24 maandag okt 2016
Posted in Psalmberijmingen e.d.
≈ Reacties uitgeschakeld voor Berijming psalm 30
1. U prijs ik, HEER, want U genas
mijn ziekte die zo dreigend was.
De vijand zwijgt, want tot zijn spijt
hebt U mij van de dood bevrijd.
U trok mij uit het graf naar boven.
Omdat ik leef, wil ik U loven!
2. Kom, trouwe dienaars van de HEER,
zing met mij mee en geef Hem eer! Lees verder
24 maandag okt 2016
Posted in Columns, Columns Poeldijk Nieuws
≈ Reacties uitgeschakeld voor Herfst
Vanmiddag was ik met mijn zoontjes kastanjes zoeken. Wat glimmen ze prachtig als ze net uit de bolster komen! Een geschenk van de herfst. De herfst is wel mijn favoriete jaargetijde denk ik: door de afgevallen bladeren struinen in de Uithof of het Staelduinse bos; een herfststorm voelen op het strand, of gewoon lekker binnen zitten met een kaars op tafel, terwijl het buiten donker wordt. De natuur is aan het afronden, en langzaam gaat het naar de winter toe. Maar toch hééft het wat!
In het mensenleven zijn er ook seizoenen. De lente als je jong bent, de zomer als je in de bloei van je leven bent, en de herfst als de dingen minder worden. In het mensenleven wordt de herfst weinig gewaardeerd, althans in onze cultuur. Het is vaak alsof we de herfst in een mensenleven alleen kunnen zien als ‘de tijd dat alles minder wordt’. Dat is wel een erg negatieve blik, alsof van alle jaargetijden alleen lente en herfst mee mogen doen.
Wat maakt de herfst in de natuur zo mooi? Ik denk dat het het komt doordat je weet dat het vérder zal gaan. Stel, je wist niet van een nieuwe lente en je zag veel planten verdorren, de bomen kaal worden, de temperatuur dalen… Zou de schrik je niet om het hart slaan? Maar nu weten we: het is de afronding van dit jaar, maar straks komt een nieuwe lente. Alleen zó kun je met een gerust hart de kou trotseren.
Godfried Bomans schreef eens: vroeger was een oud mens iemand die ‘er bijna was’, nu is het iemand die ‘er bijna is geweest’. Als dit éne leven alles is, als er na het verdorren niets meer komt – ja dan belooft de herfst van een mensenleven niets goeds. Maar goddank: ik mag geloven dat na de koude winter van de dood er nieuw leven zal doorbreken! Wie gelooft in God die een nieuw begin geeft, die kan de levensherfst aan. Al komen er stormen, al wordt het donkerder, al verdort er veel… Jezus geeft leven dat dóórgaat. Goddank.
19 woensdag okt 2016
Posted in Jaarthema 'Leven uit de Bron', Jaarthema's, Preken, Richteren/Rechters
≈ Reacties uitgeschakeld voor Simson en de Bron
Gemeente van Jezus Christus,
[intro]
vanmorgen worden we meegenomen naar Israël. In gedachten worden we neergezet ergens in de heuvels van Juda. Je kijkt om je heen, en je ziet een dunbevolkt gebied waar het droog is. ‘Hoe heet het hier?’ vraag je als er iemand aankomt. ‘De kaak’, zegt hij – Lechi. Wat een wonderlijke naam! Aan de ene kant zie je een opvallende rotspartij, misschien komt de naam daar wel vandaan. Je kijkt nog eens rond, en je oog valt op een holte waar water opwelt. Een bron in deze wildernis! De man ziet je kijken. ‘Dat is de bron van de roeper’ zegt hij met een gebaar die kant op. Bron van de roeper – je weet toevallig dat in Israël een wilde patrijs zo wordt genoemd, ‘roeper’. De patrijzenbron dus?
Maar later kom je er achter dat er een verhaal vastzit aan die namen. Een verhaal van vroeger, uit de tijd dat er zelfs nog geen koningen waren. Een verhaal van Simson de sterke. Een verhaal over leven uit de Bron. Lees verder
10 maandag okt 2016
Gemeente van Jezus Christus,
[intro]
het is herfst, de dagen zijn snel korter geworden. Je merkt het ’s avonds, maar ook ’s morgens als je wakker wordt. Buiten is het nog donker, en dat maakt het een stuk minder aantrekkelijk om uit bed te komen. Donker, dat is nacht, en dan is het de tijd om te slapen. ‘De dag is nog niet eens begonnen’, denk je misschien als de wekker gaat. ‘De dag is nog niet eens begonnen’ – als je dat denkt verraad je jezelf als een heiden. Want ja, voor ons begint de dag in de morgen en eindigt hij als je gaat slapen. Maar volgens de Bijbelse tijdrekening is het heel anders!
