Categorie Archief: Heilig Avondmaal en dankzegging

Preek ‘wie het laatst lacht…’ n.a.v. Genesis 21:1-7

30 vrijdag aug 2024

Posted by in Genesis, Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Isaaks geboorte, een belachelijk verhaal]
de lach – die speelt een belangrijke rol in het Bijbelgedeelte dat we hoorden. En laten we wel wezen, Het is ook een belachelijk verhaal. Hoor vers 5: “Abraham was 100 jaar toen zijn zoon Isaak werd geboren” en, zo lezen we elders zijn moeder Sara was 90. Dat kan toch niet, dat is belachelijk! Het lijkt een beetje op zo’n kunstmatig happy end in sommige minder goed geschreven boeken: iedereen lacht blij, en ze leefden nog lang en gelukkig.
Belachelijk! Het zit ook al in de Bijbeltekst zelf. Sara zegt in vers 6 “iedereen die dit hoort zal met mij mee lachen”. Tenminste, zo zegt onze vertaling het. Maar vanuit het Hebreeuws kun je ook weergeven “iedereen die dit hoort zal om mij lachen”. Een kind met zo’n belachelijk oude moeder… een hoogbejaarde vrouw met een baby aan de borst, het zal de lachlust opwekken!
Centraal in dit Bijbelgedeelte staat de naam ‘Isaak’, ‘Jitschaq’ in het Hebreeuws, de naam van het pasgeboren zoontje. ‘Jitschaq’ betekent ‘hij lacht’ of ‘hij laat lachen’. Destijds werden kinderen vaak genoemd naar een kenmerkende eigenschap, Bijvoorbeeld Esau of Edom, kreeg zijn naam omdat hij rossig was, en Jakob omdat hij de hiel vasthield. Zo was Isaak ongetwijfeld een kindje dat heel lief lachte. “Hij lacht” – zo moest hij heten! Maar tegelijk zit er meer achter. Daar gaan we in deze preek verder op inzoomen.
We gaan het hebben over twee soorten lachen. En daarbij geldt: wie het laatst lacht, lacht het best. Lees verder →

‘Ontmoeting bij de maaltijd’, preek n.a.v. Genesis 18:1-15

30 vrijdag aug 2024

Posted by in Genesis, Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

In deze dienst werd het Heilig Avondmaal gevierd.

Gemeente van Jezus Christus,

[verhalend begin]
het is het heetst van de dag daar in Mamre, en nergens beweegt iets. Vogels hebben zich teruggetrokken tussen de struiken en maken geen geluid. Abrahams geiten hebben een plekje in de schaduw gezocht, ergens op het gelige gras. De oude Abraham zelf zit wat te dommelen in de ingang van zijn tent, waar nog een beetje wind is. Wie wel eens tijdens de siësta in Spanje is geweest, weet hoe dan alles stil ligt. Zo ook in het oude oosten.


Abraham zit daar, En dan ineens staan er drie mannen. He? Hij zag ze helemaal niet aankomen. Was hij even weggedut? Het lijkt wel of ze zo uit de lucht zijn komen vallen. Abraham is verbaasd: wie zijn er nu op weg op het heetst van de dag? Wie komt er nu storen tijdens de siësta? Dat is eigenlijk niet erg beleefd.
Maar Abraham komt meteen in actie. Niet langzaam en mopperend, we lezen dat hij onmiddellijk op hen afsnelt. Hoe warm het ook is en hoe oud hij ook is. Blijkbaar is hij graag gastvrij voor vreemdelingen. Ook verderop staat het nogmaals, dat hij zich haastte, en dat hij snelt. Hij buigt diep voor de gasten, nodigt ze uit, en zet ze een maaltijd voor – al is het geen etenstijd. Hij roept haastig Sara, zijn vrouw: ‘vlug, meel! bak brood!’ Hij laat zelfs een compleet kalf slachten. Je moet wel bedenken, er waren destijds geen koelkasten voro het vlees, dus dit is een grote beslissing. Maar Abraham doet het! Eén en al vertoon van gastvrijheid, nog veel meer dan destijds gebruikelijk was. Boter, melk, vlees, brood… en terwijl de gasten eten, staat hij erbij als hun dienaar.

