Je ziet het pas als het er niet is

Tags

Onlangs overleed Johan Cruijff, de legendarische voetballer. Hij stond niet alleen bekend vanwege zijn voetbaltalent, maar ook vanwege zijn wonderlijke one-liners. “Elk nadeel heb zijn voordeel” is wel zijn bekendste uitspraak, inmiddels een algemene Nederlandse uitdrukking. Een andere opmerking filosofische opmerking van hem is “je ziet het pas als je het doorhebt”. Daar mag je wel twee keer over nadenken…
Over ‘iets op een bepaald moment pas zien’ heb ik voor u een klein raadsel. “Je ziet het pas als het er niet meer is. Ra, ra, wat is dat?” Tja… Meestal is het andersom natuurlijk. Maar wat zie je nu pas als het er níet meer is? Iemand denkt misschien aan zijn tuinkabouter in de voortuin. Je loopt er zo vaak langs, je ziet het ding niet eens meer. Tot op de dag dat grappenmakers het ding wegnamen. Toen zag je hem ineens wel. Of beter gezegd: je zag een lege plek waar de tuinkabouter hoorde te staan.
Weet u, zo is het met veel dingen in het leven. Eigenlijk kan ieder goed ding het antwoord zijn op het raadsel. Denk aan je gezondheid. Zolang je goed gezond bent denk je niet aan je gezondheid. Pas als je iets gaat mankeren, merk je wat je mist. Als je door een gebroken been niet meer kunt fietsen of autorijden bijvoorbeeld – wat onthand kun je dan zijn. Of als je gehoor het laat afweten. Of… vul maar in. En het kan voor allerlei andere zaken gelden: vrijheid, genoeg geld. Je ziet het pas als het er niet meer is!
Het gevaar is groot dat je wel zucht of klaagt als je iets niet hebt. Maar dat je niet geniet van en dankbaar bent voor wat je wel hebt. Alsof dat vanzelf spreekt! Daarom is het goed om op zijn tijd te doen wat een oud lied zegt “tel uw zegeningen, tel ze één voor één”. Dat is moeilijker dan het klinkt! Pas als je denkt aan wat anderen niet hebben, besef je hoe rijk je zelf bent. Dan is ook waar hoe het lied vervolgt “tel ze één voor één, en u ziet Gods liefde dan door alles heen”. Vergeet niet te danken – een dankbaar mens ziet meer!

Preek ‘christen en crematie’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
ik wil u vanavond eens meenemen naar Nepal, het land waar een oom en tante van mij ontwikkelingswerk doen. Het is prachtig om te zien hoe God daar gewerkt heeft. Een halve eeuw geleden waren er nog maar weinig christenen in Nepal, tegenwoordig zijn het er een paar honderdduizend! En hun aantal groeit nog steeds.
Maar deze mensen lopen wel tegen allerlei problemen op in een land dat grotendeels hindoeïstisch is. Neem het geval van de grootvader van Anil. Hij overleed, en naar Nepalees gebruik is de uitvaart liefst nog dezelfde dag. Alleen waar? Als ze hindoe waren geweest was het duidelijk: dan hadden ze de oude man naar de plaatselijke tempel gebracht waar zijn lichaam verbrand zou worden. Maar nu is deze familie christelijk. En daarom willen ze hun doden begraven. Maar er zijn bijna geen begraafplaatsen in Nepal. De overheid wil er geen grond voor aanwijzen; en als iemand een eigen stukje grond beschikbaar stelt, protesteren de omwonenden hevig. Waar moet Anils familie nu hun grootvader begraven? Lees verder

Preek Genesis 45

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: all you need is love]
misschien kijkt u wel eens naar een aflevering van ‘all you need is love’, met Robert ten Brinke. Voor wie het niet kent: dat is een programma waar mensen bij elkaar gebracht worden die elkaar soms al decennia niet hebben gezien. Een vrouw die haar geëmigreerde broer weer wil ontmoeten, of een geadopteerd kind dat zijn natuurlijke ouders wil leren kennen. Het programma gaat op zoek, en heel vaak eindigt het met een ontroerende ontmoeting. Familieleden die elkaar na jaren weer in de armen sluiten. Tranen die ongegeneerd vloeien voor de camera, omhelzingen en een kus. Prachtig is dat, als de verloren zoon of dochter of ouder weer terug is!
Vandaag zijn we aangekomen bij de ontknoping van de geschiedenis van Jozef. Het lijkt ook wel een aflevering van ‘All you need is love’. De hoofdingrediënten zijn er allemaal: Lees verder