Voor een Jood begint de dag juist als de zon ondergaat, niet als hij opgaat. Net als in het scheppingsverhaal ‘toen was het avond geweest en het was morgen geweest, de eerste dag’. In Israël begint er ’s ávonds een nieuwe dag, niet ’s morgens.
Nu kun je denken: wat maakt het uit, het is toch een cirkelgang… Maar Lees verder
10 maandag okt 2016
Posted in Gezag v.d. Bijbel, Leerdiensten, Themaleerdiensten
≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek ‘het gezag v.d. Bijbel’
Tags
Schriftlezingen: 2 Timotheüs 3:10-4:5, 2 Petrus 1:16-21
Gemeente van Jezus Christus,
[intro: de Bijbel in de media]
de Bijbel, het basisboek van het christelijk geloof. Daar gaat het vanavond over. De eeuwen door heeft dit boek meer invloed uitgeoefend dan welk ander boek. En niet alleen vroeger was dat zo, ook nu nog. Enkele weken gelezen werd de Bijbel zelfs gekozen tot het belangrijkste boek van Nederland. Ook mensen die zelf niet veel met de Bijbel hebben, erkennen vaak de waarde van de Bijbel als invloedrijk boek en als wereldliteratuur.
Maar de Bijbel is ook anders in het nieuws. Een tijdje geleden had een stel TV-makers een idee, misschien heb je het wel gezien. Ze namen een Bijbel, en deden er de kaft van een Koran omheen. Ze gingen ermee in een winkelstraat staan, en lazen een paar passages uit het Oude Testament voor – natuurlijk over stenigen of slavernij. Vervolgens lieten ze mensen reageren. Lees verder
04 dinsdag okt 2016
Posted in Herkenning in hemel?, Leerdiensten, Themaleerdiensten
≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek ‘herkenning in de hemel?’
Tags
(Schriftlezingen: Mattheus 8:5-13 en 22:23-33)
Gemeente van Jezus Christus,
[intro: de vraag, en wat erachter zit]
vanavond staat de vraag centraal ‘is er herkenning in de hemel?’ Een vraag die me al verschillende keren is gesteld, en die nu ook werd aangedragen als onderwerp voor een leerdienst. Ik moet eerlijk zeggen dat ik over die vraag nu echt nog nóóit had nagedacht. Herkenning in de hemel? Niet iets wat me bezighield. Dat zegt natuurlijk wel iets over mijn leven en leeftijd, dat deze vraag nooit bij me opkwam. Ik heb nooit echt een groot verlies geleden in mijn familie. Alleen twee grootouders toen ik jong was. Maar verder leven al mijn dierbaren nog.
Bij u zal dat vaak anders zijn. Ouders verloren, misschien wel je geliefde man, of vrouw, of een kind… En dan ga je over die dingen nadenken. Hoe is het na dit leven? En dan niet in het algemeen, maar heel toegespitst: zal ik Piet nog terugzien, of mijn dochter, of… Dan komt het dichtbij!
Wat zit er achter zo’n vraag? Ik heb daar eens over nagedacht, en ik kwam op twee mogelijke dingen. Lees verder
29 donderdag sep 2016
Posted in Columns, Columns Poeldijk Nieuws
≈ Reacties uitgeschakeld voor Wet tegen de laksheid
Tags
Vorige week (twee weken geleden als u dit leest) stemde de Tweede Kamer in met een nieuwe manier om orgaandonatie te regelen. Heel kort samengevat: vroeger was je alleen orgaandonor als je dat zelf had aangegeven, nu word je als potentiële donor gezien tenzij je aangaf dat je dat niet wilde.
Het is opvallend hoe veel emoties dit onderwerp losmaakt. Mensen in de Kamer en op de tribunes begonnen zo ongeveer te huilen van vreugde toen het voorstel werd aangenomen. Je zult ook maar jaren op een donororgaan zitten wachten dat je leven kan redden! Anderen echter lieten zeer duidelijk hun ongenoegen blijken in de media. Ik las zelfs dingen in de trant van ‘je lichaam is voortaan blijkbaar staatseigendom’.
