Preek belijdenis- en doopdienst 15 nov. ’15

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, en in het bijzonder jullie, Ramon, Eline en Janienke; vrienden, familie, bekenden van hen,

[wat is belijdenis-doen?]
het is bijzonder om hier vanmorgen zo samen te zijn. Met velen, en met heel verschillende achtergronden. De één is hier omdat hij elke week zijn plekje hier inneemt, een ander is er alleen vandaag omdat een vriendin of familielid vandaag hier zijn geloof belijdt. Sommigen hier hebben vroeger zelf net zo hun geloof beleden, anderen zijn zo ver nog niet, en weer een ander vraagt zich af wat dat nu eigenlijk is: “belijdenis doen”. Wat is dat? Daarom wilde ik het vanmorgen maar gewoon heel basic houden: wat is belijdenis doen? En waarom is dat zo mooi en belangrijk? Voor sommigen een herinnering, voor anderen een aansporing of een kennismaking.
Laat ik eerst maar beginnen met wat belijdenis-doen niet is. Lees verder

Preek HC zo 20 ‘de Heilige Geest, de verborgen Bron’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
stelt u zich eens voor: een woestijn. Een onvruchtbare omgeving, waar wat dorre struikjes groeien, een cactus hier en daar. Dor en kaal. Maar dan, terwijl je door het gebied trekt, kom je ineens bij een plaats waar het ánders is. Een vallei waar groene kleuren te zien zijn, waar de wind niet droog en snijdend is maar zahct en vol geuren. Een dal ontmoet je, waar allerlei planten groeien. Kleine plantjes, maar ook struiken en zelfs bomen. De grondsoort is hetzelfde als in de woestenij eromheen, maar wát een verschil! Hier is leven, hier is het begroeid. Een oase.
Terwijl je blij verrast het dal inloopt vraag je je af waarom het hier zo anders is. Wat maakt het verschil? Hebben mensen dit aangelegd? Kunnen deze planten tegen droogte? En dan, in het centrum van de vallei, vind je iets. Lees verder

Preek dankdag 2015 ‘Vooruit, blik terug!’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
het thema voor de verkondiging op deze dankdag is ‘vooruit, blik terug!’. Vooruit, blik terug!
Het kenmerkende van een mens, anders dan een dier, is dat wij kunnen plannen. We kunnen de blik van het heden naar de toekomst richten. Of andersom, we kunnen juist bewust terugkijken in het verleden, terugblikken.
In onze maatschappij is de blikrichting vaak nogal naar voren: toekomstgericht! Mensen vergeten haast om in het nú te leven, zozeer zijn ze bezig met wat er nog komen gaat, wat ze morgen gaan doen en volgend jaar gaan bereiken. Vooruit, dat is de kant waar je naartoe moet kijken. Wat geweest is, is geweest. Oude koek, wat heb je eraan? In andere culturen, in Azië bijvoorbeeld, is veel meer waardering voor het verleden. De voorouders, de wijsheid van de traditie – ze worden in hoge ere gehouden.
Vanavond is ons thema dus ‘vooruit, blik terug!’. Want soms is het goed om terug te kijken, juist om vooruit te kunnen. Vooruit, blik terug! In het dagelijks leven kan het zo zijn: Lees verder

Preek HC zo. 19b ‘wederkomst en oordeel’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: gevoelens benoemen]
het laatste oordeel, daar gaat het vandaag over! Het artikel uit de geloofsbelijdenis waar staat dat Jezus zal terugkomen om te oordelen over levenden en doden. Wat roept dat bij u op, de oordeelsdag? Het kan van alles zijn, maar ‘enthousiasme over dit onderwerp’ is denk ik niet het eerste. Moet het daar nu over gaan? Misschien begon het al toen u de woorden uit de catechismus hoorde. Oordeel, rechter, vloek, eeuwige verdoemenis…
Het hangt denk ik mede van uw leeftijd af wat u hierbij denkt. Lees verder

Preek Genesis 40 ‘Jozef in de gevangenis’

