Wet tegen de laksheid

29 donderdag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Wet tegen de laksheid

Tags

,

Vorige week (twee weken geleden als u dit leest) stemde de Tweede Kamer in met een nieuwe manier om orgaandonatie te regelen. Heel kort samengevat: vroeger was je alleen orgaandonor als je dat zelf had aangegeven, nu word je als potentiële donor gezien tenzij je aangaf dat je dat niet wilde.
Het is opvallend hoe veel emoties dit onderwerp losmaakt. Mensen in de Kamer en op de tribunes begonnen zo ongeveer te huilen van vreugde toen het voorstel werd aangenomen. Je zult ook maar jaren op een donororgaan zitten wachten dat je leven kan redden! Anderen echter lieten zeer duidelijk hun ongenoegen blijken in de media. Ik las zelfs dingen in de trant van ‘je lichaam is voortaan blijkbaar staatseigendom’.
Nu is orgaandonatie een teer onderwerp. Het raakt immers aan je eigen heengaan, aan het recht op zelfbeschikking en nog meer. Toch snap ik de commotie rond de nieuwste ontwikkelingen niet zo goed. Want wat is er eigenlijk besloten?
Tot op heden kon iedere Nederlander aangeven of hij al dan niet orgaandonor wil zijn. En dat blijft het geval. Alleen wat bleek in de praktijk? Verreweg de meeste mensen namen eenvoudig niet de moeite om een keuze te registreren – en daardoor is er voortdurend gebrek aan donoren. Er overlijden mensen die anders hadden kunnen blijven leven! Wat gaat er nu veranderen? Elke Nederlander krijgt tweemaal een brief thuis, met het verzoek zijn/haar keuze te registreren. Als je na die twee brieven nog niet reageert, neemt de overheid aan dat je blijkbaar geen bezwaar hebt om donor te zijn. Ook hiervan krijg je een brief. Je zou het een soort ‘wet tegen de laksheid’ kunnen noemen. Je houdt helemaal zelf de zeggenschap – als je tenminste de moeite neemt.
So wie so: is het niet wijs om er bij stil te staan dat je leven zomaar voorbij kan zijn? Om voorbereid te zijn daarvoor? Is je lichaam trouwens wel van jezelf? Daarom: bedenk wat je zou willen dat er met je lichaam gebeurt. Maar geldt dit ook niet voor je ziel? Ik geloof dat die een goede bestemming kan vinden – als je tenminste de moeite neemt om ook dáárvoor te zorgen…

preek ‘het slot van de Bergrede’

26 maandag sep 2016

Posted by in Mattheüs, NT, Preken

≈ Reacties uitgeschakeld voor preek ‘het slot van de Bergrede’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: intolerante tekst]
We zijn gekomen aan het slot van de Bergrede. Jezus heeft zijn troonrede gehouden, om het eens te zeggen met een beeld van de afgelopen week. Gelukkig is zijn troonrede een stuk pakkender dan wat u dinsdag kon horen. Beeldend spreekt onze Heer. Over een stad op een berg, al van veraf zichtbaar. Over mensen die staan te bidden op de straathoeken en intussen rondloeren of iedereen wel ziet hoe vroom ze zijn. Over een balk in je oog en een splinter…
Zo hoorden we ook vanmorgen weer pakkende beelden. Twee wegen, een brede en een smalle, en een verhaal over twee mensen die een huis bouwen. Voor wie al langer de kerk bezoekt, bekende beelden. Maar… het trof me in de voorbereiding hoe schérp dit laatste stukje is van Jezus’ toespraak. Twéé wegen zijn er, twee soorten bomen, en twéé bouwers. En telkens loopt het met één van beide slecht af! De brede weg leidt naar het verderf… één van de bomen wordt omgehakt en in het vuur gegooid… mensen krijgen te horen “ga weg van mij, werkers van wetteloosheid” … en de laatste woorden van de rede zijn ‘het stortte in en zijn val was groot’. Jezus benadrukt aan het slot van zijn rede hoeveel ervan afhangt als je naar Hem luistert. Daar hangt álles van af – je hele toekomst, je leven!
Als je je dat realiseert, zijn Jezus’ woorden niet zo mooi beeldend meer. Dan komt er al snel een heel ander etiketje op. Er zijn wel eens mensen die het zogenaamde “Bergrede-christendom” uitspelen tegen wat Paulus ervan gemaakt zou hebben, of tegen ‘de kerk met haar starre dogma’s’. Nee, dan de Bergrede. Een geweldige leer van vijandliefde en geweldloosheid. Als iedereen dáár eens naar luisterde, zou de wereld er beter uitzien! Maar… die bejubelde Bergrede eindigt dus niet op een roze wolk. Integendeel! Lees verder →

