Preek 1 Petrus 2:18-25 ‘een moeilijke opdracht’; HA

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: moeilijke opdracht nu]
soms, dan is het niet zo moeilijk om goed te doen en vriendelijk te zijn. Soms gaat het bijna vanzelf. Als je meer dan voldoende geld hebt en er komt iemand voor een collecte aan de deur of een sponsoractie: natuurlijk, hier heb je wat! Of als er iemand komt vragen of je, misschien, als je tijd hebt en het niet teveel moeite is, je haar een keer zou kunnen helpen met iets dat ze zelf niet meer kan. Geen probleem, dat wil je wel doen. Je krijgt er nog een goed gevoel van ook.
Lastiger wordt het al als goed doen meer moeite kost. Een voorbeeld: het geeft een goed gevoel misschien om een keer bij een eenzaam iemand langs te gaan. Maar om dat structureel te gaan doen? Dát zou pas echt goed zijn, daar zou die ander echt mee geholpen zijn, maar eigenlijk heb je daar niet zo’n zin in. Lastig…
Maar soms, soms is goed doen écht moeilijk. Wat doe je als er een medeleerling is die jou voortdurend belachelijk maakt? Als je collega’s hebt die echt vervelend doen? Als je een familielid hebt dat er plezier in lijkt te hebben kwaad over je te spreken? De natuurlijke reactie is: net zo iets terugdoen. Die vervelende jongen flink terugpakken, die hatelijke collega keihard negeren, die roddelaar keihard de waarheid zeggen. Zien ze jou als vijand? Dan jij hen ook!
Dat is de natuurlijke reactie. Maar nu zegt Jezus iets heel moeilijks: heb je vijanden lief. Zegen wie jou vervloeken. Doe goed aan degenen die je haten en slecht behandelen. Kun je dat? Wíl je dat? Wil ik dat, als ik eerlijk ben? Lees verder

Preek ‘het goede doen als gewantrouwde vreemdelingen’ n.a.v. 1 Petrus 2:11-3:12

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
ik las eens over een zwarte familie in de Verenigde Staten, enkele decennia geleden. Een jongetje, Matthew, is met zijn vader op stap in een park. Intussen praten ze over vanalles. ‘Pappa,’ vraagt Matthew, “waarom komt u vaak zo laat uit uw werk? De vader van Colin is meestal een stuk eerder thuis! Is het bij uw werk zo druk altijd?” “Tja,” zegt de vader, “het is nu eenmaal een drukke baan die ik heb”. Hij is even stil, en ze lopen samen verder. “Maar weet je,” gaat Matthews vader in eens verder, na een tijdje zwijgen “het is ook dat ik mijn werk heel goed wil doen doe. Want ik ben de enige zwarte op het kantoor, en dan is dat extra belangrijk”. Matthew begrijpt het niet. “Iedereen moet toch goed zijn werk doen?” zegt hij verbaasd. “Ja.” zegt zijn vader, “dat moet zeker. Maar…” . Juist op dat moment slaan ze een hoek om, en hij komt bijna in botsing met een andere man, een breedgeschouderde witte arbeider, die de hoek omkomt. “Hé, kun je niet uit je doppen kijken!” klinkt het boos. “Neemt u mij niet kwalijk meneer, gelukkig is het goed afgelopen. Hier is uw paraplu” – want die had de man die de hoek om kwam laten vallen. Ze lopen allemaal verder. Tien meter verder stelt Matthew weer een vraag: “pappa, die man keek toch ook niet uit! Waarom doet u dan zo beleefd?” Zijn vader zegt “Nou, het is altijd goed om beleefd te zijn, toch?” Maar plotseling blijft hij staan. Hij kijkt hij Matthew aan en praat hij verder “Weet je, jongen, ik zal je een belangrijke les leren. Hij was wit en wij zijn zwart. En als zwarte moet je twee keer zo beleefd doen, en twee keer zo goed werk afleveren, wil je in deze stad verder komen. De mensen kijken kritisch als je zwart bent, ze zitten vol vooroordelen. En daarom: dubbel zo goed doen – onthoud dat maar!”

