Preek Pasen 2021

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, jong en oud,

Intro
als je in Australië woont, aan de andere kant van de wereld, zijn de seizoenen omgedraaid. Tenminste, het is daar ook gewoon lente-zomer-herfst-winter, alleen ze vallen zes maanden later. Als het daar zomer is, is het hier winter, en als het hier lente wordt, begint daar de herfst. Dat betekent, heel vreemd, dat het kerstfeest daar in de zomer valt. Stel je voor! Ik zag er wat foto’s van op internet, en dat ziet er heel merkwaardig uit. Een kerstboom op het strand, en mensen in zwembroek of bikini die erlangs lopen. En soms ook iemand in een kerstmannenpak die vreselijk staat te zweten. Kerst in de zomer!
Maar laten we naar vandaag gaan. Het is Pasen. Hier én in Australië. Maar in Australië en Nieuw-Zeeland is het nu herfst. Hier loopt alles uit, gaan de bloemen bloeien, maar daar stopt alles juist met groeien en bloeien. Ten minste, als je ver genoeg naar het zuiden zit; meer in het noorden is het altijd lekker weer geloof ik. Pasen in de herfst. Toen ik daarover nadacht, kreeg ik het gevoel: dat kán eigenlijk niet, dat klopt gewoon niet. Want het past precies samen: Jezus die weer leeft, en de natuur die herleeft. Gezang 202 zegt het ‘nu de Heer is opgestaan, loopt alom het leven uit, breekt een nieuwe lente aan’. Jezus die het graftuin uitloopt, en mijn tuin die uitloopt, zeg maar. Stel; je voor dat nu de blaadjes zouden vállen… Toen ik deze preek zat te tikken van de week was het wel bijzonder mooi lenteweer, en dat hielp mij. Dat past bij Pasen.

Lees verder

Preek Goede Vrijdag 2021, Markus 15:39

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

Intro
er was eens een man, laten we hem Albert noemen. Albert was niet gelovig opgevoed, maar op één of andere manier kwam hij regelmatig mensen tegen die hem wilden bekeren. Misschien scheelde het dat hij in een grote stad woonde, misschien was het ook dat hij eruit zag als iemand die wel open staat voor een praatje… Het overkwam hem regelmatig. Zo was hij een keer aan het winkelen en gaf iemand hem een foldertje. En dat niet alleen, hij kreeg er meteen een hele uitleg bij, met behulp van de plaatjes in de folder. Dat er een kloof is tussen God en de mens, en dat Jezus’ kruis daar een brug overheen legt. De man van de folders vertelde er heel enthousiast over. Tja, dacht Albert, wat een wonderlijke theorie. Hij nam het foldertje aan, maar hij kon er weinig mee.
Een tijdje later zat hij met een vriend te praten. Die voerde allerlei argumenten aan waarom de Bijbel betrouwbaar is, en waarom Jezus écht is opgestaan. Het klonk wel logisch zoals die vriend het vertelde. Maar om nu te zeggen dat Albert er door ging geloven? Dat niet. Geloof was meer een soort theorie waar je over kunt redeneren…
Toen, in de zomer, ging Albert op vakantie naar Frankrijk. Hij bezocht een oud kerkje, en daar hing een groot beeld van Jezus aan het kruis. Heel realistisch, al zijn lijden was er aan af te zien. Er was niemand, en Albert keek er een tijd naar. Een hele tijd. ‘s Avonds op zijn hotelkamer vond hij een Bijbel in een la en hij ging er in lezen. Heel het Markus-evangelie las hij uit, want, zo had zijn vriend gezegd, dat is het kortste en het eenvoudigste. Zo las hij ook over het lijden van de Heer. En het raakte hem. Het raakte hem méér dan alle folders of discussies met vrienden. Het kwam binnen: die Jezus is ánders. Geen mens als iedereen. Hoe hij leeft, hoe hij sterft ook… Dat beeld van het kruis – het ging niet meer uit Alberts gedachten. Een jaar later liet hij zich dopen.

