Preek ‘David geeft zich over aan God’, n.a.v. 2 Samuel 15 en 16

21 vrijdag aug 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Davids ellende brengt hem weer bij God]
Wat een tafereel! Daar zien we David en zijn mannen Jeruzalem uitlopen. De poort uit, omlaag naar de beek Kidron, en dan de helling van de olijfberg weer naar boven. David heeft zijn hoofd bedekt, hij loopt op blote voeten, en hij huilt. Ook de mensen bij hem jammeren, terwijl ze droevig omlaag kijken en hun mantel over hun hoofd trekken. Ze gedragen zich als een rouwstoet. En niet zonder reden: gisteren was David nog koning, vandaag is hij vluchteling. Zijn eigen zoon Absalom is in opstand gekomen. Alles is ingestort. Is er nog toekomst? Wie steunt David nog, behalve dit groepje getrouwen?

droevige stoet mensen
Heel uitgebreid beschrijft de Bijbel deze uittocht van David. Tot in alle droevige details. Uitgerekt en uitgesponnen. Het is heel anders dan toen bijvoorbeeld koningin Wilhelmina in de Tweede Wereldoorlog moest vluchten omdat de Duitsers naderden. In een grote auto werd zij met haar gezin snel naast Scheveningen gereden; een boot voer weg, en dat was het. Maar David gaat te voet, stapvoets. Geen koning in een koets of op een paard, geen hoogheid meer. Een rouwstoet, dat is het. Wat een ellende! En naast deze stoet loopt nog Simi, familielid van Saul. Vloekend, stenen gooiend, stof opwerpend. David zegt: laat hem begaan! alsof het past op deze dag.
Hoeveel ellende kan een mens verdragen? En waar brengt het hem? Het brengt David ver van zijn troon, dat in elk geval. Een onzekere toekomst in. En toch… er is nog meer te zeggen. Want het brengt David ook terug. Hij is op weg terug naar de woestijn, waar hij zo lang leefde voor hij koning werd. Maar ook: hij is op weg terug naar God. David heeft het tijdens zijn aftocht over Hem. Op een diepe manier. Dáár wil ik vanavond samen met u eens op letten. Want Lees verder →

Preek ‘Absalom in opkomst’, bij 2 Samuël 15:1-13

14 vrijdag aug 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus

(onbehagen over Davids regering)
Er moet onbehagen, er moet wantrouwen geweest zijn naar de regering van koning David, anders had Absalom nooit zo’n succes gehad! Absalom vertelt de mensen die naar Jeruzalem kwamen voor recht “hoor eens, u bent gelijk, maar bij de koning zult u geen gehoor gaan vinden!” Hij zaait wantrouwen. Maar het móet hebben aangesloten bij gedachten die er al waren. Kón je koning David wel vertrouwen? En die hele kliek in de hoofdstad…?
Er was wel de nodige aanleiding om een vraagteken te zetten bij de integriteit van koning David. Voor mijn vakantie hebben we uitgebreid stilgestaan bij de geschiedenis van David en Batseba. Toen zei ik al: dat moet algemeen bekend zijn geraakt, met al die bodes en bedienden in het verhaal. De mensen wisten wel: onze koning, dat is iemand die de vrouw van een ander inpikt.  Dát is het hof van de koning in Jeruzalem. Ja, bij die koning van ons sneuvelen er zelfs mensen wiens dood hem toevallig heel goed uitkomt… Uria. Denk aan president Poetin in Rusland, wiens tegenstanders verdacht vaak een dodelijk ongeluk krijgen. En van zo iemand moet je recht verwachten? We hoorden in eerdere preken ook dat David berouw had, vergeving kreeg, maar ik vrees dat zulke dingen het grote nieuws niet halen.
Ook verder bleek David niet sterk in het handhaven van recht. U moet thuis hoofdstuk 13 en 14 eens in zijn geheel lezen. Weinig verheffende taferelen aan het hof! Kroonprins Amnon verkracht zijn halfzus Thamar – met gescheurde kleren had ze jammerend door de stad gelopen, heel wat mensen hadden het gezien. En David? ‘Hij ontstak in woede’ – maar hij doet verder niets, terwijl hij de hoogste rechter is. Dan vermoordt Absalom, de broer van Thamar, als wraak prins Amnon. Absalom vlucht, maar wordt later weer aan het hof ontvangen door David. Zónder dat er recht wordt gesproken over die moord, zónder dat dingen worden uitgezocht en uitgepraat. En dát is waar je als gewone burger heen moet met je rechtszaken. Zou u er veel vertrouwen in hebben?

