1. Ik wil mij niet verheffen, HEER:
ik kijk niet op een ander neer.
Wat uitgaat boven mijn verstand
wijs ik bescheiden van de hand. Lees verder →

1. De HEER regeert! Zijn koninklijk gewaad
is kracht en luister, en onwrikbaar staat
de troon waarop Hij zetelt voor altijd;
de aarde wankelt niet in eeuwigheid. Lees verder →

1. God, laat de koning goed regeren,
met recht en met beleid.
Wil hem uw wijze regels leren
en uw gerechtigheid.
Dan zal uw volk in vrede leven,
dan wordt er recht gedaan:
verdrukten zal hij redding geven,
verdrukkers pakt hij aan. Lees verder →

1. Ik schreeuw wanhopig tot de HEER;
mijn zorgen werp ik voor Hem neer.
Ik smeek om hulp, ik roep Hem luid;
mijn klachten stort ik voor Hem uit.

2. Toen ik geen kracht meer over had
was U bij mij, U kent mijn pad.
Maar op dat pad dreigt het gevaar:
er ligt een valstrik voor me klaar.

3. Vertwijfeld kijk ik om mij heen, Lees verder →

1. Bij God vind ik de diepste rust.
Stil word ik mij ervan bewust
dat Hij mij redt en mij zal sparen.
Hij is de rots van mijn bestaan
de burcht waar ik naartoe kan gaan.
Voor vallen zal Hij mij bewaren. Lees verder →

1. Met dit gedicht wil ik de koning loven.
De goede woorden borrelen naar boven
vanuit mijn hart; mijn tong is als een pen
waarmee ik soepel aan het schrijven ben.
O koning, als wij naar uw schoonheid kijken
is er geen mens met u te vergelijken.
Genade spreekt uit alles wat u zegt,
vandaar dat God zijn zegen op u legt. Lees verder →