Dit is elk jaar de mooiste tijd.
Het zonlicht raakt zijn scherpte kwijt
en langer zijn de nachten.
De mais staat op zijn allerhoogst
de tarweakker is geoogst
en ligt nu stil te wachten.

De zwaluwen zijn bijna weg,
vol bessen hangt de taxusheg,
vol blad zijn nog de bomen.
Alles is rustig, alles klaar –
de gouden dagen van het jaar.
De herfst zal spoedig komen.

September en toch tweeëndertig graden.
Je zit met vrienden fijn op een terras,
ziet mensen zwemmen of gaan zonnebaden:
vakantiesfeer rondom de hele plas.

Zei iemand ‘onnatuurlijk warme dagen’?
Het zou best kunnen, als je dieper denkt
maar nu wil je genieten en niet klagen,
en niemand weet toch wat de toekomst brengt.

’s Nachts lig je in een broeiend bed te woelen. Lees verder →

Aan het begin van ieder jaar
bloeit onze toverhazelaar

Al zijn de dagen nog zo kort,
de gele bloemen laten weten
dat elke dag al langer wordt,
dat eens de kou zal zijn vergeten.

De winter is soms somber, maar
juist dan bloeit deze hazelaar

Het heeft gesneeuwd, de tuin is wit;
nergens meer kleur en nergens leven,
maar vol verbazing zie ik dit:
zelfs nu is hij in bloei gebleven

Al maakt de sneeuw de takken zwaar
toch bloeit de toverhazelaar!
Gods nieuwe lente staat al klaar.
ik zwijg en kijk ernaar.

Kind in bed

mijn bed is heerlijk zacht
ik dank U Heer
daarbuiten is het nacht
ik dank U Heer
dat ik zo warm en fijn
hier in mijn bed kan zijn

een lampje geeft wat licht
ik dank U Heer
ik doe mijn ogen dicht
ik dank U Heer
dat of ik wakker ben of niet
U mij toch altijd ziet