19 januari 2026

Er wordt vaak gesproken over de donkere dagen voor Kerst. Inderdaad de donkerste dagen van het jaar, 21 december is immers de kortste dag. Maar ergens valt het wel mee met die donkerheid: de kerstboom schijnt gezellig met zijn lampjes, in de winkelstraten hangt sfeervolle kerstverlichting en overal zijn kerstconcerten. Best gezellig, die donkere dagen!
Nee, dan de donkere dagen ná Kerst en na de kerstvakantie. Als de kerstboom weer is opgeruimd, er géén feestdagen in het verschiet liggen en de bloembollen nog niet opkomen. De tijd van de winterdip, ergens op de grens van januari en februari. Snijdende wind maar geen sneeuw, alle bomen voorlopig nog kaal. Dagen die nog altijd véél te vroeg eindigen in duisternis. Dit zijn de donkere dagen ná Kerst, en die zijn veel erger!
Zo rond de Kerst worden er allerlei gezellige dingen georganiseerd. Kerst lijkt de tijd te zijn dat iedereen een warm hart heeft voor de ander. Minima krijgen een extraatje, er worden kerstdiners georganiseerd voor eenzamen en ouderen. U nodigde misschien uw oude tante wel uit op met de feestdagen – want wat is er erger dan dat iemand dán alleen zit?
Nu zitten we in de donkere dagen ná kerst. Zou het niet mooi zijn als we niet alleen rond 25 december een warm hart voor de ander hebben? Ook in de donkere dagen ná Kerst zijn er mensen eenzaam of onbemiddeld… Ze moeten vaak weer wachten tot de volgende decembermaand, vrees ik. Zou het geen goed voornemen zijn voor het nieuwe jaar om ook naar elkaar om te zien in de donkere dagen na Kerst? Om die mensen waar u met Kerst iets voor deed, ook de rest van het jaar niet te vergeten?

Ds. A.J. Molenaar, Dorpskerk Beekbergen