Preek ‘Bewogenheid met je beulen’ n.a.v. Lukas 23:34

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

I: aanbidding
[intro: Jezus in contrast met andere martelaars]
We hoorden uit de Bijbel over Jezus lijden aan het kruis. Er zijn meer mensen die onschuldig ter dood zijn gebracht, die zijn gepijnigd daarbij. De geschiedenisboeken zijn er vol van, en helaas op sommige plaatsen de gevangenissen nog altijd. Ook in zijn lijden is Jezus mens onder de mensen. En toch is Jezus’ lijden anders, uniek. Het gedeelte uit het evangelie dat wij horen, toont daar iets van.
Mensen, wreed ter dood gebracht door machthebbers, welke houdingen hadden of hebben zij? En hoe zou jij je houden, of ik? Sommige smeken om hun leven, meelijwekkende hoopjes mens. Anderen gaan schelden en dreigen tegen hun beulen. Geen stof voor heldhaftige verhalen is dat. Maar er wordt ook verteld van helden die hun lijden dapper doorstonden. Die stoïcijns zwegen onder de ergste mishandeling. Of nog een andere houding: je leest in Griekse tragedies over mensen die onschuldig worden omgebracht, en al stervend de wraak van de goden afroepen over de tirannen, die dan ook komt. In de boeken van de Makkabeeën lees je over Joodse martelaars die hun vervolgers waarschuwen voor Gods oordeel over hun goddeloze daden. Van rabbi Akiva, die werd doodgemarteld door de Romeinen, lezen we dat hij stierf met het ‘Sjema’ (de Joodse geloofsbelijdenis) op zijn lippen. Zoals dat Sjema naar het schijnt ook klonk in de gaskamers tijdens de tweede wereldoorlog…
Welke houding heeft de Heer in zijn laatste uren? Lees verder

Preek “Worstelen met Gods Wil’ n.a.v. Lukas 22:39-53

Tags

, , , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: dit gedeelte ver bij mij vandaan]
van de week ervoer ik een flinke afstand, tussen mijn leven en het Bijbelgedeelte wat we vandaag overdenken. Het was het heerlijkste weer, ik zat in een zonverlichte studeerkamer, en ik moest een preek maken over: Jezus in Getsemané. Geen zonlicht daar, duisternis; geen dag maar diepe nacht… Vanmorgen [is het zonnig?] mogen we ons allemaal in gedachten verplaatsen naar die donkere en droevige tuin, en het kan best zijn dat dat een hele afstand is, letterlijk en figuurlijk.


Maar ook op andere manieren is er grote afstand. In de tuin van Getsemané worstelt Jezus om de dood te aanvaarden – en ik ben ongestoord aan het doorleven. De Heer weet dat zijn dood er snel aankomt, dat lijden onvermijdelijk is. Als je jong en gezond bent, staat dat ver weg. Misschien kun je je er beter in verplaatsen als je te horen hebt gekregen dat je ziek bent of zo…
Jezus bidt tot zijn vader “Vader, neem deze beker van mij weg”, maar wat hij vraagt gebeurt niet. Onverhoorde gebeden, ellende, ik heb er weinig ervaring mee. Liever houd ik een preek zoals vorige week met Biddag: bid maar, want God kan verhoren meer dan wij geloven! En dat is waar. Maar vandaag is de les anders. Jezus gaat de nacht in. Afstand kan dat geven.
En toch is het goed om vanmorgen mee te gaan in gedachten. Want sommige mensen hier zullen er veel méér van herkennen dan ik: van worsteling, van duisternis… En wie we ook zijn: we mogen vanmorgen van Jezus leren. Meer nog, we mogen Hem vereren, als we zien wat Hij op zich neemt en welke weg hij gaat.
Ik heb mijn preek vanmorgen in drie punten verdeeld Lees verder

