Preek ‘wie het laatst lacht…’ n.a.v. Genesis 21:1-7

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[Isaaks geboorte, een belachelijk verhaal]
de lach – die speelt een belangrijke rol in het Bijbelgedeelte dat we hoorden. En laten we wel wezen, Het is ook een belachelijk verhaal. Hoor vers 5: “Abraham was 100 jaar toen zijn zoon Isaak werd geboren” en, zo lezen we elders zijn moeder Sara was 90. Dat kan toch niet, dat is belachelijk! Het lijkt een beetje op zo’n kunstmatig happy end in sommige minder goed geschreven boeken: iedereen lacht blij, en ze leefden nog lang en gelukkig.
Belachelijk! Het zit ook al in de Bijbeltekst zelf. Sara zegt in vers 6 “iedereen die dit hoort zal met mij mee lachen”. Tenminste, zo zegt onze vertaling het. Maar vanuit het Hebreeuws kun je ook weergeven “iedereen die dit hoort zal om mij lachen”. Een kind met zo’n belachelijk oude moeder… een hoogbejaarde vrouw met een baby aan de borst, het zal de lachlust opwekken!
Centraal in dit Bijbelgedeelte staat de naam ‘Isaak’, ‘Jitschaq’ in het Hebreeuws, de naam van het pasgeboren zoontje. ‘Jitschaq’ betekent ‘hij lacht’ of ‘hij laat lachen’. Destijds werden kinderen vaak genoemd naar een kenmerkende eigenschap, Bijvoorbeeld Esau of Edom, kreeg zijn naam omdat hij rossig was, en Jakob omdat hij de hiel vasthield. Zo was Isaak ongetwijfeld een kindje dat heel lief lachte. “Hij lacht” – zo moest hij heten! Maar tegelijk zit er meer achter. Daar gaan we in deze preek verder op inzoomen.
We gaan het hebben over twee soorten lachen. En daarbij geldt: wie het laatst lacht, lacht het best. Lees verder

‘Ontmoeting bij de maaltijd’, preek n.a.v. Genesis 18:1-15

Tags

, , ,

In deze dienst werd het Heilig Avondmaal gevierd.

Gemeente van Jezus Christus,

[verhalend begin]
het is het heetst van de dag daar in Mamre, en nergens beweegt iets. Vogels hebben zich teruggetrokken tussen de struiken en maken geen geluid. Abrahams geiten hebben een plekje in de schaduw gezocht, ergens op het gelige gras. De oude Abraham zelf zit wat te dommelen in de ingang van zijn tent, waar nog een beetje wind is. Wie wel eens tijdens de siësta in Spanje is geweest, weet hoe dan alles stil ligt. Zo ook in het oude oosten.


Abraham zit daar, En dan ineens staan er drie mannen. He? Hij zag ze helemaal niet aankomen. Was hij even weggedut? Het lijkt wel of ze zo uit de lucht zijn komen vallen. Abraham is verbaasd: wie zijn er nu op weg op het heetst van de dag? Wie komt er nu storen tijdens de siësta? Dat is eigenlijk niet erg beleefd.
Maar Abraham komt meteen in actie. Niet langzaam en mopperend, we lezen dat hij onmiddellijk op hen afsnelt. Hoe warm het ook is en hoe oud hij ook is. Blijkbaar is hij graag gastvrij voor vreemdelingen. Ook verderop staat het nogmaals, dat hij zich haastte, en dat hij snelt. Hij buigt diep voor de gasten, nodigt ze uit, en zet ze een maaltijd voor – al is het geen etenstijd. Hij roept haastig Sara, zijn vrouw: ‘vlug, meel! bak brood!’ Hij laat zelfs een compleet kalf slachten. Je moet wel bedenken, er waren destijds geen koelkasten voro het vlees, dus dit is een grote beslissing. Maar Abraham doet het! Eén en al vertoon van gastvrijheid, nog veel meer dan destijds gebruikelijk was. Boter, melk, vlees, brood… en terwijl de gasten eten, staat hij erbij als hun dienaar.