(Absalom als populist)
En dan is daar Absalom, die het onbehagen verwoordt. Of anders gezegd, die er gebruik van maakt. Lees verder →

Preek ‘na de ontmaskering’, 2 Samuël 12:13-25

17 vrijdag jul 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

 

Gemeente van Jezus Christus,

(Intro)
Vanmorgen de derde preek over David en Batseba. Voor vakantiegangers en andere die er de vorige keren niet bij waren, even een heel korte samenvatting van wat vooraf ging.
David is zwaar de fout ingegaan, dat hoorden we de eerste keer. Hij heeft de vrouw van een ander ingepikt, Batseba. En dat niet alleen: om zijn misdaad te verhullen heeft hij ervoor gezorgd dat haar man, Uria, om het leven kwam. De keer erna hoorden we hoe David ontmaskerd wordt door de profeet Nathan – eigenlijk door God Zelf. David krijgt zware straffen aangezegd. En nu vanmorgen de derde keer. Nu komt die beloofde straf. Davids zoon sterft, en als u thuis verder leest dan zult u merken dat ook de andere straffen die Nathan aankondigde precies over David komen.
Dan zou je zeggen: dit wordt een duister verhaal vandaag. Het kwaad slaat op David terug. Onontkoombaar onheil. Zelf naar gemaakt, het loopt laag af. Maar… nee! Dat is nu juist het geweldige van de Bijbel, van God. In het vóórgaande, dáár was de sfeer duister. David met zijn lust en zijn list. Nathan met woorden van oordeel. Maar het wonderlijke… in wat we vandaag lezen gaat juist iets ópen. Wat we lazen is intens, maar niet tragisch. David ligt op de grond, maar hij staat ook op. Er vallen woorden als ‘hij zalfde zich’, ‘hij troostte haar’, en ‘de HEER had het kind lief’. Want er sterft een kind, maar er wordt ook een kind geboren. Temidden van straf en dood, slaat de sfeer toch om ten goede. Daar wil ik vanmorgen met u en jou aan proeven. Want daar zit evangelie is.
Het thema van mijn preek is ‘Na de ontmaskering’, daar staan we vanmorgen bij stil. ‘Na de ontmaskering’. Ik heb mijn preek verdeeld in drie punten, je ziet ze op het scherm.
1. Berouw en bekering
2. Blijvende breuken
3. Vergeving doet leven (herhaal)

Lees verder →

Preek ‘Nathan en David’, 2 Samuël 12:1-15, afscheid kindernevendienst

10 vrijdag jul 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, Bijzondere diensten, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Gemeente van Jezus Christus, kinderen, jongeren, ouderen,

