Overdenking ‘de drive van psalm 119’

31 maandag okt 2016

Posted by in Overdenkingen, Psalmen, Zangdiensten e.d.

≈ Reacties uitgeschakeld voor Overdenking ‘de drive van psalm 119’

Tags

, ,

(Schriftlezingen: ROmeinen 3:21-28, psalm 119:1-16)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: conflict wet – ‘gerechtvaardigd zonder de wet’]
misschien hebt u het gemerkt: we hoorden vanavond een paar Bijbelteksten die slecht bij elkaar passen lijken te passen. We lazen net uit psalm 119 één grote lofzang op de wet, op Gods goede leefregels. Maar als aanvangstekst klonken woorden van Paulus, die zegt ‘de mens door het geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken van de wet’. Hoe is dat met elkaar te rijmen?
De woorden van Paulus waren dé grote herontdekking in de tijd van de Reformatie. Een mens wordt gerechtvaardigd door het geloof, zonder de werken. Theologisch jargon, maar met een belangrijke inhoud! Dat wil zeggen: je hoeft het bij God niet te verdienen, je kunt het ook niet verdienen. Alleen geloven, vertrouwen op Gods genade is genoeg! Vertrouwen op wat Jezus deed, toen hij zijn leven gaf tot verzoening. Wij hoeven niet te slagen voor een examen om bij de Here te mogen horen.
Dít was de grote ontdekking van Maarten Luther. Hij zei Lees verder →

Preek psalm 142 ‘geloof zonder bewijs’

31 maandag okt 2016

Posted by in OT, Preken, Psalmen

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek psalm 142 ‘geloof zonder bewijs’

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: actualiteit]
in de Tweede Kamer vond de afgelopen week een belangrijke discussie plaats. Het ging om veruiming van de euthanasiewet. Levensbeëindiging bij ouderen. Zulke discussies geven vaak een helder beeld van hoe er in onze maatschappij gedacht wordt. Een meerderheid van de Kamer, en van de Nederlanders, vindt dat er mogelijkheden moeten zijn dat iemand zijn kan beëindigen als hij vindt dat het voltooid is, ‘klaar’. Ik heb een mooi leven gehad, nu wordt het alleen maar minder, dus ik trek de stekker eruit – zo iets. Ik ben toch baas over mijn eigen leven?
U zult begrijpen dat je als christen niet zo kunt denken. Je bent namelijk nou net géén baas over je eigen leven. Maar als je geen God kent, als het hier en nu alles is wat je hebt, dan is het logisch. Immers, oud zijn is niet altijd prettig – gebrekkig worden, afhankelijk… Wie wil dat? Zo zal ook deze verruiming van de wet er wel doorkomen. En pas achteraf Lees verder →

Herfst

24 maandag okt 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Herfst

Tags

,

Vanmiddag was ik met mijn zoontjes kastanjes zoeken. Wat glimmen ze prachtig als ze net uit de bolster komen! Een geschenk van de herfst. De herfst is wel mijn favoriete jaargetijde denk ik: door de afgevallen bladeren struinen in de Uithof of het Staelduinse bos; een herfststorm voelen op het strand, of gewoon lekker binnen zitten met een kaars op tafel, terwijl het buiten donker wordt. De natuur is aan het afronden, en langzaam gaat het naar de winter toe. Maar toch hééft het wat!
In het mensenleven zijn er ook seizoenen. De lente als je jong bent, de zomer als je in de bloei van je leven bent, en de herfst als de dingen minder worden. In het mensenleven wordt de herfst weinig gewaardeerd, althans in onze cultuur. Het is vaak alsof we de herfst in een mensenleven alleen kunnen zien als ‘de tijd dat alles minder wordt’. Dat is wel een erg negatieve blik, alsof van alle jaargetijden alleen lente en herfst mee mogen doen.
Wat maakt de herfst in de natuur zo mooi? Ik denk dat het het komt doordat je weet dat het vérder zal gaan. Stel, je wist niet van een nieuwe lente en je zag veel planten verdorren, de bomen kaal worden, de temperatuur dalen… Zou de schrik je niet om het hart slaan? Maar nu weten we: het is de afronding van dit jaar, maar straks komt een nieuwe lente. Alleen zó kun je met een gerust hart de kou trotseren.
Godfried Bomans schreef eens: vroeger was een oud mens iemand die ‘er bijna was’, nu is het iemand die ‘er bijna is geweest’. Als dit éne leven alles is, als er na het verdorren niets meer komt – ja dan belooft de herfst van een mensenleven niets goeds. Maar goddank: ik mag geloven dat na de koude winter van de dood er nieuw leven zal doorbreken! Wie gelooft in God die een nieuw begin geeft, die kan de levensherfst aan. Al komen er stormen, al wordt het donkerder, al verdort er veel… Jezus geeft leven dat dóórgaat. Goddank.