[de ontdekking: God ontmoeten bij deze maaltijd!]
Een wonderlijke ontmoeting, op het heetst van de dag. En het wordt nog wonderlijker, want Lees verder →

Preek Handelingen 8:39 ‘hij vervolgde zijn weg vol vreugde’, dankzegging HA

21 vrijdag jun 2024

Posted by in Handelingen, Heilig Avondmaal en dankzegging, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vreugde]
“…hij vervolgde zijn weg met vreugde” – dat is de tekst die centraal staat vanavond. Vreugde, blijdschap, het zijn door taalverandering inmiddels echte kerkwoorden merkte ik. In het dagelijks leven hoor je ze zelden. Maar de zaak waar het om gaat, die is bepaald niet achterhaald. Wie wil er niet blij zijn, vol vreugde leven? Denk maar eens terug aan een moment dat je echt overliep van blijdschap. Misschien wel op je trouwdag, of toen je hoorde dat je echt dat ene huis kreeg; of misschien gewoon een moment met vrienden samen in de vakantie, toen je samen zat te eten op het terras in de avondzon…
Wie wil er niet vol vreugde zijn? Ik denk dat heel veel dingen die mensen doen, een zoektocht zijn naar vreugde en vervulling. En tegelijkertijd is het iets ongrijpbaars. Je kunt niet blij zijn op commando. Dingen die mensen kopen, dingen die je doet zoals uitgaan of een vakantie – je hoopt er blij van te worden. Dingen zelfs zoals drank en pillen – je kunt er even extase mee opwekken, of verdriet verdoven. Maar meestal is dat maar voor een moment. Hoe blij je ook bent met je nieuwe auto, na een tijdje ben je het gewend. Na de drank komt de kater, na het uitgaan de ochtend.
Kun je ook blijvende blijdschap hebben? Lees verder →

Preek ‘Filippus en de Ethiopiër’ Hand. 8:26-40, viering Heilig Avondmaal

21 vrijdag jun 2024

Posted by in Handelingen, Heilig Avondmaal en dankzegging, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[de Ethiopiër uitgesloten van de dienst aan God]
Daar zit die man uit Ethiopië, op de terugweg uit Jeruzalem! Terwijl hij op zijn wagen rijdt overdenkt hij de afgelopen dagen. Eigenlijk is hij erg teleurgesteld. In zijn eigen land had hij gehoord over de God van Israël, misschien door Joden die daar woonden. Het had hem zo geïntrigeerd dat hij er meer van wilde weten. Hij had er een lange reis voor over gehad. Van Ethiopië naar Israël, en niet met het vliegtuig zoals nu, maar maanden met de boot en met paard en wagen. Eindelijk was hij dan in Jeruzalem gekomen. De prachtige heilige tempel had hij al van verre zien schitteren, hij was diep onder de indruk. Maar… hij mocht er niet in. Hij mocht alleen op het allerbuitenste plein komen, het zogenaamde voorhof van de heidenen. Hij was geen jood, dat kon je aan zijn donkere huidskleur meteen zien. Geen toegang daarom!
Mocht Hij dan niet bij deze God horen? Hij had geïnformeerd, hij wilde niet op grote afstand staan. Hij had toen gehoord dat je wel proseliet kon worden. Iemand uit een ander volk kon Joods worden door een rituele schoonwassing, door je als man te laten besnijden, en door je aan de Thora te onderwerpen. Echter, ook deze weg bleek onmogelijk! Hij was een eunuch, zo zegt ons Bijbelgedeelte. Iemand die gecastreerd is. Dat gebeurde in die tijd, dat een koningin liefst alleen mannen als dienaar had die ‘onschadelijk waren gemaakt’ zeg maar. Barbaarse gewoonte. Het is al erg genoeg als je zo bent verminkt. Maar in de wet van Mozes staat dat wie ‘verminkt is aan zijn mannelijkheid’, zich niet bij het volk van God mag voegen. Hij kon ook geen proseliet worden. Het enige wat overbleef was de terugweg. Hij had nog een boekrol meegenomen met profetenwoorden. Die had hij nu voor zich. Maar deze reis: een grote teleurstelling! Hij voelt zich uitgesloten. Hij is te anders, mag niet meedoen… Alleen als je in de juiste vakjes past kun je bij de God van Israël horen, blijkbaar! Lees verder →