[vreemdelingen toen]
In de brief van Petrus, waar we vandaag verder in lezen, staat Lees verder

Preek ‘Verbond’ n.a.v. Genesis 17, doopdienst

Tags

, , , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, Majelle en familie,

[intro: contract]
iets waar veel mensen een hekel aan hebben, is contracten lezen. Onlangs ben ik van bank gewisseld, en daarvoor kreeg ik een overeenkomst toegestuurd van de nieuwe bank. Een contract om digitaal te tekenen met daarbij een paar pagina’s algemene voorwaarden in nogal kleine lettertjes. Ik denk dat bijna niemand dat allemaal precies gaat doorlezen – of u wel? Maar toch is het belangrijk wat er in een contract staat. Je rechten en plichten in de overeenkomst staan erin. Bijvoorbeeld dat ik de plicht heb op mijn pincode geheim te houden, en dat de bank de plicht heeft om vermoedens van witwassen te melden bij de politie. Wat erin staat en waar je voor tekent, dat is bindend. Daarom zijn contracten vaak van die lange verhalen met kleine letters, om alles goed af te dekken.
Er zijn veel contracten: een arbeidsovereenkomst, zakelijke deals… Ik denk dat we allemaal hier wel een paar contracten hebben lopen, al was het maar voor je telefoon, of voor je bijbaantje. En altijd is het een kwestie van ‘ik doe wat, en dan doe jij ook wat’. Ik werk, en dan betaalt de baas salaris. Als één van beiden zich niet aan het contract houdt, dan is dat contractbreuk, dan krijg je problemen. Als je regelmatig niet komt opdagen op je werk, dan kan je baas je contract opzeggen. Maar aan de andere kant: als hij je salaris niet meer betaalt, dan kun jíj wegblijven.
Net zo is het bij een zakelijk contract, bijvoorbeeld als je ervoor tekent op die-en-die datum iets te leveren. Dat moet je dan wel doen, anders kan de afnemer de spullen weigeren of moeilijk doen met betalen. Maar als jij levert, móet de ander betalen, dat staat zwart op wit. Want zo werkt een contract: ‘ik doe wat, en dan doe jij ook wat’. Zo Lees verder

Preek Pinksteren 2021, belijdenisdienst ‘een gebouw door de Geest gebouwd’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, en in het bijzonder jullie, Willem, John Hans en Willy,

[intro: belijdenis past op Pinksteren]
Vandaag is het een bijzondere dag. Jullie gaan belijdenis doen. En niet alleen bijzonder voor jullie, maar voor ons als hele gemeente. Na twee jaar zijn er weer mensen die in het openbaar willen uitspreken dat ze Jezus volgen, dat ze deel willen zijn van zijn gemeente. Ja, het is een feestdag vandaag! Vorig jaar zouden twee van jullie al belijdenis doen, maar dat ging toen niet door omdat het coronavirus in de tijd rond Pasen 2020 kerkdiensten bijna als onmogelijk maakte. En nu, met Pinksteren een jaar later, staan niet alleen twee, maar zelfs vier mensen klaar om hun ja-woord te geven. Hoe mooi is dat!
Nu is het dit jaar dus geen belijdenis doen op de zondag voor Pasen, zoals gebruikelijk, maar met Pinksteren. Maar eigenlijk past dat heel goed, eigenlijk is Pinksteren een heel mooi moment om de kerk met nieuwe belijdende leden uitgebreid te zien. Want wat gebeurde er eigenlijk op de eerste Pinksterdag? Onder andere dit: de kerk kreeg er meteen 3000 belijdende leden bij! We hoorden uit de Bijbel het begin van de Pinkstergeschiedenis, voor velen wel bekend hier. De volgelingen van Jezus waren samen bijeen, een groep zonder leider, want Jezus was weggegaan. Wat voor toekomst hebben zij samen? Maar dan, ineens, gebeuren er wonderlijke dingen: geluid van een windvlaag, een soort vuurvlammen op hun hoofden. En… ze worden allemaal vervuld met de Heilige Geest. Ze gaan spreken over Jezus, ze vertellen van de redding die Hij brengt, en de Heilige Geest werkt erin mee. Veel mensen horen de boodschap en bekeren zich, de groep groeit.
Pinksteren, zou je kunnen zeggen, gaat over het ontstaan van de kerk. Over hoe de Heilige Geest zorgt dat ze leden krijgt, gaat groeien en bloeien. Daarom is het zo mooi dat juist op deze Pinksterdag in Woudrichem de kerk van Christus vier nieuwe belijdende leden krijgt. Met Lees verder

