Preek Filippenzen 4:10-23

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: geven aan goede doelen]
er wordt in ons land heel wat aan goede doelen gegeven. Van Natuurmonumenten tot de Kankerbestrijding, van het Rode Kruis tot het Leger des Heils. De kinderen hier in de kerk kennen ze vast wel van de collectes aan de deur. ‘Ding dong’ de bel gaat ergens aan het begin van de avond, jij doet open. Er staat een man of vrouw met een collectebus. ‘Goedenavond, hebt u iets over voor de Hartstichting?’ Jij roept ‘mam, pap, een collecte!’ En dan gooien ze er iets in – of niet. Maar er wordt aan goede doelen nog veel meer gegeven dan in collectes langs de deur. Mensen zijn donateur, of ze maken een gift over via de bank. Honderden miljoenen worden er jaarlijks gegeven in Nederland, en dat is mooi!
NU blijkt uit verschillende onderzoeken dat mensen die christelijk zijn duidelijk méér geld weggeven dan mensen die niet geloven (zie bv. hier). Protestantse christenen zijn zelfs de meest-gevende groep in onze samenleving. Hoe komt dat? Ongetwijfeld door wat de Bijbel zegt over geven en delen en bezit. Jezus Zelf zei bijvoorbeeld: ‘het is zaliger te geven dan te ontvangen’, en ‘verzamel geen schatten op de aarde, verzamel schatten in de hemel!’ Bij geloven hoort geven. U voelt het misschien al aankomen, maar deze preek gaat over uw portemonnee – en over de mijne.
Christenen geven dus blijkbaar meer dan anderen, zegt onderzoek. Maar is dat het enige verschil? Lees verder

Advertenties

Preek Filippenzen 1:21 ‘mijn leven is Christus’

Tags

,

Uit de Bijbel is gelezen: Filippenzen 1:12-26

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: Paulus levensmoe?]
Het gedeelte dat we zojuist lazen uit de Bijbel bevat mooie en diepe dingen, maar kan ook heel wat vragen oproepen. Was Paulus soms levensmoe? schreef ik al in het kerkblad bij de aankondiging voor deze dienst. Hoort hij misschien ook bij de mensen die het tegenwoordig over ‘voltooid leven’ hebben? Hij zegt immers: “voor mij is sterven winst” en “ik verlang ernaar om heen te gaan en bij Christus te zijn, dat is het allerbeste”. Dat gaat wel ver! Kun je uitzien naar je dood? Soms wel, ik merk het bij mensen die heel oud of ziek zijn. Als het leven hier weinig goeds meer te bieden heeft. Hoort Paulus ook bij die groep? Hij zit, als hij deze dingen zegt, in de gevangenis en is in gevaar. Is de dood voor hem misschien een escape uit alle ellende?
Maar laten we wel goed luisteren wat Paulus zegt! Het gaat hem er niet om waar hij van verlost wordt, dar zegt hij weinig over. Het gaat hem erom naar Wie hij dan heengaat. Hij zegt ‘bij Christus zijn, dát is mijn verlangen’. Hij wil bij zijn Heer zijn. Dat is wel een heel ander verlangen dan bij mensen die tegenwoordig ‘voltooid leven’ promoten! Een gelovig verlangen.
Dat kan meteen weer een andere vraag oproepen: moet je dan eigenlijk naar de dood verlangen, als je heel gelovig bent? Is Paulus ons hierin ten voorbeeld? U of jij zegt misschien: nou, ik wil nog niet weg hier hoor! Maar is dat dan een teken van weinig geloof? Paulus heeft toch gelijk als hij zegt ‘bij Christus te zijn, dat is het allerbeste’?
Laat ik u en jou dan meteen geruststellen. Paulus ís een voorbeeld. Maar het gaat hem niet om verlangen naar de dood. Het gaat hem om leven met de Heer. Straks, zeker, maar ook nu! Laten we daarom stilstaan bij de centrale zin uit dit gedeelte, vers 21. “Want voor mij is leven Christus, en sterven winst”. Het gaat erom dat we hem dát kunnen nazeggen. Dat je leven Christus is – dat allereerst. Lees verder

