Tag Archief: herdenking overledenen

Preek ‘voor Hem leven zij allen’ – Eeuwigheidszondag 2025

21 vrijdag nov 2025

Posted by in Bijzondere diensten, Lukas, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Lukas 20:27-40

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: tot de dood ons scheidt]
‘tot de dood ons scheidt’. Het is een kenmerkend zinnetje uit het huwelijksformulier. Als hier in de kerk een huwelijk wordt bevestigd, dat klinkt het: ‘in goede en kwade dagen, in rijkdom en armoede, in gezondheid en ziekte, tot de dood u scheidt’. Wie trouwt, belooft trouw, in alle omstandigheden en levenslang. En hoe lang is dat? Tot de dood ons scheidt. Tot één van beide partners wegvalt. Want dat is wat onvermijdelijk gebeurt, vroeg of laat, wanneer twee sterfelijke mensen zich aan elkaar verbinden. Daar komt een einde aan. Dan blijft er één van beiden alleen over. Juist vandaag, als we degenen gedenken die het afgelopen jaar zijn overleden, dan kan dat gevoeld worden. Als iemand hier zit als weduwe of weduwnaar, als de lege plek nog altijd niet went. Stil verdriet…
Tot de dood ons scheidt. Het is ook waar in zijn algemeenheid natuurlijk: de dood maakt scheiding. Wanneer je als kind je moeder moet missen, als zij niet meer hier is. Als steeds meer vrienden wegvallen, zeker als je zelf ouder wordt. Als je vandaag gekomen bent om die éne naam te horen van wie je dierbaar is, maar die er niet meer is.


Tot de dood ons scheidt. Mensen vallen weg uit je leven. En dan? Zijn ze dan weg, verdwenen voor altijd? Is de dood het definitieve einde, van vriendschap, van verbinding, van alles? Vandaag gedenken we de overledenen. Maar is dat niet meer dan ‘herinneren’, zoals je je een mooie vakantie van vroeger herinnert? Of is er meer te zeggen? Ís er meer, voorbij die laatste grens? Dat is wat we hier in de kerk mogen geloven. Dat maakt veel verschil, juist als je iemand mist. Laten we vanmorgen naar een Bijbelgedeelte luisteren dat erover gaat. Lees verder →

‘Door Jezus rust voor straks en nu’; preek over Hebreeën 4:9 – herdenking overledenen

22 vrijdag nov 2024

Posted by in Bijzondere diensten, Hebreeën, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: ‘rust zacht’]
‘hier rust mijn lieve vrouw, onze moeder en overgrootmoeder….’ en dan volgt er een naam. Wanneer je rondloopt op de begraafplaats hier in Beekbergen of elders, dan zie je regelmatig zulke teksten staan. ‘Rust zacht’ – nog zo een. Als het gaat over sterven, Over mensen die overleden zijn, dan komt het woord rust nogal eens voorbij. Er is zo’n bekend gedicht van Nel Benschop “rust nu maar uit, je hebt je strijd gestreden, je hebt het als een moedig mens gedaan. Wie kan begrijpen, wat je hebt geleden, en wie kan voelen, wat je hebt doorstaan? Rust nu maar uit, je taak is afgekomen…” en zo verder.

image
Rust. De dood als rust. Is het misschien omdat een overledene er soms uitziet alsof hij of zij slaapt? Heel vredig soms, lijnen van pijn en moeite op het gezicht die ineens wegtrekken. ‘Hier rust’. Is het vanwege het contrast tussen de activiteit van het dagelijks leven, en de stilte, de onbeweeglijkheid van de dood? als je sterft, staat alles stil, stopt de klok met tikken, je hart met kloppen. Rust. Of is het aanduiden van de dood als ‘rust’ misschien vooral bedoeld als een verzachtend woord? ‘Dood’ klinkt zo hard. ‘Voorbij’ zo definitief. Dan kun je beter doen alsof degenen die heenging, alleen maar is gaan slapen…
Rust. Ook de Bijbeltekst die vandaag centraal staat spreekt daarover. Hebreeën 4 vers 9 “er wacht het volk van God nog steeds een sabbatsrust”. Daar willen we vanmorgen bij stilstaan, Lees verder →