Preek ‘Jezus: De Koning op een Ezel’, bij Lukas 19:28-48

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Intro]
Wat voor auto iemand rijdt, zegt soms al veel over de persoon. Een stoere jongen met een verlaagde Golf GTI bijvoorbeeld, of een ouder stel dat rijdt in een vierkantige auto met een lekker hoge instap. Of denk aan mensen die een Tesla kochten omdat het zo milieuvriendelijk is, maar die nu eigenlijk niet meer in zo’n Musk-mobiel gezien willen worden…
Je vervoermiddel zegt iets over je. Ik denk aan YouTube sterren die een Ferrari kopen om te Laten zien dat ze succesvol zijn. Liefst in felle kleuren… Maar het kan ook subtieler: alle Nederlandse ministers hebben een mooie auto met chauffeur. Zo Laten ze merken: Ik ben te belangrijk om zelf te rijden. En de duurste Mercedessen zijn vaak niet erg opvallend, maar stralen toch uit: deze persoon heeft geld genoeg.
Stel dat iemand gekroond wordt als koning, met wat voor vervoermiddel zou hij dan komen? Een dure limousine? De gouden koets? Of op een paard misschien, als hij of zij kan paardrijden? Vandaag horen we uit de Bijbel over iemand die zijn intocht doet als koning. Jezus in Jeruzalem. Hij heeft geen limousine, die waren er natuurlijk nog niet. Maar hij zit ook niet trots op een paard, of in een luxe draagstoel zoals ze die destijds hadden. Nee, Jezus komt aanrijden op een ezeltje. En dat vervoermiddel zegt iets over wie Hij is.

Lees verder

Preek “Petrus’ bevrijding: een les in samen bidden” – Biddag 2025

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Handelingen 12:1-19

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
bidt u, bid jij wel eens? Ik neem haast aan van wel. Anders zat je hier niet op deze biddag. Maar wil dat zeggen dat we de kracht van het gebed werkelijk beseffen? Als ik naar mezelf kijk moet ik toch zeggen: nee, niet altijd…
Een hele tijd geleden, ik was nog student, had ik een wat verder verwijderd familielid dat ongeneeslijk ziek werd. Met God en geloof had hij niet veel. Toen ik hoorde dat hij ziek was ging ik, en andere familieleden ook natuurlijk, bidden voor hem. Want het werd snel duidelijk: de dood naderde. Dan moest ook hij voor God verschijnen! Reden om ernstig voor zo iemand te bidden… Maar om nu te zeggen dat ik echt vertrouwde dat er veel zou gebeuren, nou nee. Ik bad gewoon, omdat dat ‘toch goed is’, zal ik maar zeggen. Maar… wat gebeurde er? Mijn familielid kwam in het ziekenhuis echt tot geloof. Een bevriende voorganger bezocht hem vaak en sprak met hem, en daardoor kon hij uiteindelijk sterven in vertrouwen op God. Dat was dus véél meer dan wat ik, en ik denk mijn familie ook, verwacht hadden toen we voor hem baden! God blijkt inderdaad te verhoren ‘boven bidden en boven denken’, zoals de bijbel zegt. Wij baden van ‘ach ja, misschien helpt het wel’, maar dit gebed om een ingrijpen van God werd meteen helemaal verhoord!
In het Bijbelgedeelte dat we net lazen gaat het ook over bidden en over verhoring boven verwachting. Laten we het eens van dichtbij bekijken. Lees verder

Preek ‘Wie ben je’, bij Filippenzen 3:1-16

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: identiteit]
Wie ben je? Dat is een vraag die lastiger is dan je op het eerste gezicht zou denken. Ik kan bijvoorbeeld antwoorden: ik ben een Nederlander, ik ben zoveel jaar oud, ik ben predikant. Je kunt bedenken bij welke groepen je hoort, daar wordt tegenwoordig nogal de nadruk op gelegd. Zo van: ‘ik ben wit, ik ben man, ik ben hetero…’ Zo kunt u of jij jezelf ook indelen: vul voor jezelf maar eens in!


