Preek 1 Petrus 1:3, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus hier en thuis, en in het bijzonder jullie, Jetze en Carolina en wie jullie omringen,

[intro]
hoop. het Bijbelgedeelte dat we zojuist lazen spreekt over ‘leven in hoop’, en dat wil ik vanmorgen centraal stellen. Hoop, dat wat je hoopt. Laat ik dat meteen maar toepassen op Lize. Wat hopen jullie voor haar, voor haar leven? Wat hopen ouders voor hun kinderen? Ik denk een heleboel dingen. Om te beginnen natuurlijk dat je kind gezond zal zijn en blijven. Dat ze goed zal opgroeien en gespaard wordt voor ongevallen. Je hoopt dat Lize later met plezier naar school zal gaan en vriendjes zal maken. Dat ze gelukkig zal zijn en niet gepest wordt. En ga zo maar door. Dingen die elke ouder hoopt voor zijn of haar kind natuurlijk, ik ook voor de mijne!
En misschien gaan je gedachten al wel eens verder, als je naar je slapende baby kijkt. Hoe zal haar leven verder gaan? Je hoopt dat ze goed terecht komt, zich zal ontplooien. Je hoopt dat alles goed blijft gaan in ons land, in de wereld waar zij moet opgroeien. En in gedachten zie je haar ineens een vrouw worden, zelf kinderen krijgen, bij jullie op bezoek komen later…
Hoop! Je kunt van alles hopen voor de toekomst. Maar hoever reikt die hoop? Alleen voor het heden, of ook verder? En hoe zeker is datgene waar je op hoopt? Lees verder

Preek ‘Wees heilig, want Ik ben heilig’ (1 Petrus 1:16)

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Leviticus 19:1-4, 20:7-8, 24b-26 en 1 Petrus 1:13-21

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis met ons verbonden,

[intro]
komende week is het koningsdag, al zal er helaas niet veel aan gedaan kunnen worden. Als je bij een koninklijke familie hoort, wordt er op je gelet. Waar een gewoon mens redelijk anoniem door het leven kan gaan, geldt dat niet voor een prins of prinses. Alles wat zo iemand doet, wordt al snel onder een vergrootglas gelegd. In een programma als ‘blauw bloed’ gaat het uitgebreid over elk detail en mensen smullen daarvan.
Dan gaat het niet alleen over dingen als ‘welke jurken draagt koningin Máxima’, maar ook over gedrag. Als je in de schijnwerpers staat, kun je niet zomaar alles doen. Ik denk aan de begrafenis van prins Philip in Engeland in de afgelopen week. De Engelse media keken héél nauwkeurig hoe prins Harry en prins William met elk aar omgingen; zelfs hoeveel afstand er was tussen hen – letterlijk, in meters – werd precies geobserveerd en er werd iets van gevonden.
Het lijkt me niet eenvoudig om steeds zo in de aandacht te staan. Leven in een glazen huis, noemen ze het ook wel. Maar… op een bepaalde manier leef je als christen ook in een glazen huis. Als mensen weten dat jij christen bent, wordt er extra op je gelet. Je hoort als gelovige bij de familie van de hoogste koning. Je mag God je Vader noemen, zegt het Bijbelgedeelte dat we lazen. Maar… daar hoort ook bepaald gedrag bij. Mensen mogen aan je houding merken dat je bij Hem hoort! En als dat niet zo is, dan wordt dat opgemerkt. Ik denk aan een Lees verder

Preek 1 Petrus 3:21, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis meekijkend, doopouders, familie en vrienden,

