62 mensen

Tags

U hebt misschien wel eens uitspraken gehoord als de volgende: de rijkste 10% van de wereldbevolking bezit 90%, en de armste 90% bezit 10% van de welvaart. Als je daar even over denkt, is dat natuurlijk krom, het voelt oneerlijk. Onlangs echter was het volgende in het nieuws: “de 62 rijkste mensen ter wereld bezitten samen evenveel als de armste helft van de wereldbevolking”. Verbijsterend bericht! Ik heb het eens goed gecheckt, en het klopt echt. 62 mensen die samen even rijk zijn als 3,5 miljard anderen. Ofwel: de eigenaars van de helft van de wereldrijkdom passen samen in één bus; of misschien toepasselijker: één bescheiden vliegtuig. Zegt dit meer over hun rijkdom, of over de armoede waar miljarden in leven?
Tegelijk is denk ik dan: wat moet je ermee, behalve je hoofd schudden in verbazing? Je kunt natuurlijk wijzen op grote zaken zoals de structuur van de wereldeconomie, of de belastingontduikende trucs van de grootste bedrijven. Zeker waar! Alleen: zo blijft het ver bij ons vandaan. Immers, ik schat in dat géén van de lezers van Poeldijk nieuws bij het kleine groepje superrijken hoort, en gelukkig ook niet bij die grote groep van zeer armen.
Kunnen wij iets doen? Ja en nee. U en ik kunnen de wereldproblemen niet oplossen. Maar we kunnen wel zoeken hoe wij kunnen delen van wat we hebben. Daar hoef je niet superrijk voor te zijn. Wie twee tientjes per maand kan missen, kan een kind in Bangladesh een schoolopleiding geven, ik noem maar wat.
Eén van de rijkste mensen ter wereld is Bill Gates, de oprichter van Microsoft. Hij heeft plechtig beloofd om vrijwel zijn hele miljardenvermogen weg te geven bij zijn leven. Wordt hij daar arm van? Nee, hij zal vast wel wat miljoenen overhouden, al heeft hij nu miljarden. Maar ook in een ander opzicht wordt hij niet armer. Delen maakt rijker dan bijeenharken! Daarom, ook voor ons: zorg dat je zó rijk wordt! Een rijkdom die niet in geld is uit te drukken.

Doorstart

Tags

,

Soms, gelukkig niet vaak, moet een vliegtuig een doorstart maken. Het is bezig om te dalen, het nadert de landingsbaan al… en ineens gaan alle motoren op volle kracht draaien en stijgt het vliegtuig plotseling weer. Voor wie aan boord is van het toestel, is dit een vreemde ervaring. Je schrikt en je vraagt je onvermijdelijk af wat er aan de hand is. Op zijn minst heb je vertraging, en er schieten allerlei gedachten door je hoofd. Als passagier ben je immers overgeleverd aan wat anderen doen!
Toch is een doorstart een goed ding. Het voelt vreemd, maar het is veilig. Als bijvoorbeeld de landingsbaan niet vrij is, of het vliegtuig niet goed in lijn is met de landingsbaan, moet er een doorstart gemaakt worden. Maar liever een doorstart dan een ongeval! Dankzij de doorstart kun je je reis ongedeerd vervolgen.
Ook ons dorpsblad maakt een doorstart. Dat voelt al net zo vreemd. Ik weet niet eens zeker welke naam het blad heeft waar dit stukje in verschijnt! Maar het is goed dat het gebeurt. Zo stort allerlei dorpsnieuws niet neer, maar kan het ongehinderd u en mij bereiken. Ook deze doorstart zal misschien enige hinder of vertraging ten gevolge hebben. Maar toch ben ik blij dat hij gemaakt wordt!
Inmiddels is het al weer even 2016. Je zou elke jaarwisseling ook een soort doorstart kunnen noemen. Je gaat op een einde af, het einde van een jaar, maar je mag toch weer verder vliegen! Dan moet ik denken aan de Bijbeltekst waar ik met Nieuwjaar over sprak: “wie de Heer verwachten, zullen hun kracht vernieuwen, zij zullen hun vleugels uitslaan als arenden”. Dat is de beste start: het van God verwachten. Dan kun je stijgen tot grote hoogten en is een veilgie landing verzekerd!

