Korte preek ‘coronavirus en eindtijd’

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Mattheüs 24:1-14, 36-44. Wegens het coronavirus werd deze dienst door de gemeenteleden beluisterdn via kerkradio of internet

Broeders en zusters, waar u zich ook bevindt,

[intro: coronavirus en eindtijd]
In de afgelopen week heb ik zo eens wat mensen opgebeld, vooral ouderen die thuis zitten. Uiteraard gaat het gesprek dan over het coronavirus en alles eromheen. En één ding viel mij telkens op: mensen verbinden de huidige situatie met wat in de bijbel staat over het einde der tijden. Het is allemaal zo voorzegd, zegt iemand spontaan. Of een ander vraagt: zou het een straf van God zijn? Mensen zoeken een manier hoe ze de huidige tijd kunnen begrijpen. Misschien doet u of doe jij dat ook wel. Is het coronavirus een plaag zoals beschreven in Openbaringen? Een teken van het naderende wereldeinde? Spreekt de Bijbel ook niet over rampen en onheilen en besmettelijke ziekten? Misschien komt Jezus nu wel snel terug, zegt iemand hoopvol. Maar een ander denk: Ik ben bang voor wat er dan nog komen gaat aan andere rampen!
Ik merk dat deze vragen en gedachten leven. Hoe mag je in het licht van de Bijbel denken over de huidige situatie? En om alles wat dichterbij te brengen: wat heeft God jou te zeggen in de komst van deze coronacrisis? Of is het gewoon een natuurverschijnsel, zoals sommigen zeggen? Lees verder

Korte preek over Psalm 62 n.a.v. coronavirus

Tags

, ,

Deze overdenking is uitgesproken voor de kerkradio aangezien de kerkdienst niet kon plaatsvinden wegens de uitbraak van het coronavirus

Broeders en zusters, waar u zich ook bevindt,

[intro: onrust door de coronacrisis]
het coronavirus heeft heel veel stilgelegd. Mensen zitten thuis, bijeenkomsten, bezoeken en concerten gaan niet door. Agenda’s zijn een stuk leger, ineens heb je vrije avonden of misschien zelfs vrije dagen. En toch, hoeveel het ook stillegt, de corona-uitbraak heeft weinig rust gebracht, is mijn indruk. Eerder het tegenovergestelde: allerlei dingen moesten worden afgezegd of gewijzigd of geregeld, dat gaf mij bepaald geen rust. Misschien, kun je denken, wordt het rustiger als we een paar weken in deze situatie verkeren…
Maar toch, ik denk dat de onrust die de huidige situatie bij velen veroorzaakt diep zit. Niet omdat er wat dingen moeten worden geregeld, maar omdat alles zo onvoorspelbaar verandert. Je hebt geen grip op wat er gebeurt, en dát maakt je onrustig. Hoe lang gaat het duren? Welke maatregelen zullen er nog komen? Zou ik misschien zelf ziek worden? Onrust, vooral in je hoofd – want op de straten is het overal juist heel rustig. Onrust, of zeg maar gewoon: ongerustheid. Bezorgdheid over jezelf, je geliefden, je baan, de economie. Angst misschien zelfs, al zou je het zelf nooit zo uitspreken. We leven in vreemde tijden, en wie weet waar het heen zal gaan? Misschien wordt alles vrij snel weer als vanouds, maar daar is geen garantie op… Onrust, herkent u het, of jij? Als ik eerlijk ben wel. Maar laat ik erover ophouden. De vraag is: hoe vind je rust in dagen van corona? Hoe kom je tot rust? Kan dat nog?

[rust bij God]
Juist omdat we in deze omstandigheden verkeren, las ik vanmorgen met u psalm 62. Lees verder

Preek ‘vertrouwend vragen’ n.a.v. Lukas 11:1-13

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Vandaag is het biddag voor gewas en arbeid.. Een oude traditie, en ik denk wel eens: een moment waarop we er even aan herinnerd worden dat we God en gebed nodig hebben voor de alledaagse dingen. Niet alleen voor als er een virus uitbreekt of je ziek wordt, maar juist voor de alledaagse dingen: gewas en arbeid. Natuurlijk, dat weten we wel, maar in hoeverre leven we in biddende afhankelijkheid van God? We doen ons werk, de boeren zaaien gewassen, en als je Christen bent dan bid je om zegen daarover – hoop ik tenminste. Maar vaak is gebed toch een soort extra in je leven, niet de basis waar je op bouwt. Tenminste, dat merk ik bij mezelf en dat merk ik bij andere die christen zijn. Goed dat er dan nog een biddag is….
Bij Jezus was het heel anders. Hij leefde van gebed; het was voor hem net zo belangrijk als ademen. In alle evangeliën lezen we daarover, en wel in het bijzonder in het evangelie van Lucas, waar we vanavond uit lazen. Telkens weer is te lezen hoe Jezus tijd neemt om te bidden, de eenzaamheid zoekt met zijn Vader in de hemel. Hij kon zijn werk niet doen zonder gebed. Voor hem was het geen extra zoals soms voor ons; het was zijn basis!
Jezus’ leerlingen zagen natuurlijk hoe hun meester bad. Eens, we hoorden het, treffen ze Jezus terwijl hij juist zijn gebeden afrondt. Eén van hen vraagt spontaan: Heer, leer ons bidden! Een heel goede vraag is dit. Lees verder