intro: eerste Petrusbrief
vandaag beginnen we aan een serie preken uit de eerste brief van Petrus. Dat is niet voor niets. Er is namelijk iets dat deze brief actueel maakt, toenemend relevant voor christenen van nu. Wat dan? Dit: Petrus schrijft aan gelovigen die een minderheid zijn in de samenleving. Sterker nog: ze zijn een minderheid die met argwaan wordt bekeken, Lijkt dit niet meer en meer op de situatie van gelovigen in onze maatschappij? Als christen hoor je in de huidige tijd bij een minderheid die weinig begrip ontmoet. Als kerk of geloof in het nieuws is, is het meestal niet positief – denk aan het gedoe rond kerken en corona. Soms is kritiek ook zeer terecht, maar toch: als je zelf gelovig bent, raakt het je. Je hoort bij een onbegrepen minderheid. Hoe moet je je dan opstellen? Hoe sta je in de samenleving?
Petrus geeft op die vraag in zijn brief een heel helder antwoord. Hij zegt: leid eerst en vooral een goed leven. Wees rechtvaardig en goed en trouw. Zorg dat je nooit het wantrouwen voedt dat mensen hebben, maar maak juist dat mensen in jou goede dingen zien. Toon dat geloof je geen raar sektelid maakt, maar een mens van wie je op aan kunt, een nuttig lid van de maatschappij! Klinkt logisch, toch? Dat mogen we ons trouwens allemaal wel eens afvragen: wat zien mensen als je naar jou kijken? Of naar onze kerk? Wat roept dat op?
Echter, als je de hele brief van Petrus leest, krijg je toch wel een heel bepaald beeld van het leven als christen. Zet je in voor het goede! Zo begint het stukje dat we lazen, in vers 13. Maar hoe doe je dat dan? Door armen en zwakken te helpen? Daar lezen we niets over. Is het door te protesteren tegen slechte plannen en onbetrouwbare bestuurders? Ook daar hoor je niets van. Ageren tegen de afgoden? Ook dat zegt Petrus niet. Nee, hij noemt heel andere dingen. Slaven, zo schrijft hij, erken het gezag van je meesters. Doe je werk goed en trouw. Vrouwen, schik je onder de macht van je man. Mannen, respecteer je vrouw. Eerbiedig de overheid. Wees de minste… Tja, hoe komt dat op je over? In mijn oren klinkt het allemaal nogal burgerlijk, nogal braaf. Moet dat het verschil maken? Is dat nu het leven met de Heer?
We moeten niet vergeten dat de mensen aan wie Petrus schrijft, echt een klein groepje waren, zonder status. Ze wáren niet in een positie om de maatschappij te veranderen. Ze konden amper anderen helpen, ze waren zélf arm en zwak. Heel wat van hen waren waarschijnlijk slaaf. Hoe maak je dan verschil? Door toch te doen wat Petrus schrijft: door goed en betrouwbaar te blijken, eerlijk en oprecht, gewoon op die plek waar je in de wereld staat!

“goed leven’ van dag tot dag
Dat is een heel basic les voor ons allemaal. Wie je ook bent, wat ook je positie is, Jezus volgen begint hier. Niet bij grootse dingen maar bij een goede, christelijke levenswandel, zoals vers 16 het noemt. Gewoon goed leven, waar niets op is aan te merken. Misschien is dat uiterlijk soms nauwelijks te onderscheiden van een burgerlijk bestaan. Maar daar gaat het niet om. Petrus schrijft: wie christen is moet góed leven! Eerst jezelf op orde hebben, daarna komt de rest. Wij willen denk ik best wel grote dingen doen voor God, maar het begint in dit kleine. In je eigen leven van alledag. Dat wat de mensen om je heen zien en merken.
Maar ja, dan is wel de vraag: waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Deze vraag wil ik centraal stellen in de preek vanmorgen. Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Want ja, het klinkt heel basic, goed leven. Maar juist de kleine dingen zijn zo moeilijk: je vriendelijk blijven opstellen tegen dat vervelende familielid. Je trouw inzetten voor je werk, ook als je er niet echt meer bevrediging uithaalt. Niet negatief doen over onze regering, al zie je hun fouten. Aandacht geven aan anderen, ook als zij dat andersom niet doen. Dat klinkt allemaal wel mooi, maar het is moeilijk hoor. En dan ook nog alle dagen… óók als je met je verkeerde been uit bed bent gestapt of als je vol stress zit. Kun je dat, leven zoals Jezus wil, vol liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid enzovoorts? Ik zal u eerlijk vertellen: mij lukt dat niet! En toch zegt Petrus, en Jezus, en heel de Bijbel dat het zo moet. Goed leven, élke dag en elk moment!