Simson en de Bron

19 woensdag okt 2016

Posted by in Jaarthema 'Leven uit de Bron', Jaarthema's, Preken, Richteren/Rechters

≈ Reacties uitgeschakeld voor Simson en de Bron

Tags

, , , , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
vanmorgen worden we meegenomen naar Israël. In gedachten worden we neergezet ergens in de heuvels van Juda. Je kijkt om je heen, en je ziet een dunbevolkt gebied waar het droog is. ‘Hoe heet het hier?’ vraag je als er iemand aankomt. ‘De kaak’, zegt hij – Lechi. Wat een wonderlijke naam! Aan de ene kant zie je een opvallende rotspartij, misschien komt de naam daar wel vandaan. Je kijkt nog eens rond, en je oog valt op een holte waar water opwelt. Een bron in deze wildernis! De man ziet je kijken. ‘Dat is de bron van de roeper’ zegt hij met een gebaar die kant op. Bron van de roeper – je weet toevallig dat in Israël een wilde patrijs zo wordt genoemd, ‘roeper’. De patrijzenbron dus?
Maar later kom je er achter dat er een verhaal vastzit aan die namen. Een verhaal van vroeger, uit de tijd dat er zelfs nog geen koningen waren. Een verhaal van Simson de sterke. Een verhaal over leven uit de Bron. Lees verder →

Preek psalm 30

10 maandag okt 2016

Posted by in OT, Preken, Psalmen

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek psalm 30

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
het is herfst, de dagen zijn snel korter geworden. Je merkt het ’s avonds, maar ook ’s morgens als je wakker wordt. Buiten is het nog donker, en dat maakt het een stuk minder aantrekkelijk om uit bed te komen. Donker, dat is nacht, en dan is het de tijd om te slapen. ‘De dag is nog niet eens begonnen’, denk je misschien als de wekker gaat. ‘De dag is nog niet eens begonnen’ – als je dat denkt verraad je jezelf als een heiden. Want ja, voor ons begint de dag in de morgen en eindigt hij als je gaat slapen. Maar volgens de Bijbelse tijdrekening is het heel anders!
Voor een Jood begint de dag juist als de zon ondergaat, niet als hij opgaat. Net als in het scheppingsverhaal ‘toen was het avond geweest en het was morgen geweest, de eerste dag’. In Israël begint er ’s ávonds een nieuwe dag, niet ’s morgens.
Nu kun je denken: wat maakt het uit, het is toch een cirkelgang… Maar Lees verder →

Preek ‘het gezag v.d. Bijbel’

10 maandag okt 2016

Posted by in Gezag v.d. Bijbel, Leerdiensten, Themaleerdiensten

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek ‘het gezag v.d. Bijbel’

Tags

, , ,

Schriftlezingen: 2 Timotheüs 3:10-4:5, 2 Petrus 1:16-21

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de Bijbel in de media]
de Bijbel, het basisboek van het christelijk geloof. Daar gaat het vanavond over. De eeuwen door heeft dit boek meer invloed uitgeoefend dan welk ander boek. En niet alleen vroeger was dat zo, ook nu nog. Enkele weken gelezen werd de Bijbel zelfs gekozen tot het belangrijkste boek van Nederland. Ook mensen die zelf niet veel met de Bijbel hebben, erkennen vaak de waarde van de Bijbel als invloedrijk boek en als wereldliteratuur.
Maar de Bijbel is ook anders in het nieuws. Een tijdje geleden had een stel TV-makers een idee, misschien heb je het wel gezien. Ze namen een Bijbel, en deden er de kaft van een Koran omheen. Ze gingen ermee in een winkelstraat staan, en lazen een paar passages uit het Oude Testament voor – natuurlijk over stenigen of slavernij. Vervolgens lieten ze mensen reageren. Lees verder →

Preek ‘herkenning in de hemel?’

04 dinsdag okt 2016

Posted by in Herkenning in hemel?, Leerdiensten, Themaleerdiensten

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek ‘herkenning in de hemel?’

Tags

, ,

(Schriftlezingen: Mattheus 8:5-13 en 22:23-33)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de vraag, en wat erachter zit]
vanavond staat de vraag centraal ‘is er herkenning in de hemel?’ Een vraag die me al verschillende keren is gesteld, en die nu ook werd aangedragen als onderwerp voor een leerdienst. Ik moet eerlijk zeggen dat ik over die vraag nu echt nog nóóit had nagedacht. Herkenning in de hemel? Niet iets wat me bezighield. Dat zegt natuurlijk wel iets over mijn leven en leeftijd, dat deze vraag nooit bij me opkwam. Ik heb nooit echt een groot verlies geleden in mijn familie. Alleen twee grootouders toen ik jong was. Maar verder leven al mijn dierbaren nog.
Bij u zal dat vaak anders zijn. Ouders verloren, misschien wel je geliefde man, of vrouw, of een kind… En dan ga je over die dingen nadenken. Hoe is het na dit leven? En dan niet in het algemeen, maar heel toegespitst: zal ik Piet nog terugzien, of mijn dochter, of… Dan komt het dichtbij!
Wat zit er achter zo’n vraag? Ik heb daar eens over nagedacht, en ik kwam op twee mogelijke dingen. Lees verder →