Lees verder

Preek ‘Jezelf tegenvallen’ n.a.v. Markus 14:66-72

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Markus 14:53-72

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: jezelf tegenvallen]
soms kun je jezelf weleens flink tegenvallen. Dat je denkt: hè, bah, waarom doe ik nu zó? Stel je voor, je hebt een sollicitatiegesprek. Je hebt je natuurlijk goed voorbereid, passende kleding aangetrokken, netjes maar niet té netjes. Je zorgt dat je precies op tijd bent, en je hebt natuurlijk van te voren de website van het bedrijf goed bekeken. Daar zit je, één of twee mensen tegenover je, en het gesprek begint. Maar op één of andere manier loopt het niet. Je bent zenuwachtig, je geeft een paar domme antwoorden, komt niet over zoals je zou willen, niet zoals je echt bent. Na een tijdje sta je weer buiten, en je denkt bij jezelf: bah. Waarom zeg ik nu zulke dingen? Je valt jezelf gewoon tegen. Heel herkenbaar misschien voor deze of gene.
Of een ander voorbeeld. Je zit op school of opleiding, en daar loopt ook een jongen of meisje dat je wel leuk vindt. Maar kom je eens in elkaars buurt – en zeker in deze tijd is dat een zeldzaamheid, helaas – dan weet je niet wat je moet zeggen. Hè, wat ben je toch een onhandige sukkel, zeg je tegen jezelf.
Jezelf tegenvallen. Als je tóch weer een zak chips in één keer op eet. Als je toch weer ruzie maakt met je schoonmoeder. En ga zo maar door, het kan op allerlei manieren. En nu komen we vandaag in de Bijbel iemand tegen die zichzelf ook erg moet zijn tegengevallen. Nog véél meer dan in de voorbeelden die ik noemde. Petrus. Petrus die de Heer verloochent. Lees verder

Preek ‘Jezus in Getsemané’, Markus 14

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Markus 14:32-52

 

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis, jong en oud

[intro]
het is vandaag alweer de vijfde lijdenszondag. We zijn op weg naar Pasen, maar eerst moeten we mee in het lijden van de Heer. Ook vandaag. Ja, dat móet, daar kun je niet aan ontkomen als christen. Misschien denk jij wel thuis: hè, daar heb ik helemaal geen zin in. Zo somber. Moet je echt elke keer weer nadenken over de erge dingen die Jezus doormaakte? Ja. Want daar vind je de kern van ons geloof. Dat zullen we vanmorgen zien, ik hoop dat ook jij het straks meeneemt. Het lijden van Jezus is onmisbaar voor ons!
Van de week las ik in een boek: er heeft nooit iemand zo zwaar geleden als Jezus. En ik dacht meteen: is dat zo? Wat denk jij, wat denkt u? Is er echt nooit iemand geweest die meer heeft geleden, die meer pijn heeft gehad dan Jezus…? Ik denk dat als je het gaat hebben over pijn en martelingen, onze Heer het heel zwaar heeft gehad. Ongelooflijk zwaar! Kijk anders die vreselijke film ‘the Passion of the Christ’ maar eens – alleen geschikt voor 16 jaar en ouder, dat zegt genoeg… Misschien moet je film die maar niet kijken trouwens, want waar het werkelijk om gaat krijg je niet op een film gevangen. Vreselijk is wat onze Heer heeft moeten doorstaan, tot de dood toe. Maar toch: het zou kunnen dat er mensen zijn geweest die misschien nóg wel meer pijn en martelingen hebben moeten verduren dan Jezus. Ik zal geen voorbeelden geven, want er luisteren kinderen mee.
En toch is het waar: er heeft nooit iemand zo zwaar geleden als Jezus. Ik geloof Lees verder

Overdenking psalm 123, Biddag 2021

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters hier in de kerk en thuis,

[intro: het zat zijn]
‘ik begin het wel zat te raken, al die beperkingen’. Dit, of vergelijkbare woorden hoor je de laatste tijd steeds vaker. Misschien herken je je er wel in: we zijn het zat! De lockdown, de avondklok, het vergaderen en les krijgen online. We hebben er genoeg van, zeggen meer en meer stemmen. We zijn het zat. Een tijd lang was het redelijk vol te houden, maar inmiddels lijkt bij meer en meer mensen de rek er wel uit. Je wilt je vrijheid terug, het leven van vóór corona.
We zijn het zat, zeggen mensen. Daar kan woede in doorklinken, onvrede over de maatregelen om het coronavirus in te dammen. Maar het kan ook gewoon vermoeidheid zijn. Al ben je het in principe eens met veel beperkingen, tóch kun je ze zat zijn. Hoe lang gaat het allemaal nog duren? De persconferentie van maandag bood niet veel versoepelingen. Ja, in de zomer, dán moet er weer veel kunnen. Maar dat duurt lang. Het is momenteel nog winter! Soms kun je er gewoon zó klaar mee zijn. Het misschien niet echt meer zien zitten. We zijn het zat.
Zo zitten we als Nederlandse maatschappij momenteel in de mineurstemming. En daarom staan we vanavond stil bij psalm 123. De mensen die daar aan het woord zijn, zijn het ook zat. Onze vertaling geeft het niet zo goed weer, maar in de grondtekst staat het er heel helder. Letterlijk staat er ‘zeer zijn wij verzadigd, zeer is onze ziel verzadigd’ van de ellende die ze meemaakten. Een Duitse vertaler zegt: ‘satt sind wir des Verachtens, übersatt’. Dat dus: je hebt er je buik vol van, je bent er klaar mee, je bent de ellende zat. En tegelijk: hoe kom je eruit? Waar is er uitzicht? U ziet, een heel passende psalm voor dit moment! Lees verder