Overdenking cantatedienst BWV 82 ‘Simeons verlangen’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, u hier in de kerk en wie thuis meekijkt,

[Vertroosting verwachten]
Vanavond staan de spotlights op Simeon; we hoorden over hem uit de Bijbel. Een vrome oude man is hij, rechtvaardig en godvrezend. En, zo staat er ‘hij zag uit naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken’. Wat wil dat zeggen? Waar keek hij naar uit? Naar betere tijden blijkbaar! Vertroosting, licht in het donker.
Laat ik het meteen eens even wat breder trekken. Waar kunnen wíj naar uitzien? In de huidige tijd denk ik natuurlijk meteen aan het einde van de corona-pandemie. Hoe lang duurt het al niet? Wanneer breekt het licht weer door? Maar er kunnen ook dingen zijn in je persoonlijk leven zijn die je doen verlangen naar betere tijden. Als je relatie slecht loopt, als je gezondheid te wensen overlaat, en ga zo maar door. Dan kun je diep verlangen naar troost, naar dat iemand zijn hand op je schouder legt en zegt: het komt goed! Alles wordt anders…
Vertroosting. Maar stel je nu echter eens voor dat het coronavirus verdwijnt, en dat je eigen leven lekker loopt. Is er dan niets meer om naar uit te zien? Ik dacht het toch wel – als je tenminste niet helemaal op jezelf gefocust bent! Als je het nieuws volgt, als je weet wat er in de wereld speelt… Zou je dan niet verlangen naar een einde aan armoede, onrecht en oorlog? Naar een wereld waar geen vluchtelingen op wankele bootjes stappen, en dan soms ook nog teruggesleept worden de open zee op als ze Europa bereiken? Weet je, deze wereld is vaak behoorlijk troosteloos. Voor wie het treft, én voor wie het beseft. Waar dan is vertroosting?
Terug naar Simeon. ‘Hij zag uit naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken’. Deze man zag er óók naar uit dat alles anders zou worden. Maar niet slechts als een algemeen-menselijke wensdroom! Simeon wist meer, als vrome Jood. Hij geloofde met héél zijn hart in wat God beloofd had. Simeon hoopte op de dag dat God in zou grijpen ten goede van zijn volk. Want die dag zóu eens komen, God zelf had het gezegd! Simeon zag uit naar het moment dat God Israël, zijn afgedwaalde volk, weer zou zegenen, en dat alles goed zou komen. Voor Israël, en uiteindelijk zelfs voor de hele wereld. De hoop, trouwens, die de christelijke kerk heeft overgenomen en waar ze uit leeft.