Preek psalm 116 ‘dank voor redding’, dankzegging HA

27 zaterdag jan 2024

Posted by in Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken, Psalmen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: student redt vrouw uit auto]
Vorige week raakte er in Delft een auto te water, misschien heb je er ook iets van gezien of gelezen. Het was daar toen koud en glad, net als hier. De auto raakte in een slip en kwam in de gracht terecht – ondersteboven. In de auto zat een vrouw die er niet zelf uit kon komen. Het lijkt mij zo’n beetje de ergste nachtmerrie die je kan overkomen – opgesloten op zijn kop terwijl het water stijgt… Maar toen kwam er een dappere student uit een studentenhuis. Uit zijn raam had hij het ongeluk zien gebeuren. Er lag nog wat ijs op de gracht, maar hij aarzelde niet, trok zijn shirt uit en sprong in het ijskoude water. Een filmpje ervan kun je op internet terugvinden. Snel zwom hij naar de auto toe en probeerde het portier open te maken. Stel je voor dat je in de auto zit, beter gezegd hangt, in zo’n benarde situatie, en dat je dan een redder ziet komen! Het lukte hem helaas niet om het portier open te krijgen, en intussen bleef het water naar binnen lopen. De student riep naar de kant ‘gooi een steen’ en dat gebeurde. Maar hij kreeg geen raampje ingeslagen. Iemand anders kwam al met een bijl naar buiten, maar die was te zwaar om naar het midden van de gracht te gooien. Toen werd er een hamer gebracht, en lukte het wel. De vrouw in de auto werd door het kapotte raampje naar buiten gehaald, en zij en de redder werden omhoog getrokken tot op de kade, waar nog sneeuw in de hoeken lag.
Ja, dan ben je echt een held, als je zo in de gracht springt om iemand te redden. Dan heb je wel een verhaal te vertellen! Maar stel je voor dat je die vrouw bent in die auto. Lees verder →

Preek Markus 2:14-17 ‘Jezus eet bij Levi’, HA

27 zaterdag jan 2024

Posted by in Heilig Avondmaal en dankzegging, Markus, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
De evangelist Marcus is iemand van weinig woorden. In enkele zinnen slechts schetst hij de maaltijd waar Jezus te gast is, bij Levi de tollenaar. Je hebt het gelezen voor je het doorhebt. Maar achter deze woorden gebeurt er veel! Allerlei mensen zijn aanwezig, Het is een kleurrijk geheel. Levi, de rijke belastingontvanger, die een volgeling van Jezus is geworden. Maar Er zijn ook allerlei collega’s van hem aanwezig. Rijke mannen, die samenwerkten met de Romeinse bezetter en daar niet slechter van waren geworden. Mannen met mooie gewaden, die elders zelden bij een maaltijd werden uitgenodigd – de meeste mensen keken hen met de nek aan. Dan is en verder een heel gezelschap aan mensen, die door Marcus kortweg als ‘zondaars’ worden aangeduid. Mannen en vrouwen die bekend staan als de bonte hond, terecht of niet. Mensen die zich niet houden aan Gods goede wet, of aan de regels van het sociale fatsoen, of allebei niet. In gedachten zie ik ze voor me: een man bekend om zijn schimmige zakendeals, een uitdagend geklede vrouw, een alcoholist, een artistiek type, een paar leeglopers… geen trouwe synagoge bezoekers. Tussen hen in: Jezus met zijn leerlingen. Zie je hem zitten? Aan de rand zie ik mensen kijken: een aantal van de religieuze leiders van de stad – Farizeese schriftgeleerden. Met verbazing zien ze het gezelschap zitten, en misschien ook wel met verontwaardiging. Vooral die Jezus. Jezus, die rabbi die de laatste tijd zo bekend is geworden, die wonderdoener – wat doet hij tussen dat zootje ongeregeld? Lees verder →

