Preek Johannes 14:12-14

Tags

, ,

(Uit de Bijbel belezen: Johannes 14:1-21)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: gevoelens bij de tekst]
Leven uit de Bron – daar gaat het weer over vanmorgen. Vorige maand hoorden we over Simson. We hoorden eigenlijk vooral hoe het niet moet: niet leven uit eigen kracht, je hebt God nodig!
Vanmorgen horen echter juist we hoe het wél kan. Een leven uit de bron, een leven uit Gods kracht! Centraal staan woorden uit het Bijbelhoofdstuk dat we net lazen, de verzen 12 t/m 14 uit Johannes 14. Jezus zegt daar heel opmerkelijke dingen, luister maar. “Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Wie in Mij gelooft, zal de werken die Ik doe, óók doen; en hij zal grotere doen dan deze, want Ik ga heen naar Mijn Vader. En wat u ook zult vragen in Mijn Naam, dat zal Ik doen, opdat de Vader in de Zoon verheerlijkt zal worden. Als u iets vragen zult in Mijn Naam, Ik zal het doen.” Daar zegt Jezus nogal wat! Doen wat Hij deed, en zelfs meer; en zekere verhoring die beloofd wordt als bidt je in Zijn naam.
Wat roept dat op bij u en bij jou? Ik kan me voorstellen dat deze of gene me met een lege blik aankijkt. Wat moet je hier mee? Dit lijkt helemaal los te staan van jouw leven! ‘De werken doen die Jezus deed, en zelfs grotere’ – ja hoor. Jezus liep op het water, en nu wij ook zeker, als we genoeg geloof hebben. Grótere dingen zelfs doen dan Jezus. Hij wekte zelfs doden op – kan het groter? En dan zou een gelovige daar zelfs nog overheen gaan? Dat is, zacht gezegd, niet helemaal wat de ervaring leert. Een ander zegt misschien iets voorzichtiger: ik begrijp niet goed wat Jezus hier bedoelt, ik kan het niet plaatsen.
En dan is er die verzekering: ‘wát u ook maar zult vragen in mijn naam, Ik zal het doen’. Lees verder

Preek ‘de zonde tegen de Heilige Geest’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: Francesco Spiera]
ik wil u het verhaal vertellen van Francesco Spiera. Francesco was een Italiaanse advocaat uit de zestiende eeuw. Katholiek opgevoed, kwam hij in aanraking met de Reformatie, die toen in Europa verbreid werd. Hij werd een aanhanger van Luthers gedachten. Na enige tijd werd Spiera door de beruchte Inquisitie opgepakt. Bijna een maand lang werd gaf Francesco verhoord – dat was ongetwijfeld een zware tijd. Bij elk verhoor merkte hij dat hij zéér zware straffen kon krijgen, en na elk verhoor ging hij weer naar een donkere cel… Thuis had hij een vrouw en een groot gezin. Uiteindelijk gaf Francesco toe: hij zou zijn nieuwe geloof afzweren. Behalve een geldboete kreeg hij dan verder geen straf. Dat afzweren werd een hele ceremonie, in de grote San Marco-kathedraal van Venetië, en de week erna moest hij dat nog een keer herhalen in zijn eigen stad.
Toen Francesco eindelijk weer thuiskwam bij zijn gezin, Lees verder

Preek dankdag 2016, psalm 65

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: stilte]
er zijn vele manieren om God te loven en te prijzen. Afhankelijk van karakter en cultuur eren mensen de Here op uiteenlopende wijze. Je kunt bijvoorbeeld de de Here loven door bij een groot orgel uit volle borst psalmen te zingen. Buitenlanders die voor het eerst een kerk vol mensen in Urk horen zingen, raken daar soms diep van onder de indruk! Maar er zijn veel meer mogelijkheden voor lofzang. Je kunt bijvoorbeeld Gods lof zingen met een band, met leadzangers, gitaren, drumstel, versterkers, enzovoorts. Ook dit kan mensen diep raken!
De manieren die ik noemde, produceren allebei nogal wat geluid. De psalm die we net lazen, wijst ons echter nog een andere richting. ‘De lofzang is in stilte tot U, o God’. In stilte – letterlijk staat er zelfs ‘voor U is stilte een lofzang’. Ook zonder veel decibels kun je de Here vereren! Denk aan de sfeer in een kloosterkerk. Je kunt een kaarsje opsteken, rustig zitten. Als er gezongen wordt, zijn het eeuwenoude melodieën zonder begeleiding. ‘Voor u is stilte een lofzang’… Maar denk ook aan de momenten dat je stil wordt voor God, bijvoorbeeld thuis. Als je neerknielt om God te danken en tot Hem te bidden. God loven en danken hoeft niet altijd met groot geluid! Lees verder