Wet tegen de laksheid

29 donderdag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Wet tegen de laksheid

Tags

,

Vorige week (twee weken geleden als u dit leest) stemde de Tweede Kamer in met een nieuwe manier om orgaandonatie te regelen. Heel kort samengevat: vroeger was je alleen orgaandonor als je dat zelf had aangegeven, nu word je als potentiële donor gezien tenzij je aangaf dat je dat niet wilde.
Het is opvallend hoe veel emoties dit onderwerp losmaakt. Mensen in de Kamer en op de tribunes begonnen zo ongeveer te huilen van vreugde toen het voorstel werd aangenomen. Je zult ook maar jaren op een donororgaan zitten wachten dat je leven kan redden! Anderen echter lieten zeer duidelijk hun ongenoegen blijken in de media. Ik las zelfs dingen in de trant van ‘je lichaam is voortaan blijkbaar staatseigendom’.
Nu is orgaandonatie een teer onderwerp. Het raakt immers aan je eigen heengaan, aan het recht op zelfbeschikking en nog meer. Toch snap ik de commotie rond de nieuwste ontwikkelingen niet zo goed. Want wat is er eigenlijk besloten?
Tot op heden kon iedere Nederlander aangeven of hij al dan niet orgaandonor wil zijn. En dat blijft het geval. Alleen wat bleek in de praktijk? Verreweg de meeste mensen namen eenvoudig niet de moeite om een keuze te registreren – en daardoor is er voortdurend gebrek aan donoren. Er overlijden mensen die anders hadden kunnen blijven leven! Wat gaat er nu veranderen? Elke Nederlander krijgt tweemaal een brief thuis, met het verzoek zijn/haar keuze te registreren. Als je na die twee brieven nog niet reageert, neemt de overheid aan dat je blijkbaar geen bezwaar hebt om donor te zijn. Ook hiervan krijg je een brief. Je zou het een soort ‘wet tegen de laksheid’ kunnen noemen. Je houdt helemaal zelf de zeggenschap – als je tenminste de moeite neemt.
So wie so: is het niet wijs om er bij stil te staan dat je leven zomaar voorbij kan zijn? Om voorbereid te zijn daarvoor? Is je lichaam trouwens wel van jezelf? Daarom: bedenk wat je zou willen dat er met je lichaam gebeurt. Maar geldt dit ook niet voor je ziel? Ik geloof dat die een goede bestemming kan vinden – als je tenminste de moeite neemt om ook dáárvoor te zorgen…

preek ‘het slot van de Bergrede’

26 maandag sep 2016

Posted by in Mattheüs, NT, Preken

≈ Reacties uitgeschakeld voor preek ‘het slot van de Bergrede’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: intolerante tekst]
We zijn gekomen aan het slot van de Bergrede. Jezus heeft zijn troonrede gehouden, om het eens te zeggen met een beeld van de afgelopen week. Gelukkig is zijn troonrede een stuk pakkender dan wat u dinsdag kon horen. Beeldend spreekt onze Heer. Over een stad op een berg, al van veraf zichtbaar. Over mensen die staan te bidden op de straathoeken en intussen rondloeren of iedereen wel ziet hoe vroom ze zijn. Over een balk in je oog en een splinter…
Zo hoorden we ook vanmorgen weer pakkende beelden. Twee wegen, een brede en een smalle, en een verhaal over twee mensen die een huis bouwen. Voor wie al langer de kerk bezoekt, bekende beelden. Maar… het trof me in de voorbereiding hoe schérp dit laatste stukje is van Jezus’ toespraak. Twéé wegen zijn er, twee soorten bomen, en twéé bouwers. En telkens loopt het met één van beide slecht af! De brede weg leidt naar het verderf… één van de bomen wordt omgehakt en in het vuur gegooid… mensen krijgen te horen “ga weg van mij, werkers van wetteloosheid” … en de laatste woorden van de rede zijn ‘het stortte in en zijn val was groot’. Jezus benadrukt aan het slot van zijn rede hoeveel ervan afhangt als je naar Hem luistert. Daar hangt álles van af – je hele toekomst, je leven!
Als je je dat realiseert, zijn Jezus’ woorden niet zo mooi beeldend meer. Dan komt er al snel een heel ander etiketje op. Er zijn wel eens mensen die het zogenaamde “Bergrede-christendom” uitspelen tegen wat Paulus ervan gemaakt zou hebben, of tegen ‘de kerk met haar starre dogma’s’. Nee, dan de Bergrede. Een geweldige leer van vijandliefde en geweldloosheid. Als iedereen dáár eens naar luisterde, zou de wereld er beter uitzien! Maar… die bejubelde Bergrede eindigt dus niet op een roze wolk. Integendeel! Lees verder →