Dode bomen

26 maandag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Dode bomen

Tags

,

Gaat u met uw tijd mee? Ik doe mijn best, maar of het helemaal lukt? Zo heb ik bijvoorbeeld nog gewoon een adresboekje waar mijn kennissen en contacten in genoteerd staan. En ik lees liever een lekker ouderwets boek dan dat ik van zo’n gevoelloze e-reader lees. Bonnetjes voor de belasting print ik uit, in plaats van ze elektronisch op te staan. Ja, ik ben wel van het papier. In tegenstelling tot enkele hippe collega’s zie ik mezelf nog geen preek houden van een iPad. Kortom, ik ben nog uit het dode-bomen-tijdperk. Ja, het dode-bomen-tijdperk. Een wonderlijke uitdrukking, die tegenwoordig serieus gebruikt wordt. Het ‘dode-bomen-tijdperk’, het moderne equivalent van het stenen tijdperk blijkbaar. Onlangs las ik, op een blog uiteraard, hoe iemand sprak van de ‘dode-bomen-media’. Hij bedoelt de kranten, maar meteen blijkt wel hoe hij over ze denkt…
Ben ik dan tegen digitalisering? Nee, zeker niet! Een telefoonnummer zoek ik echt niet op in een papieren gids, maar op m’n telefoon. Trouwens, dat is pas ‘dode bomen’, de papieren telefoongids die jaarlijks huis-aan-huis moet worden verspreid. Onze oudpapieractie is er goed mee! Internetbankieren is veel handiger dan een papieren overschrijvingskaart, en ga zo maar door.
Alleen… wat digitaal is krijgt zo snel een vluchtig karakter, vind ik. Daarom heb ik écht belangrijke dingen graag op papier. Ik lees bij een ziekenbezoek graag voor uit een échte Bijbel. Voor mijn idee past dat beter bij de waarde van de woorden. Of lees over een paar decennia ook ik dan van mijn telefoonschermpje? Het gaat immers om de inhoud! Want digitalisering kan ook handig zijn: met de Bijbel-app heb je het Boek altijd bij je, zonder bobbel in je binnenzak. Mooi toch? En zo zijn er wel meer handige app’s die je bijvoorbeeld elke dag een stukje ter overdenking geven, of een gebed. Ach, het zal bij de digitalisering wel net zo werken als bij de boekdrukkunst – een stap naar de hemel én een stap naar de hel. De vraag is wat je ermee doet!