[vertroosting en vreugde vinden als je Jezus ziet door de H. Geest]
En nu: datgene waar Simeon naar uitzag, de vertroosting van Israël, het ingrijpen van God – dat blijkt iets te maken te hebben met een kindje. Lees verder

Preek Hemelvaart 2021, Hebreeën 2:8-9

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Johannes 17:1-5 en Hebreeën 2:1-10

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: je ziet het nog niet]
soms zijn de dingen anders dan ze op het eerste gezicht lijken. Soms zie je iets niet, merk je iets niet, maar is het toch zo. Je komt bij de dokter na een onderzoek, en die zegt tegen je: meneer, u hebt kanker. De scans en de bloedwaarden zijn helaas overduidelijk – er huist die ernstige ziekte in uw lichaam. Wat een schok als je zoiets hoort! En vooral als je zelf niets ziet en niets voelt. Dat kan, dat gebeurt regelmatig. Je merkt er niets van, je voelt je gezond, hoe kun je dan ziek zijn? Maar helaas, soms zijn dingen waar, ook al zie je en voel je er niets van.
Het kan ook op een veel positievere manier. Je hoopt al een tijd om zwanger te worden. En op een gegeven moment doe je een zwangerschapstest, omdat je iets over tijd bent. Je voelt niets, er is niet aan je te zien, je hebt nog lang geen dikkere buik. Maar… de test laat echt het juiste streepje zien – je bent zwanger, je verwacht een kindje! Ook al zie je het niet en voel je het niet, het is tóch zo.
Niet zien, en toch weten dat het zo is. Daar gaat ook de Bijbeltekst over die ik vanmorgen centraal wil stellen. Hebreeën 2 vers 8b en 9. “Dat alles aan Hem – aan Jezus – onderworpen is, zien wij nu nog niet; wél zien we dat Jezus (ik laat even een tussenzinnetje weg), wel zien we dat Jezus vanwege zijn lijden en dood nu met eer en luister is gekroond”
Niet zien, en wel zien, en weten. Daar gaat het vanmorgen over op deze Hemelvaartsdag. Als thema voor de preek heb ik gekozen ‘leer omhoog te kijken!’ – dat past bij vandaag. ‘Leer omhoog te kijken!’ Lees verder

Preek 1 Petrus 1:3, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus hier en thuis, en in het bijzonder jullie, Jetze en Carolina en wie jullie omringen,

[intro]
hoop. het Bijbelgedeelte dat we zojuist lazen spreekt over ‘leven in hoop’, en dat wil ik vanmorgen centraal stellen. Hoop, dat wat je hoopt. Laat ik dat meteen maar toepassen op Lize. Wat hopen jullie voor haar, voor haar leven? Wat hopen ouders voor hun kinderen? Ik denk een heleboel dingen. Om te beginnen natuurlijk dat je kind gezond zal zijn en blijven. Dat ze goed zal opgroeien en gespaard wordt voor ongevallen. Je hoopt dat Lize later met plezier naar school zal gaan en vriendjes zal maken. Dat ze gelukkig zal zijn en niet gepest wordt. En ga zo maar door. Dingen die elke ouder hoopt voor zijn of haar kind natuurlijk, ik ook voor de mijne!
En misschien gaan je gedachten al wel eens verder, als je naar je slapende baby kijkt. Hoe zal haar leven verder gaan? Je hoopt dat ze goed terecht komt, zich zal ontplooien. Je hoopt dat alles goed blijft gaan in ons land, in de wereld waar zij moet opgroeien. En in gedachten zie je haar ineens een vrouw worden, zelf kinderen krijgen, bij jullie op bezoek komen later…
Hoop! Je kunt van alles hopen voor de toekomst. Maar hoever reikt die hoop? Alleen voor het heden, of ook verder? En hoe zeker is datgene waar je op hoopt? Lees verder

Preek ‘Wees heilig, want Ik ben heilig’ (1 Petrus 1:16)

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Leviticus 19:1-4, 20:7-8, 24b-26 en 1 Petrus 1:13-21