Imagine no religion

Tags

Elk jaar tussen kerst en oud en nieuw wordt op de radio de ‘Top 2000’ uitgezonden. Al jaren stond ‘Bohemian Rhapsody’ op nummer 1, maar afgelopen jaarwisseling was er een nieuwe nummer 1: ‘Imagine no Religion’ van John Lennon. Dit had ongetwijfeld te maken met gebeurtenissen uit het toen afgeronde jaar. Het begon met de aanslag op ‘Charlie Hebdo’, en daarna nog volgde nog veel geweld en aanslagen. In verreweg de de meeste gevallen religieus gemotiveerd. Geen wonder dat ‘imagine no religion’ dan een snaar raakt bij mensen. Zou de wereld niet beter af zijn zonder geloof?
Onlangs werden we opgeschrikt door de bloedige aanslagen in Brussel. Opnieuw gepleegd ‘in naam van de islam’. (Overigens: nooit vergeten hoeveel moslims zulke daden absoluut afwijzen!). En opnieuw kun je verzuchten: zou de wereld niet beter af zijn zonder religie?
Toch denk ik dat niet. So wie so worden zo alle geloven op één hoop geveegd. Volgens mij maakt het nogal wat uit wát voor geloof je aanhangt! En binnen één geloof, welke versie ervan je volgt. Maar er is een fundamenteler probleem. De geschiedenis leert dat in samenlevingen waar religie werd uitgebannen, geweld en wreedheid helaas niet ophielden. Door Mao, Stalin, Pol Pot en Kim Jong Il zijn zelfs méér doden gevallen dan door welk religieus geweld in de wereldgeschiedenis dan ook… Het probleem zit dieper: in hoe wij mensen zijn. Wil je echt een wereld van vrede en harmonie? Het is onmogelijk zolang mensen niet fundamenteel veranderd worden. En ik denk niet dat we dat zelf kunnen.
Daarom ben ik blij te geloven in een God die mij en de wereld veranderen kan. Daarom bid ik daarvoor, en zet me ervoor in. Tegelijk wetend dat het me gegeven moet worden. Is dat ‘religion’? Wellicht. Maar ik geloof niet dat de wereld daar slechter van wordt. Integendeel!

Leerdienst ‘de opstanding van het lichaam’

Tags

, ,

n.a.v. vraag en antwoord 57 uit de Heidelbergse catechismus.

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: naar de hemel gaan]
ik wil vanavond eens met een eenvoudige vraag beginnen. Wat gebeurt er met je als je sterft? Wat gebeurt er wanneer je als christen de laatste adem uitblaast? Eenvoudige vraag, toch? En heel belangrijk ook – want als je daar geen antwoord op hebt, dan leef je blijkbaar toe naar een zwart gat aan het levenseinde. Waar ga je heen als je gelovig sterft?
Wel, zult u misschien zeggen, dan ga je naar de hemel! Dat hoef je toch niet te vragen! Dat leer je als kind al. Oma wordt ziek en ze overlijdt. Je zoontje vraagt: waar is oma nu? En u zegt als vanzelf: oma is in de hemel! Want zo is het toch? Lees verder

Preek over Genesis 44

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
opvoeden is een hele kunst. Wie er kleine kinderen heeft of heeft gehad, zal wel weten hoe vaak je ze moet corrigeren. “Niet doen!”, “Nee”, “Pas op!”, “Hee, dat mag niet!”, als ouder zeg je het tientallen keren op een dag. Soms tot vervelens toe.
Als vanzelf ga je er als ouder op letten hoe andere ouders hun kinderen in het gareel houden. En dat doen ze op heel verschillende manieren. De een roept “en nu stoppen, anders wordt ik echt boos”. Een ander geeft gewoon een tik. En soms kom je ook wel eens ouders tegen die het heel pedagogisch correct proberen. “Niet doen Dennis, daar worden papa en mama verdrietig van”. Daar krijg ik persoonlijk altijd een beetje een raar gevoel bij. “Daar wordt mama verdrietig van” – eigenlijk geloof ik er gewoon niets van, van dat verdriet.
Tenminste… een kind kan zijn ouders echt wel verdriet doen. Bij veel dingen Lees verder

Gedicht ‘Drie zonen’

Tags

Ik loop de bedden langs van mijn drie zonen,
kijk hoe de jongste in zijn wiegje ligt,
tien dagen oud – straks moet ik hem verschonen.
Nu droomt hij diep, een frons op zijn gezicht.

Ik loop de bedden langs van mijn drie zonen.
Daar in de hoek de oudste van het stel.
Vanmiddag kreeg hij koorts en rode konen
Hij is nog altijd warm en ademt snel.