Tags

,

[voorafgaand: kindermoment met ei en wortel. Een ei wordt hard als je het kookt, een wortel zacht –> wat doen moeilijkheden met jou?]
Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
ik vertelde het net al aan de kinderen: het dóet iets met je als je in moeilijke omstandigheden komt. Soms negatief, maar soms ook positief. Zware tijden kunnen je harder maken. Tot op zekere hoogte is dat niet erg. Iemand die eerst een zacht ei was, kan een stuk geharder uit moeilijkheden komen. Zo geldt het voor Jozef, wiens leven wij volgen. Door alles wat hem overkomt, wordt hij gevormd door God. Hij wordt geschikt gemaakt voor zijn taak als redder van velen.
Maar ellende kan je hard maken en ongevoelig. Misschien kent u wel zo iemand. Een man die zijn faillissement nooit te boven is gekomen bijvoorbeeld. Nog altijd is hij er vol van hoe oneerlijk het allemaal is. De schuld van de bank, en de fout van de mensen die hém niet betaalden… Wantrouwig geworden, en gericht op wat hij niet meer heeft. Hard en weinig gevoelig voor zorgen van anderen. Hoe zal zo iemand ooit weer zacht worden? Want een rauw ei dat je warm maakt wordt hard, maar als je het weer koud maakt wordt het helaas niet weer vloeibaar!
Soms echter… soms vind je iemand bij wie het heel anders is. Lees verder

Verwarming en de paus

Tags

,

Momenteel zit ik de lezen in een recente publicatie van paus Franciscus, de encycliek ‘Laudato Si‘. Wat moet een protestantse dominee nu met een pauselijke encycliek? Ervan leren natuurlijk! Dit boekje gaat namelijk niet over een punt waar protestanten en katholieken veel verschillen. Het gaat over de vraag hoe we met het milieu moeten omgaan. Daar zegt de kerkvorst heel wijze dingen over. Heel praktische dingen ook: ik wilde zojuist de verwarming een tik geven omdat ik het een beetje koud vond in huis, maar op pauselijk advies trok ik eerst maar eens een warm hemd aan…
Het mooie is dat paus Franciscus niet alleen de dingen zegt waar iedereen het mee eens is, zoals het belang van natuurbescherming en het tegengaan van verspilling. Hij peilt ook dieper. Zo spreekt hij over de westerse landen (wij dus!) die veel te veel energie en grondstoffen gebruiken. Dan zegt hij niet alleen dat dat fout is, hij wijst een onderliggende oorzaak aan. Want, zo schrijft hij: “Hoe leger het hart van een persoon is, des te meer behoefte heeft hij aan kopen, bezitten en consumeren”. Met andere woorden, onder de milieuproblemen zit een moreel probleem. Daarom zijn ze ten diepste niet op te lossen met afspraken of nieuwe technologie. Wat nodig is, is een heroriëntatie van onze maatschappij. Een ‘vulling van het hart’!
Hoe vind je dat? Hoe vul je het gat in je hart dat niet blijvend bevredigd wordt door te shoppen of verre reizen te maken? Alleen liefde vult een leeg hart. Alleen liefde maakt een mens tevreden met minder. En daarom zegt de paus zeer terecht: onze maatschappij heeft het nodig te horen van die Ene, die ons liefheeft als een vader. Hij is te vinden! Hij maakte deze mooie wereld, Hij maakte ieder mens en vindt ook u van waarde. Wie Hem kent heeft de diepste vrede. Rust dan niet tot u Hem gevonden hebt.