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis met ons verbonden,

[intro]
komende week is het koningsdag, al zal er helaas niet veel aan gedaan kunnen worden. Als je bij een koninklijke familie hoort, wordt er op je gelet. Waar een gewoon mens redelijk anoniem door het leven kan gaan, geldt dat niet voor een prins of prinses. Alles wat zo iemand doet, wordt al snel onder een vergrootglas gelegd. In een programma als ‘blauw bloed’ gaat het uitgebreid over elk detail en mensen smullen daarvan.
Dan gaat het niet alleen over dingen als ‘welke jurken draagt koningin Máxima’, maar ook over gedrag. Als je in de schijnwerpers staat, kun je niet zomaar alles doen. Ik denk aan de begrafenis van prins Philip in Engeland in de afgelopen week. De Engelse media keken héél nauwkeurig hoe prins Harry en prins William met elk aar omgingen; zelfs hoeveel afstand er was tussen hen – letterlijk, in meters – werd precies geobserveerd en er werd iets van gevonden.
Het lijkt me niet eenvoudig om steeds zo in de aandacht te staan. Leven in een glazen huis, noemen ze het ook wel. Maar… op een bepaalde manier leef je als christen ook in een glazen huis. Als mensen weten dat jij christen bent, wordt er extra op je gelet. Je hoort als gelovige bij de familie van de hoogste koning. Je mag God je Vader noemen, zegt het Bijbelgedeelte dat we lazen. Maar… daar hoort ook bepaald gedrag bij. Mensen mogen aan je houding merken dat je bij Hem hoort! En als dat niet zo is, dan wordt dat opgemerkt. Ik denk aan een Lees verder

Preek 1 Petrus 3:21, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis meekijkend, doopouders, familie en vrienden,

intro: eerste Petrusbrief
vandaag beginnen we aan een serie preken uit de eerste brief van Petrus. Dat is niet voor niets. Er is namelijk iets dat deze brief actueel maakt, toenemend relevant voor christenen van nu. Wat dan? Dit: Petrus schrijft aan gelovigen die een minderheid zijn in de samenleving. Sterker nog: ze zijn een minderheid die met argwaan wordt bekeken, Lijkt dit niet meer en meer op de situatie van gelovigen in onze maatschappij? Als christen hoor je in de huidige tijd bij een minderheid die weinig begrip ontmoet. Als kerk of geloof in het nieuws is, is het meestal niet positief – denk aan het gedoe rond kerken en corona. Soms is kritiek ook zeer terecht, maar toch: als je zelf gelovig bent, raakt het je. Je hoort bij een onbegrepen minderheid. Hoe moet je je dan opstellen? Hoe sta je in de samenleving?
Petrus geeft op die vraag in zijn brief een heel helder antwoord. Hij zegt: leid eerst en vooral een goed leven. Wees rechtvaardig en goed en trouw. Zorg dat je nooit het wantrouwen voedt dat mensen hebben, maar maak juist dat mensen in jou goede dingen zien. Toon dat geloof je geen raar sektelid maakt, maar een mens van wie je op aan kunt, een nuttig lid van de maatschappij! Klinkt logisch, toch? Dat mogen we ons trouwens allemaal wel eens afvragen: wat zien mensen als je naar jou kijken? Of naar onze kerk? Wat roept dat op?
Echter, als je de hele brief van Petrus leest, krijg je toch wel een heel bepaald beeld van het leven als christen. Zet je in voor het goede! Zo begint het stukje dat we lazen, in vers 13. Maar hoe doe je dat dan? Door armen en zwakken te helpen? Daar lezen we niets over. Is het door te protesteren tegen slechte plannen en onbetrouwbare bestuurders? Ook daar hoor je niets van. Ageren tegen de afgoden? Ook dat zegt Petrus niet. Nee, hij noemt heel andere dingen. Slaven, zo schrijft hij, erken het gezag van je meesters. Doe je werk goed en trouw. Vrouwen, schik je onder de macht van je man. Mannen, respecteer je vrouw. Eerbiedig de overheid. Wees de minste… Tja, hoe komt dat op je over? In mijn oren klinkt het allemaal nogal burgerlijk, nogal braaf. Moet dat het verschil maken? Is dat nu het leven met de Heer?
We moeten niet vergeten dat de mensen aan wie Petrus schrijft, echt een klein groepje waren, zonder status. Ze wáren niet in een positie om de maatschappij te veranderen. Ze konden amper anderen helpen, ze waren zélf arm en zwak. Heel wat van hen waren waarschijnlijk slaaf. Hoe maak je dan verschil? Door toch te doen wat Petrus schrijft: door goed en betrouwbaar te blijken, eerlijk en oprecht, gewoon op die plek waar je in de wereld staat!