Preek ‘de goede herder’, doopdienst

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Johannes 10:1-21

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, doopouders en familie,

[intro: herder is niet schattig]
‘Ik ben de goede herder’, zegt Jezus. In gedachten zie je een plaatje voor je uit de kinderbijbel of van een christelijke poster: een herder in een zonnig heuvellandschap met schapen om zich heen. In zijn armen draagt hij een lief lammetje, een ander schaap duwt zijn kop tegen de herder aan. Een heel vredig en lieflijk plaatje; ‘pastorale idylle’, zou je erboven kunnen zetten. Geen wonder dat de goede herder al zovele malen onderwerp is geweest van schilderijen en glas-in-loodramen!
Maar is dit wel het goede beeld? Als we de woorden van Jezus horen waarin hij zichzelf de goede herder noemt, klinkt het toch wel anders. Hij spreekt over dieven en rovers, over huurlingen zonder hart en over wolven. Ja, het gaat zelfs over dat de herder omkomt, zijn leven geeft voor zijn schapen! Nee, dit is allemaal zo vredig niet.
Op het moment waar we in het Johannes-evangelie begonnen te lezen, is Jezus in conflict met de Joodse leiders. Het gaat over hun behandeling van een gehandicapte man, dat laat ik verder nu liggen. Maar juist dán gaat Jezus spreken over schapen en herders. De Joodse leiders begrijpen dat beeld heel goed. Een herder is in het Oude Testament, dat ze op hun duimpje kennen, een beeld voor een leider. De schapen zijn Gods volk, zijn mensen, degenen waar zij als leiders voor moeten zorgen. Jezus zegt hen dan: jullie zijn slechte herders, jullie zijn rovers en huurlingen zonder hart. Jullie leiden Gods volk niet goed! Maar Ik, Ík ben de goede herder.
Je begrijpt wat Lees verder

Preek ‘de Verheerlijkte die gaat lijden’, n.a.v. Markus 8:27-9:13

Tags

, ,

Online eredienst. Uit de Bijbel is gelezen Markus 8:27-9:13

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, jong en oud,

[intro: uit het dagelijkse opgeheven]
zo zit je weer voor je televisie of laptop vandaag. Of zo heb je de kerkradio weer aangezet. En misschien denk je, als tiener bijvoorbeeld: waarom eigenlijk? Wat heb je eraan? Maakt het verschil als ik in mijn bed blijf liggen, of als ik nu de dienst volg? Verhalen van vroeger, of verheven beschouwingen over God… En dan zitten we nu natuurlijk nu ook nog met de vervelende beperking dat het via een schermpje is. Dat maakt het nog ‘verder weg’, letterlijk en figuurlijk. Waar doen we het voor?
En dan vandaag ook nog het Heilig Avondmaal, de maaltijd van de Heer. Maar dan op afstand. Wat doe je daarmee, en wat doet dat met jou? Kijk je alleen mee, of hebt u zelf ook brood en wijn klaargezet om straks mee te doen? Waarom zou je eigenlijk? Wat is de zin?
Ja, waarom houden we hardnekkig vol om elke week een dienst te houden, ook nu, en waarom laten we het Heilig Avondmaal ook doorgaan? Volgens mij hiervoor: om boven het alledaagse uitgetild te worden. Om weer te weten dat er méér is dan thuiswerk en online studie en wandelen en tv kijken. De hele week worden we, ik ook, in dat platte vlak getrokken. Maar elke zondag, en vandaag in het bijzonder, horen we hoe het écht zit. We mogen horen, en vandaag ook zien, proeven, voelen, wie Jezus is. Zijn wereld breekt ineens in in de onze. Dát is wat er gebeurt als we samenkomen, dat is wat gebeurt als we brood en wijn delen. Je komt ineens in een andere wereld, net als Petrus, Jakobus en Johannes op die berg waar we net van hoorden. En die blik, die hebben we nodig! Om Lees verder