kracht ervan uit Jezus die is opgestaan!
Dus weer die vraag: waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Kijk, en dan komen we bij de kern. Want christen-zijn is niet een soort volmaaktheidsdwang, een jezelf een onhaalbaar hoog doel opleggen. Nee! En Jezus volgen is nog veel minder een cursus in burgerlijkheid. Weet je wat geloven wel is? Het is vernieuwd worden, het is: leven uit de kracht die God er zelf voor geeft. Je hoeft het niet zelf te doen, gelukkig niet! Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij Jezus zelf!
Het is net Pasen geweest, twee weken terug. Toen bleek Gods kracht op het allermeest. Jezus stond op uit de dood. Hij overwon het kwaad en de dood, Hij heeft een nieuw leven laten doorbreken. Voor Hemzelf, dat allereerst – Hij leeft en regeert voor altijd. Maar niet alleen voor Hemzelf! Jezus geeft dat nieuwe leven aan iedereen die bij Hem hoort. Een nieuw begin, want alle zonden zijn verzoend door Jezus’ dood; een nieuw leven dat doorbreekt bij ieder die in Hem gelooft. Als je bij Jezus hoort, de opgestane Heer, komt zijn kracht in jou. Diezelfde kracht die Hem liet opstaan, laat ons, jou en u en mij, opstaan in een nieuw leven, meer en meer! Dát is het wonder van Pasen. Dat is het geweldige nieuws van het geloof: Jezus maakt alles anders. Ook mensen, ook… mij! Dat is wat Petrus bedoelt met het slot van die lastige zin in vers 21 ‘hierom kunt u vragen, dankzij de opstanding van Jezus Christus’. Daar ligt het nieuwe begin!

zijn vernieuwende kracht komt in de doop tot ons
Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij Jezus die is opgestaan dus. Maar dan is meteen wel de vraag: hoe dan? Hoe krijg jij daar deel aan, aan die kracht die alles anders maakt? En dat zegt Petrus: dat gebeurt door de doop! Het is natuurlijk niet voor niets dat we vanmorgen dit Bijbelgedeelte lazen. De doop, díe laat je deel krijgen aan Jezus’ nieuwe leven.
Even terzijde: nu moet ik wel zeggen dat Petrus juist in ons stukje een paar heel lastige dingen achter elkaar zegt. Over Jezus die naar ‘de geesten ging die gevangen zaten’, over Noach en dat de grote vloed van toen ook een soort doop was… Dat moet ik voor nu laten liggen.
Wat echter wél duidelijk is, moeten we meenemen. Petrus schrijft: “de doop is een vraag aan God om een zuiver geweten; hierom kunt u vragen dankzij de opstanding van Jezus Christus.” De doop is dus een vraag om een zuiver geweten. Wat mag dat precies inhouden? Heeft de kleine Sepp, die net gedoopt is, dan al last van een kwaad geweten? Dat denk ik toch niet. Maar weet u wat het is? Als je het in het geheel van de brief bekijkt, gebruikt Petrus het woord ‘geweten’ anders dan wij meestal doen. Het betekent hier ongeveer dit: de innerlijke instelling die nodig is om goed en trouw te leven als volgeling van Jezus. De Bijbel in Gewone Taal zegt het heel duidelijk, ik kan het niet beter zeggen: “Door de doop kun je gaan leven zoals God het wil”. Dat dus! Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Uit de doop! Want die verbindt je met Jezus, en Jezus geeft de kracht van zijn nieuwe leven er in door.
Wat is het dan een zegen als je gedoopt bent! Sepp is gedoopt, en de meeste mensen hier en die meekijken. En dat is maar niet een mooi ritueel, dat heeft kracht! Ben je gedoopt, dan ben je verbonden met Jezus. Dan is zijn kracht voor jou beschikbaar om echt een ander mens te worden. Iemand die goed en trouw leeft, van dag tot dag! Dat is toch geweldig! Heb je dat weleens beseft?