HET VERHAAL

(het verhaal voor de kinderen)
Koning David zat in zijn paleis. Hij had het goed voor elkaar, dacht hij. Als je vorige week in de kerk was, heb je het verhaal gehoord. Hij had een nieuwe knappe vrouw, Batseba. En hij had een zoon gekregen bij haar. Goed, de manier waarop het allemaal gegaan was, was niet zo fraai. Want Batseba was de vrouw van een ander. Maar David had haar gewoon ingepikt. En hij had ervoor gezorgd dat Batseba’s man, Uria, was gestorven in de strijd. Zo, probleem opgelost. En zo zit David in zijn paleis. Hij heeft wat hij wil, wie maakt hem wat?
Maar vandaag horen we hoe het verhaal verder gaat. En omdat jullie zo mooi vooraan zitten, heb ik even wat plaatjes opgezocht om te laten zien. (plaatje 1) Er komt een man naar koning David. Het is Nathan, de profeet. Nathan is een man die boodschappen van God brengt. En hij kijkt heel ernstig. Wat komt hij doen? Brengt hij een boodschap van God voor David? Daar lijkt het niet op. Nathan gaat gewoon een verhaal vertellen. “Luister, heer koning. Er woonden eens twee mannen in een stad, een rijke en een arme man. De rijke man had heel veel geiten, schapen en runderen. (plaatje 2) Maar er was ook een arme man, die had niet meer dan één lammetje kunnen kopen. Hij zorgde ervoor en het groeide bij hem op, samen met zijn kinderen. Het at van zijn brood en dronk uit zijn beker en sliep in zijn schoot; hij hield ervan als van een dochter. Maar… Op een dag kreeg de rijke man een gast op bezoek. En daar wou hij een maaltijd voor maken. Maar Hij kon het niet over zijn hart verkrijgen om een van zijn eigen dieren te slachten om aan zijn gast voor te zetten. Dus wat deed hij (plaatje 3). Hij ging naar de arme man toe, en hij pikte het éne lammetje van die arme man in. Hij liet dat lammetje slachten en zette het zijn gast voor.”
Stel je voor, dat is toch wat! En Nathan kan goed vertellen. Koning David wat hij zegt, en hij is heel verontwaardigd. (plaatje 4) Dát kan toch niet! Boos roept hij uit: “Het is een schande! Die man moet zwaar gestraft worden, en dat lammetje moet hij vierdubbel terugbetalen! Walgelijk, dat hij zoiets doet!” Nathan knikt, hij is even stil. (plaatje 5) En dan zegt hij ineens, en hij wijst met zijn vinger: “die man, dat bent u!!” David schrikt enorm. En Nathan zegt, namens God zelf, dat David net zo slecht is: de vrouw van een ander inpikken, en die ander vermoorden. En dat terwijl David al zoveel had. Dávid moet zwaar gestraft worden!

Lees verder →

David valt diep – hoe zonde werkt. Preek over 2 Samuël 11

04 zaterdag jul 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

voorafgaand: kindermoment over een auto die niet op de handrem staat. Als dat tijdig gezien wordt is hij nog te stoppen, maar dat wordt al snel moeilijk. Net zo is het met zonde.

Gemeente van Jezus Christus,

(intro: een god(de)loos verhaal)
Het is dat dat laatste zinnetje er staat, anders was wat we hoorden een compleet god-loos verhaal. Een opmerking aan het einde ‘maar kwáád was wat David gedaan had, in de ogen van de Heer’. Maar verder komt God in het hele hoofdstuk niet voor. We hoorden over koning David en wat die zoal uitvreet. Hoe zijn auto steeds sneller van de helling gaat, omdat hij aan het begin niet de handrem op zijn begeerte zetten. Het is een geschiedenis van hoe het váák gaat, tot op de dag van vandaag. In plaats van David had hier de naam kunnen staan van zovele vorsten de eeuwen door. Als je bovenaan staat, denk je dat je alles kunt maken. Zie je een mooie vrouw? Nou, pik haar in. Wie maakt je wat? Het deed me denken aan hoe president Trump over vrouwen praatte; “you can grab them by the… jeweetwel”. En staan er mensen in je weg? Ruim ze op. Ontsla wie kritiek heeft, of laat Uria simpelweg sneuvelen. Heel het systeem staat toch tot je beschikking!
Ja, de Bijbel is eerlijk, over hoe het onder de mensen werkt. Deprimerend eerlijk. Zó gaat het vaak!. En toch… dan is er dat slotzinnetje. ‘Maar kwáád was wat David gedaan had, in de ogen van de Heer’. Ook niet vrolijk zou je zeggen. Maar toch… de ogen van de Heer. Die maken verschil. Er is méér dan macht. Er is iemand die meet. Meer nog, die aan de noodrem trekt! Daarover volgende week meer.

Lees verder →

Verbaasd, dankbaar en verlangend: Davids Dankgebed

19 vrijdag jun 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: 2 Samuël 7:17-29

Gemeente van Jezus Christus,

(Intro: Davids dankbaarheid en de onze)
de dienst, waarin we de viering van het Heilig Avondmaal afsluiten, heet wel een ‘dienst van dankzegging’. Daar past heel goed bij het gedeelte dat we net lazen. In veel Bijbels staat erboven ‘Davids dankgebed’. Ik wil dit gedeelte met u en jullie overdenken aan de hand van drie punten, ze staan ook op het scherm:

  1. Verbaasd naar jezelf kijken
  2. Dankbaar terugkijken
  3. Verlangend vooruitkijken
    Dus drie blikrichtingen: naar binnen (naar jezelf), naar achteren, en naar voren.
Medieval king kneeling and praying before altar with crown on stool