Maar de vraag blijft: wie ben je? Waar ontleen je je identiteit aan, je houvast? Een mens hoort niet alleen bij groepen, je bent ook een uniek individu. Er zijn dingen die je kunt, die je doet of waar je in opvalt. Wie ben je? Ik ben een hardwerkende student, zegt iemand; of: ik ben de moeder van drie kinderen. Of een ander: ik ben leraar, of: ik ben die stoere jongen, of dat knappe meisje… Aan allerlei dingen kunnen we onze status en identiteit ontlenen. Soms ook minder positief: ik ben een grijze muis, of ‘ik ben maar caissière’ – terwijl dat helemaal niet minder is. Maar allemaal willen we toch ergens onze identiteit in vinden. Dat kan zelfs in godsdienstige dingen. Wie ben je? Ik ben een trouwe kerkganger, of: ik zit in de kerkenraad!
Allemaal goede dingen. Maar is dat het diepste? Lees verder

Preek Hebreën 12:18-29 ‘Twee bergen’

Tags

, ,

Inleiding

Het thema voor de dienst vandaag is ‘twee bergen’
Een tijdje geleden verscheen er een boek met de titel ‘de tweede berg’. Sommige hier zullen het wel kennen, Het is een bestseller. In dat boek gaat het over twee bergen. De eerste berg, dat is de berg die de meeste mensen proberen te beklimmen: die van hoog en belangrijk zijn. Maar in dat boek gaat het erover dat er een tweede berg is, waar het nog veel beter en mooier is om te zijn. De berg van betekenis, van verbinding met anderen.
Mooie gedachten, en er zit ook best wat christelijks is.

Nu gaan we het vandaag in de preek ook hebben over twee bergen. En dan niet die twee bergen uit dat boek, maar twee bergen uit de Bijbel. We lezen voor de laatste keer uit het Bijbelboek Hebreeën, en daar kwam ik in hoofdstuk 12 die twee bergen tegen. En wordt ook hier een vergelijking gemaakt, en ook hier is de tweede berg veel beter.
Het gaat om de berg Sinaï, en de berg sion. Die worden vergeleken. En net als in die bestseller gaat het niet om letterlijke bergen, maar om een figuurlijke betekenis

De schrijver van de Hebreeënbrief zet het allemaal nogal beknopt neer, hij gaat ervanuit dat de mensen aan wie hij schrijft de Hebreeuwse Bijbel goed kennen. Om te zorgen dat het wat helderder wordt, lezen we eerst twee gedeeltes uit het oude testament. En daarna lezen we het stukje uit Hebreeën over de twee bergen.

Lezen: Exodus 19:16-25 en Psalm 87

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters,

[intro: hoe zie je God?]
Wie is God? Hoe zie jij hem, en u? Want hoe je Hem in je hoofd hebt, heeft heel veel invloed op je geloof en je leven. Voor de een is God heel vaag ‘er zal wel iets zijn’. Een ander ziet God als machtig en streng, Hij die van boven alles precies ziet… Terwijl een derde zegt ‘welnee, God is mijn hemelse Vader, abba, pappa!’ We kunnen van alles voelen en vinden.
Maar hoe is het nu echt? Wie is God? Om daar antwoord op te vinden moet je beter bij de Bijbel zijn, niet bij onze eigen ideeën. Wie is God? We lazen uit de Hebreeënbrief, en daar krijgen we een antwoord: “onze God is een verterend vuur!” Zo…! Lees verder

Preek ‘hoor je erbij?’, dienst met jongeren

Tags

, ,

[Intro vóór Schriftlezing: erbij horen]
“Hoor je erbij”, dat is het thema van de dienst vanmorgen. Uitgekozen door de leiding van de Gideonclub, en Ik denk een heel goed thema.
Want allemaal willen we er bij horen. Of je nou oud bent of jong. Bij een groep horen, bij anderen, niet alleen staan. Maar vooral als je jong bent is dat heel belangrijk. Ik las ergens dat dat de eerste levensbehoefte van een tiener is, zelfs. Erbij horen.
En nu zullen sommigen van jullie misschien zeggen: ‘oh, Maar ik trek mij niet zoveel van aan hoor, wat anderen vinden. Ik ga echt niet bepaalde kleren dragen om dat anderen in mijn klas dat doen of zo”. Nee, OK, maar toch let je erop. Ik denk dat je vast wel iets kan bedenken wat je echt níet gaat aantrekken naar school, gewoon om wat anderen er van zullen vinden.
Hoor je erbij? Hier in de kerk hoor je erbij als je gelooft. Als je bij Jezus hoort. Dat is hier het gewone, zeg maar. Maar op andere plekken is het misschien juist andersom. Niet geloven is daar het gewone. Kun je er dan toch bij horen als je wel gelooft? Of maakt dat niet uit?