Preek Johannes 11:25, herdenking overledenen

25 zaterdag nov 2023

Posted by in Bijzondere diensten, Johannes, NT, Preken

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[het verdriet van Martha en Maria schetsen]
De Bijbelwoorden die ik vanmorgen centraal wil zetten, zijn de kernwoorden uit het gedeelte dat wij lazen. Vers 25, waar Jezus zegt: ” Ik ben de opstanding en het leven”. [Herhaal]. Voor we ons echter overgeven aan allerlei diepe theologische gedachten, lijkt het me goed als we eerst maar eens aansluiten bij Maria en Marta.
Maria en Martha woonden samen met hun broer Lazarus in een huis. Blijkbaar waren ze alle drie ongetrouwd. Jarenlang leefden ze rustig, maar toen… Toen werd Lazarus ziek. Wie het wel eens meegemaakt heeft bij een geliefde, weet wat een onrust en bezorgdheid dat kan brengen. Zeker als de ziekte ernstig blijkt te zijn. En dat was hij bij Lazarus. Wat is het moeilijk te bevatten, wat doet het pijn als je als familie merkt dat een geliefde niet meer beter zal worden. Wat moet je? Je grijpt elke mogelijkheid aan waar misschien nog genezing te vinden, zeker als iemand nog niet oud is – en Lazarus was nog niet oud. Tegenwoordig zou je misschien voor een experimentele behandeling gaan, of uitwijken naar een buitenlandse kliniek. Maria en Marta kijken ook rond, nu de dokters machteloos staan. Zij, in hun tijd, sturen een boodschap naar Jezus. Want ze weten: Jezus kan mensen genezen, dat heeft hij vaak gedaan. Jezus komt echter niet, althans niet op tijd. En Lazarus – sterft. Lazarus wordt begraven. Het huis vult zich met verdriet.
Vandaag zijn er families bij ons, die ook iemand verloren hebben. Lees verder →

Preek 'vreemdeling met of zonder thuis', herdenking overledenen

20 zaterdag nov 2021

Posted by in Bijzondere diensten, Hebreeën, NT, OT, Preken, Psalmen

≈ Een reactie plaatsen

Tags

, , , ,

Gemeente van Christus, hier en thuis meekijkend, en in het bijzonder familieleden van hen die ons dit jaar ontvallen zijn,

[intro: reizen en thuiskomen]
Het is mooi om op reis te gaan. Mooi om andere landen en streken te leren kennen, bijvoorbeeld op vakantie. Je bent even helemaal los van alles wat je hier kan bezetten. Met elke kilometer dat je verder van huis gaat kun je je meer ontspannen voelen. Even je met niets anders bezighouden dan met de reis zelf. Maar… het is ook mooi om weer thuis te komen. Bijvoorbeeld als je in de zomer weg bent geweest, aan het strand hebt gelegen of steden hebt bezocht, en je zit weer in de auto naar huis. Kinderen beginnen de lange autoreis al zat te worden en worden ongedurig. Iemand merkt op: ‘wat zal het lekker zijn om weer in mijn eigen bed te liggen’. Op een gegeven moment kom je bij de grens, en dat geeft al het gevoel: we zijn weer in ons eigen land. Je ziet bekende namen op de richtingborden komen, en dan… dan ziet iemand door het autoraampje de Woerkumse toren, de Mosterdpot. Dan ben je echt zo goed als thuis. Hoe fijn is het dan om de deur open te doen en weer in je vertrouwde woning te zijn! De kinderen kijken of al hun knuffels er nog zijn, en jij pakt de post.
Thuis zijn. Sommigen hebben dat gevoel meer dan anderen, er zijn er zelfs die liever helemaal niet weg gaan. Maar ook als je graag reist: dat is alleen fijn als je een of andere thuisbasis hebt. Altijd onderweg zijn maakt je ontheemd. Denk aan de vluchtelingen momenteel aan de grens bij Polen. Reizen is pas echt fijn als je een thuis hebt om naar terug te keren, een doel om naar op weg te zijn.

[vreemdeling zijn in de Bijbelgedeeltes]
Waarom begin ik hiermee? Wel, omdat Lees verder →