Preek ‘leef licht’ n.a.v. Markus 10:13-31

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, thuis en hier,

[intro: sint Antonius]
ik wil u en jou meenemen naar het jaar 269 na Christus’ geboorte. In een kerk in het Egyptische Alexandrië staat een jongeman naar een preek van de bisschop te luisteren. Antonius, zo heet de jongen, is nog maar 18 jaar oud. Toch is hij al wees. Allebei zijn ouders zijn kortgeleden gestorven. Antonius hoeft echter niet bang te zijn voor zijn toekomst: zijn ouders waren schatrijk. Ze hebben hem veel bezittingen en een groot stuk land nagelaten. Antonius is in de kerk, zoals hij dat elke zondagmorgen doet – hij is een serieuze jongen. Maar vandaag…ineens spert Antonius zijn ogen wijd open. Het lijkt wel of de bisschop alleen voor hem preekt! Het gaat over de rijke jongeman, over wie wij vanmorgen ook lazen. Ik lijk wel op die man, beseft Antonius. De bisschop haalt de woorden van Jezus aan, en ze dringen diep tot hem door: “één ding ontbreekt u: ga naar huis, verkoop alles wat u hebt en geef het geld aan de armen, dán zult u een schat in de hemel bezitten”. Dat is op mij gericht, denkt Antonius. Hij gaat naar huis, diep in gedachten. De volgende dag legt hij wat geld apart voor zijn zus die bij hem woont. De hele rest van zijn geld geeft hij weg aan de armen. Het land dat Antonius van zijn ouders heeft geërfd, verdeelt hij onder de dorpsbewoners. Ook zijn andere bezit verkoopt hij. Daarna verlaat hij zijn woonplaats en gaat in de woestijn leven als kluizenaar.
Kijk, dát is nog eens iets doen met een preek! Of gaat dit toch wel erg ver? En… is dat eigenlijk wel de bedoeling? Vraagt Jezus dit van ál zijn volgelingen? Was het niet alleen een opdracht voor één man toen? Lees verder

Preek Markus 6:34

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Numeri 27:15-20 en Markus 6:30-44

 

Gemeente van Jezus Christus, thuis en hier,

[intro]
vandaag krijgt onze gemeente er een nieuwe kerkrentmeester bij. Peter Naaijen wordt straks bevestigd in dat ambt. Bijzonder mooi dat je je geroepen weet en eraan begint! Bij zo’n bevestigingsdienst ga je als predikant natuurlijk altijd zoeken wat voor link er is te leggen met het Bijbelgedeelte dat aan de orde is. We hoorden uit de Bijbel een bekende geschiedenis die in elke kinderbijbel staat. Ik denk dat de kinderen die nu meekijken het verhaal wel kennen: Jezus geeft heel veel mensen te eten met vijf broden en twee vissen. Een groot wonder! Maar waar in dit verhaal zien we nu iets iets dat past bij de bevestiging van een kerkrentmeester? Ik dacht: misschien is het wel bij de praktische insteek van Jezus’ leerlingen. Ze kijken op de klok, ze kijken om zich heen en ze zeggen: meester, het is hier afgelegen en het is al laat. Tijd om de mensen te laten vertrekken! Belangrijk, dat er zulke mensen zijn in Jezus’ gemeente en in de kerkenraad die gewoon letten op de praktische kant van de dingen! Of misschien herkennen we wel een kerkrentmeester in de reactie als Jezus zegt ‘geven jullie hun maar te eten!’ ‘Ja maar, moeten we dan voor tweehonderd denarie brood gaan kopen?’ – denk aan de kosten! Is dat geld er wel? Is het wijs om het zo uit te geven? Typisch de vragen die de kerkrentmeesters stellen, moeten stellen ook, bij de dingen in onze gemeente.
Echter, is denk dat we op deze manier toch bij de kern vandaan blijven van waar het om gaat. Het gaat juist Lees verder

Preek ‘Jezus en familie’

Tags

,

Uit de Bijbel is gelezen: Markus 3:20-35

Gemeente van Jezus Christus, beste broers en zussen!

[intro: familie]
ja, zo noem ik u en jou vandaag. Broers en zussen. Want vanmorgen gaan we het hebben over familie. We lazen zojuist uit de Bijbel over de familie van Jezus, zijn broers en zussen. Zijn letterlijke, maar ook zijn geestelijke verwanten.
Hoe belangrijk is familie voor jou, voor u? Voor veel mensen heel belangrijk, denk ik. De mensen het dichtst bij je, waar je, als het goed, is op kunt steunen. Mensen met wie je verbonden bent, bij wie je hoort en thuis bent. Je gezin – ik hoor van sommige mensen dat in de huidige tijd van lockdown hun gezin meer verbondenheid voelt, omdat ze met vaak met zijn allen thuis zijn en meer tijd hebben om dingen samen te doen. Hoewel anderen hun geliefde gezinsleden soms achter het behang zouden willen plakken na wéér een dag thuisschool en thuiswerken…
Familie – ook breder, met ooms en tantes, neven en nichten. Mensen die je misschien nu juist minder ziet dan je zou willen, omdat er geen verjaardagen mogen zijn met de hele familie. Wat kan ik dat missen! Lees verder