Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: moord –> angst]
afgelopen dinsdag werd de wereld opgeschrikt door weer een aanslag, in Saint-Étienne-du-Rouvray. Helaas de zoveelste aanslag in Frankrijk en in Europa. Maar ditmaal heeft de terreur toch een nieuwe dimensie. Deze aanslag was speciaal gericht tegen een christelijk doelwit, een kerk. De priester Jacques Hamel werd op brute wijze de keel afgesneden, terwijl hij mis opdroeg in de parochiekerk. Een hoogbejaarde man, hij was 86 jaar oud. Hij had allang met emeritaat kunnen gaan, maar hij wilde zijn geestelijke taak voortzetten vanwege het priestertekort. Jacques Hamel, een goede en vriendelijke man, zegt iedereen die hem kende. In een krant las ik het getuigenis van de plaatselijke loodgieter: pastoor Hamel zocht ons op toen we een kind verloren, en heeft ons toen erg gesteund. Hij was gezien in het dorp en bevriend met de plaatselijke imam.
En nu, gruwelijk vermoord. Niet om iets wat hij deed, maar om wie hij was: een priester, vertegenwoordiger van de christenen. Vermoord om zijn geloof. Gebeurt dat in onze tijd, in ons Europa? Ja dus! Dan kan de schrik je om het hart slaan. Als mens, maar ook en juist als christen. Ben ik en zijn wij, zoals we hier zitten, potentieel doelwit van IS? Het lijkt er wel op! Eerder werd in Frankrijk al een aanslag op een kerk verijdeld. Je gaat je afvragen of zoiets ook in Nederland kan gebeuren. Saint-Étienne ligt hier maar net 500 kilometer vandaan. Een slaperig voorstadje waar niet veel te beleven was. En nu ineens zó in het wereldnieuws. En wij, als kerkje in het rustige Poeldijk? Zijn wij ook potentieel doelwit? Of zouden ze dan eerst de Bartholomeuskerk uitkiezen? Maar zelfs die gedachte maakt het alleen maar enger allemaal. Christenen bedreigd – in Europa. Niet te vatten!

[ook ons kan dit treffen]
Helaas, ik kan u niet verzekeren dat zulke dingen aan ons land en aan ons voorbij zullen gaan. Dreiging van terreur lijkt voorlopig niet weg te denken uit Europa. Onze Protestantse Kerk maakte deze week bekend dat er een veiligheidsprotocol komt voor kerken. Moet je de kerkdeur op slot doen tijdens de dienst? Wat doe je als er een terrorist binnenstaat? Enzovoorts. Noodzakelijk, maar niet bepaald geruststellend…
De zogenaamde Islamitische Staat is niet met geweld uit te roeien. Een paar dagen geleden waarschuwde nog iemand: nu IS wordt teruggeslagen in Irak, is juist de kans groter dat strijders zich naar het Westen begeven om daar hun strijd verder te voeren. En laten we ons geen illusies maken: dan zullen christenen een doelwit zijn. IS noemt Europese landen ‘kruisvaarders’, ze pochen dat ze Rome zullen veroveren, de hoofdstad van de christenen, enzovoorts. Nu is ons werelddeel helemaal niet meer zo christelijk, dat weten u en ik wel, maar voor sommige terroristen is het één-op-één: Europa, dat zijn christenen, dat is de vijand. Vandaar de aanslag op een kerk en priester deze week. En vandaar dat er waarschijnlijk meer zullen volgen.
Dit raakt ons! Dit roept hevige reacties op. Angst, maar ook bevreemding. Allerlei emoties vechten om voorrang. Dit kennen wij helemaal niet, dat je als christen bedreigd wordt om je geloof! We kunnen het eigenlijk nog niet echt geloven. Wat nu?
En juist dáárom wil ik vanmorgen met u stilstaan bij het Bijbelgedeelte dat we lazen, 1 Petrus 4. De christenen aan wie Petrus schrijft, zaten namelijk in een heel vergelijkbare situatie. Ze kregen te maken met iets dat nieuw voor hen was: verdrukking en vervolging om hun geloof. “Bevreemd, alsof hen iets vreemds overkwam” zegt vers 12. Zo voelden ze zich, en wij misschien ook wel deze week! Wat is dit en wat moet je? Nu geeft Petrus ze advies daarin. Advies waarnaar wij mogen meeluisteren vanmorgen.
Het Bijbelgedeelte doet twee dingen. Eerst geeft het opheldering over wat er gebeurt, en vervolgens praktisch advies: wat nu te doen! Eerst opheldering, dan advies. En naar allebei gaan ook wij luisteren.