Nu is orgaandonatie een teer onderwerp. Het raakt immers aan je eigen heengaan, aan het recht op zelfbeschikking en nog meer. Toch snap ik de commotie rond de nieuwste ontwikkelingen niet zo goed. Want wat is er eigenlijk besloten?
Tot op heden kon iedere Nederlander aangeven of hij al dan niet orgaandonor wil zijn. En dat blijft het geval. Alleen wat bleek in de praktijk? Verreweg de meeste mensen namen eenvoudig niet de moeite om een keuze te registreren – en daardoor is er voortdurend gebrek aan donoren. Er overlijden mensen die anders hadden kunnen blijven leven! Wat gaat er nu veranderen? Elke Nederlander krijgt tweemaal een brief thuis, met het verzoek zijn/haar keuze te registreren. Als je na die twee brieven nog niet reageert, neemt de overheid aan dat je blijkbaar geen bezwaar hebt om donor te zijn. Ook hiervan krijg je een brief. Je zou het een soort ‘wet tegen de laksheid’ kunnen noemen. Je houdt helemaal zelf de zeggenschap – als je tenminste de moeite neemt.
So wie so: is het niet wijs om er bij stil te staan dat je leven zomaar voorbij kan zijn? Om voorbereid te zijn daarvoor? Is je lichaam trouwens wel van jezelf? Daarom: bedenk wat je zou willen dat er met je lichaam gebeurt. Maar geldt dit ook niet voor je ziel? Ik geloof dat die een goede bestemming kan vinden – als je tenminste de moeite neemt om ook dáárvoor te zorgen…
26 maandag sep 2016
Gemeente van Jezus Christus,
[intro: intolerante tekst]
We zijn gekomen aan het slot van de Bergrede. Jezus heeft zijn troonrede gehouden, om het eens te zeggen met een beeld van de afgelopen week. Gelukkig is zijn troonrede een stuk pakkender dan wat u dinsdag kon horen. Beeldend spreekt onze Heer. Over een stad op een berg, al van veraf zichtbaar. Over mensen die staan te bidden op de straathoeken en intussen rondloeren of iedereen wel ziet hoe vroom ze zijn. Over een balk in je oog en een splinter…
Zo hoorden we ook vanmorgen weer pakkende beelden. Twee wegen, een brede en een smalle, en een verhaal over twee mensen die een huis bouwen. Voor wie al langer de kerk bezoekt, bekende beelden. Maar… het trof me in de voorbereiding hoe schérp dit laatste stukje is van Jezus’ toespraak. Twéé wegen zijn er, twee soorten bomen, en twéé bouwers. En telkens loopt het met één van beide slecht af! De brede weg leidt naar het verderf… één van de bomen wordt omgehakt en in het vuur gegooid… mensen krijgen te horen “ga weg van mij, werkers van wetteloosheid” … en de laatste woorden van de rede zijn ‘het stortte in en zijn val was groot’. Jezus benadrukt aan het slot van zijn rede hoeveel ervan afhangt als je naar Hem luistert. Daar hangt álles van af – je hele toekomst, je leven!
Als je je dat realiseert, zijn Jezus’ woorden niet zo mooi beeldend meer. Dan komt er al snel een heel ander etiketje op. Er zijn wel eens mensen die het zogenaamde “Bergrede-christendom” uitspelen tegen wat Paulus ervan gemaakt zou hebben, of tegen ‘de kerk met haar starre dogma’s’. Nee, dan de Bergrede. Een geweldige leer van vijandliefde en geweldloosheid. Als iedereen dáár eens naar luisterde, zou de wereld er beter uitzien! Maar… die bejubelde Bergrede eindigt dus niet op een roze wolk. Integendeel! Lees verder
26 maandag sep 2016
Posted in Columns, Columns Poeldijk Nieuws
≈ Reacties uitgeschakeld voor Dode bomen
Tags
Gaat u met uw tijd mee? Ik doe mijn best, maar of het helemaal lukt? Zo heb ik bijvoorbeeld nog gewoon een adresboekje waar mijn kennissen en contacten in genoteerd staan. En ik lees liever een lekker ouderwets boek dan dat ik van zo’n gevoelloze e-reader lees. Bonnetjes voor de belasting print ik uit, in plaats van ze elektronisch op te staan. Ja, ik ben wel van het papier. In tegenstelling tot enkele hippe collega’s zie ik mezelf nog geen preek houden van een iPad. Kortom, ik ben nog uit het dode-bomen-tijdperk. Ja, het dode-bomen-tijdperk. Een wonderlijke uitdrukking, die tegenwoordig serieus gebruikt wordt. Het ‘dode-bomen-tijdperk’, het moderne equivalent van het stenen tijdperk blijkbaar. Onlangs las ik, op een blog uiteraard, hoe iemand sprak van de ‘dode-bomen-media’. Hij bedoelt de kranten, maar meteen blijkt wel hoe hij over ze denkt…
Ben ik dan tegen digitalisering? Nee, zeker niet! Een telefoonnummer zoek ik echt niet op in een papieren gids, maar op m’n telefoon. Trouwens, dat is pas ‘dode bomen’, de papieren telefoongids die jaarlijks huis-aan-huis moet worden verspreid. Onze oudpapieractie is er goed mee! Internetbankieren is veel handiger dan een papieren overschrijvingskaart, en ga zo maar door.