Preek ‘ware grootheid’ n.a.v. Mattheus 20:17-28

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de baas spelen]
eerst maar even een voorbeeld voor de kinderen die nu bij ons in de kerk zitten. Bij jullie in de klas zijn er misschien wel kinderen die graag willen dat iedereen naar ze luistert. Die graag de baas spelen, die zichzelf heel belangrijk vinden. Als iemand altijd het hoogste woord wil voeren, of de baas wil spelen, dat vinden mensen niet leuk. Dat vind jij vast ook niet leuk als een ander het doet. Nee toch?
En toch… misschien doe je zelf ook wel eens een beetje zo. Dat je graag vooraan wilt staan, en dat je daarom wel eens voor dringt, of dat je door anderen heen praat. Dat je wilt dat andere kinderen met jouw spelletje meedoen, en jij niet met hun spelletje wil meedoen. Want, eigenlijk willen we denk ik allemaal wel belangrijk zijn. Het is toch fijn als iedereen naar jou zou luisteren, als jij dat belangrijkste van je klas zou zijn? Je wilt vast graag bijzonder zijn, goed zijn, belangrijk en beroemd. Tenminste, ik wel toen ik jong was; en tegenwoordig nog wel eens…
De baas zijn, dat is leuk. En tegelijk zeggen we allemaal: de baas spelen, dat is niet goed. Kijk, en dat is nu precies waar het vanmorgen in de preek over gaat. Lees verder

Preek ‘Jezus’ Juk’, n.a.v. Mattheüs 11:28-30

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: rust én kracht]
als je van tafel komt, waar je heerlijk hebt gegeten, is het altijd even overschakelen om weer verder te gaan, tenminste voor mij. ‘nou, daar gaan we weer’. En met een zucht sta je op van de tafel waar je met vrienden geluncht hebt. Want je moet weer verder, ieder heeft zijn dingen op het programma staan. Of misschien had je wel afgesproken om samen iets te gaan doen. Of ‘s avonds, na een lange dag werken, als je thuiskomt en het eten staat klaar, dan is het van ‘zo, ik zit’. Maar ja, dan staat er soms voor ‘s avonds nog een activiteit op het programma, en dan kun je toch niet voor altijd blijven zitten. Maar het scheelt, als je eerst tot rust bent gekomen aan de eettafel, als je geniet van het voedsel en het samenzijn, als je daar energie opdoet uit het eten. Dan kun je er weer tegenaan voor die afspraak in de avond!
Misschien is het met het Heilig Avondmaal is het ook ongeveer zo. We hoorden vanmorgen hoe Jezus rust belooft aan iedereen die naar Hem komt. De avondmaalstafel mag zo’n plek zijn van rust bij Hem. Als je daar zit, zijn liefde mag proeven, samen één bent met Hem en elkaar. Wat kan dat een oase zijn in een wereld vol onrust, in je eigen leven vol onrust en drukte! Rust vinden bij de Heer, aan zijn tafel. En tegelijk: je moet ook weer verder! Brood en wijn zijn voedsel ter versterking onderweg. Want leven met Jezus is meer dan uitrusten alleen. De tekst van vanmorgen gaat verder: ‘… ik zal jullie rust geven. Neem mijn juk op je en leer van mij!’ Jezus’ juk op je nemen, dat hoort er óók bij als je gelooft! En daar willen we vanavond verder bij stilstaan. Lees verder

