Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
in het dorp van mijn oma woonde een NSB’er. Iemand die ‘fout’ was geweest in de oorlog, zoals ze dat noemden. Iemand die aan de kant van de Duitsers stond. En niet zomaar een beetje, nee helemaal. Iemand die echt verkeerde dingen deed tegen zijn landgenoten tijdens de bezetting. Een NSB’er, in het dorp van mijn grootmoeder.
U begrijpt, die man was niet populair bij zijn dorpsgenoten. Zeker na de oorlog, toen ze niet meer bang voor hem hoefden te zijn. Zoals ze dat tegenwoordig zo plastisch noemen: hij werd echt uitgekotst door velen de dorpsgemeenschap. En verhuizen ging niet, want het was een boer.
Maar wat gebeurde er? Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[inleiding]
vandaag wil ik het eens met u hebben over omkeren – of bekeren zoals de Bijbel het vaak noemt.
Omkeren, dat betekent dat je verkeerd zit. U kent het misschien zelf wel, als u in een ombekende omgeving bent – op vakantie misschien. De routebeschrijving is niet helemaal duidelijk, en op een gegeven moment is het wel helder dat u de juiste weg kwijt bent. Je bent aan het dwalen. Maar wat doe je dan? Heel vaak blijf je dan maar wat rondrijden. “We moeten ongeveer die kant op, en dan zien we vanzelf wel weer iets bekends”. Omkeren? Nee, dat doe je niet snel. Vooral mannen hebben het daar moeilijk mee. Want je wilt niet weten dat je het spoor bijster bent. Of als je met een navigatiesysteem rijdt: “indien mogelijk, nu omkeren alstublieft”, dat is een irritante melding die je liever niet hoort.
Bekeren of omkeren, in de Bijbel is het hetzelfde woord, een belangrijk kernwoord dat vaak voorkomt. Maar tegelijk is het een begrip waar nogal wat misverstanden aan kleven. Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[inleiding: de dood tegemoet]
opnieuw een stuk uit het boek van Jona. De vorige keer hoorden we dat hij overboord werd gegooid tijdens een storm, en nu hoorden we dat een grote vis hem opslokte en drie dagen later weer aan land spuugde. Als je het zo leest, klinkt het simpel: die vis kwam Jona redden! Maar laten we het eens vanuit het perspectief van Jona bekijken. Dan ziet het er heel anders uit.
Jona wordt overboord gegooid van een schip – gejonast – tijdens een vliegende storm. Hij weet: die storm is een straf van God, want ik vluchtte voor mijn taak. Dáár wordt hij opgepakt, dáár naar de reling gedragen, en zó vliegt hij de kolkende golven tegemoet. Dan kan hij toch niet anders denken dan: ‘dit is het einde!’. Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[inleiding]
ik heb tijdens mijn bezoeken hier al heel wat gehoord over hoe het vroeger was in het Westland. De wereld verdeeld in groepen. Om maar één voorbeeld te noemen: de katholieken tegen de protestanten. Katholieke kinderen mochten soms niet met de protestanten spelen. Want dat waren zíj, die anderen, die niet hun geloof deelden. Daar kon je weinig goeds van verwachten! Of nog zo iets: de gereformeerden tegen de hervormden. Zij zijn zo star, of die zijn zo vaag…
Gelukkig is dat tegenwoordig heel anders.Maar er is nog zo’n verdeling, en die speelt nog steeds. Wellicht niet in het dagelijks leven, maar dan toch in de hoofden van mensen, van u, van jou.. En dat is deze: wij – de christenen, de gelovigen, en zij – de mensen die niet geloven. Vooral als je zelf altijd bent opgevoed in een christelijke omgeving, dan kan dat heel diep zitten. Een voorbeeld: mijn zusje vertelde eens het volgende. Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[inleiding]
vandaag het begin van een prekenserie over Jona. Een kort Bijbelboekje, dus juist mooi om helemaal door te gaan de komende tijd. Een bekend verhaal denk ik, zelfs de kinderen hebben er wel van gehoord: Jona en de grote vis. Tegelijk ook een verhaal waar je hele discussies over kan voeren: kan dat nu wel, dat iemand drie dagen in een vis zit? Is dat echt gebeurd? Hoe dan?
Dat is echter niet waar het in dit boekje om gaat. Niet over een spectaculair wonder gaat het, maar over hoe God is. En over hoe wíj zijn, daar tegenover. Ik heb thuis een boek, en dat heet “Jona: gij en ik”. Lees verder →