Gemeente van Jezus Christus,
[intro: drukte en ‘geleefd worden’]
druk, druk, druk. Dat zijn we allemaal tegenwoordig, zo schijnt het. Kinderen moeten na schooltijd nog naar voetbal en club en toneel, en ook de ouders zijn druk – als taxichauffeur. Jonge mensen zijn druk met opleiding en bijbaantjes. Jonge ouders zijn druk met de baby. Op elke leeftijd is er genoeg te doen. Werk en kerk en verenigingen, hobby’s en familiebezoek. Zonder agenda leven kan bijna geen mens in ons land. En het houdt niet op als je klaar bent met werken en de kinderen, als je die hebt, de deur uit zijn. “Na je pensioen krijg je het pas echt druk” zo verzekerden verschillende mensen me.
Nu is er op zich helemaal niets mis met een drukbezet leven. ‘Dynamisch’, zo kun je het ook noemen. Het is fijn als je je talenten en energie kwijt kunt! Dat je je als mens maximaal kunt ontplooien. Een mens is niet geschapen door God om achter de geraniums te zitten, maar om zijn gaven in te zetten!
Maar toch… er wordt wel veel gekláágd over drukte. Mensen raken opgebrand, dreigen vast te lopen. Soms heb je het gevoel geleefd te wórden. Wat je moet doen bepaalt je leven, in plaats van dat jij bepaalt wat je moet doen. Je kunt gevangen raken in de drukte en de to-do-lijstjes. Als ik bij mezelf kijk Lees verder