Preek doopdienst, Lukas 3:1-22

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
in de stad Antiochië, in de vierde eeuw, lag Marcellus ziek op bed. Het zweet stond op zijn voorhoofd, zijn ogen keken koortsig, zijn ademhaling ging hijgend. Bezorgd kijken de kinderen van Marcellus hem aan. Al een paar dagen ligt hun vader zo op bed, en er is geen teken van verbetering – het lijkt alleen maar erger te worden. Zojuist is er een arts langs geweest, maar die kan weinig doen. Tegen deze koorts staan kruiden en medicijnen machteloos. Het lichaam van de zieke zal zelf de strijd moeten voeren. Maar kan het dat aan? Marcellus is ook de jongste niet meer… De kinderen vrezen het ergste.
Plotseling richt hun oude vader zich op. Met schorre stem zegt hij: “haal bisschop Chrysostomus! Haal hem onze voorganger. Het is nu tijd voor mij om gedoopt te worden!” Had Marcellus onlangs voor het eerst van Jezus gehoord? Nee, dat niet! Hij ging al zijn hele leven naar de kerk. Maar gedoopt? Dat was hij niet. Daar was het nú pas de tijd voor, vond hij!
In de vroege kerk kwam het vaker voor dat mensen hun doop zo lang mogelijk uitstelden, net als Marcellus. Waarom? Wel, de doop wast immers je zonden af! We hoorden het net uit de Bijbel. ‘zich laten dopen … om zo vergeving van zonden te ontvangen’. Nou dan! Als je helemaal aan het einde van je leven gedoopt wordt, dan kun je zonder zonden het leven verlaten en zo de hemel binnengaan.
Of klopt deze redenering niet? Wij gaan vandaag een klein kindje dopen! Velen van ons zullen als kind gedoopt zijn. Wat is dopen eigenlijk? Een soort magisch ritueel dat je zuivert van zonden, of veel meer? Als thema voor de preek heb ik gekozen ‘de doop, het begin van een weg’. Een begin, niet een afsluiting! Lees verder

Advertenties

Psalm 119 weer een stuk gevorderd

Tags

,

Er weer is de berijming van de langste psalm een stuk gevorderd….

Alfabetisch berijmd, 2 coupletten per Hebreeuwse letter

1. Als je de weg van Gods geboden gaat,
je voeten in het rechte spoor blijft zetten
naar Hem blijft zoeken en het kwade laat,
vind je geluk dankzij zijn goede wetten.
Een zegen is wat in uw regels staat.
U vraagt van ons dat wij er steeds op letten.

2. Ach, was mijn leven maar zo wetsgetrouw
dat ik nooit met uw wet de hand zou lichten.
Als ik die houd, raak ik nooit in het nauw.
Zingend zal ik mij op uw regels richten.
Verlaat mij niet voorgoed, want vol berouw
doe ik waartoe uw woorden mij verplichten.

3. Bijzonder heilzaam is wat U ons zegt; Lees verder

Preek nieuwjaar 2019, Hebreeën 12:1-13

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: goede voornemens]
het nieuwe jaar is begonnen! Een nieuw jaar met nieuwe kansen en mogelijkheden. Of ja, feitelijk heb je elke dag nieuwe kansen en mogelijkheden, maar op één of andere manier ervaren we dat sterker als er een nieuw jaartal op de kalender verschijnt. Mensen gaan juist nú aan goede voornemens beginnen. Dit jaar stoppen met roken, of vanaf nu meer sporten. Het schijnt dat in januari de sportscholen vol zitten, na al het gezellige eten en drinken van de decembertijd.
Hebt u of heb jij weleens goede voornemens gehad voor een nieuw jaar? Of misschien heb je ze wel voor dít jaar. Minder lange dagen maken op het werk, meer bewegen, minder je mobiel checken. Misschien wel trouwer zijn het Bijbellezen. Allemaal heel goede dingen! Alleen… lukt het? Als je weleens goede voornemens hebt gehad, dingen wilde veranderen per 1-1, of op een andere datum – is het gelukt? Is je leven er echt door veranderd, of moet je eigenlijk vandaag dat voornemen wéér maken? Ingesleten patronen zijn niet zo eenvoudig te veranderen! Hoe kom je nu echt tot een blijvende gedragsverandering?

