Preek 1 Johannes 4:10 – viering Heilig Avondmaal

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: te weinig tot de kern komen]
je hoort nogal eens van mensen de klacht dat ze zoveel met randzaken bezig zijn, en zo weinig met de kern van hun werk. Bijvoorbeeld in de zorg: administratie en registratie van alles wat is gedaan, vraagt veel tijd – tijd die niet beschikbaar is voor waar het uiteindelijk om gaat: de patiënten helpen. Iemand klaagde: ze vragen een diploma verpleegkunde voor deze functie, maar ze hadden er ook een typediploma bij moeten vragen!
De kern die randzaak dreigt te worden. Ook in het onderwijs hoor je erover. Allerlei administratielast daar net zo goed, maar ook dit: allerlei dingen worden op het bordje van de school gedropt die daar vroeger niet lagen. Burgerschapsonderwijs, sociale vaardigheden, aandacht voor gezond eten, en nog meer. Allemaal goed en wel, maar, zo verzucht een docent: moeten ze niet eerst gewoon goed leren rekenen en schrijven?
Denk ook aan de overheid. Veel mensen zijn er druk met veel dingen, maar waar héb je ook al weer een overheid voor, en wordt dat bereikt?
Zou het ook in de kerk zo kunnen gaan? Dat er veel gedaan wordt en veel gedacht, maar dat gaandeweg de kern in de knel komt? misschien moeten we wel even denken: wat ís ook al weer de kern van kerk-zijn, van gelovig leven? Wel, dat houdt de tekst van vanmorgen ons voor. 1 Johannes 4 vers 10. “Het wezenlijke – de kern, zeg maar – is niet dat wij God hebben liefgehad, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon heeft gezonden om verzoening te brengen voor onze zonden”. Dat is de kern. Dat wat ook die allerbekendste Bijbeltekst uit de hele Bijbel zegt, Joh. 3:16 “God had de wereld zo lief, dat hij zijn enige Zoon gegeven heeft…” Wat er verder ook mag zijn, dit is wat centraal moet staan in ons geloof. Altijd! Gods liefde, getoond in de komst van zijn Zoon. Dit is waar het heilig avondmaal ons telkens op wijst, ook vandaag. Het is maar goed dat we het heilig avondmaal hebben, want zelfs in preken kan de kern naar de rand schuiven – ik zeg het met schaamte.

[het tekortschieten van onze liefde]
Het Bijbelgedeelte dat wij lazen, begon met een oproep: “broeders en zusters, laten wij elkaar liefhebben”. Dat is nu eens een oproep waar Lees verder

Preek 2 Thessalonicenzen 2 ‘de wetteloze mens’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: uit het raam kijken]
Er was eens een eenvoudige gelovige vrouw, in een dorpje ergens in Duitsland. Elke ochtend als ze wakker werd deed ze haar gordijnen open – dat doet u Of jij vast ook. Wanneer ze de gordijnen had opengedaan keek ze naar buiten wat voor weer Het was – dat doet u misschien ook wel. En wanneer het prachtig weer was, de lucht stralend blauw en zonder een wolkje, dan zei ze: ‘hé, jammer!’ – dat doen wij waarschijnlijk niet.
Waarom deed ze zo…? Het was een eenvoudige gelovige vrouw, zo zei ik al. Ze had in de Bijbel gelezen dat Jezus zou komen op de wolken. En daar zag ze naar uit, ze verlangden naar de komst van de Heer. Maar als er geen wolken zijn, dan kon Jezus niet komen op de wolken…
Wij kunnen daar misschien om lachen. Als het op de ene plaats op aarde bewolkt is, is het op een andere plek immers mooi weer. Het is lastig voor moderne mensen om je er überhaupt een voorstelling van te maken – de wederkomst, het einde van het wereldbestel als wij dat kennen. Letterlijk onvoorstelbaar, wij kunnen alleen denken binnen de kaders van het huidige en dat stopt dan juist. Veel mensen verlangen wel naar een wereld waar alles anders is, maar alleen in het geloof mag je weten dat er zoiets komt. Geloof, dat geoefend moet worden. Daar was deze vrouw tenminste dagelijks mee bezig! En wij?

[context]
Echter, ook op een andere manier kun je vraagtekens stellen bij die vrouw die uit het raam keek naar de wolken. Ze ging ervan uit dat Jezus nú, elke dag kan komen. Maar is dat zo? Lees verder

Preek Kolossenzen 4 ‘Een team met een taak’

Tags

, , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Kolossenzen 4 vanaf vers 2. Na de preek is iemand tot jeugdouderling bevestigd.

