September en toch tweeëndertig graden.
Je zit met vrienden fijn op een terras,
ziet mensen zwemmen of gaan zonnebaden:
vakantiesfeer rondom de hele plas.

 

Zei iemand ‘onnatuurlijk warme dagen’?
Het zou best kunnen, als je dieper denkt
maar nu wil je genieten en niet klagen,
en niemand weet toch wat de toekomst brengt.

 

’s Nachts lig je in een broeiend bed te woelen.
Er was weer zo’n betoging in Den Haag.
Je voelt, terwijl het maar niet af wil koelen:
Het was een veel te mooie dag vandaag.

 

Van binnen voel je eensklaps kou – o God
misschien gaat onze wereld echt kapot.

 

Adriaan Molenaar, 10 september 2023