Einde en nieuw begin

Tags

Op het moment dat dit blad uitkomt, beleven we de overgang naar een nieuw jaar. Oud en nieuw, een einde en nieuw begin.
Allereerst het einde. Het einde van het jaar 2015. Een goed moment om met dankbaarheid terug te kijken naar de goede dingen die er waren. Om, zoals een lied het zegt, je zegeningen te tellen. Ook als niet alles goed en mooi was, is de jaarwisseling een moment om het goede op te merken dat er wél was.
De jaarwisseling is ook het einde van ‘De Poeldijker’ zoals we hem nu kennen. Dan is dit een goed moment om dankbaar terug te kijken naar de vele jaren dat dit blad u en heel Poeldijk van nieuws voorzag. Een woord van dank is zeker op zijn plaats aan de redactie. Als alles vloeiend loopt besef je het nauwelijks, maar wat een werk, elke twee weken weer! Petje af voor al deze vrijwillige inzet!
Echter, elk einde is ook een nieuw begin. 2016 komt eraan, een heel jaar vol kansen en mogelijkheden. Een gelegenheid voor goede voornemens, het inslaan van nieuwe wegen! En gelukkig, ook een nieuw begin voor het dorpsblad. Fijn dat mensen in het ontstane gat zijn gesprongen om u en mij van dorpsnieuws te blijven voorzien. Ik ben benieuwd hoe dit vervolg eruit gaat zien!
Bij deze gelegenheid past een nieuwjaarswens. Daarom hier een oude zegenbede voor ons dorp en ieder persoonlijk:
Over onze harten, over onze huizen
de zegen van God
In ons komen, in ons gaan,
de vrede van God
In ons leven, in ons geloven,
de liefde van God
Aan ons einde en nieuw begin
de barmhartigheid van God
om ons te ontvangen en thuis te brengen

Zo zij het!

Winter-roos

Tags

,

Vanuit mijn studeerkamerraam kan ik een rozenstruik zien in een hoekje van mijn voortuin. In deze decembermaand is er uiteraard niet veel aan te beleven. De bladeren zijn vrijwel allemaal afgevallen en je ziet de kale takken vol stekels. Een beeld van de winter, als alles stilstaat.
Maar tot mijn grote verbazing zitten er twee bloemen aan de struik, twee rode rozen. Nu, in december! En als ik eens dichterbij kijk, zie ik verschillende knoppen die nog meer bloemen beloven. Ten minste, als het weer niet slechter wordt…
Deze roos doet me denken aan een oud kerstlied:
Er is een roos ontloken
uit barre wintergrond,
zoals er was gesproken…
Die roos in mijn tuin, en in het lied, staat voor Jezus. Hij wiens geboorte we vieren met Kerst, als de natuur koud en donker is. Maar midden in die troosteloze tijd bloeit er iets!
Een bloem is kwetsbaar. Er hoeft maar hagel of vrieskou te komen, en weg zijn mijn rozen. Zo is ook het kerstkindje in de kribbe kwetsbaar. Arm, en geboren in een vijandige wereld. Koning Herodes zal proberen het te vermoorden. Je vraagt je af of dit kindje ooit iets zal bereiken…
En toch! Een bloem spreekt van leven en lente, van een nieuw begin. Als ik naar de roos in mijn tuin kijk weet ik het: na de winter komt een nieuw seizoen. Léven is sterker dan kou en doodsheid. En zo is het ook bij Jezus’ geboorte. Een teer kindje, maar tegelijk zoveel meer. Het zegt ons dat de duisternis niet wint! Want God komt de wereld in. Hij laat ons niet over aan de dorheid. Dit kindje zal dood en donker overwinnen, en een nieuw leven laten doorbreken. Ieder die het gelooft zal het ervaren! En daarom: goede kerstdagen gewenst iedereen!