PUNT 1 – Verbaasd naar jezelf kijken

(meer zegen dan ooit verdiend, bij David)
We hoorden vorige week hoe David een enorme belofte van God kreeg. Dat staat te lezen in de eerste helft van het hoofdstuk dat we lazen. Davids koningshuis zou eeuwig voortbestaan. Voor altijd zou er een nakomeling van David op de troon zitten. Zo’n toekomstbeeld, dat was de droom voor elke koning in het oude Oosten. En dat krijgt hij toegezegd! Niet zomaar, maar door God zelf!
Als David deze belofte heeft gekregen, gaat hij daarom direct God danken. Dat lazen we net. En in wat hij zegt, klinkt verbazing door. “Wie ben ik, HEER, mijn God, wat is mijn familie, dat U mij zó ver hebt gebracht?” Met andere woorden: waar heb ik dít aan te danken! Je zou het kunnen vergelijken met iets hedendaags. Een moeder op leeftijd krijgt van haar volwassen dochters iets als cadeau voor haar 70e verjaardag. Ze krijgt het ingepakte ceadeau aangereikt, een plat pakje; ze maakt het open en leest wat er staat. ‘Waardebon voor een reis naar Israël’ – waar ze altijd al eens naar toe wilde, maar het is er nooit van gekomen. Ze had het idee eigenlijk al uit haar hoofd gezet. En nu dit cadeau! Helemaal ondersteboven roept ze “dat is toch veel te veel, dat had je niet moeten doen!”
Net zo iets voelt David hier, maar dan nog sterker. Dit is toch veel te veel! Wie is hij nu helemaal? Hij heeft al zoveel van de Heer gekregen: van schaapherder werd hij koning, herder van een heel volk. En nu ook nog deze belofte van een blijvend koningshuis. “Wie ben ik, dat U mij zó ver hebt gebracht?” Ja, wie is David. Op zich een gelovige man en een goed koning. Maar verre van volmaakt. Er kleeft bloed aan zijn handen, van rooftochten toen hij nog rondzwierf op de vlucht voor Saul. Er leven verkeerde begeertes in zijn hart, net als bij u en mij. Binnenkort gaan we daar nog over horen, over David en Batseba. En toch… toch geeft God hem zó’n geweldige zegen. “Wie ben ik” – onverdiend!

Lees verder →

Uitnodiging aan de Tafel: Mefibosets verhaal – viering Heilig Avondmaal

19 vrijdag jun 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: 2 Samuël 9

Gemeente van Jezus Christus,

(intro)

“voortaan bent u aan mijn tafel te gast”. Dat zegt koning David in het Bijbelgedeelte dat we lazen. “Aan tafel te gast” – dat is juist wat wij vanmorgen ook mogen meemaken, nu we het Heilig Avondmaal vieren. We worden uitgenodigd, niet door koning David, maar door koning Jezus.
“Voortaan bent u aan mijn tafel te gast”. Het Bijbelgedeelte waar dat staat, gaan we vanmorgen kort overdenken. Voordat we aan tafel gaan!

Man in tuxedo standing surprised in grand royal banquet hall with decorated chair and guests at dinner tables
(achtergrond)

We hoorden hoe koning David vraagt: “is er nog iemand over van de familie van Saul? Die zal ik dan goed behandelen”. Vreemd! Dat een oosterse koning, als hij eenmaal stevig op de troon zat, op zoek ging naar nakomelingen van zijn voorganger, gebeurde vaker. Maar dat goed behandelen niet. Nakomelingen van de oude koning konden een brandpunt zijn waaromheen onvrede zich verzamelde. Ze konden de macht van de nieuwe koning bedreigen. Om die reden roeiden oud-oosterse koningen vaak heel de familie van de vorige machthebber uit. Ook koningen van Israël: koning Jehu vermoordde bijvoorbeeld al de zonen van zijn voorganger Achab.
Wil David ook zo zijn macht veilig stellen? Speuren wie er nog over zijn uit Sauls geslacht? Ja, speuren wel, maar doden niet. Hij zegt “is er nog iemand over van de familie van Saul? Die zal ik dan goed behandelen”. En ja, er blijkt nog iemand te zijn. Een zekere Mefiboset. Kom, zegt David, laat die man direct halen! Hij moet bij mij komen wonen in Jeruzalem.
Er zijn wel uitleggers die zeggen dat hier toch eigenbelang van David achter zit. Misschien wilde David door zijn goedheid voor Mefiboset de laatste aanhangers van Saul wel gunstig stemmen. Of misschien kan hij hem zo beter in de gaten houden. Toch denk ik niet dat we zo moeten denken. Je kunt achter vrijwel álles wat iemand doet, eigenbelang zoeken – ook bij hedendaagse politici. Maar zo denken maakt cynisch, en bouwt niet op. Als christen zijn we geroepen om van het goede uit te gaan tot het tegendeel blijkt! Doet u dat?

