Preek ‘géén dorre pelgrimsreis’, bij psalm 84:6-8

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: het leven een pelgrimstocht]
Net als vanmorgen lazen we uit de Bijbel Psalm 84. En ik zei vanmorgen al: psalm 84 is een pelgrimslied. Iemand is op weg naar de tempel in Jeruzalem, en zingt zijn verlangen uit. Er zijn wel meer van zulke psalmen, bijvoorbeeld 122 ‘wij staan/ gereed om naar Gods huis te gaan’. Of ook psalm 63, waar we zonet uit zongen. ‘Hier in een land waar niets wil groeien/ blijft het verlangen in mij gloeien:/ wat zou ik graag dichtbij u zijn./ Heer, in uw tempel…’
Maar wij leven nu. En de tempel in Jeruzalem is er allang niet meer. Wat heeft zo’n psalm ons dan te zeggen? Toch heel veel! Vanouds is het leven van een gelovige gezien als een pelgrimsreis, een reis net als de dichter maakte, maar dan figuurlijk. Wie gelooft, gaat verlangend op weg door het leven, uitziend naar het einddoel: God ontmoeten in zijn heerlijkheid. Het hemelse Jeruzalem, de nieuwe hemel en aarde waar God bij de mensen woont. Zo kunnen de woorden uit de oude psalm ook op ons slaan. Mensen onderweg naar God, over de wegen van het leven.
Heb je jezelf weleens zo gezien? Als iemand op pelgrimstocht, op reis naar Gods Vaderhuis? Niet hier thuis, maar een mens onderweg. Soms gaande door dorre dalen, maar ook oases ontmoetend. Het Heilig Avondmaal, dat we vandaag vierden, zou je kunnen zien als zo’n oase onderweg. Een plek tijdens je toch om op krachten te komen. Om daarna weer verder te gaan, op weg naar het nieuwe Jeruzalem, om daar voor altijd te blijven.

[misvatting: hier dor, straks mooi]
Ik moest denken aan het bekende boek ‘de Christenreis’ van John Bunyan. In het Engels heet het ‘the Pilgrim’s Progress’. Ik denk aan vele liederen. ‘Jezus ga ons voor, deze wereld door’. Zijn wij ook zulke pelgrims? Voelen wij ons soms niet veel te veel thuis hier? Verlangen we dicht bij Hém te zijn, Hem te ontmoeten?
Maar nu is er wel één grote misvatting mogelijk, Lees verder →

Preek ‘wet en schuldbelijdenis’

Tags

, , , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Psalm 32 en 1 Johannes 1:5–2:6 (NBV21)

Onderdeel van de serie ‘kerk in het krachtenveld van Christus’, over de onderdelen van de eredienst

 

Gemeente van Jezus Christus,

Inleiding

We lazen uit Psalm 32. Wat een vrolijke psalm! Hij begint met het woord ‘gelukkig’: ‘Gelukkig de mens’. Dat is echt een woord dat straalt. En ook midden in de psalm en aan het einde klinkt die blijdschap door: [lees voor Psalm 32:7b en 11].

Waar gaat deze psalm dan over? Misschien had u het niet verwacht, maar de psalm gaat over schuldbelijdenis. Over het opbiechten van je zonden. Over het toegeven van je fouten.

Dat is toch vreemd? Is dit nu een onderwerp waar je vrolijk van wordt? Bij zo’n onderwerp verwacht je eerder een ingetogen toon. En toch wordt de dichter van deze psalm er blij van. Waarvan precies? Van het feit dat hij zijn schuld bekent voor God. Hoe kan dat?

Daarover gaan we het vandaag hebben. Het thema van de preek is: ‘wet en schuldbelijdenis’. Dat is iets wat hier in de kerk elke week terugkomt: Lees verder →

Preek Dankdag 2026 ‘Strijd en sjaloom’ – n.a.v. psalm 144:12-15

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Inleiding]
Laat ik beginnen met een anekdote.
We lazen zojuist Psalm 144, en die psalm ken ik op een bijzondere manier. Ik was namelijk betrokken bij het werk aan een nieuwe psalmberijming. En daar moest dus ook Psalm 144 in rijm worden gezet. Nu staat er in die psalm iets over zonen en dochters. U hoorde het net, in vers 12 [lees voor]. En dat moest dus op rijm worden weergegeven. Over die dochters bedacht de dichter-van-dienst toen het volgende: “Laat onze dochters slank en sierlijk zijn, zoals pilaren op het tempelplein.”
Dat stond er al een tijdje, en niemand had er iets van gezegd. Totdat er een boze e-mail binnenkwam. Van een lezeres, die het er absoluut niet mee eens was. Er waren, schreef ze, hedendaagse schoonheidsidealen de psalm binnengesmokkeld. “Laat onze dochters slank en sierlijk zijn.” Moet u zich eens voorstellen hoe dat binnenkomt bij een meisje dat niet zo heel slank is, en dat toch al onzeker is over haar uiterlijk…
Tja. Ze had gelijk. Het staat er ook helemaal niet. Er staat alleen dat Lees verder →

Preek ‘is er herkenning in de hemel?’