Vraag of antwoord

26 maandag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Vraag of antwoord

Tags

Quizzen lijken in de mode in Poeldijk! Toen ik het programmaboekje doorbladerde van ‘Rondje Poeldijk’ zag ik er wel vier of vijf staan. Bij ‘Vrienden’, bij ‘De Luifel’, in mijn kerk een Bijbelquiz… De insteek is heel gevarieerd, de onderwerpen ook. Maar altijd gaat het erom de juiste antwoorden paraat te hebben. Dan kom je ver en val je in de prijzen.
Maar zijn de juiste antwoorden altijd het belangrijkste? In de Verenigde Staten heb je wel van die TV-dominees waarvan gezegd wordt ‘he has all the answers’ – ‘hij heeft overal een antwoord op’. Ja ja, denk ik dan, antwoorden genoeg, maar heeft hij ook de juiste vragen?
Misschien is vragen-stellen namelijk wel belangrijker dan veel weten. Hierover hoorde ik een aardige anekdote. Als een Nederlands kind thuiskomt van school, zullen zijn ouders al snel vragen ‘wat heb je geleerd vandaag?’ Als een Joods kind echter thuiskomt van school, is er goede kans dat pa of ma vraagt ‘En, heb je nog iets gevraagd vandaag?’ Want wie vragen stelt, kan wijs worden. Wie alles denkt te weten sluit zich echter juist af voor nieuwe dingen!
Sommige mensen associëren kerk of geloof al snel met ‘dogma’s’. Zeker weten hoe het zit, en niet openstaan voor gesprek of vragen. Maar is dat nu geloof? Volgens mij toch niet. In de kerk zijn we (hopelijk) niet de mensen die overal een antwoord op hebben. Geloven is geen ‘theorie van alles’. Quizvraag: wat is geloven dan wel? Het is een vast vertrouwen op Gods liefde, juist zónder dat je overal een antwoord op hebt! Meer een tocht dan een gearriveerd zijn. Maar in elk geval: ook niet tevreden zijn zonder antwoorden.
A.s. donderdag de Bijbelquiz in onze kerk. Een speurtocht door het invloedrijkste boek van de hele wereldgeschienis. Juiste antwoorden zijn mooi, maar de vragen op zich zijn ook al leuk en leerzaam genoeg. Kom maar meedoen! En rijzen er vragen, stel ze gerust…

Pokéstop

26 maandag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Pokéstop

Tags

,

Onlangs wees iemand me erop dat er voor onze kerk een Pokéstop ligt – en bij de Bartholomeuskerk ook, trouwens. Nooit geweten, dat je bij een kerk naast het evangelie ook pokeballs kunt krijgen! En allebei nog gratis ook, je hoeft alleen maar te komen…
Misschien denken sommige mensen, vooral wat ouderen, nu: waar gáát dit over? Het heeft alles te maken met een spel voor de smartphone, ‘Pokémon Go’. Momenteel een grote rage! Dit spel maakt dat je mensen over straat ziet lopen terwijl ze hun telefoon voor zich houden en voortdurend op het schermpje kijken. Meestal toont het scherm gewoon de omgeving, maar soms ziet de speler er dingen die een ander niet ziet. Een kleurig monstertje bijvoorbeeld dat je moet vangen, of een plek waar je nieuwe ‘pokeballs’ kunt halen. De echte en de virtuele wereld worden dus met elkaar vermengd, op zich al een heel interessante ontwikkeling. Al moet je wel blijven uitkijken voor de paaltjes op de stoep…
Nu is het zo dat de ‘Pokéstops’ – de oplaadpunten, zeg maar – door de spelontwikkelaars aan centrale punten zijn gekoppeld zoals een monument, een museum, of dus een kerk. Een heel verantwoord spel, zou je zeggen, dat Pokémon Go. ‘Kom uit je luie stoel en bezoek vaker een kerk of museum’ is de boodschap! Heel wat beter dan achter een spelcomputer hangen.
Maar mijn gedachten gaan al verder. Zou de kerk geen mensen binnen kunnen krijgen dankzij dit spel waar ze ongevraagd in meespeelt? De slogan van het spel is immers “gotta catch ‘em all” (vang ze allemaal)! Ik begreep dat de McDonald’s het spel al gebruikt om klanten te trekken… En ja, als je de kerkbank zit kun je dus meteen je voorraad ammunitie voor het spel bijvullen. Of moet je die combinatie juist niet willen? Ik zie het al voor me, een kerk vol mensen die niet naar mij, maar naar hun telefoon kijken!
Maar toch: dit spel leert de spelers iets belangrijks. Namelijk dit: bij een kerk kun je ontastbare dingen krijgen die toch waardevol zijn. Het kost niets, je hoeft alleen maar te komen. Is dat niet precies waar het om draait bij ons op zondagmorgen?