(Davids voornemen tot ‘chesed’)

Nee, David is hier geen berekenende politicus. Dat blijkt wel uit een grondwoord dat gebruikt wordt. “Goed behandelen” zegt onze vertaling, maar dat is wel heel slap. Oudere vertalingen zeggen “goedertierenheid bewijzen”. Een heel sterk woord in het Hebreeuws. ‘chesed’. Liefde, trouw, loyaliteit, goedheid – het zit er allemaal in. Dát wil David tonen aan Mefiboset. En dan staat die uitdrukking er ook nog driemaal, in vers 1, 3 en 7. Dit is de kern: David wil liefde en trouw en goedheid betonen. En dat gaat diep. In vers 3 staat letterlijk “ik wil hem de chesed van God bewijzen”. David laat hier iets van Gód zien. Van Gods goedheid en trouw, zoals wij die ook mogen proeven en vieren aan de Avondmaalstafel. David lijkt hier op Jezus.

Lees verder →

Preek ‘bouwen en gebouwd worden’ n.a.v. 2 Samuël 7:1-17

12 vrijdag jun 2026

Posted by in 1 en 2 Samuel, Bevestiging ambtsdragers, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

(dankbaarheid voor zegeningen)
Het gaat goed met koning David. Hij zit in zijn huis, zo begint het eerste vers van wat we lazen in 2 Samuel 7. In zijn huis, en dan niet zomaar een huis natuurlijk, maar een paleis. Een luxe paleis met cederhouten balken, van alle luxe van die tijd voorzien. Al Davids vijanden zijn verslagen, er is rust in het koninkrijk. Alles loopt lekker. En David, wat doet hij? Gaat hij eens lekker onderuit zitten, tevreden met zichzelf? Gaat hij bedenken hoe hij zijn macht kan uitbreiden? Nee, dat lezen we niet. David is dankbaar. Want hij weet, terwijl hij om zich heen kijkt in zijn mooie paleis: dit alles heeft de HEER me gegeven. David is er nog steeds een beetje verbaasd van. De Heer heeft hem, een eenvoudige herdersjongen, geroepen om koning te worden. Hij heeft geholpen in de strijd, Hij is het die hem en Israel zegent. David is dankbaar. Dat blijkt wel uit wat zijn volgende project moet worden: iets doen voor de Heer.
Mooi is het, deze houding. Misschien herken je er wel iets van, dat je leven goed loopt. Dat er heel veel is om blij mee te zijn. Als je om je heen kijkt, letterlijk en figuurlijk, dat je beseft: wat heb ik het goed! Het is mooi, om dat af en toe eens te doen. Misschien vanmorgen wel. Je zegeningen te tellen, te zien hoeveel je krijgt, hoe bevoorrecht je bent. En ik besef: wellicht zijn er vanmorgen hier ook wel mensen die vol zitten met zorgen, waar het leven heel moeilijk is. Dan werkt dat anders. Maar toch: ik denk dat heel veel mensen hier toch dankbaar om zich heen kunnen kijken.