[de opdracht]
Gedragsverandering, bekering: dat is ook waartoe de Bijbel ons op vele plaatsen oproept. In de Hebreeënbrief Lees verder

Preek oudjaar 2018: Hebreeën 11

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: oud en nieuw]
het is oudjaar! De laatste uren van 2018 zijn aangebroken, en straks om twaalf uur begint het nieuwe jaar. Een markeringspunt, een moment om even bij stil te staan. Dat gebeurt dan ook overal: vanavond met vuurwerk en veel geknal, de komende dagen met de beste wensen van iedereen die je maar ontmoet, en de afgelopen dagen met jaaroverzichten in de krant, op TV en op internet. Die jaaroverzichten beheersen het nieuws flink zo eind december, bij gebrek aan echt nieuws in de kerstvakantie. Een nieuwsoverzicht met de voornaamste nieuwsfeiten van 2018 op een rijtje, een overzicht ‘het sportjaar 2018’ om alle medailles, records en bekers te memoreren, en natuurlijk niet te vergeten het lijstje met bekende mensen die in het afgelopen jaar zijn overleden.
Ook in je eigen leven kan de jaarwisseling een moment zijn van terugkijken. Dat er bekende Nederlanders zijn overleden laat je koud, maar dat je een familielied moest verliezen, dat komt dichtbij. Dat zal je herinnering van 2018 voor altijd beheersen. Anderen hebben juist mooie herinneringen, als een kind werd geboren, een huwelijk gesloten, een diploma behaald: dát was 2018 voor hen! Bij weer anderen heeft het leven gewoon rustig voortgekabbeld. Hoe dan ook, de jaarwisseling zet je even stil, laat je even terugkijken. Hoe was het, de afgelopen twaalf maanden? Viel het mee, of viel het tegen? Kwamen je verwachtingen uit, is wat je hoopte werkelijkheid geworden, of ging het heel anders? Zo zitten we hier, ieder met zijn eigen gedachten op oudjaar.

[wat geloof is]
Uit de Bijbel lazen we Hebreeën 11, een hoofdstuk met als thema ‘geloof’. Weet u, geloof heeft ook alles te maken met verwachtingen! Met hoop die werkelijkheid wordt – althans, dat geloof je. Heel passend dus voor een moment als dit.
In bijna elke zin van dit hoofdstuk keert het terug: Door geloof… door zijn geloof… door haar geloof… Het thema van dit hoofdstuk, dat kan gewoon niet missen. Maar wat is geloof eigenlijk? Lees verder

Preek 1e kerstdag 2018: Jezus en David

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: in de stad van koning David…]
het is kerst, dus overal klinken de kerstliederen. Op de radio al weken de bekende kersthits, over ‘white christmas’ en verlangen om met kerst samen te zijn. In kerken en kerstvieringen klinken de bekende christelijke hits. Van ‘Stille nacht’ tot ‘Ere zij God’, en ga zo maar door. We hebben er gisteravond veel gezongen hier in de kerk, en vanmorgen weer. Mooi is dat altijd!
Nu viel me iets op in de teksten van die kerstliederen. ‘in de stad van koning David, in een nederige stal…’ zo zegt er één. Of een ander kerstlied, het bekendste van allemaal: ‘stille nacht, heilige nacht. Davids zoon, lang verwacht…’ Wat doet die naam ‘David’ daar? Wat heeft koning David, die zo’n duizend jaar eerder leefde dan Jezus, te maken met het kerstfeest? Lees verder