Overdenking ‘de drive van psalm 119’

Tags

, ,

(Schriftlezingen: ROmeinen 3:21-28, psalm 119:1-16)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: conflict wet – ‘gerechtvaardigd zonder de wet’]
misschien hebt u het gemerkt: we hoorden vanavond een paar Bijbelteksten die slecht bij elkaar passen lijken te passen. We lazen net uit psalm 119 één grote lofzang op de wet, op Gods goede leefregels. Maar als aanvangstekst klonken woorden van Paulus, die zegt ‘de mens door het geloof gerechtvaardigd wordt, zonder werken van de wet’. Hoe is dat met elkaar te rijmen?
De woorden van Paulus waren dé grote herontdekking in de tijd van de Reformatie. Een mens wordt gerechtvaardigd door het geloof, zonder de werken. Theologisch jargon, maar met een belangrijke inhoud! Dat wil zeggen: je hoeft het bij God niet te verdienen, je kunt het ook niet verdienen. Alleen geloven, vertrouwen op Gods genade is genoeg! Vertrouwen op wat Jezus deed, toen hij zijn leven gaf tot verzoening. Wij hoeven niet te slagen voor een examen om bij de Here te mogen horen.
Dít was de grote ontdekking van Maarten Luther. Hij zei Lees verder

Preek psalm 142 ‘geloof zonder bewijs’

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: actualiteit]
in de Tweede Kamer vond de afgelopen week een belangrijke discussie plaats. Het ging om veruiming van de euthanasiewet. Levensbeëindiging bij ouderen. Zulke discussies geven vaak een helder beeld van hoe er in onze maatschappij gedacht wordt. Een meerderheid van de Kamer, en van de Nederlanders, vindt dat er mogelijkheden moeten zijn dat iemand zijn kan beëindigen als hij vindt dat het voltooid is, ‘klaar’. Ik heb een mooi leven gehad, nu wordt het alleen maar minder, dus ik trek de stekker eruit – zo iets. Ik ben toch baas over mijn eigen leven?
U zult begrijpen dat je als christen niet zo kunt denken. Je bent namelijk nou net géén baas over je eigen leven. Maar als je geen God kent, als het hier en nu alles is wat je hebt, dan is het logisch. Immers, oud zijn is niet altijd prettig – gebrekkig worden, afhankelijk… Wie wil dat? Zo zal ook deze verruiming van de wet er wel doorkomen. En pas achteraf Lees verder

Herfst

Tags

,

Vanmiddag was ik met mijn zoontjes kastanjes zoeken. Wat glimmen ze prachtig als ze net uit de bolster komen! Een geschenk van de herfst. De herfst is wel mijn favoriete jaargetijde denk ik: door de afgevallen bladeren struinen in de Uithof of het Staelduinse bos; een herfststorm voelen op het strand, of gewoon lekker binnen zitten met een kaars op tafel, terwijl het buiten donker wordt. De natuur is aan het afronden, en langzaam gaat het naar de winter toe. Maar toch hééft het wat!
In het mensenleven zijn er ook seizoenen. De lente als je jong bent, de zomer als je in de bloei van je leven bent, en de herfst als de dingen minder worden. In het mensenleven wordt de herfst weinig gewaardeerd, althans in onze cultuur. Het is vaak alsof we de herfst in een mensenleven alleen kunnen zien als ‘de tijd dat alles minder wordt’. Dat is wel een erg negatieve blik, alsof van alle jaargetijden alleen lente en herfst mee mogen doen.
Wat maakt de herfst in de natuur zo mooi? Ik denk dat het het komt doordat je weet dat het vérder zal gaan. Stel, je wist niet van een nieuwe lente en je zag veel planten verdorren, de bomen kaal worden, de temperatuur dalen… Zou de schrik je niet om het hart slaan? Maar nu weten we: het is de afronding van dit jaar, maar straks komt een nieuwe lente. Alleen zó kun je met een gerust hart de kou trotseren.
Godfried Bomans schreef eens: vroeger was een oud mens iemand die ‘er bijna was’, nu is het iemand die ‘er bijna is geweest’. Als dit éne leven alles is, als er na het verdorren niets meer komt – ja dan belooft de herfst van een mensenleven niets goeds. Maar goddank: ik mag geloven dat na de koude winter van de dood er nieuw leven zal doorbreken! Wie gelooft in God die een nieuw begin geeft, die kan de levensherfst aan. Al komen er stormen, al wordt het donkerder, al verdort er veel… Jezus geeft leven dat dóórgaat. Goddank.

