Gemeente van Jezus Christus,

[intro: hoop in de crisis, welke?]
Vandaag de laatste preek over Jeremia, over het thema ‘hoop in de crisis’. Want ja, crisis was er toen, en crisis is ook nu een veelgehoord woord. In Israël waren ze door heel wat verbodsborden van God heen gereden. En ook in onze tijd lijken God en zijn goede geboden er niet toe te doen in de maatschappij. Zou dat niet de oorzaak zijn van heel wat van de crises waar we ons momenteel in bevinden? Als je je niet aan de verkeersregels houdt krijg je ongelukken. Als je op Gods wereld niet aan Gods regels houdt, gaat het niet goed…
Aan het begin van de dienst hoorden we Gods roepingswoorden voor Jeremia. Hij moest “uitrukken en verwoeste, vernietigen en afbreken, maar ook opbouwen en planten”. Over het negatieve, het strenge hebben we aardig wat gehoord in de afgelopen preken, over dat uitrukken en afbreken, over Gods oordeel. In het stuk van vandaag gaat het echter over het laatste stuk van Jeremia’s roeping. Luister maar naar vers 28 “Zoals ik niet aarzelde om hen uit te rukken en te verwoesten (…) zo zal ik niet aarzelen om hem te planten en op te bouwen – spreekt de Heer”. Kijk, dat klinkt hoopvol!
Maar wat voor hoop horen we hier? Is het dat er een einde komt aan het oordeel? Dat als het ware de verkeersboete is betaald, of wordt kwijtgescholden? Is het dat Israël een nieuwe kans krijgt, dat ze zogezegd weer de weg op mogen ondanks hun eerdere overtredingen?
Nee, de hoop waar Jeremia namens God over spreekt is een veel diepere. Hij gaat ze innerlijk vernieuwen, zodat zijn verkeersregels bij hen vanbinnen gebakken zitten. Vers 33 zegt het “ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en in hun hart schrijven”. Wat is de hoop waarover Jeremia spreekt? Het is dat God zelf mensen verandert. Het gaat over wedergeboorte, ten diepste. Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
‘hoop in de crisis’ is het thema van de preken uit Jeremia dit seizoen. Dan krijgen we wel meteen een flinke crisis voorgeschoteld: ontrouw zijn in een relatie, vreemdgaan. En meteen daarbij deze gedachte: als iemand ontrouw wordt, als iemand vreemd gaat in een relatie, dan is dat het einde voor die relatie. Dan is het uit! Ja toch zeker? Het is een gevoel dat breed in heel onze maatschappij gedeeld wordt. Ook als je niet de klassieke christelijke moraal aanhangt op het gebied van huwelijk en relatie, is dit toch wel de algemene gedachte. Heb je een relatie, op wat voor manier dan ook, dan moet je de ander trouw blijven. En doe je dat niet, krijg je iets met een ander, dan is het einde verhaal voor je relatie.
Wellicht zijn er mensen in ons midden die er iets van hebben meegemaakt. Van wie de relatie is stukgelopen wegens ontrouw. Wat snijdt dat er diep in! Ik heb het zelf niet meegemaakt, maar wat moet dat pijn doen. Wat maakt dat boos ook, als iemand met wie je dacht vast verbonden te zijn, een ander heeft. Het is een van de diepste krenkingen die een mens kan ondergaan. Dáár komen zoveel vechtscheidingen van. Of andersom soms, mensen krijgen er depressieve gevoelens door of trekken zich terug in zichzelf. Ontrouw maakt zoveel onherstelbaar kapot!
Jongeren kunnen er zich vast ook iets bij voorstellen. Stel je voor dat je vriend of vriendin een ander blijkt te hebben! Dan voel je je gedumpt, nog tien keer zoveel als wanneer hij of zij het gewoon uitmaakt. Bedrogen. En nee, je hoeft die ander echt niet meer, al zou hij of zij nog met zulke mooie praatjes komen. Ontrouw, dan is het uit.
Ja, dit onderwerp kan veel oproepen. Uit je eigen leven, of wat je zag of ziet gebeuren om je heen. Ontrouw is érg!
En dan, gemeente, naar Jeremia 3 vers 1. Daar zegt de Heer dit tegen zijn volk: “Je hebt met talloze minnaars overspel gepleegd, en je wilt toch weer bij me terugkomen?” Ontrouw! [herhaal txt] Hoe zit dit? Wat is er hier aan de hand? En wat heeft het ons te zeggen? Daar staan we vanmorgen bij stil! Lees verder →