Uit de Bijbel is gelezen: Mattheus 9:1-13. In de dienst is zojuist een kindje gedoopt dat Matthew heet.
Gemeente van Jezus Christus, Joke en Patrick, familie en gasten,
[intro: Mattheüs/ Matthew] IN STEEKWOORDEN
• ‘Matthew’. Niet zomaar: Matthew – Mattheus – hebr. Mattit-jahu. “geschenk van God”
• Zo uiten: cadeau van boven. Ervaren dat niet vanzelf gaat, ouders worden.
• Ook rond geboorte spannend geweest. Moeder en kind in ziekenhuis. Maar: goed gekomen.
• Nu: dankbaarheid. Matthew: ‘Geschenk van God’
• Vanmorgen daarom uit Bijbel: over Mattheus – Matthew. Hoe hij geroepen werd door Jezus.
• Veel verbindingen met de doop in wat we lazen!
• Preek in drie punten:
o -Vergeving
o -Volgen
o -Aanvaarding vooraan
[punt 1: vergeving]
Waar komt dit thema vandaan? Het staat al aan het begin van het gedeelte dat we lazen, nog vóór de roeping van Mattheüs. Maar het hoort bij elkaar.
De doop betekent dat je je kind bij God brengt. Dat doe je uit dankbaarheid — ik zeg het je meteen eerlijk — maar ook om Zijn hulp en zegen te vragen over het leven van je kindje. Opdat de Heer het goede zal geven.
En dat is precies wat we ook in het Bijbelgedeelte hoorden. Een paar mensen brengen een verlamde man bij Jezus. Net zoals jullie nu Matthew brengen. Waarvoor brengen ze hem? Voor hulp. Voor genezing, heel concreet.
Je zou verwachten dat Jezus hen dan ook gewoon helpt. Maar het loopt anders. Lees verder


Zo zijn er wel meer levensmotto’s. Soms van een persoon, soms kenmerkend voor een bepaalde tijd. Het levensmotto van de middeleeuwen was ” memento mori” – dat wil zeggen: denk eraan dat je zult sterven. Als er zo’n zin boven je leven staat geschreven [gebaar], dan bepaalt dat zeker hoe je in het leven staat. Ernstig, op het eeuwige gericht. In de tijd daarna, de renaissance, zetten mensen zich bewust af tegen zo’n levenshouding. Zo wilden ze niet zijn!. En boven hun leven schreven ze een ander motto, geleend van de oude Romeinen “carpe diem” – ofwel: pluk de dag. Als dat je levensleus is, sta je lichter in het leven.