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Vanmorgen wil ik beginnen met een voorbeeld over de Engelse prediker Spurgeon. Hij leefde in de vorige eeuw en zijn preken trokken buitengewoon veel mensen. Nadat hij in Londen was beginnen te werken, werd de kerk waar hij zijn diensten hield al snel te klein. De gemeente liet een nieuw en groot gebouw neerzetten om alle mensen te kunnen bevatten. De ‘Metropolitan Tabernacle’ heette het en het had 4.600 zitplaatsen – destijds de kerk met het grootste aantal zitplaatsen op de hele wereld.
En zoals dat gaat als er ergens succes en groei is, kwamen er belangstellenden op af uit andere kerken. Hoe deden ze dat daar? En zo was er op een dag een groep mensen uit een andere plaats, die de zondagse dienst bijwoonde en daarna een gesprek met Spurgeon hadden en een rondleiding in het kerkgebouw. Spurgeon zelf leidde hen rond. Ze zagen de kerkzaal, de zondagsschool, de vergaderruimtes… “En nu,” zei Spurgeon, ” wil ik u ook graag de verwarmingsruimte laten zien”. ‘De verwarmingsruimte?’ dachten de gasten. Maar goed, ze volgden. Hij ging hen voor naar een ruimte ergens in de kelder. Hij deed de deur open, en wat zagen ze daar? Geen ketels en kolenvoorraad, zoals ze gedacht hadden, maar een groep mensen die samen aan het bidden was. De deur werd weer zachtjes dichtgedaan, en Spurgeon zei “Zag u deze mensen bidden? Dit is het geheim van onze kerk. Hier, in deze ruimte wordt gezorgd voor de warmte en het vuur in de kerk en in mijn preken. Zorg in uw eigen kerk vooral voor een goede verwarming…”
Houd dit voorbeeld even in gedachten, ik kom er op terug! Lees verder

Preek Kolossenzen 2:20-3:17 ‘Gedoopt, en dan…?’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: Urk]
Onlangs las ik een boek, getiteld ‘De ontdekking van Urk’. Een Belgische journalist gaat een paar maanden op het eiland wonen en probeert de Urkers te begrijpen, met hun cultuur, én met hun geloof. Hij bezoekt alle kerken op Urk, en hij gaat bij mensen op bezoek. Wat mij trof was zijn beschrijving van een gezin uit, zoals de schrijver het noemt, een wel heel zware kerk.
De Belgische schrijver noteert wat hij ziet, ik citeer “Iedereen draagt vreugdeloze kleren: moeder, vader en alle kinderen van het grote gezin (…). Ik ben omringd door zwarte rokken, donkere [panty’s] en grijze hemden. (…) In dit huis is alleen de melk wit” – want, zo beschrijft hij, ook de meubels zijn van donker hout. De Belg gaat in gesprek, en het gesprek komt op hoe de vader van het gezin is opgegroeid. Ik citeer weer: “Elektriciteit was verboden op zondag. Televisie was verboden, radio ook (…) Geen bier of wijn”. In die lijn leeft ook het gezin nu nog ongeveer. De vader vertelt “Wij hebben in hoofdzaak contact met mensen uit onze eigen kerk”. Zo proberen ze afstand te houden tot de wereld zonder God.
Ik moest weer aan deze mensen denken toen ik het Bijbelgedeelte van vanmorgen bestudeerde. “Niet aanraken! Niet proeven! Afblijven!’ – zegt Kolossenzen 2:21. Zo was het al bij sommige christenen in Kolosse. Ze wilden afstand houden van allerlei dingen, om zo hopelijk dichter bij God te komen. ‘Raak niet en smaak niet en roer niet aan’ zegt de oude vertaling – toen: geen onrein vlees eten, geen wijn drinken, geen genot; nu voor dat gezin op Urk: geen TV, geen radio, geen fleurige kleren, niet fietsen op zondag.
Is dat nu geloven? Lees verder

