Uit de Bijbel is gelezen: Exodus 24:3-9 en Markus 14:22:26.

Gemeente van Jezus Christus,

[verbondssluiting met bloed toen]
Daar sta je dan! Samen met heel je gezin, al je bekenden, met heel het volk van Israël. Met schoongewassen kleren, want dat was de opdracht. Onderaan de berg Sinai sta je, middenin de woestijn. En wat gaat er nu gebeuren? Mozes, de leider, heeft een grote schaal vast, en een grote kwast. In de schaal zit bloed. Je hebt het zelf gezien, hoe er net een paar stieren zijn geslacht, hoe het bloed is opgevangen in grote schalen. Op de achtergrond stijgt de rook nog op van het altaar, en je ruikt de doordringende geur van het offer.
Dit is een plechtig moment. De Heer, de God die jou en heel je volk uit Egypte heeft bevrijd, sluit vandaag een verbond met jou en de anderen. Hij zal je God zijn, en jullie zijn volk. En kijk, wat gebeurt er nu? Mozes pakt de kwast. Hij doopt hem in de schaal. En dan sprenkelt hij zó dat bloed over de mensen heen. Over jou, over je kinderen, over iedereen. Je pasgewassen kleren krijgen rode spetters erop. Er zit zelfs bloed op je gezicht. Wat is dit? ‘Dit,’ zegt Mozes, ‘is het bloed van het verbond, dat de Heer met u gesloten heeft’.
Een moment om nooit te vergeten! Hier gebéurt iets, iets heel belangrijks, zelfs de kinderen voelen het aan. Nu ben je aan de Heer verbonden. Aan die grote God, die je heeft bevrijd uit Egypte. Hij heeft zijn regels gegeven – iedereen heeft ze gehoord en er mee ingestemd. Hij heeft zijn zegen beloofd, hij leidt je naar het beloofde land. En jij – hoort – bij – Hem. Zowaar er bloedspetters op je kleren zitten. Zowaar er offerbloed heeft gevloeid. Voor altijd de zijne! Wat een voorrecht. Wat een verantwoordelijkheid ook. Hier begint iets nieuws: een volk, helemaal voor de Heer!

[link met HA nu]
Daar zit je dan! Als leerling van Jezus, aan tafel toen bij die laatste Pesachmaaltijd met hem. Daar zit je dan, als leerling van Jezus straks aan het Heilig Avondmaal hier! En wat gebeurt er? Jezus reikt je een beker aan. Een beker bloedrode wijn, en Hij zegt erbij: ‘dit is mijn bloed, het bloed van het nieuwe verbond’. Een beker bloed, dat is een aangrijpend symbool! Gelukkig is het wijn. Maar tegelijk toch: Jezus’ bloed. Wat is dit? ‘Dit,’ zegt de Heer, ‘is het bloed van het nieuwe verbond, dat voor velen vergoten wordt’.
Een moment om nooit te vergeten, toen aan die tafel bij Jezus. En het ís ook niet vergeten. Alle eeuwen door hebben de volgelingen van Jezus de beker doorgegeven, eruit gedronken. Want hier gebéurt iets, er gebeurde iets, iets heel belangrijks. Jezus’ bloed maakt een nieuw verbond. De beker bloed, de beker wijn, zegt het, net als het bloed toen bij de berg: jij – hoort – bij – de – Heer! God heeft je uitgekozen. Hij leidt je naar het beloofde land. Er begint iets nieuws: een volk van God, uit alle volken verzameld, om voor Hem te leven. En zo waar je de wijn proeft, jij hoort erbij! Wat een voorrecht, wat een verantwoordelijkheid!

Toen bij de berg werden offers gebracht. Maar eens, op Golgotha, werd een offer gebracht, nog veel groter. Jezus offert zichzelf op voor ons. Om de zonden te verzoenen, om een volk te verzamelen, om een nieuw begin te geven. Zíjn bloed bezegelt een nieuw verbond, voor alle volken. Iedereen die Gods beloftes en Gods gebonden hoort en ermee instemt, wordt aan God verbonden. Doordat Jezus’ bloed vloeide voor ons.
Nee, wij drinken geen bloed. Nee, wij krijgen geen spetters op ons witte overhemd. Maar bloed, dat wil in de Bijbel zeggen: leven. Hij, de Heer, gaf zijn leven. Wij ontvangen zijn leven, mogen het indrinken met de wijn. Altijd weer, met talloze gelovigen wereldwijd vanavond. Jezus gaf ons het Avondmaal. Hij geeft ons zichzelf. Hij maakt ons aan God verbonden.

Amen