Preek ‘kom naar Mij en vind rust’, n.a.v. Mattheüs 11:28-30, HA

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: druk, druk druk]
‘Hoe gaat het je?’ ‘O, goed, wel een beetje druk met van alles’. ‘Hoe is het op je werk?’ ‘Nou, druk, druk, druk hoor. Gelukkig komt straks die nieuwe collega er bij’. Heel herkenbaar denk ik, zulke gesprekjes. Je vraagt hoe het met iemand gaat en al heel snel valt het woord ‘druk’. Bijna iedereen lijkt veel te doen te hebben – nee, bijna iedereen hééft veel te doen. Het is gewoon zo in onze maatschappij: nietsdoen wordt niet gewaardeerd, en dat doen we dan ook niet. Allerlei taken en afspraken stapelen zich al snel op. School, sport, scouting, bijles, huiswerk, catechese – als je op de middelbare school zit begint de drukte al. Als je gaat werken wordt het niet minder, en als je een gezin hebt al helemaal. Allebei werken meestal, en daar omheen de kinderen, naar school, naar sportclub, ouderavond, je oude ouders, sport voor jezelf, en dan komt de kerk nog vragen of je dit of dat wilt doen… Zelfs voor een avondje met je vrienden moet een datum geprikt worden. Druk, druk, druk. Ook wie met pensioen is, schijnt ervan te kunnen meepraten.
Het logische gevolg: we zoeken bijna allemaal naar meer rust. Even niets hoeven, even uit de rat race. Rust… Maar waar vind je die? In een weekendje weg? Of zit echte rust van binnen? Maar hoe kom je daar aan? Heeft God er iets mee te maken? Is deze kerkdienst misschien een rustpunt in de week? Of is het alleen wéér een activiteit op de agenda? Lees verder

Preek ‘Ik ben het niet waard dat u onder mijn dak komt’, Mattheüs 8:5-13, vb HA

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: onwaardig]
We hoorden uit de Bijbel het verhaal van de Romeinse hoofdman en zijn zieke knecht die door Jezus wordt genezen. Nu komt er in deze geschiedenis een zin voor die in de rooms-katholieke kerk ongeveer elke zondag klinkt. Het zijn woorden die elke keer klinken voordat de gelovigen aan de eucharistie deelnemen, wat bij ons het heilig avondmaal heet. Dan spreken ze samen woorden die de hoofdman ook zei, een eerbiedige belijdenis: “Heer ik ben het niet waard dat u onder mijn dak komt, maar spreek slechts een woord en mijn ziel zal genezen”. Eén woord gewijzigd: niet ‘mijn slaaf’ maar ‘mijn ziel’ zal genezen. Daar ligt echter de nadruk niet op; de nadruk ligt op het begin: “Heer ik ben niet waard dat u onder mijn dak komt”- ik ben niet waard dat u bij mij komt. Want dat is immers wat gebeurd in de eucharistie, in het avondmaal: Jezus zelf komt bij ons in brood en wijn. Dat is een groot wonder!
‘Ik ben het niet waar dat u tot mij komt’ – ik kan mij voorstellen dat deze woorden heel verschillende reacties kunnen oproepen. De een zal zich er misschien in herkennen, hij of zij voelt heel sterk de heiligheid van het heilig avondmaal. Vooral vroeger was dat sterk, we hadden het er onlangs over op de belijdeniscatechese: best wat mensen deden wel belijdenis, maar namen niet deel aan het avondmaal. Dat was toch te heilig! ‘Ik ben niet waard dat u tot mij komt’ – juist dat gevoel. Maar ook nu is deze houding niet onbekend. Voor een ander roept zo’n instelling misschien juist vervreemding op: We mogen toch vieren dat Jezus van ons houdt en dat we bij hem horen? Wat is dat dan voor zwaar gedoe over niet waard zijn? Lees verder

Overdenking kerk- en schooldienst ‘Ik zorg voor je!’

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Psalm 23 en Mattheüs 6:25-34,beide uit de Bijbel in Gewone Taal

 

Gemeente van Jezus Christus, kinderen, tieners en volwassenen,

[verhaal Cindy en haar zorgen]
ik wil jullie eens vertellen over Cindy. Cindy zit op school in een klein stadje, net als hier. Ze heeft een vader en een moeder en een broer, en een lieve kat. Ze heeft thuis een leuke kamer, ze heeft een groepje vriendinnen op school. Cindy zou zo bij jou in de klas kunnen zitten. Cindy is een heel gewoon meisje, en… ze heeft allerlei dingen waar ze zich zorgen over maakt. Misschien ook wel net als jij! Af en toe, dan hebben ze een toets op school, en dan maakt Cindy zich van te voren zorgen hoe het zal gaan. Zal ze het wel goed doen? Zal ze geen slecht cijfer halen? Of, iets anders, er is een meisje bij haar in de klad dat heel populair is. Dat meisje is bijna jarig, en ze heeft gezegd dat ze iets héél leuks gaan doen op haar feestje. Maar Cindy is bezorgd: zal Lees verder