Ik loop de bedden langs van mijn drie zonen.
De jongste van de tweeling ademt zacht
en de contouren van zijn lichaam tonen
hoe diep-gerust hij slaapt in deze nacht.

God, wat een rijkdom, wat een grote zegen
zijn deze drie die u mij toevertrouwt;
de zonen die ik zomaar heb gekregen
van U, die nog het meeste van hen houdt.

Adriaan Molenaar
4/5 april 2016

Overdenking Paaszangdienst 2016 ‘de vrede van Pasen’

Tags

, , ,

(Schriftlezing: Lukas 24:36-49)

Gemeente van Jezus Christus

[intro: de groet]
“Vrede zij u” horen de leerlingen. Ze waren bijeen, ze hoorden van Petrus en Kleopas dat die Jezus hadden gezien. Jezus, die gekruisigd was, die ze hadden zien sterven! Maar er wás iets… het graf bleek leeg te zijn, en nu hoorden ze dat mensen hem ontmoet hadden. Er begon licht te komen in hun doffe ogen. Zou het echt…? En nu: “vrede zij u!”. Ze kijken op, en Jezus Zelf staat in hun midden. “Vrede zij u” is zijn eerste groet. Vrede!
In eerste instantie moeten we niet teveel achter deze groet zoeken, denk ik. Het was de gewone groet uit die tijd: Sjaloom allechá! ‘Vrede voor jou’, betekent dat letterlijk. In Israël groeten mensen elkaar nog altijd zo. Jezus staat er ineens, en Hij groet. “Goede avond!” zou hij bij ons misschien gezegd hebben. Een gewone groet. Maar wát een betekenis krijgen die woorden op deze plaats. Als Hij die je dood waande ineens levend voor je staat, en je begroet! Lees verder

Preek Pasen 2016

Tags

, , ,

(Schriftlezing: Lukas 24:1-12)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: nieuw leven]
Pasen is het feest van nieuw leven! Je ziet het overal, de symbolen van het nieuwe begin, van lente, van leven: paastakken, die na een dorre winter prachtig groen uitlopen. Er komt een nieuw begin, nieuwe groei en bloei! In de kringloop van het jaar wint de lente het weer van de winterse dorheid en dood. Een ander symbool met Pasen zijn eieren – al heten die bij de HEMA tegenwoordig geen paaseieren meer, schijnt het… Een ei is een symbool van nieuw leven: er komt immers een klein kuikentje uit! De paashaas is ook al zo’n oud symbool van leven dat doorgaat. Immers, konijnen staan bekend om hun voortplantingsdrift. Levenskracht die niet te stuiten is!
Niet voor niets zijn deze van oorsprong heidense symbolen verbonden geraakt met het christelijke paasfeest. Gaat het met Pasen immers niet bij uitstek over nieuw leven? Immers, met Pasen vieren we dat Jezus opstond uit het graf. Hij leeft en Hij brengt leven. In welk jaargetijde zou je dat beter kunnen vieren dan in de lente, als alles uitloopt? Is de cyclus van de natuur ook niet een voortdurend sterven en dan toch weer opstaan?
En toch… NEE! Lees verder

Overdenking Stille Zaterdag 2016

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: het verhaal]
het is sabbat vandaag. De rustdag voor de joden. Zaterdag. Stille zaterdag. Stille sjabbat, hoewel… die eindigt met zonsondergang, dat is ongeveer nu. Ook in het Bijbelgedeelte dat we lazen is het sabbat. Stille zaterdag, de allereerste.
Jezus is aan het kruis gespijkerd, op vrijdag. Goede vrijdag, zeggen we, omdat deze vreselijke daad tóch de wereld heil bracht. Jezus is ook gestorven op die vrijdag, we hoorden er gisteren over. En na zijn sterven nadert de zaterdag, bij zonsondergang. Jozef van Arimathea, een vrome man met een hoge positie bekommert zich om het lot van Jezus’ lichaam. Hij gaat naar Pilatus, hij vraagt en krijgt toestemming om Jezus te begraven. Het lichaam wordt van het kruis gehaald en in linnen doeken gewikkeld, zoals destijds de gewoonte. Jozef legt het in een nieuw rotsgraf, wellicht zijn eigen graf, dat daar in de buurt was. Een groepje vrouwen die Jezus volgde is bij deze snelle begrafenis. Ze gaan naar huis om olie en balsem te bereiden, om het lichaam te verzorgen. Maar daar is geen tijd meer voor, de sabbat begint, de rust dag. En zo lezen we, “op de sabbat rustten zij naar het gebod”. Lees verder