[vervolging is ‘normaal’]
Bevreemding, zei ik net. Dat voelden de mensen destijds. Dat voelen wij, als we horen van de aanslag op Jacques Hamel. Maar het eerste dat Petrus schrijft is dit: laat de hitte van de verdrukking u níet bevreemden, want u overkomt niets vreemds! Weet u, eigenlijk is het normaal dat christenen bedreigd of vervolgd worden om hun geloof. Dat is misschien niet wat u wilt horen op dit moment! Maar de Bijbel zegt het op vele plekken: “allen die godvruchtig willen leven in Christus Jezus, zullen vervolgd worden” – 2 Timotheüs 3:12. “In de wereld zult u verdrukking hebben” zegt Jezus, Johannes 16:33. En ga zo maar door. De kerkgeschiedenis bewijst telkens weer de waarheid ervan. De christenen in de tijd van Petrus werden vervolgd, en in de eeuwen daarna. Ook heden ten dage kost het christenen vaak veel om te geloven in Jezus. Wie de blaadjes van Open Doors leest, weet ervan. Uit je familie gestoten, geen baan kunnen vinden, valse beschuldigd worden… Op sommige plekken zelfs de dood!
Het is goed om dat te beseffen, want dan besef je pas hoe uitzonderlijk het is als je geen dreiging of vervolging ervaart vanwege je geloof in Jezus. En dat een aanslag als deze week elders helaas zo vaak gebeurt. Onze uitzonderingspositie is aan het wegvallen! Onze broeders en zusters uit China, Vietnam en Nigeria roepen ons toe: welkom in de strijd!
Waaróm hoort lijden dat dan bij geloof in Jezus? Dat zegt Petrus ook: het is ‘gemeenschap aan het lijden van Christus’. Jezus werd gehaat en verworpen en gedood. Waarom? Omdat Hij bij God hoorde. En deze wereld is in oorlog met God! Ze haat Hem en ieder die bij Hem hoort. Ook al doe je niets verkeerds. Dat was toen zo, maar dat is nog zo! Daarom moet ieder die bij Jezus hoort, rekenen met bedreiging en haat en lijden. Net als bij Jezus zelf!

Petrus zegt zelfs : verheug u als u mag delen in Jezus’ lijden! Aan die oproep zijn wij nog lang niet toe, denk ik. Maar vervolging is een teken dat je aan de goede kant staat. En het is een middel om naar Jezus toe te groeien en God te eren.
Hoe dan ook, neem deze les maar mee: dreiging hoort er gewoon bij als je christen ben. “Laat het u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwam”. Ook niet zo’n aanslag als deze week!

[dit lijden vs. eeuwig oordeel]
Ik kan me voorstellen dat mensen nu denken: dat kan wel zo zijn dat het erbij hoort – maar het maakt me bang! Ik wil dit niet, ik kan er niet aan denken! Een knoop in m’n maag krijg ik. Moet ik bereid zijn om afgeslacht te worden? Dan stop ik er net zo lief meteen mee!
Ja maar, mensen, helpt het als je dan je geloof maar opgeeft? Totaal niet! Ja, je mist de kleine kans dat je kerk wordt aangevallen. Overal echter kun je slechtoffer worden van een terreuraanval. Volkomen veiligheid ís er gewoon niet meer in deze wereld – en trouwens, die is er nooit geweest. En juist in zo’n tijd en wereld als waar wij in leven zou ik het maar met God wagen, niet zonder hem! Wat heb je anders voor toekomst? Vers 17 en 18 zeggen daar diepe dingen over “als het oordeel bij ons, bij de christenen, begint, wat zal dan het einde zijn van hen die het Evangelie ongehoorzaam zijn?” Dat betekent ongeveer dit. Je kunt maar beter Jezus volgen, ook al brengt dat je in gevaar. Want dan zit je goed wat het einde betreft. Dan heb je een eeuwige toekomst – na het lijden komt het verblijden, na het kruis komt de kroon. “”Goed gedaan, trouwe dienaar” zal de koning zeggen. “Je deinsde niet terug in gevaar maar hield vol”. Maar wat als je zonder God en zonder genade het leven leeft? Dan heb je het nu misschien wat makkelijker. Maar… dan heb je Gods eeuwig oordeel te vrezen. Dan heb je pas echt een probleem! En daarom, zo schrijft Petrus: vlucht niet voor het gevaar, maar vertrouw jezelf toe aan God!