Preek afscheid Kindernevendienst 2019

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: 2 Kronieken 1:1-13 en Filippenzen 4:4-7

Gemeente van Jezus Christus, en vooral jullie, Bieke, Marit, Marjolijn en Sophie,

[intro: situatie van de tieners]
vandaag nemen jullie afscheid van de kindernevendienst. Maar dat niet alleen, dit is een tijd dat er heel veel dingen veranderen in jullie leven. Afscheid van groep 8, je gaat naar de middelbare school. Straks naar school in een andere plaats, afscheid van vriendinnen en de vertrouwde basisschool – en na de vakantie hopelijk een mooie nieuwe start. Als het leven een treinreis is, staan jullie deze zomer op het station om over te stappen op een andere trein. De basisschoollijn is bij het eindpunt aangekomen, en straks vertrekt de rit richting middelbare school-diploma.
Zo’n nieuwe stap kan spannend zijn. Ik weet niet precies hoe dat bij jullie is, maar ik vond het destijds toch best wel eng. Hoe is het op zo’n je nieuwe school? Zul je wel een leuke klas hebben? Is de lesstof niet te lastig? En ga zo maar door. Maar misschien hebben jullie daar helemaal geen last van, dat kan ook. Heb je er juist veel zin in, ben je er helemaal aan toe: nieuwe plek, meer zelfstandigheid, kans om te laten zien wat je kunt!
Nu lazen we zojuist uit de Bijbel. Daar staat een heel goede tip voor als je dingen toch wel spannend vindt. Er staat ‘wees over niets bezorgd, maar vraag God wat je nodig hebt’. Als je het spannend vindt mag je God vragen om je te helpen! Je mag bidden dat het allemaal goed gaat.
Maar wat nu als je niet bezorgd bent, als je er gewoon lekker voor gaat, voor die nieuwe school en alles? Lees verder

Preek Filippenzen 4:4 ‘vreugde in de Heer en in de hoop’

Tags

, ,

UIt de Bijbel is gelezen: Filippenzen 1:3-4, 18, 2:17-18, 3:1, 3:17-4:5. De kerntekst is 4:4

 

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
door sommige mensen wordt geloof als iets zwaars en sombers gezien. Bij christelijke mensen denken ze aan stemmige kleren, ernstige gezichten, sociale controle, ge- en verboden. Het moet gezegd worden, soms hebben kerken of kerkmensen ook genoeg aanleiding gegeven om zo te denken, ook hier in de omgeving. Sommige mensen hier zullen misschien denken aan hun familie of aan hun eigen jeugd. Anderen kennen de boeken van Maarten ‘t Hart of Jan Siebelink, die zo’n manier van geloven in het extreme trekken. Zwaar en somber. En enorm contrast met de Bijbelwoorden voor vandaag: “Laat de Heer uw vreugde blijven. Ik zeg het nogmaals: wees altijd verheugd!”
Aan de andere kant zijn er christenen die helemaal het andere uiterste belichamen. Mensen die altijd opgewekt zijn en blij in de Heer, tot op het irritante af. ‘Wees altijd verheugd’, zegt de Bijbel toch? Maar als het een maniertje wordt, onoprecht, dan staat het eerder af dan dat het aantrekt. Rikkert Zuiderveld dichtte eens over een TV-dominee ‘zijn glimlach staat zó stralend op zijn gezicht bevroren/ het lijkt wel of zijn tanden ook al weder zijn geboren’. Alleen maar Lees verder

