Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
vorige week zaterdag was ik in Amsterdam, bij het Concertgebouw aan het Museumplein. Het valt meteen op hoeveel toeristen er rondlopen vanuit de hele wereld. Japanners, Amerikanen, Chinezen, allemaal komen ze naar Amsterdam. Allemaal willen ze de grachten zien en de trapgevels en het Van Gogh-museum of het Rijksmuseum bezoeken. Toch wel bijzonder, dat we dat in Nederland hebben! Alleen… het lijkt wel of die buitenlanders het beter zien dan wij! Ik vind Amsterdam vooral druk en krap. En wat denkt u, zouden Amsterdammers zélf in een rondvaartboot stappen om door de grachten te varen? Of gaan ze vaker naar het Rijksmuseum omdat het zo dichtbij is? Volgens mij niet. Dat wat je elke dag tegenkomt, is niet bijzonder meer!
Iets dergelijks geldt trouwens voor als je in het Westland woont. Toen ik hier naartoe kwam, zeiden veel mensen tegen ons: wat mooi, zo dicht bij het strand! Daar zul je wel vaak naartoe gaan! Maar in de praktijk valt het tegen… Ja, de zee is mooi, daar niet van, maar na een tijdje zie je het niet meer zo erg. Je raakt eraan gewend. Net al je na een tijdje de kassen niet meer ziet die hier alle wegen omzomen.
“Als je te dicht bij staat zie je het niet” zegt een spreekwoord. En zo is het met veel dingen. Niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk. Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[de ellende v.d. man]
wat een geschiedenis lazen we vanmorgen! Een fascinerend Bijbelgedeelte dat allerlei emoties oproept als je je laat meenemen. En dat tegelijk allerlei vragen kan oproepen. Wat moet je ermee als zúlke dingen gebeuren?
Maar laten we eerst eens gewoon meekijken door de ogen van Jezus’ leerlingen. Wat komt daar voor een vreemde figuur op je af! Vanuit de richting van de grafspelonken rent een man op je toe. Een woesteling! Verwilderd en met vieze haren. Met nauwelijks kleren aan zijn lijf, smerig tot en met. Er zit bloed op zijn gezicht. Schreeuwend komt hij op je af. Die man is duidelijk niet normaal. Wat moet hij? Afkeer of angst zijn misschien je eerste reactie. Straks doet hij je iets!
Markus vertelt ons nog meer over deze man. Deze man is in de greep van een onreine geest – wat dat ook mag zijn. Hij is zichzelf niet, hij wordt gekweld. En daarom: afgesneden van de mensen, van zijn familie. Hij woont niet meer onder hen, maar in een grafspelonk. Vreselijk! Ze hebben geprobeerd hem te temmen, zo staat er letterlijk, als een wild dier. Met boeien en ketens. Maar het lukte niet! Hij werd zo kwaad, en zo bovenmenselijk sterk, dat niemand hem in bedwang kon houden, en de boeien slaat hij stuk. Rusteloos zwerft hij rond, eenzaam, bij de graven, in de bergen. Hij brult en schreeuwt, elke nacht kun je het horen. De mensen huiveren en houden hun kinderen binnen. En nog zo’n akelig detail Lees verder →

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: waarom doet God niets?]
laat ik eens beginnen met een vraag. Een heel eenvoudige vraag: merkt u wel eens iets van God? In uw eigen leven, maar vooral in de grote wereld? In je eigen leven, daar zullen we misschien wel bevestigend kunnen antwoorden. Ik hoop het! Als je zegen ervaart, als dingen goed gaan. Als u rust ervaart na gebed, en dan soms ook nog een heel duidelijke verhoring. Misschien voelt u zich regelmatig aangesproken door een preek, of raakt een lied u, of een woord uit de Bijbel. Ja, het zal niet altijd zo zijn, en je moet het ook leren zien; dan mag je in zulke dingen zeker de hand van God herkennen.
Maar merkt u, merk jij wel eens iets van God in het wereldgebeuren? Dat is denk ik al een veel lastigere vraag. Lijkt het niet vaak alsof God alles gewoon maar zijn beloop laat? Onrecht en oorlog en ga zo maar door. ‘De wereld draait door’ heet een bekend Tv-programma, en zo is het, in twee betekenissen. De dingen gaan gewoon door, de goede en de slechte; maar ook: de wereld lijkt wel doorgedraaid, op hol geslagen, als je het nieuws op je laat inwerken.
Soms krijg ik als dominee die vraag naar me toe: “Als er een God is, waarom Lees verder →