Nou, over die dingen gaan we het vanmorgen hebben.
We lezen twee stukjes uit de Bijbel. En dat doen we niet direct na elkaar. Maar na elk stukje hou ik de helft van mijn preek. Dus de preek in twee stukken vandaag, dat helpt voor de concentratie denk ik.
Het eerste stuk dat gaat over “hoor je bij Jezus”. En het tweede gedeelte dat gaat over “hoor je erbij als je bij Jezus hoort?”

Hier wordt gelezen: Marcus 10:13-16 Lees verder

Overdenking over Hebreeën 10, zangdienst: volhouden onder druk en zonder druk

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Hebreeën 10:23-25 en 32-39

Woorden van overdenking 1
Gemeente van Jezus Christus,

‘hou vol!’ dat is het thema voor vanavond. En dat is waar de schrijver van de hebreeënbrief zijn lezers toe oproept. Want blijkbaar ging dat bij hen niet vanzelf: volhouden om Jezus te volgen, volhouden om te geloven. Net zoals dat bij ons vaak niet vanzelf gaat.
Daar kunnen allerlei redenen voor zijn. En wat waren dan de redenen dat de Hebreeënbrief deze oproep moet doen? dat kunnen we uit de brief zelf afleiden. Ze hadden blijkbaar geloofsvervolging meegemaakt. Zo lezen we in vers 32 van onze schriftlezing “Herinner u de dagen van weleer, toen u in een moeizame worsteling met het lijden hebt standgehouden” en als we dan verder lezen “publiekelijk smaad en verdrukking te verduren”. Sommige gemeenteleden waren zelfs in de gevangenis gezet, en andere gemeenteleden waren van hun bezittingen beroofd. Stel je voor dat wij dat zouden meemaken: uitgelachen worden, bedreigd met gevangenisstraf, spullen die worden afgepakt en Je kunt niet je recht halen… Je kunt je voorstellen hoe lastig het dan kan zijn om vol te houden als christen.
Maar het wonderlijke is: er wordt juist naar deze tijd teruggewezen als een tijd dat ze standhielden. Toen wel! En dat is opvallend. En dat is een geestelijke waarheid denk ik: juist waar het geloof het hardst wordt bestreden, krijgen de christenen de meeste kracht om stand te houden.
Ik lees altijd het blaadje van open doors, een stichting die zich inzet voor vervolgde christenen. En in het laatste nummer stond er van een heel treffend voorbeeld. Het ging over man, Rooble genoemd (schuilnaam) in Somalië. Omdat hij in Jezus was gaan geloven overkwamen hem vreselijke dingen. Hij werd samen met zijn broer in een diepe kuil gegooid waar al een aantal dode lichamen in lagen, en daarna werd er een deksel opgedaan. Zijn broer overleefde het niet, maar Rooble werd er na een hele tijd uitgehaald.
Je zou zeggen dat zo’n vreselijke ervaring voldoende is om je geloof te knakken. En inderdaad, en het heeft hem getraumatiseerd, zo weet hij en zo weet zijn vrouw. Maar toch blijft hij het evangelie verspreiden, ook op de plaats waar hij nu woont, waar dat nog steeds heel gevaarlijk is. En het artikel over hem eindigt met de volgende woorden, die precies passen bij ons thema van vanavond: ” mijn vrouw, mijn kinderen en ik zullen volharden in ons geloof. Tot de dag Lees verder

