Gemeente van Jezus Christus,

[intro: oud en nieuw]
het is oudjaar! De laatste uren van 2018 zijn aangebroken, en straks om twaalf uur begint het nieuwe jaar. Een markeringspunt, een moment om even bij stil te staan. Dat gebeurt dan ook overal: vanavond met vuurwerk en veel geknal, de komende dagen met de beste wensen van iedereen die je maar ontmoet, en de afgelopen dagen met jaaroverzichten in de krant, op TV en op internet. Die jaaroverzichten beheersen het nieuws flink zo eind december, bij gebrek aan echt nieuws in de kerstvakantie. Een nieuwsoverzicht met de voornaamste nieuwsfeiten van 2018 op een rijtje, een overzicht ‘het sportjaar 2018’ om alle medailles, records en bekers te memoreren, en natuurlijk niet te vergeten het lijstje met bekende mensen die in het afgelopen jaar zijn overleden.
Ook in je eigen leven kan de jaarwisseling een moment zijn van terugkijken. Dat er bekende Nederlanders zijn overleden laat je koud, maar dat je een familielied moest verliezen, dat komt dichtbij. Dat zal je herinnering van 2018 voor altijd beheersen. Anderen hebben juist mooie herinneringen, als een kind werd geboren, een huwelijk gesloten, een diploma behaald: dát was 2018 voor hen! Bij weer anderen heeft het leven gewoon rustig voortgekabbeld. Hoe dan ook, de jaarwisseling zet je even stil, laat je even terugkijken. Hoe was het, de afgelopen twaalf maanden? Viel het mee, of viel het tegen? Kwamen je verwachtingen uit, is wat je hoopte werkelijkheid geworden, of ging het heel anders? Zo zitten we hier, ieder met zijn eigen gedachten op oudjaar.

[wat geloof is]
Uit de Bijbel lazen we Hebreeën 11, een hoofdstuk met als thema ‘geloof’. Weet u, geloof heeft ook alles te maken met verwachtingen! Met hoop die werkelijkheid wordt – althans, dat geloof je. Heel passend dus voor een moment als dit.
In bijna elke zin van dit hoofdstuk keert het terug: Door geloof… door zijn geloof… door haar geloof… Het thema van dit hoofdstuk, dat kan gewoon niet missen. Maar wat is geloof eigenlijk? Lees verder →