Ambtsgebed

26 maandag sep 2016

Posted by in Columns, Columns Poeldijk Nieuws

≈ Reacties uitgeschakeld voor Ambtsgebed

Tags

,

Een paar weken geleden, een klein berichtje net voor de vakantie. Ik heb er weinig mensen over gehoord. Maar toch… iets dat de tijd tekent waarin wij leven. Waar ik het over heb? De gemeenteraad heeft het ambtsgebed afgeschaft. Goede kans dat u het niet eens wist, maar vergaderingen van de gemeenteraad werden tot nu toe altijd door de burgemeester geopend met een kort gebed. Een oude traditie die nu is beëindigd.
De tekst van het ambtsgebed luidde als volgt: ‘Almachtige God, wij zijn deze dag bijeengekomen als bestuur van onze gemeente om de taken te verrichten die ons zijn toevertrouwd. Wij bidden dat ons wijsheid, bedachtzaamheid en besluitvaardigheid gegeven mag worden, ter bevordering van het welzijn van Westland en haar inwoners. Amen.’ U ziet, het is zo algemeen geformuleerd dat elke katholiek, protestant of moslim er achter kan staan.
Waarom dan toch afgeschaft? Daar zijn verschillende redenen voor te noemen. Peter Duijsens (WV) zei volgens de WOS: “Wat heeft het nou voor zin om eerst God aan te roepen en te danken en elkaar daarna de huid vol te schelden?” Dat past inderdaad niet bij elkaar. Maar zou het dan niet beter zijn om te stoppen met schelden in plaats van met bidden…? De voornaamste reden voor afschaffing is echter dat een meerderheid in raad en samenleving, anders dan vroeger, geen God meer boven zich erkent.
Geloof kan nooit opgelegd worden, en zo’n voorgeschreven ambtsgebed heeft daar toch net iets teveel van. Daarom is het een begrijpelijk besluit in de huidige omstandigheden. Maar toch blijf ik het jammer vinden. Wijst zo’n gebed niet op de verantwoordelijkheid die je hebt als raadslid? Moet wijsheid en inspiratie je ten diepste niet gegeven worden? Laat laat ieder die daar wél in gelooft, nu vooral een positieve insteek kiezen. Als de gemeenteraad niet meer bidt, laten wij dan maar voor hen bidden! Persoonlijk en in de kerk – ik noem ze daar regelmatig. Onze raadsleden kunnen het gebruiken!

Leerdienst ‘de Kerk en de kerken’

18 zondag sep 2016

Posted by in Kerk en kerken, Leerdiensten, Themaleerdiensten

≈ Reacties uitgeschakeld voor Leerdienst ‘de Kerk en de kerken’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vele kerkverbanden]
de kerk en de kerken, daar gaan we het vanavond eens over hebben. De kerken, ja want daar zijn er veel van. Hier in Poeldijk valt het wel mee: je hebt de Rooms-Katholieke kerk, en je hebt deze hervormde of protestantse kerk – meer is er niet. Maar als je wat bekend bent in het Westland weet u wel dat er nog veel meer kerken zijn hier in de buurt. De vrijgemaakte kerk in Monster, en de oud-gereformeerde gemeente. In ‘s-Gravenzande de hersteld hervormde kerk, en de christelijk gereformeerde, en de gereformeerde gemeente, en de christengemeente, en de Pinkstergemeente… En ik zou er nog meer kunnen noemen. Misschien hebt u wel familieleden of vrienden in één van deze kerken. Soms maakt dat niets uit, maar het kan ook aanleiding geven tot verhitte discussies!
Het hangt denk ik mede van je leeftijd af hoe je tegenover die grote verscheidenheid aan kerken staat. Jongeren kan het weinig schelen, terwijl ouderen vaak veel meer belang hechten aan een kerkverband. Vroeger Lees verder →

Preek Startzondag 2016 ‘Leven uit de Bron’