Alleen… wat digitaal is krijgt zo snel een vluchtig karakter, vind ik. Daarom heb ik écht belangrijke dingen graag op papier. Ik lees bij een ziekenbezoek graag voor uit een échte Bijbel. Voor mijn idee past dat beter bij de waarde van de woorden. Of lees over een paar decennia ook ik dan van mijn telefoonschermpje? Het gaat immers om de inhoud! Want digitalisering kan ook handig zijn: met de Bijbel-app heb je het Boek altijd bij je, zonder bobbel in je binnenzak. Mooi toch? En zo zijn er wel meer handige app’s die je bijvoorbeeld elke dag een stukje ter overdenking geven, of een gebed. Ach, het zal bij de digitalisering wel net zo werken als bij de boekdrukkunst – een stap naar de hemel én een stap naar de hel. De vraag is wat je ermee doet!
26 maandag sep 2016
Posted in Columns, Columns Poeldijk Nieuws
≈ Reacties uitgeschakeld voor Vraag of antwoord
Tags
Quizzen lijken in de mode in Poeldijk! Toen ik het programmaboekje doorbladerde van ‘Rondje Poeldijk’ zag ik er wel vier of vijf staan. Bij ‘Vrienden’, bij ‘De Luifel’, in mijn kerk een Bijbelquiz… De insteek is heel gevarieerd, de onderwerpen ook. Maar altijd gaat het erom de juiste antwoorden paraat te hebben. Dan kom je ver en val je in de prijzen.
Maar zijn de juiste antwoorden altijd het belangrijkste? In de Verenigde Staten heb je wel van die TV-dominees waarvan gezegd wordt ‘he has all the answers’ – ‘hij heeft overal een antwoord op’. Ja ja, denk ik dan, antwoorden genoeg, maar heeft hij ook de juiste vragen?
Misschien is vragen-stellen namelijk wel belangrijker dan veel weten. Hierover hoorde ik een aardige anekdote. Als een Nederlands kind thuiskomt van school, zullen zijn ouders al snel vragen ‘wat heb je geleerd vandaag?’ Als een Joods kind echter thuiskomt van school, is er goede kans dat pa of ma vraagt ‘En, heb je nog iets gevraagd vandaag?’ Want wie vragen stelt, kan wijs worden. Wie alles denkt te weten sluit zich echter juist af voor nieuwe dingen!
Sommige mensen associëren kerk of geloof al snel met ‘dogma’s’. Zeker weten hoe het zit, en niet openstaan voor gesprek of vragen. Maar is dat nu geloof? Volgens mij toch niet. In de kerk zijn we (hopelijk) niet de mensen die overal een antwoord op hebben. Geloven is geen ‘theorie van alles’. Quizvraag: wat is geloven dan wel? Het is een vast vertrouwen op Gods liefde, juist zónder dat je overal een antwoord op hebt! Meer een tocht dan een gearriveerd zijn. Maar in elk geval: ook niet tevreden zijn zonder antwoorden.
A.s. donderdag de Bijbelquiz in onze kerk. Een speurtocht door het invloedrijkste boek van de hele wereldgeschienis. Juiste antwoorden zijn mooi, maar de vragen op zich zijn ook al leuk en leerzaam genoeg. Kom maar meedoen! En rijzen er vragen, stel ze gerust…
AJMolenaar's archief 