Korte preek ‘overvloed aan brood’, viering Heilig Avondmaal

18 zaterdag nov 2023

Posted by in 1 en 2 Koningen, Heilig Avondmaal en dankzegging, Johannes, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: 2 KOningen 4:42-44 en Johannes 6:1-13

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: in een andere wereld terechtkomen]
Er zijn allerlei bekende verhalen waarin de hoofdpersonen in een andere wereld terechtkomen. Ik denk aan de verhalen en films van Narnia: een stel kinderen komt op wonderlijke wijze terecht in het land Narnia en beleeft daar van alles. Of denk aan het verhaal van Peter Pan, ook al verfilmd, waar Wendy en haar broertjes in de andere wereld van Neverland terecht komen. Of denk aan het land van Oz van de tovenaar van Oz, en ga zo maar door…. Als kind kun je er heerlijk over fantaseren, over een wereld waar dingen anders zijn, bijvoorbeeld dat je zou kunnen vliegen. En als volwassene kun je er boeken over schrijven die wereldberoemd worden.
Een andere wereld, waar je zomaar in terecht zou kunnen komen. De beide Bijbelgedeeltes die we lazen hebben daar ook wel iets van, vind ik. Het lijkt, wanner je ze hoort, alsof je even ergens anders bent dan hier. In een andere wereld dan degene waar wij in leven, waar al te vaak honger en tekort is, waar schaarste heerst en gebrek. De geschiedenissen die we lazen – ze tonen een andere wereld, een wereld van overvloed, waar mensen zomaar in terechtkomen. Laten we daar vanmorgen eens verder naar kijken.

[de verhalen]
De beide Bijbelstukjes die we lazen, lijken op elkaar. Lees verder →

Preek ‘Groter en genadiger’, 2 Koningen 6:8-23

18 zaterdag nov 2023

Posted by in 1 en 2 Koningen, Heilig Avondmaal en dankzegging, OT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de humor in het verhaal]
Het is wel een humoristisch stukje wat we zojuist uit de Bijbel hoorden. Je ziet het voor je: soldaten die als makke schapen achter Elisa aanlopen, terwijl hun ogen pas opengaan als ze in het hol van de leeuw zijn. In gedachte zie je de verbijstering op hun gezicht. Ze zijn midden in Samaria, de vijandelijke hoofdstad! Je moet haast lachen om de koning van Israël: hij trekt zijn zwaard en ziet zijn kans al schoon. Maar er wordt niemand gedood. Sterker nog, er wordt een feestmaaltijd klaargemaakt. Weer zie je de verwarring op de gezichten van de Aramese soldaten: ze worden niet gevangengenomen maar krijgen juist een overvloedige maaltijd voorgezet. Nu zij ze helemaal verslagen, in meer dan één opzicht…
Ja, een Bijbelverhaal met een glimlach. Weer een wonderverhaal over Elisa, zoals we er al enkele hebben gehoord. Maar de eerdere keren was er altijd een ondertoon van ernst. Dreigende schuldslavernij van kinderen, een generaal die ongeneeslijk ziek is en genezing zoekt, of dreigende honger die wordt opgeheven. Nu vinden er weer wonderlijke dingen plaats, maar nu ligt de nadruk niet op redding uit de nood. Elisa lijkt zelfs geen dreiging te voelen – waar in de eerdere geschiedenissen die dreiging voorop stond.
Het gedeelte van vanavond heeft een andere nadruk. De nadruk ligt in hier op Lees verder →

Preek 1 Johannes 4:11 ‘liefhebben als opdracht’