Simson en de Bron

Tags

, , , , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
vanmorgen worden we meegenomen naar Israël. In gedachten worden we neergezet ergens in de heuvels van Juda. Je kijkt om je heen, en je ziet een dunbevolkt gebied waar het droog is. ‘Hoe heet het hier?’ vraag je als er iemand aankomt. ‘De kaak’, zegt hij – Lechi. Wat een wonderlijke naam! Aan de ene kant zie je een opvallende rotspartij, misschien komt de naam daar wel vandaan. Je kijkt nog eens rond, en je oog valt op een holte waar water opwelt. Een bron in deze wildernis! De man ziet je kijken. ‘Dat is de bron van de roeper’ zegt hij met een gebaar die kant op. Bron van de roeper – je weet toevallig dat in Israël een wilde patrijs zo wordt genoemd, ‘roeper’. De patrijzenbron dus?
Maar later kom je er achter dat er een verhaal vastzit aan die namen. Een verhaal van vroeger, uit de tijd dat er zelfs nog geen koningen waren. Een verhaal van Simson de sterke. Een verhaal over leven uit de Bron. Lees verder

Preek psalm 30

Tags

,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
het is herfst, de dagen zijn snel korter geworden. Je merkt het ’s avonds, maar ook ’s morgens als je wakker wordt. Buiten is het nog donker, en dat maakt het een stuk minder aantrekkelijk om uit bed te komen. Donker, dat is nacht, en dan is het de tijd om te slapen. ‘De dag is nog niet eens begonnen’, denk je misschien als de wekker gaat. ‘De dag is nog niet eens begonnen’ – als je dat denkt verraad je jezelf als een heiden. Want ja, voor ons begint de dag in de morgen en eindigt hij als je gaat slapen. Maar volgens de Bijbelse tijdrekening is het heel anders!
Voor een Jood begint de dag juist als de zon ondergaat, niet als hij opgaat. Net als in het scheppingsverhaal ‘toen was het avond geweest en het was morgen geweest, de eerste dag’. In Israël begint er ’s ávonds een nieuwe dag, niet ’s morgens.
Nu kun je denken: wat maakt het uit, het is toch een cirkelgang… Maar Lees verder

Preek ‘het gezag v.d. Bijbel’

Tags

, , ,

Schriftlezingen: 2 Timotheüs 3:10-4:5, 2 Petrus 1:16-21

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de Bijbel in de media]
de Bijbel, het basisboek van het christelijk geloof. Daar gaat het vanavond over. De eeuwen door heeft dit boek meer invloed uitgeoefend dan welk ander boek. En niet alleen vroeger was dat zo, ook nu nog. Enkele weken gelezen werd de Bijbel zelfs gekozen tot het belangrijkste boek van Nederland. Ook mensen die zelf niet veel met de Bijbel hebben, erkennen vaak de waarde van de Bijbel als invloedrijk boek en als wereldliteratuur.
Maar de Bijbel is ook anders in het nieuws. Een tijdje geleden had een stel TV-makers een idee, misschien heb je het wel gezien. Ze namen een Bijbel, en deden er de kaft van een Koran omheen. Ze gingen ermee in een winkelstraat staan, en lazen een paar passages uit het Oude Testament voor – natuurlijk over stenigen of slavernij. Vervolgens lieten ze mensen reageren. Lees verder

Preek ‘herkenning in de hemel?’

Tags

, ,

(Schriftlezingen: Mattheus 8:5-13 en 22:23-33)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: de vraag, en wat erachter zit]
vanavond staat de vraag centraal ‘is er herkenning in de hemel?’ Een vraag die me al verschillende keren is gesteld, en die nu ook werd aangedragen als onderwerp voor een leerdienst. Ik moet eerlijk zeggen dat ik over die vraag nu echt nog nóóit had nagedacht. Herkenning in de hemel? Niet iets wat me bezighield. Dat zegt natuurlijk wel iets over mijn leven en leeftijd, dat deze vraag nooit bij me opkwam. Ik heb nooit echt een groot verlies geleden in mijn familie. Alleen twee grootouders toen ik jong was. Maar verder leven al mijn dierbaren nog.
Bij u zal dat vaak anders zijn. Ouders verloren, misschien wel je geliefde man, of vrouw, of een kind… En dan ga je over die dingen nadenken. Hoe is het na dit leven? En dan niet in het algemeen, maar heel toegespitst: zal ik Piet nog terugzien, of mijn dochter, of… Dan komt het dichtbij!
Wat zit er achter zo’n vraag? Ik heb daar eens over nagedacht, en ik kwam op twee mogelijke dingen. Lees verder