[de ontdekking: God ontmoeten bij deze maaltijd!]
Een wonderlijke ontmoeting, op het heetst van de dag. En het wordt nog wonderlijker, want Lees verder

Preek Handelingen 14:8-20 ‘het goede leven een gave van God’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vakantietijd]
De zomervakantie is voor veel mensen een tijd van genieten en van ontspanning. Ik zie vandaag aardig wat vakantiegangers in de kerk, en die zullen dat wel herkennen. Als je op een vakantiepark zit of in de buurt kampeert, dan hóef je even niet zoveel. Je kunt genieten van de natuur, wandelen of fietsen in het groen. Anderen hier zijn al terug van vakantie, en zijn weer opgeladen hopelijk. De zomervakantie is een tijd van genieten van het goede. Uit eten gaan, of mooie stadjes bezoeken. En ook als je thuis blijft, is dit een mooie tijd. Want je moet er niet vanuit gaan dat iedereen weg kan gaan, dat is helaas niet zo!
Deze tijd van het jaar heeft, ook als je thuisblijft, een soort sfeer van tevredenheid, zo is mijn gevoel. De zomer is een tijd van zegen. Alles groeit op de velden, de oogst wordt rijp; wij eten thuis bijna elke dag verse dingen uit de moestuin op het Kerkeveld. De agenda’s zijn leger. Als je dan op een zomerdag bent gaat zwemmen of in de zon ligt, als je geniet van een ijsje – dan kun je soms echt voelen: het leven is góed! Herken je dat gevoel? Kinderen, jullie ook. Als er een neefje of nichtje komt logeren, en je hebt de hele dag gespeeld, dat je dan ’s avonds tegen papa of mama zegt, zomaar ineens: het was zó fijn vandaag!

060ef585-9a3a-4e20-9cbc-aad812a78c4b
Maar… wat heeft dit alles nu met God te maken? Waarom begin ik mijn preek met zulke gewone dingen? Wel, dat gaan we vanmorgen horen. De zin uit de Bijbel die ik centraal stel, is Handelingen 14 vers 17, uit het gedeelte dat we net hoorden: “Hij (God) heeft blijk gegeven van zijn goedheid: vanuit de hemel heeft hij u regen geschonken en vruchtbare seizoenen, hij heeft u overvloedig te eten gegeven en u vreugde gebracht”. Lees verder

Preek ‘de grens over’, Handelingen 11 en 13

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, ook gasten en vakantiegangers,

INTRO
[intro: de grens over]
gaat u graag de grens over? in deze tijd van het jaar zijn er heel veel mensen die grenzen oversteken. Ook ik met het gezin zijn de afgelopen weken naar het buitenland geweest. Nederland is klein, dus er zijn genoeg grenzen om over te steken.

image
Je kunt niet alleen op een letterlijke manier een grens overgaan. Dat kan ook op een figuurlijke manier. Mensen kunnen bij ander een grens overgaan, en dan heet dat ‘grensoverschrijdend gedrag’. Daar wil ik het vanmorgen maar niet over hebben. Je kunt echter ook voor jezelf de grenzen opzoeken, je grenzen verleggen zelfs. Denk aan wat sporters doen in deze sportzomer. Je kunt bij je training altijd binnen het veilige bereik blijven, of je kunt de grens opzoeken. Kijken hoe ver je kunt gaan in afstand, in snelheid, in uithouding. Dat is natuurlijk niet het makkelijkste, je loopt ook tegen je grenzen aan. Maar zo kun je ook je grenzen verleggen, misschien medailles halen.
De grens over! Daar gaat het over in het Bijbelgedeelte dat we zojuist lazen. Er wordt letterlijk over grenzen gereisd. Van Israël naar Syrië, en van Syrië naar Cyprus. Maar er worden ook figuurlijk grenzen overschreden. Het evangelie van Jezus gaat over de grens van het Joodse volk; er ontstaat in Antiochië een christelijke gemeente van voornamelijk niet-joodse mensen.

