22 december 2025

In de tweede wereldoorlog vochten Amerikaanse soldaten over de hele wereld. Er ontstond toen de gewoonte dat elk gezin, dat een zoon in de oorlog had, een lichtende ster voor het raam plaatste.
Eens op een avond, het liep tegen Kerst, liep er man door de straten van New York met een kleine jongen aan de hand. De jongen vond die lichtjes voor de ramen erg interessant, zeker toen zijn vader hem uitlegde wat al die sterren betekenden. Telkens als hij weer een huis zag met een ster, klapte hij in zijn handen. En terwijl ze zo het ene huis na het andere voorbij liepen, riep hij: “Kijk eens pappa, daar is ook een huis, dat een zoon voor de oorlog heeft gegeven! En daar nóg een! En daar is er een met twee sterren! En kijk: daar is een huis, dat helemaal geen ster heeft!”
Eindelijk kwamen ze bij een open plek tussen de huizen. In de donkere lucht was duidelijk de avondster te zien, die een helder schijnsel gaf. Het jongetje hield zijn adem in. “Kijk eens pappa”, riep hij uit, “God heeft Zijn Zoon zeker ook gegeven, want Hij heeft ook ster opgehangen!”
Inderdaad, God heeft zijn Zoon gegeven. Dat is nu waar het met Kerst over gaat. Jezus, Gods Zoon, kwam naar deze wereld die soms wel een slagveld lijkt, een slagveld tussen goed en kwaad. Zoals de Amerikanen het verdrukte Europa te hulp kwamen, zo kwam Jezus ons mensen te hulp. Jezus ging het gevaar tegemoet – wie naar de oorlog gaat, weet van de risico’s. Hij had zijn leven ervoor over, want zijn weg leidde naar het kruis. Maar juist zo overwon Hij.
Is dat geen wonder? Een ster voor Gods raam. Teken van zijn ingrijpen. Niet het duistere kwaad zal de wereld voorgoed bezet houden, maar Jezus’ licht overwint. Zo schijnt zijn licht in onze wereld. Want inderdaad: God heeft óók zijn Zoon gegeven!

Ds. A.J. Molenaar, Dorpskerk Beekbergen