sfeer buiten voor het raam elke paar uur. Maar, en dat hoort er echt bij, er zijn altijd wel wolken aan de lucht. De hemel is meest grijs, en de warmte is weg. Het is per slot van rekening november! De wind is waterkoud, en je bent blij als je binnenzit. “Trek je terug in je kamers, mijn volk!” – we hoorden het net Jesaja zeggen.
Verdriet en vreugde, donker en licht. Het kan allemaal door elkaar lopen. Juist ook als je een geliefde verloren hebt het afgelopen jaar. Soms trek je je liever terug, en een andere keer kun je echt genieten van een ontmoeting met vrienden. Soms breekt de zon door, andere keren lijkt alles grauw. Grijs en guur.
Deze wisseling van stemmingen past wel bij het Bijbelgedeelte dat we lazen, de woorden uit Jesaja 26. Het is een gedicht dat niet makkelijk is samen te vatten. Er is dankbaarheid, maar ook verdriet. Er wordt terug gekeken naar vroeger, en er is een blik op de toekomst. Wat nu precies de grote lijn is? Lastig te zeggen. Volgens uitleggers is het gedeelte tot vers 18 op te vatten als een klaaglied. Een gebed: ‘Heer, geef ons vrede’ en tegelijk een zucht: het gaat niet goed. Vroeger heeft de HEER gezegend, maar nu lijkt alles zinloos. Het beeld wordt gebruikt van zwanger zijn en dan geen kind, maar slechts wind baren. Kreunen van pijn, persen, maar voor niets. Wat proef je hier een teleurstelling, verdriet. En misschien zijn er wel mensen hier vandaag die dit kunnen meevoelen. Herfst, de bladeren vallen af, de bloemen verwelken, en ook de mens is als een bloem die verwelkt, zegt de Bijbel ergens – we moeten de overledenen herdenken. En dan heb je ook nog alles rond het coronavirus natuurlijk. Verdriet en verwarring. Lees verder

Preek Jesaja 2:1-5, dankzegging HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Jesaja 2:1-5

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
alweer zo’n mooi stukje hoorden we uit de woorden van Jesaja, net als vanmorgen. Een Bijbelgedeelte vol licht en beloftes. Zwaarden omsmeden tot ploegen… geen mens zal meer weten wat oorlog is. Zou je daar niet naar verlangen? Het klinkt al net zo mooi als wat we Jesaja vanmorgen hoorden zeggen over het feestmaal voor alle volken, over de dood die overwonnen wordt en alle tranen weggeveegd. Het is dan ook niet voor niets dat we vanmorgen het ene overdachten en vanavond het andere, want ze hebben veel met elkaar te maken.
Er is echter wel een belangrijk verschil tussen wat we vanmorgen hoorden en nu vanavond. Vanmorgen ging het om zitten aan Gods tafel, vanavond gaat het niet over zitten maar over opstaan. ‘Gods paden bewandelen’ zegt vers 3. ‘Kom mee’, zegt vers 5 en in de grondtekst staat daar nogmaals het woord wandelen. Dat past bij ons nu, nadat we deelnamen aan de maaltijd van de Heer. Eerst zitten, en nu: opstaan en gaan op zijn weg!
Ik heb mijn woorden vanavond verdeeld in drie punten. Ten eerste: wat belooft God eigenlijk, in het gedeelte dat we lazen? Ten tweede: hoe wordt deze profetie vervuld? En ten derde: wat betekent het voor ons? Drie punten dus: wat wordt beloofd, hoe wordt het vervuld, en wat zegt het ons. Lees verder

Preek ‘de Tafel van de Toekomst’, HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen Jesaja 24:1, 7-9, 21-23 en 25:6-12