de doop niet als ‘magisch water’ maar als toewijding
Ja, in de doop geeft God veel! Echter, het werkt niet als een automatisme. Het is niet het doopwater op zich dat het hem doet. Dat is vanmorgen gewoon uit de kraan gekomen, dat is zo bijzonder niet. Petrus zegt: de doop de doop wast niet het vuil van uw lichaam. Water kan je lichaam schoonwassen, maar water kan je niet van binnen reinigen. Als je vuil bent kun je je wassen met water, en dat werkt. Maar als je een kwaad geweten hebt, vanbinnen, dan helpt het niet hoelang je ook onder de douche gaat staan! Zo is het ook met de doop. Het doopwater komt slechts tot de buitenkant. Maar tegelijk, zo mogen we geloven, gebeurt er méér met wie gedoopt wordt. Iets van binnen. Maar dat doet niet het water, dat doet de Heer! Hij verbindt zich aan Sepp, belooft vergeving, schoonwassing van binnen. En meer nog: Hij belooft zijn vernieuwende kracht zodat hij op de goede weg zal gaan, de weg van Jezus zelf.
Maar ik zei al: het werkt niet als een automatisme. De doop veronderstelt ook openheid onze kant. Petrus schrijft: de doop is een vraag om een goed geweten. In die tijd werden volwassen mensen gedoopt die tot geloof waren gekomen. Als iemand zich meldde voor de doop, zei zo iemand daar als het ware mee: “Heer, geef mij een goed geweten! Maak mij schoon van binnen, geef mij dat nieuwe leven van Jezus, zodat ik werkelijk kan veranderen ten goede!” En de doop drukt uit hoe God dan belooft: ja, dat geef ik jou!
De doop is geen toverwater, het is het teken van wat God wil geven. En van onze kant, van Sepp als hij ouder is geworden, en van ieder die gedoopt is, is de gelovige reactie nodig: “ja, Heer, geef mij dat nieuwe leven! Bij U wil ik horen, leven wil ik zoals u vraagt! Geef mij dan al wat daar voor nodig is. Geef mij die kracht van Jezus’ opstanding.” U en jij die als kind bent gedoopt, is dat ook jouw verlangen? Geloof dan vast en zeker: God wil het je geven! Maar als je niets met je doop doet, dan mist het helaas zijn doel.

slot: oproep
Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij God. Bij Jezus. Bij de doop, het teken dat je bij Hem hoort en Hij zijn nieuwe leven ook aan jou wil geven! Dan is de doop het begin van een weg door het leven. Misschien helemaal niet opvallend, gewoon als oprecht mens, eenvoudig en eerlijk. Iemand van een minderheid in onze tijd. Maar één ding staat vast: de Heer gaat mee!
Als er hier mensen zijn die nog niet zijn gedoopt, en die zijn er: zou je niet gedoopt willen worden? Horen bij de Heer? Hem vragen om dat nieuwe leven ook voor jou? Het kan! Want Jezus leeft, en deelt zijn kracht graag uit, aan een klein kind maar ook aan een volwassene!
En tenslotte: laat ieder hier en thuis die gedoopt is, dan ook daaruit leven. Weer beseffen dat je hoort bij de Heer. Besef dat dat wat vraagt, in hoe je leeft en hoe je overkomt op anderen. Maar weet ook: de Heer heeft beloofd je te geven wat daarvoor nodig is. Alles wat nodig om goed, wijs en waarachtig te leven! Laten we ons daar dan naar uitstrekken – naar zijn opstandingskracht in ons, geloofd in de doop!
Lof zij Christus in eeuwigheid, amen.

Preek Pasen 2021

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, jong en oud,

Intro
als je in Australië woont, aan de andere kant van de wereld, zijn de seizoenen omgedraaid. Tenminste, het is daar ook gewoon lente-zomer-herfst-winter, alleen ze vallen zes maanden later. Als het daar zomer is, is het hier winter, en als het hier lente wordt, begint daar de herfst. Dat betekent, heel vreemd, dat het kerstfeest daar in de zomer valt. Stel je voor! Ik zag er wat foto’s van op internet, en dat ziet er heel merkwaardig uit. Een kerstboom op het strand, en mensen in zwembroek of bikini die erlangs lopen. En soms ook iemand in een kerstmannenpak die vreselijk staat te zweten. Kerst in de zomer!
Maar laten we naar vandaag gaan. Het is Pasen. Hier én in Australië. Maar in Australië en Nieuw-Zeeland is het nu herfst. Hier loopt alles uit, gaan de bloemen bloeien, maar daar stopt alles juist met groeien en bloeien. Ten minste, als je ver genoeg naar het zuiden zit; meer in het noorden is het altijd lekker weer geloof ik. Pasen in de herfst. Toen ik daarover nadacht, kreeg ik het gevoel: dat kán eigenlijk niet, dat klopt gewoon niet. Want het past precies samen: Jezus die weer leeft, en de natuur die herleeft. Gezang 202 zegt het ‘nu de Heer is opgestaan, loopt alom het leven uit, breekt een nieuwe lente aan’. Jezus die het graftuin uitloopt, en mijn tuin die uitloopt, zeg maar. Stel; je voor dat nu de blaadjes zouden vállen… Toen ik deze preek zat te tikken van de week was het wel bijzonder mooi lenteweer, en dat hielp mij. Dat past bij Pasen.

