Gemeente van Jezus Christus,

[intro]

‘dankjewel’ zeggen zit er diep in bij ons. Vorige week woensdag, toen we dankdag vierden, gebruikte ik het nog als voorbeeld. Altijd dankjewel zeggen als je iets krijgt, of als iemand iets voor je doet. Een leuk voorbeeldje: we hebben tegenwoordig AI. Onlangs was nog in het nieuws dat het bedrijf achter ChatGPT vraagt om níet te bedanken als het programma iets voor je heeft gedaan. Want dan wil de AI weer op die dankwoorden reageren, en dat kost flink energie – slecht voor het milieu. We bedanken blijkbaar zelfs massaal een computerprogramma! Bedanken zit diep in onze cultuur.

Wat we Jezus hoorden vertellen vanmorgen, kan op ons daarom bot overkomen. Over een meester en een knecht – in de grondtaal staat er trouwens ‘een slaaf’, dat maakt verschil. Jezus zegt “hij (de meester) bedankt hem (een slaaf) toch niet omdat hij gedaan heeft wat hem is opgedragen?” Ik moet zeggen, ik zou het lastig vinden om géén dankjewel te zeggen. Als de slaaf binnenkomt na een dag werken, en meldt “baas, de akker is helemaal geploegd”. “Mooi, dankjewel”. O nee – ik ben duidelijk niet gewend om een slaaf te hebben. Een slaaf werd destijds meestal gezien als een ‘menselijke machine’, een soort robot die klussen doet. Niet als een gelijkwaardig medemens. Daarom zegt die heer géén dankjewel, als de slaaf thuiskomt van de akker. Nee, hij zegt: mooi, ga nu maar eten voor mij klaarmaken! Terwijl de heer eet, staat de slaaf in een hoek, voor als er nog iets van de heer zijn dienst was. Pas daarna kan de slaaf gaan eten.

[door je plicht te doen verdien je niets]

Maar waarom vertelt Jezus dit? Wat wil hij ermee zeggen? Het is niet dat Lees verder →

Uit de Bijbel is gelezen: Lukas 14: 1-24

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
ik las een oud verhaal over koningin Wilhelmina. Het was in de tijd van de Boerenoorlogen in Zuid-Afrika, net na 1900. Op zoek naar steun was de Zuid-Afrikaanse president Paul Kruger naar Europa gekomen. Hij wordt door de jonge koningin Wilhelmina op haar paleis ontvangen, en daar wordt hem een staatsdiner aangeboden. Er is een rijk gedekte tafel, met tafelkleden van wit damast, een maaltijd met vele gangen, en een heel rijtje vorken en messen links en rechts naast het bord. Dat waren ze bij de zuid-afrikaanse Boeren niet gewend!

Bij elk bord staat ook een zilveren kommetje met water. Een vingerkommetje, om je vingers in schoon te maken. Maar de bezoeker kende zo’n ding niet. En wat gebeurt er? Hij ziet het vingerkommetje aan voor een drinkbekertje aan en zet het aan de mond. De hoge gasten aan het diner toonden zich diep geschokt over dit vergrijp tegen de etiquette. De lakeien wierpen elkaar veelbetekenende blikken toe en grinnikten hoorbaar. Maar wat deed koningin Wilhelmina? Ze pakte eveneens haar vingerkommetje op en proostte ermee op haar gast. Het werd ineens doodstil – en alle andere gasten volgden snel het voorbeeld van de koningin.
Het kan ongemakkelijke situaties opleveren, als je in hogere kringen ontvangen wordt dan je gewend bent. Je kunt je verlegen voelen – pas ik hier wel? Gelukkig als er dan een gastheer of gastvrouw is die je op je gemak stelt!

[Jezus ziet hoe mensen de hoogste plek opzoeken]
Jezus is ook uitgenodigd bij een maaltijd. Lees verder →