[thema en punten]
Als thema voor de preek vanmorgen heb ik gekozen “de grens over”. Ik heb dat voor het gemak verdeeld in 3 punten, u ziet ze ook op de beamer: Lees verder

Preek ‘Elia’s afscheid’, bij afscheid oudste kinderen kindernevendienst

Tags

, , , , ,

Gemeente van Jezus Christus, jullie, Jesse, Jesse en Nathan, kinderen, tieners, ouders en ouderen,

[intro]

afbeelding1
We hoorden twee verhalen uit de Bijbel. Ze zijn uitgekozen door jullie die vandaag afscheid nemen van de kindernevendienst. Het zijn twee wonderlijke verhalen, waarin iets van onze wereld en van Gods wereld door elkaar loopt. Elia die wordt meegevoerd naar de hemel, en Jezus op de berg die er ineens hemels en stralend uitziet. Kinderen hier in de kerk, misschien hebben jullie op de kindernevendienst deze Bijbel-geschiedenissen ook wel eens een keer gehoord; ik denk het wel eigenlijk. Het zijn verhalen die tot de verbeelding spreken! Er zijn dan ook veel prachtige afbeeldingen van gemaakt, hier zie je er twee.
in het tweede stuk uit de Bijbel dat we hoorden komt ook Elia weer even terug. Elia die in het eerste Bijbelstuk naar de hemel verdween. Dat verbindt deze twee verhalen. Ik zou daar nu veel diepzinnige dingen over kunnen zeggen. Maar het is vandaag ook afscheid van de kindernevendienst. Voor drie tieners is het zover dat ze de kindernevendienst gaan verlaten. En daarom leek het mij het best om eerst maar eens te focussen op dat eerste verhaal, van Elia die wordt meegevoerd naar de hemel. Want dat is een verhaal van afscheid en van nieuw begin. En dat past bij jullie vandaag. Lees verder

Preek dienst met jongeren ‘Is de Eindtijd eng? Weeën, verwachting en waakzaamheid’ (bij Markus 13)

Tags

, ,

Jongeren, ouderen, tieners, kinderen, gemeente van Jezus Christus,

[intro: eindtijd eng?]
is de eindtijd eng? Want over de eindtijd gaan we het dus hebben vandaag. Is de eindtijd eng? Ik weet natuurlijk niet wat dat hoort allemaal bij u of jou oproept, Maar het zijn vaak heftige dingen. In de Bijbel hoor je over oorlogen en oorlogsdreiging, over rampen en zware tijden. Heel het Bijbelboek Openbaringen staat vol visioenen in schrille kleuren, met veel ellende die over de aarde komt. En daarna komt het laatste oordeel. Dat is ook niet niks!
Is de eindtijd eng? Wat betreft de wereld die vergaat, hoef je echt niet alleen naar de Bijbel te kijken. Wij kunnen ons in onze tijd daar wel iets bij voorstellen, al dan niet geholpen door allerlei apocalyptische films, of gewoon door het nieuws. Een kernoorlog die alles vernietigt – de benodigde bommen liggen al klaar. En de mensen die op de knop kunnen duwen zijn nu ook niet de meest vertrouwenwekkende momenteel…
Of ik denk aan iets wat de secretaris-generaal van de Verenigde Naties laatst zijn, Antonio Gutierrez: we razen als mensheid af op de rand van een ravijn, en we remmen nog niet eens. Hij doelt daarbij op onomkeerbare klimaatverandering die wij mensen veroorzaken. Ondanks dat heel goed bekend is hoe dat werkt, neemt de uitstoot van broeikasgassen nog altijd ieder jaar toe. Waar zal dat toe leiden? Voedseltekorten door extremer weer? Stromen klimaatvluchtelingen die de wereld zullen destabiliseren? Zeespiegelstijging die ons laaggelegen land bedreigt? Best eng!
En dan de mogelijkheden van de techniek. Big data die iedereen volgt – kijk wat ze er in China mee doen? Wat als dat hier komt? Wat als dat wereldwijd wordt? Dat lijkt akelig veel op bepaalde visioenen uit Openbaringen! Of op een film als ‘The Matrix’.
Is de eindtijd eng? Klinkt wel zo. En het Bijbelgedeelte dat we lazen, lijkt dat te voeden. Lees verder