Preek Filippenzen 3:14

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: Eric Liddell]
het was op de Olympische spelen van 1924, bij het onderdeel hardlopen. Eén van de laatste races moest nog gelopen worden: de vierhonderd meter sprint. Het startschot klonk, en de atleten renden als één man op de eerste bocht af. Eén van hen werd in de bocht zelfs uit de baan geduwd. Het leek of hij eruit lag, struikelde. Maar in een flits kwam hij weer overeind en hij liet het er niet bij zitten. Het leek zelfs wel alsof hij door die bijna-val extra energie had gekregen. Hij schoot vooruit en net voor de finish haalde hij de anderen weer in. Met een klein verschil won hij zelfs de wedstrijd. In de film ‘Chariots of Fire’, bekroond met vier Oscars, is het prachtig in beeld gebracht.
Wat zou ik gedaan hebben, of u of jij, als je zo’n tegenvaller krijgt? Ik denk dat ik bij het struikelen mijn verlies al haast had geaccepteerd. Je zou natuurlijk kwaad zijn, maar wat is er aan te doen? Ik zou gebukt gaan onder de tegenvaller, maar waarschijnlijk niet zó fanatiek zijn gaan rennen. Ik zou de gerichtheid op de winst verliezen, vrees ik. De atleet over wie het gaat, Eric Liddell, deed juist het tegenovergestelde. Wat er ook gebeurde, hij bleef gericht op zijn doel: winnen, de eindstreep zo snel mogelijk over gaan.
Het lijkt wel of deze atleet, een overtuigd christen trouwens, het Bijbelgedeelte had gelezen dat wij zojuist lazen. “ik vergeet wat achter me ligt en richt me op wat voor me ligt. Ik ga recht op mijn doel af” “niet dat ik mijn doel al heb bereikt, maar ik houd vol”. We krijgen vanavond beelden uit de atletiek aangereikt, om onze weg met God te gaan! Lees verder

Preek Filippenzen 3:1-12 ‘Identiteit in Christus’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: wie ben je?]
Wie ben je? Wat is jouw of uw identiteit? Het is één van de diepste en moeilijkste vragen die en mens zichzelf kan stellen. Wie ben ik eigenlijk? Als je tiener bent vraag je het je af, maar ook als volwassene is het niet eenvoudig om op deze vraag een antwoord te geven. Wie ben je? Je kunt oplezen wat er in je paspoort staat, maar is dat wie je bent? Dat gaat toch wel wat dieper dan naam en geboorteplaats.
Je kunt op verschillende niveaus aangeven wie je bent. Iemand zou kunnen zeggen: ik ben een Keniaan, ik ben christen, hoor bij de Iyuyu-stam en ik ben vader van drie kinderen. Dan gaat het er vooral om bij welke groep je hoort, wat je relaties tot anderen zijn. Een ander zou wellicht zeggen: ik ben arts, ik ben intelligent, ik ben taalmaatje voor asielzoekers en ik speel gitaar. Dan gaat het veel meer om jezelf, wat je doet en wat je kunt. Is het ene beter, of het andere? Ik weet het niet. Maar wie ben je? En nog dieper, wie ben je tegenover God? Wat zegt Hij over mij en u en jou?

[de achtergrond van Paulus’ woorden]
Uit de Bijbel hoorden we opnieuw een gedeelte uit de Filippenzenbrief. Paulus waarschuwt in scherpe woorden tegen een bepaalde dwaalleer. Er waren namelijk mensen Lees verder