Preek ‘Jezus huilt’, n.a.v. Lukas 22:41

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: huilen]
Wanneer hebt u voor het laatst gehuild? Of jij? Wanneer bent u voor het laatst in tranen uitgebarsten? Misschien is het tijden geleden. Of misschien wel gisteravond… Of wanneer hebt u iemand zien huilen de laatste tijd?
Dat doet wat met je, als je iemand ziet huilen. Als je iemand op een bankje ziet zitten snikken, krijg je de neiging om er naar toe te gaan en te vragen wat er is. ‘Kan ik je helpen?’ Of misschien loop je juist wel door zonder iets te doen, maar je voelt dan niet prettig. Wat zou er aan de hand zijn?
Iemand die in het openbaar huilt is confronterend. Misschien is het wel omdat huilen voor ons idee het meeste past bij kleine kinderen. Baby’s kunnen niet veel, maar huilen kunnen ze wel. Wij zullen er in ons gezin binnenkort wel weer het een en ander van horen. Of denk aan een kleuter die valt roept huilend om zijn moeder. Als volwassene probeer je liever je tranen te onderdrukken. Daarom is het des te hartverscheurender als je bijvoorbeeld een volwassen man in tranen ziet uitbarsten. Dan moet het wel heel erg zijn!
Vaak is het idee: niet huilen, houd je sterk! Slik het maar weg! Vooral voor mannen, maar ook wel voor vrouwen. Maar het is onzin dat je niet moet huilen. Weet u wie ook huilt? Jezus! Lees verder

Preek HC zo 21b ‘vergeving van zonden’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vergeving zo (on)vanzelfsprekend]
even een anekdote. In de jaren dertig stond er eens een advertentie in Het Parool, de Amsterdamse krant, in de rubriek met persoonlijke berichten. Dit was de tekst: “Jan, kom dinsdag drie uur naar het Amstelhotel. Alles is vergeven! Vader”. Op die dinsdagmiddag om drie uur moest de politie uitrukken om de orde te bewaken, zoveel “Jannen” stonden er op de stoep bij het hotel….
Deze grap gaat natuurlijk over hoe veelvoorkomend de naam Jan is, of was. Maar er zit nog iets in: hoeveel mensen er verlangen naar vergeving, naar herstelde relaties. ‘Alles is vergeven’ – dat zouden veel mensen graag willen horen!
Over vergeving gaat het vanavond. Over ‘vergeving van zonden’, door God. En wonderlijk is dat: daar vinden we vaak weinig bijzonders aan. Lees verder

Preek ‘heb je vijand lief!’

Tags

, , ,

14-2-2016. Schriftlezing Lukas 6:17-36

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: Valentijnsdag]250
het is vandaag Valentijnsdag. Wie de reclamefolders openslaat kon er niet omheen de afgelopen tijd. Allerlei dingen kun je kopen om je geliefde te laten weten dat je van hem houdt. Dozen met chocola in hartjesvorm, wijn en snoep en bloemen. Valentijnskaarten om te versturen, met veel rode hartjes erop. Allerlei spullen waar je een foto op kunt laten afdrukken van jou en je geliefde, van kussens tot klokken. Kortom, alles om je liefde te betuigen aan die ander. En de prijzen van rozen zijn het hoogst van heel het jaar…
Liefde, dat lijkt met Valentijnsdag vooral een romantisch gevoel. Dat je een kettinkje met een hart krijgt van je vriend en echt denkt ‘ahhh.. wat lief’. Een onweerstaanbaar gevoel diep van binnen van wederzijdse aantrekking. Lees verder

Lied ‘Hij verrees!’