Preek Hebreeën 12: Een zware marathon? Jezus volgen als probleem en uitdaging

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Intro: probleem of uitdaging]
Er zijn van die mensen, en die zeggen soms dingen waar ik wel een beetje jeuk van krijg. Bijvoorbeeld dan doe je iets niet goed of niet handig – kan gebeuren. En die andere die zegt dan ‘leermoment!’. Daar word je meestal niet zo blij van op zo’n moment. Je weet best dat het niet handig was, en dan zit je niet op zo’n omdenkende opmerking te wachten. En toch heeft die ander wel een beetje gelijk. Als iets niet zo goed gaat, kun je ervan balen, maar je kunt er ook van leren.
En zo heb je ook van die mensen die niet in problemen willen denken, maar in uitdagingen. Dat kan ook een beetje op de irritatie werken, maar er zit veel in. Als je denkt ‘dit is een probleem’ dan laat je het de kracht uit je wegtrekken. Dan zakt je humeur. Maar als je het voor elkaar kan krijgen om net als zo’n montere manager te denken ‘Dit is een uitdaging!’ Dan geeft dat juist energie. Dan ga je recht zitten, dan ga je een oplossing zoeken.
Van probleem naar uitdaging. Soms slaat deze manier van denken behoorlijk door. In Amerika hebben ze het wel over “physically challenged people” – mensen met een lichamelijke uitdaging. Ze bedoelen met een lichamelijke handicap. Natuurlijk moet je ook dan niet bij de pakken neer gaan zitten, maar dit klinkt wel heel maakbaar…
Van probleem naar uitdaging. Weet je, de schrijver van de Hebreeënbrief doet eigenlijk net zoiets in het gedeelte dat we lazen. De mensen aan wie hij schrijft hadden het moeilijk, dreigden de geloofsmoed te laten zakken. Maar hij schrijft “hou vol, het betreft hier een leerschool”. En hij moedigt ze aan: “leg alle lasten af, loopt vastberaden de wedstrijd die voor ons ligt”. Omdenken: het leven met God is een uitdaging. Een wedloop om te winnen!

Lees verder

Doorbraak of aanmodderen: de kracht van Jezus’ offer – Preek over Hebreeën 10:1-18

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: blijft het aanmodderen?]
Van de week waren er weer een paar van die dingen in het nieuws, waar je van denkt: het blijft maar aanrommelen, het blijft maar aanmodderen. Verandert er nu nooit iets?

Ik denk aan het nieuwste rapport over de toeslagenaffaire, deze week uitgekomen. Een nieuw rapport, heel kritisch op de afhandeling van dit schandaal. Opnieuw komen mensen in de knel van het ambtelijke systeem, zo is de conclusie. Maar het is niet het eerste rapport… Eerder al was er dat rapport met de alleszeggende titel “ongekend onrecht”. De overheid had mensen grof onrecht aangedaan, ten onrechte als fraudeur aangemerkt; en dat moest allemaal heel anders. Dit nieuwe rapport geeft echter aan dat de afhandeling van de toeslagenaffaire vrijwel zeker nog jaren zal blijven aanslepen… ‘Komt er dan nooit eens een doorbraak?’ denk je dan.
Van de week ook in het nieuws: rechterlijke uitspraak over de stikstofuitstoot. Opnieuw verliest de Nederlandse staat van een milieu-organisatie. Maar waren zulke rechtszaken er al niet eerder geweest? Had dat dan niet iets in beweging gezet, geleid tot actie of tot nieuwe wetten? Nou… nee dus. Het bleef bij pappen en nathouden en uitstellen. Voortmodderen van rechtszaak naar rechtszaak. In het voorjaar zullen er weer nieuwe rechtszaken worden aangespannen, zo is al aangekondigd, en ook daar zal de uitkomst wel weer vergelijkbaar. Maar verandert er ook iets? Of blijft ons land maar aanmodderen, tot schade van boeren en natuur en vertrouwen in de overheid?
Zo zou ik meer voorbeelden kunnen noemen dat er wordt aangemodderd. In het groot, in het klein, dat je denkt: dat schiet niet op! in vastgeroeste relaties, in kwijnende bedrijfjes; in je eigen leven misschien wel. Wie doorbréékt het eens? Houdt u dit gevoel even vast, want dáár gaat de preek van vanavond over! Lees verder