Overdenking kerstzangdienst ‘Hoe kijk jij naar het Kind?’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de wijzen die in Jeruzalem komen]
stel je voor dat je Jeruzalem was geweest op die dag! Er is een karavaan aangekomen uit het oosten. Een hele karavaan kamelen, met knechten en slaven, en aan het hoofd paar exotisch uitziende mannen. Dat komt op zich vaker voor in Jeruzalem, de stad was een belangrijk handelscentrum. Maar deze mannen komen niet om te handelen! Als een Jeruzalemse koopman informeert wat voor waar ze bij zich hebben, schudden de bedienden die de kamelen voortleiden slechts ernstig van ‘nee’. Wat is dat nu? Eén van de mannen op de mooiste kamelen ziet de koopman vragen, en wenkt. In gebroken Grieks vraagt hij waar het paleis van de koning te vinden is. Het paleis? Misschien is dit wel een handelsdelegatie uit een ver land, of afgezanten op zoek naar een bondgenootschap. ‘Heeft de oude koning Herodes u uitgenodigd, edele vreemdelingen?’ vraagt de koopman nieuwsgierig. Maar de man op de kameel maakt een afwerend gebaar. ‘Geen oude koning. Waar is de koning van de Joden die kort geleden geboren is?’ De koopman is stomverbaasd. Een koning geboren? Zijn verbazing wordt er niet minder op als de ander verder gaat. ‘We zijn gekomen om de nieuwe koning te eren. Wij hebben zijn ster gezien in het oosten!’
Het verhaal gaat al snel de straten door. Mannen van ver zoekend naar een koningskind. Wat is hier aan de hand? Ik zal het u zeggen: Jezus is geboren! Daar zijn die mannen op afgekomen. Daar zijn ook wij vanavond voor bijeen gekomen. Jezus is geboren!

[Jezus die is geboren: God bij ons]
Kerst is het feest van Jezus’ geboorte. Maar wie is Jezus eigenlijk, behalve dan een baby’tje in een stal lang geleden? Lees verder

Preek ‘Maria en Elisabeth’ n.a.v. Lukas 1:39-56

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: eenzaanheid]
we leven in een dichtbevolkt gebied in Nederland. Dus je zou zeggen: er zijn altijd wel mensen om je heen, alleen hoef je niet te zijn. Toch blijkt eenzaamheid een groot probleem te zijn in onze samenleving. Bij een onderzoek uit 2016 gaf 43 procent van de volwassen Nederlanders aan zich wel eens eenzaam te voelen. 43 procent! Er zijn vast wel mensen in de buurt: in het huis naast je, als in de winkelrij staat, of in de schoolbank naast je, maar toch kun je je eenzaam voelen. Misschien juist wel in deze donkere dagen voor kerst. Zijn er mensen die je niet alleen even toevallig tegenkomt, maar die echt om je geven? Zijn er mensen met wie je echt een gesprek kunt voeren dat wat dieper gaat? Je kunt je alleen voelen, ook in een drukke stad of een volle aula van de middelbare school. Ik denk aan ouderen: als je man of vrouw overlijdt, als leeftijdgenoten meer en meer wegvallen, je kinderen zelf een druk gezin of baan hebben – of misschien heb je geen kinderen… Van de 85-plussers voelt meer dan 60 procent zich eenzaam.
Maar ook als je jonger bent, of gewoon jong, kun je je eenzaam voelen. Je zou zeggen: dankzij de telefoon en sociale netwerken Lees verder

Preek ‘Maria als voorbeeld’, n.a.v. Lukas 1:26-38

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: lichtdragers]
in de weken voor Kerst staan we, met de kindernevendienst, stil bij een aantal mensen die lichtdragers zijn. Mensen die we ontmoeten rond de geboorte van Jezus. Vorige week hoorden we over Zacharias, deze week staan we stil bij Maria.
Hebt u iets met Maria? Onder protestanten heeft Maria nooit zoveel aandacht gehad als bij de katholieken. En toch, ze is niet zomaar iemand. In het vervolg wordt ze zelfs genoemd: de meest gezegende onder de vrouwen! We mogen haar dus zeker hoog houden. Alleen… het ligt eraan op welke manier. In de katholieke devotie kwam Maria soms erg aan de kant van God terecht. Je hebt ‘onze lieve Heer’ en ‘ons lief vrouwke’. God de Vader, en… nog net niet ‘God de moeder’, maar wel ‘de moeder van God’. Zo moet het niet! Niet bidden tot haar, niet je heil van haar verwachten. Dan gaat het mis, en daarom is er bij protestanten altijd een zeker huiver geweest om Maria teveel eer te geven.
Hebt u iets met Maria? We mogen Maria echt wel hoog houden! Maar dan als Lees verder