Preek Kolossenzen 2:12, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Vandaag een doopdienst. Die hebben we niet heel veel gehad in onze kerk de afgelopen tijd. Daarom wil ik het vanmorgen met nadruk hebben over de waarde van de doop. Hoe belangrijk is het voor u of voor jou dat je gedoopt bent? Ik ga er dan even vanuit dát u of jij gedoopt bent. Ik weet dat er ook enkele mensen in ons midden zijn waar dat niet voor geldt – misschien laat de dienst van vandaag je dan er wel naar verlangen om gedoopt te worden. Ik hoop het! Maar als je gedoopt bent, en dat geldt voor de overgrote meerderheid hier, welke waarde heeft die doop dan voor je? Misschien denkt u: ach, dat is al lang geleden, en ik weet er zelf niks meer van. Terwijl een ander juist zijn doopkaart heeft ingelijst, en die van de kinderen.
Denk je er wel eens aan dat je gedoopt bent? Ik denk dat we dat meer zouden mogen doen. In rooms-katholieke kerken hangt een wijwaterbakje in het portaal – een vrome katholiek die langsloopt steekt daar vaak zijn vingers in en maakt een kruisje [gebaar]. Dat is een herinnering aan je doop, wat water op je voorhoofd net als net bij Laurens net. Een bevestiging: ik hoor bij de Heer! Wij zijn dat zo niet gewend, maar… wanneer denk jij dan wél aan je doop? Weet je überhaupt wanneer je gedoopt bent, welke datum?
Weet u wie wel vaak aan zijn doop dacht? De reformator Luther. In zijn schrijftafel had hij de woorden gekrast: “ik ben gedoopt!” Of volgens een ander verhaal had hij het op de muur van zijn studeerkamer geschreven. Waarom? Nou, Luther had nogal eens last van de duivel, vertelde hij zelf. Dan ging hij twijfelen aan God, of hij kwam in de verleiding om verkeerde dingen te doen, of hij werd somber. Maar één ding hielp hem dan: die woorden op zijn schrijftafel: “Ik ben gedoopt!” Lees verder

Preek afscheid Kindernevendienst ‘het grote plaatje’

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Genesis 1:1-4, 26-2:4, en Kolossenzen 1:15-23

Gemeente van Jezus Christus, ouderen, jongeren, tieners die afscheid nemen van de kindernevendienst,

[intro: de grote lijn]
soms heb je boeken met platen waarop een heleboel te zien is. Jullie kennen misschien wel de zoekboeken van ‘Waar is Wally’, waar je dat mannetje met gestreepte kleren moet terugvinden tussen allerlei mensen en dingen. Of een puzzel van Jan van Haasteren, waar je ook altijd een hele tijd naar kunt kijken omdat er zoveel te zien is. [vb: mijn vorige tandarts met zo’n poster boven stoel] Bij zo’n drukke afbeelding is er echter wel een gevaar: dat je door de bomen het bos niet meer ziet. Allerlei leuke details, maar wat is er eigenlijk aan de hand?
Net zo is de Bijbel een dik boek waar een heleboel in te vinden is. Allerlei mooie beelden, spannende verhalen en wijze lessen staan erin. De afgelopen jaren hebben jullie op de kindernevendienst heel veel van die verhalen gehoord. Het is goed en belangrijk om die verhalen te kennen. Alleen er is wel in gevaar, net als bij zo’n drukke afbeelding: dat je misschien de grote lijn niet ziet. Jullie hebben veel verhalen gehoord, maar wat is het gróte verhaal van de Bijbel? Het grote plaatje? Al ken je veel losse verhalen, dan wil dat nog niet zeggen dat je helder hebt waar het om gáát in de Bijbel.
in de voorbereiding op deze dienst noemden jullie Bijbelverhalen die jullie mooi vonden. Er kwamen drie verhalen naar voren: de schepping, Jezus’ geboorte en Jezus die sterft aan het kruis. Ik vond het bijzonder dat jullie deze verhalen noemden. Want alle drie horen ze bij de kern van waar het in de Bijbel over gaat. De schepping, Jezus’ komst met Kerst, en zijn sterven voor ons.
Vanmorgen mag ik daarover preken. Over het grote verhaal van de Bijbel, het grote plaatje van het geloof. Dan komen al de verhalen terug die jullie noemden, let maar op. Lees verder

Preek 1 Thessalonicenzen 5:1-11, ‘wie verlangt wordt niet overvallen’, viering Heilig Avondmaal

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: beeld ‘dief in de nacht’]
Paulus schrijft “u weet dat de dag van de Heer komt als een dief in de nacht”. Als een dief in de nacht – Het is een beeldspraak van Jezus zelf, woorden die Paulus eerder al aan de jonge gelovigen in Thessalonica heeft doorgegeven. Komen als een dief in de nacht – We kunnen ons er allemaal wel iets bij voorstellen denk ik. Misschien hebben sommigen van u het wel meegemaakt: dat je s ochtends beneden komt en alles is overhoop gehaald. Daar had je toen je naar bed ging niet op gerekend! Een dief komt onverwacht en onaangekondigd. En meestal in de nacht. Als je wist wanneer een dief zou komen, dan zou je alle ramen en deuren extra op slot doen. Misschien zou je wel wakker blijven met een honkbalknuppel, of met je mobiel in de hand en 112 onder de sneltoets. Je wéét echter niet wanneer een dief komt, dat is het nou juist. De meeste nachten gebeurt er helemaal niets. En toch moet je ermee rekenen, en ’s avonds de deur op slot doen.
Als een dief in de nacht – zo tekent Jezus Zelf het moment dat hij zal terugkomen. Als Hij komt, zal hij ineens inbreken in onze werkelijkheid – inbreken, bijna als een dief. Wanneer weet je niet, maar je moet erop voorbereid zijn! In het stukje dat we net lazen, denkt Paulus echter vooral door op het woord ‘nacht’. De wereld zonder God zit in de nacht, in figuurlijk duister. Ze zeggen bij zichzelf ‘vrede en veiligheid’ – dat was een slogan van het Romeinse rijk, ‘pax et securitas’… Maar als Jezus komt blijkt er een hogere Heer te zijn dan de romeinse keizer! Wie Hem niet erkent heeft dan een probleem. Hij komt, als een dief die inbreekt in de wereldnacht!