[wat doen I: vertrouw je toe aan God]
Daarmee zijn we gekomen bij het tweede: wat moet je doen, nu dreiging ineens dichtbij komt? Het allervoornaamste is dan wel, dat je je leven werkelijk aan de Here overgeeft. Wil je christen zijn in de tijd die komt, dan zal dat hoe langer hoe onmogelijker zijn als je het alleen in naam bent. Wees niet ‘christelijk’, maar wees een ‘christen’. Petrus schrijft: vertrouw je ziel, dat is jezelf, toe aan God, de trouwe schepper. Dat je het zegt: “ik geef mijzelf aan U over, Here, om u te dienen en lief te hebben en te eren. Wat er ook gebeurt. Zorgt U dan ook voor mij, houd mij in uw hoede, wat er ook gebeurt!” Dán heb je een basis waarop je stevig staat, ook als er dreiging is. En hoe is dat bij u, en bij jou? Mist u die basis, of is hij erg wankel? Zeg het maar tegen de Here. Vraag erom. En maak die hartelijke keuze om Jezus te volgen in alles! Dan zal Hij je toerusten om te delen in zijn lijden, als dat nodig is.
Zoek veiligheid bij Hem, nergens anders! Niet in veiligheidsmaatregelen, hoe nuttig ook. Niet in eigen dapperheid of slimheid. Want er is nergens echte, blijvende veiligheid en zekerheid op aarde. Juist nu, in een tijd van terreurdreiging, gaan we dat weer beseffen. Waar ben je veilig? Moet je maar in een betonnen bunker gaan wonen en alle mensenmassa’s mijden? Straks zit je in die betonbunker en krijg je een hartaanval… Echte veiligheid is er bij de Here alleen. Want zijn bescherming gaat over de dood heen. Hij geeft leven dat niemand kan uitblussen, ook niet met messen en bommen. Zorg dat je van Christus bent! Dan zul je leven met Hem, door de dood heen.
Calvijn zegt: peins alvast maar over dreiging en vervolging, opdat je voorbereid bent als het zover is. Dat klinkt somber. Maar hij heeft dit Bijbelgedeelte aan zijn kant. “Laat het je niet bevreemden” hoorden we “als of u iets vreemds overkwam”. Met andere woorden: wen jezelf aan die gedachte dat een christen op aarde bedreigd wordt. En waarom? Niet om somber te worden. Maar opdat je je levensverzekering afsluit bij God. Duw de gedacht aan dreiging niet weg, ook nu niet, maar ga tot God! Dát is het beste wat je kunt doen!

[wat doen II: duivel weerstaan en ’t goede doen]
Wat moeten we doen, nu dreiging dichtbij komt? Dan wil ik tenslotte ook twee praktische dingen noemen. In 5 vers 9 schrijft Petrus: bied weerstand aan de duivel. Dat betekent: laat je niet omver duwen, maar geef tegengas. Werk tegen wat de macht van het kwade wil bereiken! En wat wil het kwaad in onze tijd? Dat er tegenstellingen in de samenleving komen, polarisatie. Wij tegen hen! En daar moet je dus niet in meegaan! Waarom pleegt IS al die terreurdaden? Om haat te uiten, maar ook om haat te zaaien. Hun doel wordt alleen maar bevorderd als wij van de weeromstuit alle moslims gaan haten of mijden. Ze wíllen juist tweedracht en onrust stichten. Dat is precies duivels, het woord ‘duivel’ betekent ‘uit-elkaar-werper’. Weersta de duivel! Ga niet mee in haatpraat of racisme of polarisatie. Dan speel je de vijand in de kaart! Wat dat betreft waren de reacties van de Rooms-katholieke kerk na de moord op hun priester voorbeeldig.
Het tweede dat Petrus noemt is de positieve tegenhanger. “Vertrouw je ziel toe aan God in het doen van het goede”, 4 vers 18. Laat je niet verlammen door angst, maar doe het goede. Doe liever op een positieve en opbouwende manier mee in de maatschappij. Dat is niet vanzelfsprekend. Al je gemakkelijk val je in allerlei valkuilen. Alleen aan je eigen zekerheid denken, of die van je eigen groep. Of helemaal niets doen, ook niet de kleine dingen die je wel kunt doen. Nee, óók als we leven in dreigende dagen geldt wat ik een vorige keer preekte: laat zo je licht maar schijnen, in alles wat je doet, opdat de mensen zeggen: God is goed! Laat het maar merkbaar zijn dat geloof niet per se leidt tot onverdraagzaamheid. Doe het goede, in het klein en in het groot, ook en juist nu!

[slot]
We leven in spannende tijden. De duivel gaat rond als een brullende leeuw. Als je het toch op je in laat werken: een hoogbejaarde man afgeslacht in een dorpskerk, alleen omdat hij christen was… Hij zou het zelf nooit verwacht hebben, om zo aan het einde van zijn leven het hoogste offer te mogen brengen voor zijn Heer. Vele gedachten kunnen door je hoofd gaan. Angst en verwarring zijn niet raar. Maar laten we dan meenemen wat we vandaag hoorden.
Onthoud: een bedreigd bestaan is normaal als je Jezus volgt. Ze Haatten Hem, ze zullen ook ons haten. De situatie waarin wij leven (of moet ik zeggen: leefden?) is een uitzondering! Dus wees voorbereid op wat komen kan! Hoe? Door je toe te vertrouwen aan de Here, met huid en haar. Anders heb je slechts schijnzekerheid! Ga tot Hem. En ga dan ook trouw in zijn spoor: door in deze verwarde wereld goed te doen, niet te haten en de duivel weerstaan. Totdat Hij komt!

Amen

Advertenties