Tags
Gemeente van Jezus Christus,
(Intro)
Vanmorgen de derde preek over David en Batseba. Voor vakantiegangers en andere die er de vorige keren niet bij waren, even een heel korte samenvatting van wat vooraf ging.
David is zwaar de fout ingegaan, dat hoorden we de eerste keer. Hij heeft de vrouw van een ander ingepikt, Batseba. En dat niet alleen: om zijn misdaad te verhullen heeft hij ervoor gezorgd dat haar man, Uria, om het leven kwam. De keer erna hoorden we hoe David ontmaskerd wordt door de profeet Nathan – eigenlijk door God Zelf. David krijgt zware straffen aangezegd. En nu vanmorgen de derde keer. Nu komt die beloofde straf. Davids zoon sterft, en als u thuis verder leest dan zult u merken dat ook de andere straffen die Nathan aankondigde precies over David komen.
Dan zou je zeggen: dit wordt een duister verhaal vandaag. Het kwaad slaat op David terug. Onontkoombaar onheil. Zelf naar gemaakt, het loopt laag af. Maar… nee! Dat is nu juist het geweldige van de Bijbel, van God. In het vóórgaande, dáár was de sfeer duister. David met zijn lust en zijn list. Nathan met woorden van oordeel. Maar het wonderlijke… in wat we vandaag lezen gaat juist iets ópen. Wat we lazen is intens, maar niet tragisch. David ligt op de grond, maar hij staat ook op. Er vallen woorden als ‘hij zalfde zich’, ‘hij troostte haar’, en ‘de HEER had het kind lief’. Want er sterft een kind, maar er wordt ook een kind geboren. Temidden van straf en dood, slaat de sfeer toch om ten goede. Daar wil ik vanmorgen met u en jou aan proeven. Want daar zit evangelie is.
Het thema van mijn preek is ‘Na de ontmaskering’, daar staan we vanmorgen bij stil. ‘Na de ontmaskering’. Ik heb mijn preek verdeeld in drie punten, je ziet ze op het scherm.
1. Berouw en bekering
2. Blijvende breuken
3. Vergeving doet leven (herhaal)