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Mattheüs 8:5-13 en 22:23-33

 

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de vraag, en wat erachter zit]
vanavond staat de vraag centraal ‘is er herkenning in de hemel?’ Een vraag die me al verschillende keren is gesteld. Een vraag ook waar verbazend veel mensen, tenminste verbazend voor mij, met een bijna vanzelfsprekend ‘nee’ op antwoorden. Nee, er is geen herkenning hierna. Ik zelf zou, als je het mij vroeg, juist als vanzelf ‘ja’ hebben gezegd. Maar waarom denk ik dat eigenlijk? Herkenning in de hemel – niet iets wat me erg bezig houdt. Dat zegt natuurlijk wel iets over mijn leven en leeftijd, dat deze vraag niet bij me opkomt. Ik heb nooit echt een groot verlies geleden in mijn familie. Alleen mijn grootouders, allemaal op hoge leeftijd. Maar verder leven al mijn dierbaren nog.
Bij u of jou zal dat misschien anders zijn. Ouders verloren, misschien wel je geliefde man, of vrouw, of een kind… En dan ga je over die dingen nadenken. Hoe is het na dit leven? En dan niet in het algemeen, maar heel toegespitst: zal ik Henk nog terugzien, of mijn dochter, of… Dan komt het dichtbij!
Wat zit er achter zo’n vraag, of er herkenning is in de hemel? Ik heb daar eens over nagedacht, en ik kwam op twee mogelijke dingen. Lees verder →

Preek ‘elk mensenleven is door God gekend’ – n.a.v. psalm 139

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Bij het familielid van ons werd deze zomer een kindje geboren. Door complicaties bij de zwangerschap kwam het aanzienlijk te vroeg ter wereld. Als je dan foto’s ziet, dan raakt dat je. Zo’n heel klein kindje in de couveuse, verbonden aan allerlei slangetjes – zo kwetsbaar en zwak. En tegelijk: een compleet mensje met alles erop en eraan. De hand van zijn vader naast zijn mini-handje – enorm verschil in grootte. Maar toch dezelfde mensenhand: met vijf vingertjes, nageltjes, alles compleet. Een wonder! Ik denk dat elke ouder daar wel iets van voelt, die voor het eerst een eigen kindje vasthoudt. Dat je denkt: hoe kán het toch, wat bijzonder!
Het thema van de preek vanmorgen is ‘elk mensenleven is door God gekend’. Die focus heeft een concrete reden. In ons land en daarbuiten is de maatschappelijke discussie rond abortus druk bezig. Niet denken ‘wat een wonder’ – maar de vraag wat je doet als het wonder niet gewenst is…
Op dat vlak is er momenteel echt een soort strijd gaande. Jongeren in Nederland zijn minder positief over abortus dan de generatie erboven, en in de Verenigde Staten zijn de regels rond abortus in sommige staten sterk aangescherpt. In reactie daarop zijn er zijn enkele partijen in ons land die abortus liefst als ‘mensenrecht’ in de wet zouden verankeren. En nog het meest actueel: de afgelopen week werd er in de Tweede Kamer gedebatteerd over een proef met heel late abortussen. Volgens de Nederlandse wet mag abortus tot het moment dat een kind levensvatbaar is, en dan is gedachte: wat mag, dat moet ook mogelijk zijn.
Het thema voor de preek is dus ‘elk mensenleven is door God gekend’. We gaan simpelweg de psalm langs die we lazen, en die levert ons drie punten op ter overdenking: Lees verder →

Overdenking ‘de kracht van liederen’

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: 2 Kronieken 5:15-20 en Efeze 5:15-20.

 

Gemeente van Jezus Christus,

Ik heb de overdenking voor deze zangdienst opgesplitst in drie delen, met telkens een lied ertussen. De drie delen, de drie punten zijn als volgt:
1) Zingen brengt God dichtbij 2) Zingen bouwt op 3) Zingen verjaagt het kwaad

[1: zingen brengt God dichtbij]
Zingen brengt God dichtbij. Dat hoorden we in het Bijbelgedeelte dat we lazen uit Kronieken. Als er bij de inwijding van de tempel wordt gezongen en muziek gemaakt, dan daalt de heerlijkheid van de Heer neer en vervult het huis. Het is u misschien opgevallen bij de lezing dat vers 11 tot 13 nogal een heel lange en ingewikkelde zin is. Dat komt omdat er allerlei details worden gegeven over de zang en de muziek en hoe dat ging. Want dit gedeelte wil één ding benadrukken: waar God geëerd wordt met muziek en zang, daar komt Hij nabij!
En dit is niet iets eenmaligs van tóen, lang geleden. Johann Sebastian Bach, de grote componist, begreep dat al. Juist bij deze Bijbeltekst had hij een aantekening in de kantlijn van zijn bijbel gemaakt. Hij schreef “Bij muziek tot Gods eer is Hij altijd met zijn genade aanwezig.” U begrijpt, dat sprak hem aan ,want hij was kerkmusicus.
Maar goed, Bach is de Bijbel niet. Maar ook in de Efezebrief lezen we erover. Lees verder →

