Gemeente van Jezus Christus,
[Verlangen van de dichter schetsen]
“Eén groot onstuitbaar verlangen,
Hartstocht, niks minder, niks meer.
’t Hield me onwrikbaar gevangen;
Ik bleef verlangen, telkens weer”
dat zingt Robert Long in een oud lied. Ik moest eraan denken toen ik psalm 84 in me opnam afgelopen week. Het is één lied van groot verlangen. Luister maar naar vers 2 “Van verlangen smácht mijn ziel… mijn hart en mijn lijf roepen het uit…”. Je voelt gewoon hoe diep het zit bij de dichter. Hij wil maar één ding, daar hunkert hij naar. En waarnaar dan? Om in de tempel te zijn, dicht bij God. Het tegenovergestelde van Robert Long, die was nogal anti-geloof… De dichter zegt het meteen aan het begin “hoe lieflijk is uw woning, Heer!” – weer zo’n sterk woord. “mijn ziel smacht naar de voorhoven van de Heer”. Ja, liever één dag daar, dan duizend elders. Liever op de drempel van de tempel, dan warm wonen ver daarvandaan. Wát een hartstocht!
Ten diepste is dit geen hartstocht voor een gebouw, hoe mooi de tempel ook moet zijn geweest. Ten diepste gaat het om degene die daar vereerd wordt: de God van Israël. Zo staat het er ook “mijn hart en mijn lijf roepen om de levende God”. Bij Hém wil de dichter zo graag komen! Lees verder