Tags

,

Ik heb een vrije vertaling/bewerking geproduceerd van het prachtige Engelse paaslied ‘Low in the grave He lay’. Hieronder eerst het origineel, dan de Nederlandse versie. Op Youtube zijn zeer veel uitvoeringen te vinden, bijvoorbeeld deze of deze.

Engelse tekst (R. Lowry 1874):

Low in the grave He lay, Jesus my Savior,
Waiting the coming day, Jesus my Lord!

Chorus:
Up from the grave He arose,
With a mighty triumph o’er His foes,
He arose a Victor from the dark domain,
And He lives forever, with His saints to reign.
He arose! He arose!
Hallelujah! Christ arose!

Vainly they watch His bed, Jesus my Savior;
Vainly they seal the dead, Jesus my Lord!

Chorus

Death cannot keep its Prey, Jesus my Savior;
He tore the bars away, Jesus my Lord!

Chorus

 

Nederlandse bewerking (A.J. Molenaar, 2016):

Dood lag Hij in het graf, Jezus mijn Redder,
niets dat nog uitzicht gaf, Jezus mijn Heer!

Refrein:
Maar Hij verrees door Gods kracht
en ontnam de dood zijn grote macht
nam hem in één ogenblik zijn wapens af,
overwon de duivel, zonde en het graf!
Hij verrees! Hij verrees!
Halleluja, Hij verrees!

Steen en verzegeling, Jezus mijn redder
zijn geen belemmering, Jezus mijn Heer!

Refrein: Want Hij…

Uit de gevangenis, Jezus mijn redder
breekt Hij die leven is, Jezus mijn Heer!

Refrein: Want Hij…

Bladmuziek, vrij te gebruiken: Hij_verrees_koorpartituur

Leerdienst ‘De kerk als kring rond brood en wijn’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: stelling]
“Ik geloof in een heilige algemene, christelijke kerk, de gemeenschap der heiligen”. Die woorden staan centraal vanavond. Het is al een tijdje geleden dat we een leerdienst hebben gehad, maar nu is er weer één. In deze dienst kijken we tegelijk ook terug op de viering van het Heilig Avondmaal, vanmorgen in deze kerk. Maar is dat wel te verbinden, een leerdienst over ‘de kerk’ en dankzegging voor het Avondmaal? Jazeker! En zelfs bijzonder goed!
Want wat is ‘de kerk’, waar we in belijden te geloven? Het is geen gebouw. We zijn hier wel bijeen in een kerk, maar eigenlijk moet je zeggen een ‘kerkgebouw’. Ín de kerk, het kerkgebouw, vind je de echte kerk. U en jij en ik, wíj zijn de kerk! Een gemeenschap van mensen. Of met zo’n typisch kerkwoord gezegd: een gemeente.
Maar wat voor gemeenschap is dat dan, die kerk? Wat maakt een groep mensen een christelijke gemeente? Lees verder

Preek HA, Lukas 5:1-11

Tags

, ,

NB: deze overdenking is verdeeld in drie delen, bij drie tafels

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters aan deze tafel,

[1 de overvloed die Jezus geeft]
we hoorden net uit de Bijbel de geschiedenis die bekend staat als de ‘wonderbare visvangst’. Jezus is sinds enige tijd begonnen aan zijn werk: zijn Vader dichtbij brengen in woorden en daden. Op het moment dat we de geschiedenis binnenstappen, zit Jezus in een bootje aan de rand van het meer Gennesaret. Vanuit dit bootje, het is van Simon Petrus, spreekt hij de mensen toe.
Als Jezus uitgesproken is, vaart het scheepje echter niet terug naar de kant. Jezus zegt: vaar naar diep water en laat je netten zakken om vis te vangen! Dat is een wonderlijke opdracht. Gewoonlijk werd er ’s nachts gevist in diep water, en overdag in ondiep water dicht bij de kant. Maar Simon vertrouwt Jezus. Hij en zijn mannen varen weg en gooien hun netten uit op de plek die Jezus wees. En wat gebeurt er? Lees verder