18 zondag sep 2016

Posted by in Jaarthema 'Leven uit de Bron', Jaarthema's, Johannes, NT, Preken

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek Startzondag 2016 ‘Leven uit de Bron’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
het was warm, de afgelopen week. Ongekend in de maand september. Heel warm! Iedereen droeg de meest zomerse kleding, en het leek meer een tijd voor vakantie dan voor werk of school. Met deze warmte ga je water extra waarderen. Heel veel mensen zochten verkoeling in het water, in zwembadjes, buitenwater of op het strand. Wat is dat lekker als de zon brandt!
Hier bij de kansel staat een schilderij waar u water op ziet. Een poel in een kloof, waar een klaterende waterval in neervalt. De omgeving is stoffig en bruin, maar waar het water stroomt is groen. Daar is leven en verkoeling. Stel je voor hoe heerlijk het moet zijn om bij deze bron aan te komen, na een lange tocht door de rotsomgeving! Wat een genot om er te drinken, om je bezwete voorhoofd af te vegen met een natte zakdoek, om misschien je voeten in het water te laten bungelen.
Waar een bron is, is leven, daar groeit het, daar is een nieuw begin. Maar waar water ontbreekt, komen dorst en droogte. Stel je dit schilderij eens voor zónder de waterval. Het groen zou verwelken, alles zou bruin zijn; stof zou dwarrelen. Slechts dorst en droogte blijven over.
Dit alles geldt niet alleen letterlijk. Lees verder →

Overdenking psalm 113

05 maandag sep 2016

Posted by in Overdenkingen, Zangdiensten e.d.

≈ Reacties uitgeschakeld voor Overdenking psalm 113

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: dimensies]
Lengt, breedte en hoogte. In deze drie richtingen strekt het grote heelal zich uit, verder dan we ons kunnen voorstellen. Uitgestrekt is de wereld waarin we leven, in elke richting. Mooi is het om je dat in te denken, vind ik! Ik heb natuurkunde gestudeerd, zoals u misschien weet, en daar leerde ik dat er drie dimensies zijn in de ruimte. Lijn[gebaren!] – plak vlak – kubus. Maar er is nog een vierde dimensie aan onze werkelijkheid, en dat is die van de tijd. Elke gebeurtenis heeft niet alleen een plaats in lengte, breedte en hoogte, maar ook een plek in de tijd. Lengte, breedte, hoogte, tijd. In deze vier dimensies kun je alles in de wereld vatten.
Nu vraagt u zich misschien af waar dit naar toe gaat. Wordt dit een wiskundeles, in plaats van een zangdienst? Jazeker! Maar in de psalm die we net lazen, spelen ruimte en tijd een grote rol. Let maar op! Lees verder →

Preek(jes) over Mattheüs 7:11 bij viering Heilig Avondmaal

05 maandag sep 2016

Posted by in Bijzondere diensten, Heilig Avondmaal en dankzegging, Mattheüs, NT, Preken

≈ Reacties uitgeschakeld voor Preek(jes) over Mattheüs 7:11 bij viering Heilig Avondmaal

Tags

, , ,

Schriftlezing: Mattheüs 7:7-11.

Opmerking: de verkondiging bestond uit drie ‘preekjes’ die op elkaar aansluiten, bij elke tafel van het Avondmaal één.

 

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters hier aan de tafel,

[Deel I: en tóch geeft God (beeld vader-kind)]
“Bid en u zal gegeven worden, zoek en u zult vinden, klop en er zal voor u worden opengedaan”. Zo begint het stukje uit de Bijbel dat we zojuist lazen. En meteen zou iemand kunnen reageren: daar klopt dus helemaal niks van! Zo is het gewoon niet! ‘Bid, en u zal gegeven worden’ – was het maar zo simpel! Je krijgt echt niet altijd dat waar je om bidt, dat merk je vanzelf wel. Ik bad of ik mijn baan zou mogen houden, maar ik ben toch ontslagen. Ik heb zó gebeden of ik zou genezen, maar het lijkt erop dat ik ermee zal moeten leven. En ga zo maar door – heel verdrietige verhalen kunnen nu bovenkomen. Over ziekte die niet genas, over verlies en rouw… ‘Bid en u zal gegeven worden’ – klopt dat wel?
Jezus spreekt inderdaad heel stellig, zoals trouwens in de hele Bergrede. Maar we moeten Hem wel goed begrijpen. Zou Jezus bedoelen dat God áltijd álles precies zal doet wat wij vragen? Als dat zo was, dan waren wíj almachtig, en dan was God een robot met stembesturing, om het eens oneerbiedig te zeggen. Zou het zo zijn?
Nee, in het verband blijkt wel dat het niet gaat over een mechanische relatie, van ‘gebed in – resultaat uit’. Jezus spreekt hier over vertrouwend vragen, zoals een kind dat doet aan zijn vader of moeder. Dat is iets anders, en iets veel diepers! Lees verder →