02 zaterdag sep 2023

Posted by in 1 Johannes, Heilig Avondmaal en dankzegging, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: liefdeloze ‘gelovigen]
Liefde, daar gaat het over in het Bijbelgedeelte dat we lazen, en waar we ook vanmorgen al bij stilstonden. Liefde, dat is het kernwoord in de tekst vanavond, 1 Johannes 4 vers 11: “geliefde broeders en zusters, als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben”. Vanmorgen hoorden we vooral over Gods liefde voor ons – zijn liefde die ten diepste zichtbaar werd in Jezus die zijn leven gaf. Nu, vanavond, gaan we verder: als God ons zo heeft liefgehad, moeten ook wij elkaar liefhebben.
Maar wat is dat, elkaar liefhebben? Het is nog best lastig om onder woorden te brengen hoe dat eruit ziet: leven in liefde. Het tegenovergestelde is beter te beschrijven: hoe het niet moet! Dan denk ik aan de vele kerkgenootschappen die ons land kent. Kerkscheuringen uit het verleden, soms onderlinge haat en nijd – zo dus niet! Ik denk aan de vreselijke misbruikschandalen in met name de Rooms-Katholieke kerk. Waar de kerk, Gods gezin, een plek dient te zijn van veiligheid, goedheid en geborgenheid, werden juist kwetsbare mensen en kinderen slachtoffer van andermans lusten. Lusten, ja met liefde heeft dat niets te maken, het is juist precies het tegenovergestelde van christelijke liefde. Vreselijk!
Ik moet ook denken aan verhalen over kerken en gelovigen waar vooral macht en traditie heersen. Niet de liefde die de ander vooropzet, die zachtmoedig is en nederig en alles verdraagt, maar geloof als een systeem van zekerheden en gewoontes. Geen wonder als mensen daarop afknappen. Of ik denk simpelweg aan twee gelovigen uit één en dezelfde kerk die al jaren ruzie hebben en het niet bijleggen. Zo moet het allemaal niet! Nee, in de christelijke gemeenschap moet als het goed is liefde heersen. Daar staan we vanavond wat bij stil. Lees verder →

Preek 1 Johannes 4:10 – viering Heilig Avondmaal

02 zaterdag sep 2023

Posted by in 1 Johannes, Heilig Avondmaal en dankzegging, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: te weinig tot de kern komen]
je hoort nogal eens van mensen de klacht dat ze zoveel met randzaken bezig zijn, en zo weinig met de kern van hun werk. Bijvoorbeeld in de zorg: administratie en registratie van alles wat is gedaan, vraagt veel tijd – tijd die niet beschikbaar is voor waar het uiteindelijk om gaat: de patiënten helpen. Iemand klaagde: ze vragen een diploma verpleegkunde voor deze functie, maar ze hadden er ook een typediploma bij moeten vragen!
De kern die randzaak dreigt te worden. Ook in het onderwijs hoor je erover. Allerlei administratielast daar net zo goed, maar ook dit: allerlei dingen worden op het bordje van de school gedropt die daar vroeger niet lagen. Burgerschapsonderwijs, sociale vaardigheden, aandacht voor gezond eten, en nog meer. Allemaal goed en wel, maar, zo verzucht een docent: moeten ze niet eerst gewoon goed leren rekenen en schrijven?
Denk ook aan de overheid. Veel mensen zijn er druk met veel dingen, maar waar héb je ook al weer een overheid voor, en wordt dat bereikt?
Zou het ook in de kerk zo kunnen gaan? Dat er veel gedaan wordt en veel gedacht, maar dat gaandeweg de kern in de knel komt? misschien moeten we wel even denken: wat ís ook al weer de kern van kerk-zijn, van gelovig leven? Wel, dat houdt de tekst van vanmorgen ons voor. 1 Johannes 4 vers 10. “Het wezenlijke – de kern, zeg maar – is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden”. Dat is de kern. Dat wat ook die allerbekendste Bijbeltekst uit de hele Bijbel zegt, Joh. 3:16 “God had de wereld zo lief, dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft…” Wat er verder ook mag zijn, dit is wat centraal moet staan in ons geloof. Altijd! Gods liefde, getoond in de komst van zijn Zoon. Dit is waar het heilig avondmaal ons telkens op wijst, ook vandaag. Het is maar goed dat we het heilig avondmaal hebben, want zelfs in preken kan de kern naar de rand schuiven – ik zeg het met schaamte.

[het tekortschieten van onze liefde]
Het Bijbelgedeelte dat wij lazen, begon met een oproep: “broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben”. Dat is nu eens een oproep waar Lees verder →