(Schriftlezingen: Handelingen 1: 4-12, Romeinen 8:31-39. Kerntekst vers 34)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: iemand van vroeger]
u hebt waarschijnlijk wel eens van pastoor Verburgh gehoord. Franciscus Verburgh, dat is de man wiens standbeeld direct opvalt als je Poeldijk binnenrijdt vanuit de richting van Monster. Zeker de Poeldijkers kan zijn naam niet onbekend zijn, want er zijn in ons dorp heel wat dingen met ‘Verburgh’- in de naam. De Verburghlaan, katholieke basisschool de Verburghhof, voetbalvereniging Verburgh, en ga zo maar door.
Pastoor Verburgh heeft veel gedaan voor Poeldijk en het Westland. Niet alleen gaf hij geestelijke ondersteuning aan de katholieke bevolking in een tijd toen dat eigenlijk verboden was, hij is ook een van de grondleggers van de Westlandse druiventeelt. Hij zetten zich in tegen de armoede en de slechte leefomstandigheden die hier vroeger heersten. Kortom, een heel bijzondere man moet hij zijn geweest.
Ja, geweest, want hij is al enige eeuwen overleden. Het enige wat blijft is een herinnering en een standbeeld. En wat hij tot stand heeft gebracht natuurlijk: een sterke katholieke gemeenschap in Poeldijk, en heerlijke Westlandse druiven. Maar hijzelf is er niet meer. Hij is, naar we hopen, in de hemel, maar daar hebben wij weinig aan. Of zou hij misschien nog voor Poeldijk bidden? Niet meer onder ons, dat is zeker.

[Jezus is niet weg/inactief]
Waarom begin ik op deze Hemelvaartsdag zo over pastoor Verburgh? Lees verder →