Preek Israëlzondag 2026: ‘Voor Joden eerst, en ook voor de volken: Romeinen 15 over Gods belofte’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

 

[intro: verbonden met Israel??]
in de kerkorde van onze protestantse kerk staat dat we als kerk “onopgeefbaar verbonden zijn met Israël”. Dat is een uitspraak waar regelmatig discussie over is. Ook deze week werd er weer opgeroepen om die regel te schrappen uit de kerkorde.
De weerstand komt natuurlijk door de dingen die in het land Israël gebeuren, en die de staat Israël doet. En dat zijn inderdaad dingen waar bij mij soms de haren van overeind gaan staan – en niet alleen bij mij. In de huidige Israëlische regering zit een minister, Ben-Gvir geheten, en die gaf vorige maand nog als zijn mening dat er elke dag 30 a 40 Palestijnen gedood zouden moeten worden, en hij noemde ze ‘nauwelijks menselijk’. Of denk eens aan de 2,2 miljoen mensen die opgesloten zitten in een Gazastrook die één ruïne is, terwijl het gedeelte waar ze zich mogen bewegen ook nog verkleind is. Denk aan alle burgerdoden die daar gevallen zijn. Nee, en ik vergeet niet wat Hamas deed op 7 oktober 2023…  Of denk aan Joodse kolonisten op de Westelijke Jordaanoever, die Palestijnse families wegpesten, water afsnijden, olijfbomen vernielen – meestal ongestraft.
Zo zou ik door kunnen gaan. Israël als staat ligt momenteel niet goed in de publieke opinie, en niet zonder reden. Wat dan, dat zeg ik erbij, al heel snel weer doorschiet naar afkeer van Israël als volk of als geloof, of van alle Joden ook in ons land…
Het lastige is, dat “Israël” heel verschillende dingen kan betekenen. Lees verder →

Preek ‘de doop: vergeving, volgen, aanvaarding’

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Mattheus 9:1-13. In de dienst is zojuist een kindje gedoopt dat Matthew heet.

 

Gemeente van Jezus Christus, Joke en Patrick, familie en gasten,

[intro: Mattheüs/ Matthew] IN STEEKWOORDEN
• ‘Matthew’. Niet zomaar: Matthew – Mattheus – hebr. Mattit-jahu. “geschenk van God”
• Zo uiten: cadeau van boven. Ervaren dat niet vanzelf gaat, ouders worden.
• Ook rond geboorte spannend geweest. Moeder en kind in ziekenhuis. Maar: goed gekomen.
• Nu: dankbaarheid. Matthew: ‘Geschenk van God’
• Vanmorgen daarom uit Bijbel: over Mattheus – Matthew. Hoe hij geroepen werd door Jezus.
• Veel verbindingen met de doop in wat we lazen!
• Preek in drie punten:
o -Vergeving
o -Volgen
o -Aanvaarding vooraan

[punt 1: vergeving]
Waar komt dit thema vandaan? Het staat al aan het begin van het gedeelte dat we lazen, nog vóór de roeping van Mattheüs. Maar het hoort bij elkaar.
De doop betekent dat je je kind bij God brengt. Dat doe je uit dankbaarheid — ik zeg het je meteen eerlijk — maar ook om Zijn hulp en zegen te vragen over het leven van je kindje. Opdat de Heer het goede zal geven.
En dat is precies wat we ook in het Bijbelgedeelte hoorden. Een paar mensen brengen een verlamde man bij Jezus. Net zoals jullie nu Matthew brengen. Waarvoor brengen ze hem? Voor hulp. Voor genezing, heel concreet.
Je zou verwachten dat Jezus hen dan ook gewoon helpt. Maar het loopt anders. Lees verder →

Gedicht ‘Is Efraïm geen kroon voor mij?’

Tags

, ,

Paul Gerhardt (1607 – 1676) – vertaling Adriaan Molenaar, 2026. Originele Duitse tekst hier, ‘Ist Epraim nicht meine Kron’. Voor een kortere versie die meer geschikt is voor gebruikt als lied, zie op de site van ‘Dicht bij de Bijbel’.

Bij Jeremia 31:20

 

1. Is Efraïm geen kroon voor Mij,
geen bron van trots en vreugde?
Is Efraïm geen zoon voor Mij,
geen kind dat mij verheugde?
Hij is mijn ster, hij is mijn zon,
Hij is mijn eeuwig eigendom;
hem heb Ik uitgekozen.

 

2. Ik hoor zijn stem die zucht van pijn,
Ik hoor hem bitter klagen.
‘Mijn God,’ zegt Efraïm, ‘heeft mij
met harde hand geslagen.
Het is mijn welverdiende straf,
het eerlijk loon dat Hij mij gaf
vanwege al mijn zonden.’

 

3. Toch is mijn trouw niet aangetast,
laat iedereen dat weten! Lees verder →