Preek HC zo 18/19a “Hemelvaart”

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
afscheid nemen is vaak een weemoedig iets. Als je met elkaar twee weken op jongerenreis bent geweest, en het moment van afscheid is gekomen, dan worden er vaak tranen weggeslikt. Want er was in die twee weken een band ontstaan tussen de deelnemers – het waren goede kennissen geworden. Maar nu de reis voorbij is gaat ieder weer zijn eigen weg. “We houden contact” beloof je elkaar – alleen je weet eigenlijk nu al dat daar niets van terecht gaat komen. Jammer! Daarom is zo’n afscheid toch wat verdrietig, al was de reis nog zo leuk. Er komt een einde aan de leuke tijd samen
Jezus’ leerlingen moesten ook afscheid nemen, afscheid van Jezus. Lees verder

Preek Genesis 39 “Jozef bij Potifar”

Tags

,

Kerntekst: ‘En de Heere was met Jozef’ (Genesis 39 vs 2, 21, 23)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
het is toch wat! Wat overkomt Jozef toch veel. Wat komt hij van de ene ellende in de andere! Hij zinkt dieper en dieper in de rampen. Hij eindigt nu in een vunzige kerker, als gevangene zonder uitzicht. En wat is er hiervoor al niet gebeurd! We hoorden er de vorige keer over. Jozef, de lieveling van zijn vader, wordt gehaat door zijn halfbroers. Als hij ze komt opzoeken wanneer ze de schapen weiden, zien ze hun kans schoon. Zijn mooie jas wordt hen afgerukt en hij wordt in een diepe put gegooid. “We zullen eens zijn wat er van zijn dromen terechtkomt!” Lees verder

Preek HC zo. 17 ‘Jezus’ opstanding als vast fundament’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[De opstanding basis en centrum van het geloof]
waar gaat het om in het christelijk geloof? Wat is de kern waar het om draait? Een heel eenvoudige vraag op het eerste gezicht! Maar je kunt er verbazingwekkend veel verschillende antwoorden op geven! Wat de kern is van mijn geloof? vraagt iemand. Wel, dat er een God is die van me houdt en die voor me zorgt. Die altijd bij me is. Geborgenheid. Een ander zegt: wat de hoofdzaak is in het geloof? Dat Jezus is gestorven voor onze zonden natuurlijk! Daardoor worden mijn zonden vergeven en mag ik straks in de hemel komen. De basis van het geloof? roept een derde. Tja, die kan ik niet beter samenvatten dan de apostolische geloofsbelijdenis doet. “Ik geloof in God de Vader, de almachtige schepper; en in Jezus Christus…” enzovoorts.
Allemaal dingen die hout snijden, als je vraagt naar de kern, de basis van het christelijk geloof. Maar vanavond wil ik u toch een ander antwoord voorhouden. Lees verder

Leerdienst ‘sterven en opstaan met Jezus’ HC zo 16b & 17

Tags

,

Schriftlezing: Romeinen 6:1-14

Vragen uit de Heidelbergse Catechismus:

43: Welk nut hebben het offer en de dood van Christus aan het kruis nog meer voor ons? Dat door zijn kracht onze oude mens met Hem gekruisigd, gedood en begraven wordt, opdat de verdorven begeerten van het vlees niet meer in ons regeren (…)

45: Wat is voor ons de waarde van de opstanding van Christus? (…) Ten tweede worden ook wij door zijn kracht nu al opgewekt tot een nieuw leven. (…)

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
jezelf veranderen, wat kan dat moeilijk zijn! Ik ben momenteel al een tijdje bezig met tiklessen. Ik heb namelijk nooit geleerd om met tien vingers te tikken, dus ik doe altijd maar wat. Maar ik moet wel veel teksten produceren wegens mijn werk als predikant: preken, meditaties, stukken voor de kerkbode, en ga zo maar door. Daarom ben ik maar eens op tikles gegaan, want dat zal me veel tijdwinst opleveren!
De lessen vallen me wel mee. Nu ben ik intussen zo ver, dat ik alles wat ik doe met tien vingers moet tikken volgens de juiste methode. Alleen dán wordt het pas lastig, merkte ik. Als ik éven niet oplet staan mijn handen alweer scheef op het toetsenbord en verval ik in mijn oude, zelfaangeleerde manier. Na een tijdje merk ik het en verbeter mezelf. Maar… twee minuten later betrap ik me: daar ga ik alweer de fout in! Wat moeilijk om te veranderen! Lees verder