“goed leven’ van dag tot dag
Dat is een heel basic les voor ons allemaal. Wie je ook bent, wat ook je positie is, Jezus volgen begint hier. Niet bij grootse dingen maar bij een goede, christelijke levenswandel, zoals vers 16 het noemt. Gewoon goed leven, waar niets op is aan te merken. Misschien is dat uiterlijk soms nauwelijks te onderscheiden van een burgerlijk bestaan. Maar daar gaat het niet om. Petrus schrijft: wie christen is moet góed leven! Eerst jezelf op orde hebben, daarna komt de rest. Wij willen denk ik best wel grote dingen doen voor God, maar het begint in dit kleine. In je eigen leven van alledag. Dat wat de mensen om je heen zien en merken.
Maar ja, dan is wel de vraag: waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Deze vraag wil ik centraal stellen in de preek vanmorgen. Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Want ja, het klinkt heel basic, goed leven. Maar juist de kleine dingen zijn zo moeilijk: je vriendelijk blijven opstellen tegen dat vervelende familielid. Je trouw inzetten voor je werk, ook als je er niet echt meer bevrediging uithaalt. Niet negatief doen over onze regering, al zie je hun fouten. Aandacht geven aan anderen, ook als zij dat andersom niet doen. Dat klinkt allemaal wel mooi, maar het is moeilijk hoor. En dan ook nog alle dagen… óók als je met je verkeerde been uit bed bent gestapt of als je vol stress zit. Kun je dat, leven zoals Jezus wil, vol liefde, vreugde, vrede, geduld, vriendelijkheid enzovoorts? Ik zal u eerlijk vertellen: mij lukt dat niet! En toch zegt Petrus, en Jezus, en heel de Bijbel dat het zo moet. Goed leven, élke dag en elk moment!

kracht ervan uit Jezus die is opgestaan!
Dus weer die vraag: waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Kijk, en dan komen we bij de kern. Want christen-zijn is niet een soort volmaaktheidsdwang, een jezelf een onhaalbaar hoog doel opleggen. Nee! En Jezus volgen is nog veel minder een cursus in burgerlijkheid. Weet je wat geloven wel is? Het is vernieuwd worden, het is: leven uit de kracht die God er zelf voor geeft. Je hoeft het niet zelf te doen, gelukkig niet! Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij Jezus zelf!
Het is net Pasen geweest, twee weken terug. Toen bleek Gods kracht op het allermeest. Jezus stond op uit de dood. Hij overwon het kwaad en de dood, Hij heeft een nieuw leven laten doorbreken. Voor Hemzelf, dat allereerst – Hij leeft en regeert voor altijd. Maar niet alleen voor Hemzelf! Jezus geeft dat nieuwe leven aan iedereen die bij Hem hoort. Een nieuw begin, want alle zonden zijn verzoend door Jezus’ dood; een nieuw leven dat doorbreekt bij ieder die in Hem gelooft. Als je bij Jezus hoort, de opgestane Heer, komt zijn kracht in jou. Diezelfde kracht die Hem liet opstaan, laat ons, jou en u en mij, opstaan in een nieuw leven, meer en meer! Dát is het wonder van Pasen. Dat is het geweldige nieuws van het geloof: Jezus maakt alles anders. Ook mensen, ook… mij! Dat is wat Petrus bedoelt met het slot van die lastige zin in vers 21 ‘hierom kunt u vragen, dankzij de opstanding van Jezus Christus’. Daar ligt het nieuwe begin!