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis,

[intro]
geen feestjes meer! Geen verjaardagen waar de schaal met hapjes rondgaat en de glazen worden bijgevuld. Geen gezellig familiediner, want het is de bedoeling dat je niet meer dan twee mensen tegelijk thuis ontvangt. Zelfs niet met zijn tweeën uit eten als er iets te vieren is, want alle restaurants zijn dicht. De maatregelen tegen het coronavirus hebben door dit alles een streep gezet. Dat is echt een gemis, al raken we eraan gewend – of misschien afgestompt. De feestmaand december komt eraan, maar die zal er anders uitzien dan andere jaren. Sinterklaas komt niet aan, alleen op de televisie. En kan er dit jaar wel een kerstdiner zijn? Als iemand denkt ‘is dat nu het belangrijkste?’ – nou, denk daar niet te gering over. Met elkaar eten en drinken, dat wat juist zo echt feestelijk is en samenbindt, de ontspannen ontmoeting aan een grote tafel is momenteel niet mogelijk. En dat kan echt pijn doen! Ik vrees dat we het nog wel gaan voelen de komende tijd.
Nu horen we vandaag uit de Bijbel over een tijd en plek waar het heel anders is. Over een groot feestmaal, een uitgebreide tafel voor heel veel gasten. Samen eten van het heerlijkste voedsel, goede wijnen in overvloed. Wat klinkt dat aanlokkelijk! Wat is dat een aantrekkelijk uitzicht, juist nu! En waar dat is? Het is bij de HEER, op zijn heilige berg. Het is in de toekomst, helaas nog niet nu.
Maar toch… het is niet voor niets dat het ons voor ogen wordt geschilderd. Zodat we ernaar gaan verlangen! En bovendien: een klein beetje van deze ontmoeting aan tafel mogen we vandaag al ervaren. Als we namelijk het Heilig Avondmaal vieren, de maaltijd van de Heer. Dan mogen we al iets van deze toekomst proeven! Het thema van de preek vandaag is ‘de tafel van de toekomst’. Lees verder

Preek Jesaja 6, voorbereiding HA

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Jesaja 6 en Openbaringen 4

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
‘Heilig, heilig, heilig’ hoorde Jesaja in zijn visioen. ‘Heilig, heilig, heilig is de HEER’, hoorde Johannes in zijn visioen. ‘Heilig, heilig, heilig’ – het klinkt elke zondag in tienduizenden kerken over de hele wereld. In liederen – ik had het voor deze dienst eenvoudig om er een aantal te kiezen – en in de liturgie. In alle katholieke kerken over de hele wereld klinken deze woorden vanmorgen, en in Oosterse kerken, en ook in wat in onze kerk gezongen wordt vandaag. ‘Heilig, heilig, heilig is de Heer van de hemelse machten’ – alsof de aarde het uitademt, overal waar christenen samen zijn. ‘Heel de aarde is vol van zijn heerlijkheid’ – op deze manier wordt het elke zondag al wat waar. Dit móet worden gezegd, dit móet worden beleden: wie de grote God is. Heilig!
Heiligheid, het is iets waar ze meer gevoel voor lijken te hebben in die kerken waar in elke eredienst het ‘heilig’ wordt aangeheven. Ik zag van de week een filmpje van een orthodox klooster in Irak, en daar is de eredienst heel anders dan bij ons. Plechtig, eerbiedig, soms ook onbegrijpelijk. God is heilig, bij Hem past het alledaagse niet! Of denk aan een rooms-katholieke kathedraal, met hoge pilaren, wierookgeur, schilderingen, kaarsen en gewaden. Je kunt daar van alles van vinden, maar één ding is zeker. Mensen die daar binnen lopen krijgen meer een gevoel ‘dit is iets heiligs’ dan wanneer ze een betonnen zaaltje binnenlopen waar een preek wordt gehouden.
Wij horen bij de protestantse kerk. Veel Lees verder

Preek Dankdag 2020 – ‘danken in de storm’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: danken nu?]
Dankdag vandaag! Een dag om terug te kijken op het afgelopen seizoen, en al het goede dat er is geweest. Maar het afgelopen seizoen was nu niet bepaald gewoon. Ik ga in gedachten terug naar biddag, de tegenhanger van de dankdag in het voorjaar. Biddag, 11 maart, dat was toevallig juist de laatste gewone eredienst die we hier in de kerk gehouden hebben. De zondag erna wás er niet eens kerk! En nu dus dankdag, met al de tijd ertussen sterk gestempeld door het coronavirus en de maatregelen ertegen. Dat geeft wel een heel andere sfeer dan een jaar geleden. Het voelt niet logisch om nu uit volle borst te gaan zingen ‘dank, dank nu allen God’.
Ja, natuurlijk, ook dit jaar is de oogst binnengehaald. De afgelopen tijd kon je overal in het land van Altena de kiepwagens met aardappels zien rijden, en ook de mais en de suikerbieten zijn binnengehaald. Maar de oogst, wie denkt eraan? Misschien is het daarom trouwens goed om wél dankdag te houden, dat we aan zulke zegeningen niet voorbijzien.
Maar verder? Moeten we nu dankdag houden dit jaar? Zou het niet toepasselijker zijn om een extra biddag te houden, zoals vroeger gebeurde in tijden van epidemieën? Ja, je mag dankbaar zijn als je werk hebt, maar dat thuiswerken is toch erg vervelend. En hoe zal het gaan met het bedrijf waar je werkt? Met de economie? Met de opleiding en toekomst van je kinderen? Of moeten we gewoon maar doen alsof er niets aan de hand is en onze zegeningen tellen?
Toch houden we dankdag! Het thema voor de preek van vanavond is ‘danken in de storm’, naar aanleiding van het Bijbelgedeelte dat we lazen. Lees verder