Preek Handelingen 8:39 ‘hij vervolgde zijn weg vol vreugde’, dankzegging HA

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vreugde]
“…hij vervolgde zijn weg met vreugde” – dat is de tekst die centraal staat vanavond. Vreugde, blijdschap, het zijn door taalverandering inmiddels echte kerkwoorden merkte ik. In het dagelijks leven hoor je ze zelden. Maar de zaak waar het om gaat, die is bepaald niet achterhaald. Wie wil er niet blij zijn, vol vreugde leven? Denk maar eens terug aan een moment dat je echt overliep van blijdschap. Misschien wel op je trouwdag, of toen je hoorde dat je echt dat ene huis kreeg; of misschien gewoon een moment met vrienden samen in de vakantie, toen je samen zat te eten op het terras in de avondzon…
Wie wil er niet vol vreugde zijn? Ik denk dat heel veel dingen die mensen doen, een zoektocht zijn naar vreugde en vervulling. En tegelijkertijd is het iets ongrijpbaars. Je kunt niet blij zijn op commando. Dingen die mensen kopen, dingen die je doet zoals uitgaan of een vakantie – je hoopt er blij van te worden. Dingen zelfs zoals drank en pillen – je kunt er even extase mee opwekken, of verdriet verdoven. Maar meestal is dat maar voor een moment. Hoe blij je ook bent met je nieuwe auto, na een tijdje ben je het gewend. Na de drank komt de kater, na het uitgaan de ochtend.
Kun je ook blijvende blijdschap hebben? Lees verder

Preek ‘Filippus en de Ethiopiër’ Hand. 8:26-40, viering Heilig Avondmaal

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[de Ethiopiër uitgesloten van de dienst aan God]
Daar zit die man uit Ethiopië, op de terugweg uit Jeruzalem! Terwijl hij op zijn wagen rijdt overdenkt hij de afgelopen dagen. Eigenlijk is hij erg teleurgesteld. In zijn eigen land had hij gehoord over de God van Israël, misschien door Joden die daar woonden. Het had hem zo geïntrigeerd dat hij er meer van wilde weten. Hij had er een lange reis voor over gehad. Van Ethiopië naar Israël, en niet met het vliegtuig zoals nu, maar maanden met de boot en met paard en wagen. Eindelijk was hij dan in Jeruzalem gekomen. De prachtige heilige tempel had hij al van verre zien schitteren, hij was diep onder de indruk. Maar… hij mocht er niet in. Hij mocht alleen op het allerbuitenste plein komen, het zogenaamde voorhof van de heidenen. Hij was geen jood, dat kon je aan zijn donkere huidskleur meteen zien. Geen toegang daarom!
Mocht Hij dan niet bij deze God horen? Hij had geïnformeerd, hij wilde niet op grote afstand staan. Hij had toen gehoord dat je wel proseliet kon worden. Iemand uit een ander volk kon Joods worden door een rituele schoonwassing, door je als man te laten besnijden, en door je aan de Thora te onderwerpen. Echter, ook deze weg bleek onmogelijk! Hij was een eunuch, zo zegt ons Bijbelgedeelte. Iemand die gecastreerd is. Dat gebeurde in die tijd, dat een koningin liefst alleen mannen als dienaar had die ‘onschadelijk waren gemaakt’ zeg maar. Barbaarse gewoonte. Het is al erg genoeg als je zo bent verminkt. Maar in de wet van Mozes staat dat wie ‘verminkt is aan zijn mannelijkheid’, zich niet bij het volk van God mag voegen. Hij kon ook geen proseliet worden. Het enige wat overbleef was de terugweg. Hij had nog een boekrol meegenomen met profetenwoorden. Die had hij nu voor zich. Maar deze reis: een grote teleurstelling! Hij voelt zich uitgesloten. Hij is te anders, mag niet meedoen… Alleen als je in de juiste vakjes past kun je bij de God van Israël horen, blijkbaar! Lees verder