Preek ‘de dood van Mozes’ (Exodus 34), einde kerkelijk jaar

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Mozes klimt omhoog, de berg Nebo op. Hij stijgt op boven het rumoer van de mensen, boven alle drukte in het tentenkamp van het volk Israël. Jaren lang heeft hij het geleid, maar nu gaat hij alleen. Alleen omhoog, zijn laatste reis, de berg op. Honderdtwintig jaar is Mozes, Bijbelse maximumlengte voor een mensenleven. Toch kan hij de steile tocht bergopwaarts voltooien. Zijn kracht is niet afgenomen, zijn oog is nog helder.
En toch… Mozes mag niet verder. God heeft gezegd: zijn tijd is gekomen. Daar, boven op de berg zal hij sterven. Sterven met uitzicht op het beloofde land, dat wel. Sterven met de HEER direct naast hem, dat ook. Maar toch: sterven. Hijzelf zou nog graag vérder gaan, het volk leiden het beloofde land in. Er is nog zoveel te doen. Maar het mag niet zo zijn. God zegt: Ik bepaal de tijd. Je werk, je taak, daar heb ik al een ander voor aangewezen. Zelfs jij, Mozes, bent niet onmisbaar. Dat ben alleen Ik.
De dood van Mozes, deze geschiedenis staat centraal vanmorgen, op de laatste zondag van het kerkelijk jaar. We denken aan de mensen Lees verder

Preek ‘na de uittocht de woestijn’, Ex. 13, dankz. HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen Exodus 12:40-42 en Exodus 13:17-22

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: in medias res]
Daar loop je dan, door in de woestijn! Gisteren nog een slaaf in Egypte, en nu: vrij! Wat en open ruimte! Uitzicht tot aan de horizon. Alle speelruimte om je heen, geen slavendrijvers te zien, geen bouwsteigers, geen quotum aan bakstenen. Het ruikt zelfs anders, hier in de vrijheid. Je voelt de zon, je voelt je spieren. Je hoort het geluid van ontelbare voeten en poten over de droge grond. Uittocht!
De situatie van het volk Israël is in één nacht compleet veranderd. De HEER heeft zijn volk bevrijd, tien plagen had hij op Egypte afgestuurd. Israël was beschermd door het bloed toen de oordeelsengel rondging. Beschermd, en bevrijd. De hele strijd tussen God en de farao, zeven hoofdstukken lang, is beslist. En nu is Israël vrij, vrij als Gods volk!
Maar wat betekent dat concreet? Je kijkt eens om je heen. Dor land zie je, een kale wildernis. Ja, vrij ben je, maar al snel begin je verder te denken. Hoe nu verder? Bevrijd van een slavenbestaan naar een zandbak… Je dacht even dat het verhaal nu klaar was, maar het begint pas! Wat is de weg naar het beloofde land? Hoe lang zal die zijn, en hoe zwaar? Kunnen de kinderen en de schapen en geiten het wel aan? Ja, je bent vrij – maar je bent er nog niet!
Zo treffen we het volk van God aan vanavond, nadat ze het Pesachfeest hebben gevierd. Wij hebben vanmorgen, en sommigen van ons zojuist, het Heilig Avondmaal gevierd. En dan… dan wordt het weer maandag. Het werk roept of de kinderen zeuren of de zorgen zijn er weer. We werden erop gewezen aan Jezus’ tafel: je bent vrij! Gered en bevrijd. Maar… in het beloofde land zijn ook wij nog niet! Lees verder