Lees verder

Preek Goede Vrijdag 2021, Markus 15:39

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

Intro
er was eens een man, laten we hem Albert noemen. Albert was niet gelovig opgevoed, maar op één of andere manier kwam hij regelmatig mensen tegen die hem wilden bekeren. Misschien scheelde het dat hij in een grote stad woonde, misschien was het ook dat hij eruit zag als iemand die wel open staat voor een praatje… Het overkwam hem regelmatig. Zo was hij een keer aan het winkelen en gaf iemand hem een foldertje. En dat niet alleen, hij kreeg er meteen een hele uitleg bij, met behulp van de plaatjes in de folder. Dat er een kloof is tussen God en de mens, en dat Jezus’ kruis daar een brug overheen legt. De man van de folders vertelde er heel enthousiast over. Tja, dacht Albert, wat een wonderlijke theorie. Hij nam het foldertje aan, maar hij kon er weinig mee.
Een tijdje later zat hij met een vriend te praten. Die voerde allerlei argumenten aan waarom de Bijbel betrouwbaar is, en waarom Jezus écht is opgestaan. Het klonk wel logisch zoals die vriend het vertelde. Maar om nu te zeggen dat Albert er door ging geloven? Dat niet. Geloof was meer een soort theorie waar je over kunt redeneren…
Toen, in de zomer, ging Albert op vakantie naar Frankrijk. Hij bezocht een oud kerkje, en daar hing een groot beeld van Jezus aan het kruis. Heel realistisch, al zijn lijden was er aan af te zien. Er was niemand, en Albert keek er een tijd naar. Een hele tijd. ‘s Avonds op zijn hotelkamer vond hij een Bijbel in een la en hij ging er in lezen. Heel het Markus-evangelie las hij uit, want, zo had zijn vriend gezegd, dat is het kortste en het eenvoudigste. Zo las hij ook over het lijden van de Heer. En het raakte hem. Het raakte hem méér dan alle folders of discussies met vrienden. Het kwam binnen: die Jezus is ánders. Geen mens als iedereen. Hoe hij leeft, hoe hij sterft ook… Dat beeld van het kruis – het ging niet meer uit Alberts gedachten. Een jaar later liet hij zich dopen.

Lees verder

Preek ‘Jezelf tegenvallen’ n.a.v. Markus 14:66-72

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Markus 14:53-72

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: jezelf tegenvallen]
soms kun je jezelf weleens flink tegenvallen. Dat je denkt: hè, bah, waarom doe ik nu zó? Stel je voor, je hebt een sollicitatiegesprek. Je hebt je natuurlijk goed voorbereid, passende kleding aangetrokken, netjes maar niet té netjes. Je zorgt dat je precies op tijd bent, en je hebt natuurlijk van te voren de website van het bedrijf goed bekeken. Daar zit je, één of twee mensen tegenover je, en het gesprek begint. Maar op één of andere manier loopt het niet. Je bent zenuwachtig, je geeft een paar domme antwoorden, komt niet over zoals je zou willen, niet zoals je echt bent. Na een tijdje sta je weer buiten, en je denkt bij jezelf: bah. Waarom zeg ik nu zulke dingen? Je valt jezelf gewoon tegen. Heel herkenbaar misschien voor deze of gene.
Of een ander voorbeeld. Je zit op school of opleiding, en daar loopt ook een jongen of meisje dat je wel leuk vindt. Maar kom je eens in elkaars buurt – en zeker in deze tijd is dat een zeldzaamheid, helaas – dan weet je niet wat je moet zeggen. Hè, wat ben je toch een onhandige sukkel, zeg je tegen jezelf.
Jezelf tegenvallen. Als je tóch weer een zak chips in één keer op eet. Als je toch weer ruzie maakt met je schoonmoeder. En ga zo maar door, het kan op allerlei manieren. En nu komen we vandaag in de Bijbel iemand tegen die zichzelf ook erg moet zijn tegengevallen. Nog véél meer dan in de voorbeelden die ik noemde. Petrus. Petrus die de Heer verloochent. Lees verder