Preek Filippenzen 2:14-15 ‘niet ieder alleen, maar sámen een licht zijn’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
ik denk dat velen hier wel het kinderliedje kennen ‘Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht’. Jongeren, jullie kennen het misschien van de zondagsschool: ‘Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht, dat wij zijn als kaarsjes, brandend in de nacht’. En anders misschien een lied van Elly en Rikkert: ‘laat zo je licht maar schijnen, in alles wat je doet, zodat de mensen zeggen: God is goed!’ Schijn je licht, laat je leven stralen!
Zulke liederen lijken op de Bijbeltekst die vanmorgen centraal staat. We staan namelijk stil bij Filippenzen 2 vers 14 en 15. Daar schrijft Paulus het volgende: “Doe alles zonder morren en tegenspreken, opdat u zuiver en smetteloos bent, onberispelijke kinderen van God te midden van een verdorven en ontaarde generatie, waartussen u schittert als sterren aan de hemel.”
Schitteren als sterren in een verdorven wereld – je licht laten schijnen! Paulus heeft hiervoor verschillende dingen geschreven over hoe je als christenen moet leven; hij heeft het voorbeeld van Jezus Zelf aangehaald, hoe Hij alles voor anderen overhad, en dan schrijft hij: ‘doe nu dit alles, dan ben je zuiver en smetteloos, dan schijn je als een ster’. Tja… maar weet je wat nu zo vervelend is? Het is wel een lied om enthousiast te zingen ‘Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht…’ maar het is een erg lastig iets als je het gaat proberen te doen. Lees verder

Preek Hemelvaart 2019

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Lukas 24:50-53 en Filippenzen 2:1-11

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: helden ingehaald]
in de romeinse tijd werden soms keizers of veldheren met een triomftocht de stad Rome binnengehaald. Als ze een grote overwinning hadden behaald, kregen ze die bijzondere eer. Een grote stoet trok door de straten: karren met oorlogsbuit, geboeide krijgsgevangenen, soldaten in hun beste uniform… En in het midden: de overwinnaar, de triomferende veldheer. Hij werd gereden op de mooiste strijdwagen, en achter hem stond een slaaf die een lauwerkrans boven zijn hoofd hield. De mensenmassa’s juichten, de zon blonk op de opgepoetste wapenrustingen – wat een spektakel! Zó werd een veldheer ingehaald die een grote overwinning behaalde voor het keizerrijk. Een grootse intocht, een grote eer. Wie zou daar niet in willen delen?
Ook tegenwoordig is er soms een triomfantelijk onthaal van overwinnaars. Ik denk aan de huldiging van Ajax in Amsterdam onlangs, omdat ze de landstitel hadden veroverd. Toegejuicht en toegezongen, geëerd om hun overwinningen. Wat moet het geweldig voelen om daar op dat podium te staan na een seizoen van hard werken. Helaas wonnen ze de Champions League niet, anders zou dat helemaal een uitzinnige inhuldiging zijn geworden. Alleen winnaars worden geëerd!
Zelfs hier in Woudrichem heb je zoiets: de Lees verder

Overdenking cantatedienst BWV 146

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: verdrukking?]
‘Wij moeten door veel verdrukkingen in het Rijk van God binnengaan’ zingt de cantate van vandaag ons voor, en deze zelfde zin hoorden we ook uit de Bijbel. ‘Door veel verdrukkingen het rijk van God ingaan’ – slaat dat op ons? Weet u aan wie ik moest denken toen ik deze viering voorbereidde? Aan christenen in Noord-Korea of Eritrea. Díe begrijpen direct wat Paulus bedoelt, als hij de gelovigen opwekt om vol te houden en waarschuwt voor verdrukkingen. In Eritrea worden christenen opgesloten in zeecontainers, waar het bloedheet kan worden. In Noord-Korea zijn vele strafkampen waar naast anderen heel wat christenen gevangen zitten, bijvoorbeeld simpelweg omdat er een Bijbel in hun huis werd gevonden. ‘Door veel verdrukkingen…’ De mensen tegen wie Paulus dit zei, begrepen het ook heel goed. Paulus zelf was halfdood geslagen omdat hij preekte over Jezus, en de mensen die door zijn woorden waren gaan geloven hadden ook tegenstand te verwachten van hun stadsgenoten.
Maar wij? Wat kost gelovig-zijn je in onze tijd? Goed, ze zullen praatprogramma’s soms een schampere opmerking maken over kerk of geloof; soms is geloof een oorzaak van verwijdering in families – maar verdrukking? Heeft dat iets met mijn leven en geloof te maken?

[De cantate en het contrast]200
De cantate die we hoorden ontleent Lees verder