zijn vernieuwende kracht komt in de doop tot ons
Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij Jezus die is opgestaan dus. Maar dan is meteen wel de vraag: hoe dan? Hoe krijg jij daar deel aan, aan die kracht die alles anders maakt? En dat zegt Petrus: dat gebeurt door de doop! Het is natuurlijk niet voor niets dat we vanmorgen dit Bijbelgedeelte lazen. De doop, díe laat je deel krijgen aan Jezus’ nieuwe leven.
Even terzijde: nu moet ik wel zeggen dat Petrus juist in ons stukje een paar heel lastige dingen achter elkaar zegt. Over Jezus die naar ‘de geesten ging die gevangen zaten’, over Noach en dat de grote vloed van toen ook een soort doop was… Dat moet ik voor nu laten liggen.
Wat echter wél duidelijk is, moeten we meenemen. Petrus schrijft: “de doop is een vraag aan God om een zuiver geweten; hierom kunt u vragen dankzij de opstanding van Jezus Christus.” De doop is dus een vraag om een zuiver geweten. Wat mag dat precies inhouden? Heeft de kleine Sepp, die net gedoopt is, dan al last van een kwaad geweten? Dat denk ik toch niet. Maar weet u wat het is? Als je het in het geheel van de brief bekijkt, gebruikt Petrus het woord ‘geweten’ anders dan wij meestal doen. Het betekent hier ongeveer dit: de innerlijke instelling die nodig is om goed en trouw te leven als volgeling van Jezus. De Bijbel in Gewone Taal zegt het heel duidelijk, ik kan het niet beter zeggen: “Door de doop kun je gaan leven zoals God het wil”. Dat dus! Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Uit de doop! Want die verbindt je met Jezus, en Jezus geeft de kracht van zijn nieuwe leven er in door.
Wat is het dan een zegen als je gedoopt bent! Sepp is gedoopt, en de meeste mensen hier en die meekijken. En dat is maar niet een mooi ritueel, dat heeft kracht! Ben je gedoopt, dan ben je verbonden met Jezus. Dan is zijn kracht voor jou beschikbaar om echt een ander mens te worden. Iemand die goed en trouw leeft, van dag tot dag! Dat is toch geweldig! Heb je dat weleens beseft?

de doop niet als ‘magisch water’ maar als toewijding
Ja, in de doop geeft God veel! Echter, het werkt niet als een automatisme. Het is niet het doopwater op zich dat het hem doet. Dat is vanmorgen gewoon uit de kraan gekomen, dat is zo bijzonder niet. Petrus zegt: de doop de doop wast niet het vuil van uw lichaam. Water kan je lichaam schoonwassen, maar water kan je niet van binnen reinigen. Als je vuil bent kun je je wassen met water, en dat werkt. Maar als je een kwaad geweten hebt, vanbinnen, dan helpt het niet hoelang je ook onder de douche gaat staan! Zo is het ook met de doop. Het doopwater komt slechts tot de buitenkant. Maar tegelijk, zo mogen we geloven, gebeurt er méér met wie gedoopt wordt. Iets van binnen. Maar dat doet niet het water, dat doet de Heer! Hij verbindt zich aan Sepp, belooft vergeving, schoonwassing van binnen. En meer nog: Hij belooft zijn vernieuwende kracht zodat hij op de goede weg zal gaan, de weg van Jezus zelf.
Maar ik zei al: het werkt niet als een automatisme. De doop veronderstelt ook openheid onze kant. Petrus schrijft: de doop is een vraag om een goed geweten. In die tijd werden volwassen mensen gedoopt die tot geloof waren gekomen. Als iemand zich meldde voor de doop, zei zo iemand daar als het ware mee: “Heer, geef mij een goed geweten! Maak mij schoon van binnen, geef mij dat nieuwe leven van Jezus, zodat ik werkelijk kan veranderen ten goede!” En de doop drukt uit hoe God dan belooft: ja, dat geef ik jou!
De doop is geen toverwater, het is het teken van wat God wil geven. En van onze kant, van Sepp als hij ouder is geworden, en van ieder die gedoopt is, is de gelovige reactie nodig: “ja, Heer, geef mij dat nieuwe leven! Bij U wil ik horen, leven wil ik zoals u vraagt! Geef mij dan al wat daar voor nodig is. Geef mij die kracht van Jezus’ opstanding.” U en jij die als kind bent gedoopt, is dat ook jouw verlangen? Geloof dan vast en zeker: God wil het je geven! Maar als je niets met je doop doet, dan mist het helaas zijn doel.