Preek ‘belang van Bijbellezen bij beperkingen kerkgang door corona’

Tags

, , ,

Bijbeltekst die centraal staat: Romeinen 15:4

Gemeente van Jezus Christus, thuis en hier in de kerk,

[intro: huidige situatie]
30 mensen zitten hier in de kerk, meer niet. En om maar met de deur in huis te vallen: het ziet er niet naar uit dat dat spoedig zal veranderen. Nee, misschien wordt het nog wel beperkter. Als de cijfers over coronabesmettingen en ziekenhuisopnames blijven stijgen, zou er zelfs een nieuwe lock-down kunnen komen in één of andere vorm. Kunnen we dan nog wel naar de kerk, of wordt het weer zoals in het voorjaar? Laten we hopen van niet, maar je weet het nooit. En trouwens, al blijft het zoals het nu is, dan is het toch doormodderen tot het voorjaar. Dan zie ik de meeste mensen niet hier in de kerk, zien we elkaar ook niet hier, maar zal de meerderheid moeten blijven meekijken in eigen huis… Wat zal dat uitwerken voor onze kerk? Wat zal dat uitwerken voor uw en jouw leven met God? Lees verder

Preek ‘vrucht van de Geest IX – zelfbeheersing’

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: 1 Korinthe 9:23-27 en 2 Petrus 1:1-11

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters thuis en hier in de kerk,

[intro]
toen ik klein was, lazen mijn ouders me wel eens voor uit de boekjes over Kikker en Pad. Dat zijn heel sterke verhaaltjes die je bijblijven. Eén verhaaltje over Kikker en Pad is vandaag wel heel toepasselijk, want daar komt een zin in voor die ik nog weet: ‘wat wij nodig hebben is zelfbeheersing!’
Wat gebeurt er? Pad komt naar Kikker toe, met een trommel vol zelfgebakken koekjes. Ze genieten er samen van, onder luid gekraak verdwijnt het ene koekje na het andere in hun monden. Maar dan zegt Kikker: “We nemen nog een laatste koekje en dan houden we op. Anders worden we ziek.”
Een goed idee natuurlijk, maar het blijft bij een idee. Telkens pakken ze toch weer een koekje. Opnieuw beloven ze elkaar: “We nemen nog één allerlaatste koekje en dan houden we op.“ Maar het lukt niet, de verleiding is de groot. Dan de doos met koekjes maar dicht doen! Alleen, tja, een doos kun je weer open doen… De doos boven op een kast zetten dan? Nee! Als je erbij kunt om de koekjes weg te zetten, kun je er ook bij om ze weer te pakken. Er is iets anders nodig. “Wat wij nodig hebben, is zelfbeheersing!” zegt Kikker Het eindigt ermee dat ze de laatste koekjes aan de vogeltjes voeren, zodat ze ze zelf niet zullen opeten… Lees verder

Preek Israëlzondag 2020 ‘de geboden en de niet-Joden’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters hier en thuis,

[intro]

afgelopen maandag was het Grote Verzoendag, een heel belangrijke Joodse feestdag. In Israël ligt het hele openbare leven stil op Grote verzoendag en zitten de synagoges stampvol. Dit jaar echter was het anders! Ook in Israël slaat het coronavirus hard toe en gelden er zware beperkingen. In de synagoges mochten zich maar een paar mensen verzamelen, iedereen moest verder thuisblijven. Heel ingrijpend! Het is alsof wij hier geen Kerst zouden mogen vieren in de kerk. Wie zegt trouwens dat het dit jaar niet zover komt? Laten we hopen van niet!
In Israël dus geen vieringen in de Synagoges afgelopen week. En dat terwijl het om zoiets fundamenteel gaat op Grote Verzoendag: de verzoening met God en tussen mensen. Toch zeiden de gezaghebbende rabbijnen: thuisblijven! Waarom? Omdat er een fundamentele regel is in de Joodse wetsuitleg: als je een leven kunt redden, vervallen bijna alle geboden. Massaal samenkomen zou zeker een grote uitbraak veroorzaken en zo levens kosten. Niet doen dus! Hoe lastig dat ook voor een vrome jood is, net als voor ons hier het niet zingen.
Als je een leven kunt redden vervallen bijna alle geboden. Ja, bíjna alle geboden. Niet allemaal! Lang geleden heeft een groep rabbijnen een paar regels aangewezen die dan níet gebroken mogen worden. Deze: niet aan afgoden offeren, geen vlees eten dat op heidense wijze geslacht is, en je verre houden van ontucht. Hier mag je niet in toegeven, al zou je je leven ermee kunnen redden of dat van een ander! Joodse mensen hebben letterlijk hun leven ervoor gegeven, bijvoorbeeld in de tijd van de Makkabeeën. Liever sterven dan offeren, liever sterven dan onrein vlees eten – want ze werden door de vijand voor die keuze gesteld.
Een paar geboden gelden altijd! En laten die nu heel veel lijken op de regels zijn die we hoorden in Handelingen hoofdstuk 15. Lees verder