Lees verder →

Preek ‘de gouden regel’, bij Mattheüs 7:12

05 vrijdag jun 2026

Posted by in Jaarthema 'Leerlingen van Jezus', Mattheüs, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Gemeente van Jezus Christus,

Gemeente van Jezus Christus,

(Intro: is dit humanisme?)
Vanmorgen de laatste themadienst over ons jaarthema ‘leerlingen van Jezus’. Dan komen we bij een soort climax: hoe de Heer in één zin de hele bijbel samenvat. De hele Thora zoals Israël die had, en al zijn eigen onderwijs. Nou, dat moet wel iets bijzonders zijn! “Hoe Jezus’ liefde het verschil maakt” – we hoorden er net al iets van in het introfilmpje.
Maar wat is dan die samenvatting van alles in één zin? Dat lezen we in Mattheüs 7 vers 12. En ik moet zeggen dat dat bij mij op het eerste gehoor overkwam als een enorme tegenvaller. (Lees voor) “Behandel anderen steeds zoals je zou willen dat ze jullie behandelen, want dat is de wet en de profeten”. Als je dit aan mensen op straat gaat vertellen, zullen ze het er vast mee eens zijn. Maar ze zullen niet zeggen dat dit nou zo revolutionair is! “Behandel anderen zoals je zou willen dat ze jullie behandelen”. Is dat nu zo wereldschokkend? Dat klinkt eerder als een soort humanisme – voor kenners: het is net de filosofie van Kant.

Heart-shaped walking path on grassy hill at sunrise with rolling hills in distance


“Behandel anderen zoals je zou willen dat ze jullie behandelen”. Dat wij dit bijna vanzelfsprekend vinden, het toont hoe onze maatschappij beïnvloed is door het christelijk geloof. Anderen – alle anderen – als gelijken zien, het goede voor ze zoeken, denk maar niet dat dat in Jezus tijd normaal was. Denk maar niet dat dat overal op aarde de norm is. Wij mogen wel weer eens voelen vanmorgen hóe revolutionair dit onderwijs van Jezus is. Want als je dit serieus neemt gaat het vér, tot aan bidden voor Poetin toe! We gaan het horen!

Lees verder →

Preek ‘omgang met de schepping’

29 vrijdag mei 2026

Posted by in Genesis, Leerdiensten, Preken, Psalmen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Genesis 1:24-2:3 en 2:15, en Psalm 104:10-24

Gemeente van Jezus Christus,

(Intro: polarisatie)
Als het gaat over dingen als klimaat en natuur, dan heerst daarover in onze maatschappij een behoorlijke polarisatie. Aan de ene kant zijn er groepen die roepen dat klimaat een linkse hobby is, en dat windmolens draaien op subsidie. Blokkades op snelwegen we roepen ergernis en zorgen dat mensen een afkeer krijgen van ‘groene gekkies’. Dan heb je ook nog de stikstofregels die ons land behoorlijk klemzetten. Bouwplannen worden erdoor gehinderd, ook hier in Beekbergen. En als de stikstofregels geen roet in het eten gooien, dan mag je nog hopen dat er niet een of ander beschermd dier gevonden wordt. Geen wonder dat mensen zeggen “liever een huis dan een vleermuis”. Dan zijn er boze boeren die zich met steeds wisselende regels geconfronteerd zien. Die dierlijke mest duur moeten afvoeren en kunstmest moeten aanschaffen, en zich af vragen hoe de natuur daarmee geholpen is.
Dat is de ene kant. Aan de andere kant klinken de stemmen van mensen die vinden dat we de ernst van de situatie niet beseffen. Afgelopen dinsdag was het 34 graden hier in Beekbergen. Een 90-plusser vertelde mij van de week dat in haar jeugd het zelfs ’s zomers amper ooit zo warm was. En nu is het pas mei… De aarde warmt op. En wat zal dat brengen, sluipend langzaam? Uitdroging, zeespiegelstijging, mindere oogst, vluchtelingenstromen. Of denk aan de terugloop van insecten, die onze voedselgewassen moeten bevruchten. Je kunt denken aan de vervuiling met PFAS, waardoor wordt afgeraden om eieren van je eigen erf te eten, ook in deze streek. En de roep klinkt: er is zijn ingrijpende maatregelen nodig, de overheid doet nog lang niet genoeg!
Vanavond een preek over ‘omgang met de schepping’. Een zeer relevant thema, juist in deze tijd. En laten we dan proberen boven de polarisatie uit te komen. Laten we dieper graven dan voor of tegen bepaalde dingen te zijn. Ik wil met u en jou op zoek gaan naar lijnen die er vanuit de Bijbel te trekken zijn voor de omgang met Gods schepping. En dat zeg ik bewust zo. Niet ‘de natuur’ – dat klinkt neutraal. Maar Gods schépping, dat geeft meteen al een ander perspectief.

Dirty hands holding soil with a young plant seedling
Lees verder →