slot: oproep
Waar haal je de kracht vandaan om goed en trouw te leven? Bij God. Bij Jezus. Bij de doop, het teken dat je bij Hem hoort en Hij zijn nieuwe leven ook aan jou wil geven! Dan is de doop het begin van een weg door het leven. Misschien helemaal niet opvallend, gewoon als oprecht mens, eenvoudig en eerlijk. Iemand van een minderheid in onze tijd. Maar één ding staat vast: de Heer gaat mee!
Als er hier mensen zijn die nog niet zijn gedoopt, en die zijn er: zou je niet gedoopt willen worden? Horen bij de Heer? Hem vragen om dat nieuwe leven ook voor jou? Het kan! Want Jezus leeft, en deelt zijn kracht graag uit, aan een klein kind maar ook aan een volwassene!
En tenslotte: laat ieder hier en thuis die gedoopt is, dan ook daaruit leven. Weer beseffen dat je hoort bij de Heer. Besef dat dat wat vraagt, in hoe je leeft en hoe je overkomt op anderen. Maar weet ook: de Heer heeft beloofd je te geven wat daarvoor nodig is. Alles wat nodig om goed, wijs en waarachtig te leven! Laten we ons daar dan naar uitstrekken – naar zijn opstandingskracht in ons, geloofd in de doop!
Lof zij Christus in eeuwigheid, amen.

Preek Pasen 2021

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, jong en oud,

Intro
als je in Australië woont, aan de andere kant van de wereld, zijn de seizoenen omgedraaid. Tenminste, het is daar ook gewoon lente-zomer-herfst-winter, alleen ze vallen zes maanden later. Als het daar zomer is, is het hier winter, en als het hier lente wordt, begint daar de herfst. Dat betekent, heel vreemd, dat het kerstfeest daar in de zomer valt. Stel je voor! Ik zag er wat foto’s van op internet, en dat ziet er heel merkwaardig uit. Een kerstboom op het strand, en mensen in zwembroek of bikini die erlangs lopen. En soms ook iemand in een kerstmannenpak die vreselijk staat te zweten. Kerst in de zomer!
Maar laten we naar vandaag gaan. Het is Pasen. Hier én in Australië. Maar in Australië en Nieuw-Zeeland is het nu herfst. Hier loopt alles uit, gaan de bloemen bloeien, maar daar stopt alles juist met groeien en bloeien. Ten minste, als je ver genoeg naar het zuiden zit; meer in het noorden is het altijd lekker weer geloof ik. Pasen in de herfst. Toen ik daarover nadacht, kreeg ik het gevoel: dat kán eigenlijk niet, dat klopt gewoon niet. Want het past precies samen: Jezus die weer leeft, en de natuur die herleeft. Gezang 202 zegt het ‘nu de Heer is opgestaan, loopt alom het leven uit, breekt een nieuwe lente aan’. Jezus die het graftuin uitloopt, en mijn tuin die uitloopt, zeg maar. Stel; je voor dat nu de blaadjes zouden vállen… Toen ik deze preek zat te tikken van de week was het wel bijzonder mooi lenteweer, en dat hielp mij. Dat past bij Pasen.

Lees verder