Preek ‘Vrucht van de Geest VIII – zachtmoedigheid’

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Zacharia 9:9-10, en Mattheüs 5:1-12 en 11:28-30

Gemeente van Jezus, broeders en zusters hier en thuis,

[intro]
je kent misschien van die reclames voor wasverzachter, op de televisie. Een schattig beertje van Robijn, of iemand die met een licht zwijmelende stem een pasgewassen roze sjaal tegen haar wang houdt om te voelen hoe zacht die wel niet is. Met bloemblaadjes die door het beeld vliegen, zachte kleuren en een zacht muziekje. Wasverzachter, voor de zachtste bescherming van uw kostbare kleding…
Weet u, ik moest aan zulke reclames denken bij het Bijbelbegrip dat vandaag centraal staat. ‘Zachtmoedigheid’, daar gaat het vandaag om. En tja, dat klinkt gewoon een beetje ‘soft’ – het woord ‘zacht’ zit er in. Zachtmoedigheid… iedereen zal het wel een goed iets vinden denk ik, je kunt er moeilijk iets tegen hebben. Maar om nu te zeggen dat je erdoor in beweging komt, er vol vuur van raakt? Nee, dat past er slecht bij.
En wat is zachtmoedigheid eigenlijk? Letterlijk ‘zacht zijn van gemoed’. Ik zie er een schilderij bij voor me, in gedachten, met pasteltinten. Lichtblauw, lichtgeel, roze, zandkleur enzovoorts. Geen scherpe lijnen op dit schilderij, maar vervaagde contouren als op een aquarel. Beetje dromerig. Zie je het voor je?
De vrucht van de Geest is… zachtmoedigheid. Maar wat is dat? Een soort vage vriendelijkheid? Zachte zweverigheid? We gaan het horen vandaag! Lees verder

Preek Startzondag 2020

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Psalm 1 en Lukas 18:18-23

Gemeente van Jezus Christus hier en thuis, jong en oud,

[intro: wat is een een bloeiend/gelukkig/goed leven?]
‘het goede leven. Bloeien in Gods licht’ – dat is het thema wat centraal staat vandaag. Aangereikt vanuit de landelijke kerk. Het goede leven, bloeien – misschien moeten we maar eenvoudig zeggen: gelukkig zijn. Hoe word je dat? Wanneer ben je dat? Wanneer heb je een gelukkig leven? Ik denk dat de kinderen die nu in kerk zitten zich daar best iets bij kunnen voorstellen. Soms, dan voel je je helemaal blij. Als je op school een goed cijfer haalde, als je lekker met je vrienden hebt gespeeld en als dan ‘s avonds je lievelingseten klaarstaat en je ook nog mag opblijven. Als je moeder of vader je naar bed brengt dan zeg je zo ineens ‘wat was dit een fíjne dag!’ Of als opa en oma er waren en je iets leuks met ze hebt gedaan. Het goede leven!
Weet je, als kind is het makkelijker om vol geluk te zijn dan als groot mens. Jezus zegt zelf dat we allemaal moeten worden als een kind. Volwassenen, ikzelf ook, zijn vaak druk; of er zijn zorgen in je hoofd. Je kunt niet zo eenvoudig onbezorgd genieten van wat goed is. Ja, het eten was heerlijk, en deze wandeling met je kinderen is fijn, maar helemaal in het hier en nu leven lukt vaak niet. Kan ook helemaal niet, wat sommige mindfulnessmensen ook mogen aanraden.
Psalm 1, die we lazen, reikt een prachtig beeld aan voor een bloeiend leven. Zijn als een boom aan een stroom. Diep geworteld, stabiel. Fris groen, want er is altijd water. Vruchten groeien op zijn tijd. Je hébt de tijd, een boom is niet iets van even. Er is vrucht, je leven levert iets op. ‘Alles wat hij doet, komt tot bloei’ – zegt de psalm. Bloeien in Gods licht. Zou je niet zó willen zijn? Lijkt je leven hierop? Als dat zo is, ben je gelukkig! Gelukkig die mens – dar begint de psalm mee.
Echter, voor de meesten van ons zal het eerder een verlangen zijn dan de realiteit. Hoe vind je dit goede leven? Hoe krijg je het? Daar gaat het vanmorgen over!! Lees verder