Preek ‘Jezus in Getsemané’, Markus 14

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Markus 14:32-52

 

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis, jong en oud

[intro]
het is vandaag alweer de vijfde lijdenszondag. We zijn op weg naar Pasen, maar eerst moeten we mee in het lijden van de Heer. Ook vandaag. Ja, dat móet, daar kun je niet aan ontkomen als christen. Misschien denk jij wel thuis: hè, daar heb ik helemaal geen zin in. Zo somber. Moet je echt elke keer weer nadenken over de erge dingen die Jezus doormaakte? Ja. Want daar vind je de kern van ons geloof. Dat zullen we vanmorgen zien, ik hoop dat ook jij het straks meeneemt. Het lijden van Jezus is onmisbaar voor ons!
Van de week las ik in een boek: er heeft nooit iemand zo zwaar geleden als Jezus. En ik dacht meteen: is dat zo? Wat denk jij, wat denkt u? Is er echt nooit iemand geweest die meer heeft geleden, die meer pijn heeft gehad dan Jezus…? Ik denk dat als je het gaat hebben over pijn en martelingen, onze Heer het heel zwaar heeft gehad. Ongelooflijk zwaar! Kijk anders die vreselijke film ‘the Passion of the Christ’ maar eens – alleen geschikt voor 16 jaar en ouder, dat zegt genoeg… Misschien moet je film die maar niet kijken trouwens, want waar het werkelijk om gaat krijg je niet op een film gevangen. Vreselijk is wat onze Heer heeft moeten doorstaan, tot de dood toe. Maar toch: het zou kunnen dat er mensen zijn geweest die misschien nóg wel meer pijn en martelingen hebben moeten verduren dan Jezus. Ik zal geen voorbeelden geven, want er luisteren kinderen mee.
En toch is het waar: er heeft nooit iemand zo zwaar geleden als Jezus. Ik geloof Lees verder

Overdenking psalm 123, Biddag 2021

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters hier in de kerk en thuis,

[intro: het zat zijn]
‘ik begin het wel zat te raken, al die beperkingen’. Dit, of vergelijkbare woorden hoor je de laatste tijd steeds vaker. Misschien herken je je er wel in: we zijn het zat! De lockdown, de avondklok, het vergaderen en les krijgen online. We hebben er genoeg van, zeggen meer en meer stemmen. We zijn het zat. Een tijd lang was het redelijk vol te houden, maar inmiddels lijkt bij meer en meer mensen de rek er wel uit. Je wilt je vrijheid terug, het leven van vóór corona.
We zijn het zat, zeggen mensen. Daar kan woede in doorklinken, onvrede over de maatregelen om het coronavirus in te dammen. Maar het kan ook gewoon vermoeidheid zijn. Al ben je het in principe eens met veel beperkingen, tóch kun je ze zat zijn. Hoe lang gaat het allemaal nog duren? De persconferentie van maandag bood niet veel versoepelingen. Ja, in de zomer, dán moet er weer veel kunnen. Maar dat duurt lang. Het is momenteel nog winter! Soms kun je er gewoon zó klaar mee zijn. Het misschien niet echt meer zien zitten. We zijn het zat.
Zo zitten we als Nederlandse maatschappij momenteel in de mineurstemming. En daarom staan we vanavond stil bij psalm 123. De mensen die daar aan het woord zijn, zijn het ook zat. Onze vertaling geeft het niet zo goed weer, maar in de grondtekst staat het er heel helder. Letterlijk staat er ‘zeer zijn wij verzadigd, zeer is onze ziel verzadigd’ van de ellende die ze meemaakten. Een Duitse vertaler zegt: ‘satt sind wir des Verachtens, übersatt’. Dat dus: je hebt er je buik vol van, je bent er klaar mee, je bent de ellende zat. En tegelijk: hoe kom je eruit? Waar is er uitzicht? U ziet, een heel passende psalm voor dit moment! Lees verder