Preek Handelingen 8: Magisch denken vs. oprecht geloof

Tags

, , ,

Plaatje bij voorafgaande kindermoment: plaatje_moment_voor_jong_en_oud

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Hebt u wel eens van ‘simonie’ gehoord? Het is iets wat in de middeleeuwen vaak voorkwam, en zijn naam ontleend aan het Bijbelgedeelte dat we lazen. Simonie hield in dat iemand steekpenningen betaalde om bijvoorbeeld als bisschop verkozen te worden. Als bisschop had je in die tijd namelijk macht, en invloed, en inkomen – soms zelfs een paleis en een leger. Van zo’n functie werd je zelf beter, dus daar wilden mensen wel geld voor neerleggen. Het is net zoals Simon de magiër doet in dit gedeelte. Hij wil geld betalen om zo de macht te krijgen aan anderen de Heilige Geest te geven als hij ze de handen oplegt. Niet omdat Simon graag ziet dat zo veel mogelijk mensen geestvervuld zijn, maar om er zelf beter van te worden. Simonie. Volgens middeleeuwse ideeën zouden zulke geldbeluste geestelijken branden in de onderste ring van de hel! Dat is simonie: als je beter wilt worden van wat je in Gods naam doet, eraan wilt verdienen.
Ik las dit, en ik kon het natuurlijk als eerste op mezelf betrekken. Ik ben hier immers de predikant, doe werk in Gods naam, en ik moet zeggen dat ik er wél materieel beter van word Lees verder

Preek Jeremia 31 ‘een nieuw verbond’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: hoop in de crisis, welke?]
Vandaag de laatste preek over Jeremia, over het thema ‘hoop in de crisis’. Want ja, crisis was er toen, en crisis is ook nu een veelgehoord woord. In Israël waren ze door heel wat verbodsborden van God heen gereden. En ook in onze tijd lijken God en zijn goede geboden er niet toe te doen in de maatschappij. Zou dat niet de oorzaak zijn van heel wat van de crises waar we ons momenteel in bevinden? Als je je niet aan de verkeersregels houdt krijg je ongelukken. Als je op Gods wereld niet aan Gods regels houdt, gaat het niet goed…
Aan het begin van de dienst hoorden we Gods roepingswoorden voor Jeremia. Hij moest “uitrukken en verwoeste, vernietigen en afbreken, maar ook opbouwen en planten”. Over het negatieve, het strenge hebben we aardig wat gehoord in de afgelopen preken, over dat uitrukken en afbreken, over Gods oordeel. In het stuk van vandaag gaat het echter over het laatste stuk van Jeremia’s roeping. Luister maar naar vers 28 “Zoals ik niet aarzelde om hen uit te rukken en te verwoesten (…) zo zal ik niet aarzelen om hem te planten en op te bouwen – spreekt de Heer”. Kijk, dat klinkt hoopvol!
Maar wat voor hoop horen we hier? Is het dat er een einde komt aan het oordeel? Dat als het ware de verkeersboete is betaald, of wordt kwijtgescholden? Is het dat Israël een nieuwe kans krijgt, dat ze zogezegd weer de weg op mogen ondanks hun eerdere overtredingen?
Nee, de hoop waar Jeremia namens God over spreekt is een veel diepere. Hij gaat ze innerlijk vernieuwen, zodat zijn verkeersregels bij hen vanbinnen gebakken zitten. Vers 33 zegt het “ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en in hun hart schrijven”. Wat is de hoop waarover Jeremia spreekt? Het is dat God zelf mensen verandert. Het gaat over wedergeboorte, ten diepste. mijn wet in hun hart Lees verder