Uit de Bijbel is gelezen: Johannes 14:15-18 en 15:18-27.

Gemeente van Jezus Christus,

(Intro: Gods nabijheid bij een vervolgde broeder)
in de voorbereiding op de preek van vanmorgen vond ik op internet een oud filmpje. Een filmpje met een toespraak van Richard Wurmbrand. Sommige oudere mensen hier in de gemeente zullen die naam wellicht nog wel kennen. Zeker als we vandaag aandacht willen geven aan christenen die vervolgd worden, dan kan er bij deze naam een lichtje gaan branden. Richard Wurmbrand was een voorganger uit Roemenië die uit ervaring wist wat vervolging om het geloof betekende. Van de communistische regering in Roemenië mocht hij niet meer preken, maar hij deed het toch. Vervolgens werd hij jarenlang opgesloten, en ook zijn vrouw werd in een werkkamp gestopt. Later kwam Wurmbrand vrij en gaf in vele landen lezingen over wat hij had meegemaakt. Daar vond ik dus een oud filmpje van. Hij vertelde hoe hij in een diepe ondergrondse kerker was opgesloten geweest, en drie jaar lang geen enkel daglicht had gezien. Stel je je dat eens voor! En daarbij werd hij ook nog mishandeld en vernederd en had hij weinig te eten. Wat moet dat een ellendige tijd zijn geweest voor hem, die 3 jaar in die cel!
Of niet…? Het wonderlijke is, op dat oude filmpje hoorde ik hem letterlijk het volgende zeggen “ik herinner het me als een heerlijke tijd”. Een goede tijd. Hoe kan dat? dat vertelde hij erbij. Omdat hij daar juist bijzonder Gods nabijheid had ervaren. Hij was niet alleen en door iedereen vergeten, hij stond er niet alleen voor. Nee, God was bij hem geweest door zijn Geest en genade. Hij werd getroost en gesterkt. Hij had zich nooit zo dicht bij de Heer gevoeld als toen. Kijk, en dat heeft alles te maken met waar we het vanmorgen over gaan hebben.