Preek ‘de goede herder’, doopdienst

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Johannes 10:1-21

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, doopouders en familie,

[intro: herder is niet schattig]
‘Ik ben de goede herder’, zegt Jezus. In gedachten zie je een plaatje voor je uit de kinderbijbel of van een christelijke poster: een herder in een zonnig heuvellandschap met schapen om zich heen. In zijn armen draagt hij een lief lammetje, een ander schaap duwt zijn kop tegen de herder aan. Een heel vredig en lieflijk plaatje; ‘pastorale idylle’, zou je erboven kunnen zetten. Geen wonder dat de goede herder al zovele malen onderwerp is geweest van schilderijen en glas-in-loodramen!
Maar is dit wel het goede beeld? Als we de woorden van Jezus horen waarin hij zichzelf de goede herder noemt, klinkt het toch wel anders. Hij spreekt over dieven en rovers, over huurlingen zonder hart en over wolven. Ja, het gaat zelfs over dat de herder omkomt, zijn leven geeft voor zijn schapen! Nee, dit is allemaal zo vredig niet.
Op het moment waar we in het Johannes-evangelie begonnen te lezen, is Jezus in conflict met de Joodse leiders. Het gaat over hun behandeling van een gehandicapte man, dat laat ik verder nu liggen. Maar juist dán gaat Jezus spreken over schapen en herders. De Joodse leiders begrijpen dat beeld heel goed. Een herder is in het Oude Testament, dat ze op hun duimpje kennen, een beeld voor een leider. De schapen zijn Gods volk, zijn mensen, degenen waar zij als leiders voor moeten zorgen. Jezus zegt hen dan: jullie zijn slechte herders, jullie zijn rovers en huurlingen zonder hart. Jullie leiden Gods volk niet goed! Maar Ik, Ík ben de goede herder.
Je begrijpt wat Lees verder

Preek ‘de Verheerlijkte die gaat lijden’, n.a.v. Markus 8:27-9:13

Tags

, ,

Online eredienst. Uit de Bijbel is gelezen Markus 8:27-9:13

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, jong en oud,

[intro: uit het dagelijkse opgeheven]
zo zit je weer voor je televisie of laptop vandaag. Of zo heb je de kerkradio weer aangezet. En misschien denk je, als tiener bijvoorbeeld: waarom eigenlijk? Wat heb je eraan? Maakt het verschil als ik in mijn bed blijf liggen, of als ik nu de dienst volg? Verhalen van vroeger, of verheven beschouwingen over God… En dan zitten we nu natuurlijk nu ook nog met de vervelende beperking dat het via een schermpje is. Dat maakt het nog ‘verder weg’, letterlijk en figuurlijk. Waar doen we het voor?
En dan vandaag ook nog het Heilig Avondmaal, de maaltijd van de Heer. Maar dan op afstand. Wat doe je daarmee, en wat doet dat met jou? Kijk je alleen mee, of hebt u zelf ook brood en wijn klaargezet om straks mee te doen? Waarom zou je eigenlijk? Wat is de zin?
Ja, waarom houden we hardnekkig vol om elke week een dienst te houden, ook nu, en waarom laten we het Heilig Avondmaal ook doorgaan? Volgens mij hiervoor: om boven het alledaagse uitgetild te worden. Om weer te weten dat er méér is dan thuiswerk en online studie en wandelen en tv kijken. De hele week worden we, ik ook, in dat platte vlak getrokken. Maar elke zondag, en vandaag in het bijzonder, horen we hoe het écht zit. We mogen horen, en vandaag ook zien, proeven, voelen, wie Jezus is. Zijn wereld breekt ineens in in de onze. Dát is wat er gebeurt als we samenkomen, dat is wat gebeurt als we brood en wijn delen. Je komt ineens in een andere wereld, net als Petrus, Jakobus en Johannes op die berg waar we net van hoorden. En die blik, die hebben we nodig! Om Lees verder