[voor ongelovigen níet onverwacht]
Tot zover is alles bekend, bij de mensen aan wie Paulus schrijft, maar ook bij ons denk ik. Maar Lees verder

Preek 1 Thessalonicenzen 5:23-24 ‘ontspannen inspanning’

Tags

, , ,

Noem na de schriftlezing eerst de tekst: vers 23-24, en wijs op verband met t lied dat we gaan zingen: gez. 399: 6 LvdK “geef dat wij bij uw komst onstraf’lijk wezen mogen”

Gemeente van Jezus Christus,

[we moeten heilig zijn om Jezus te ontmoeten]
De wederkomst van Jezus is als het gewicht aan een ouderwetse klok. U kent het misschien wel zo’n klok met gewichten, zie hem maar voor je. Misschien hing er wel zo’n Friese klok bij je oma, of misschien hangt er nog wel zo een klok bij één van de mensen die nu via de kerkradio meeluisteren. Een klok van vroeger loopt niet op een batterij, of op het stroomnet, maar op het gewicht dat eraan hangt. Dankzij het gewicht blijft de klok lopen. Het gewicht geeft spanning op de ketting en die zorgt dat de raderen blijven draaien. Daardoor roest de klok niet vast maar blijft hij in beweging.
Nu is de wederkomst van Jezus eigenlijk net zo’n gewicht aan het leven van het geloof. Het weten dat de Heer eraan komt, houdt de zaak op spanning. Want aan de ene kant is het geweldig om te mogen uitzien naar Gods toekomst die Hij heeft beloofd – het Heilig Avondmaal dat vierde wijst ons daarop. Maar aan de andere kant zet het het leven wel op spanning: zijn wij klaar voor de ontmoeting met de Heer?
De tekst die vanavond centraal staat spreekt daarover. “Mogen heel uw geest, ziel en lichaam zuiver bewaard zijn bij de komst van onze Heer Jezus Christus” zegt Paulus. Dat geeft spanning die ons hopelijk in beweging zet, net als zo’n oude klok. Uitzien naar de wederkomst is soms al lastig – je kunt hangen aan het leven hier, bekend en vertrouwd, ook al weet je dat dan alleen maar mooier wordt, Je kunt zorgen hebben over je kinderen en anderen die niet geloven. Maar bovendien – klaar zijn, zelf, voor de komst van de Heer, dat spreekt ook niet vanzelf. Als de Koning komt, moet alles schoon en netjes zijn Lees verder

Preek 1 Thessalonicenzen 4:1-8 ‘heiligheid en seksualiteit’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
Vandaag gaan we weer verder met de prekenserie vanuit de eerste brief van Paulus aan de Thessalonicenzen. En een voordeel van een prekenserie is dat je ook bij dingen uitkomt, bij onderwerpen die je zelf niet zo snel zou kiezen. Wat het onderwerp dat Paulus ons deze keer aanreikt, dat is vandaag: “heiligheid en seksualiteit”.
Heiligheid en seksualiteit – daar zou ik zelf niet snel over beginnen. Sowieso al de heel directe verbinding tussen die twee dingen. Maar ook omdat seksualiteit toch een beetje een ongemakkelijk onderwerp is om over te praten vanaf de kansel. Bovendien is juist dit gebied in onze maatschappij nogal ingewikkeld geworden. Denk aan discussies over gender, denk aan alles rond LHBTIQ+… Al heel snel zullen mensen zich ergens aan kunnen stoten, zich aangevallen voelen of geen recht gedaan. En inderdaad, er is op dit gebied veel meer te zeggen dan ik in één preek ook maar enigszins recht kan doen.
En toch, vanuit de Bijbel krijgen we vandaag dít gedeelte aangereikt. Laten we dan vanmorgen samen proberen te luisteren Paulus zegt over heiligheid en seksualiteit, wat Gods woord hier zegt. En dan maar met alle ongemak en ingewikkeldheid. Lees verder

Preek Pinksteren 2023 ‘het vuur aanwakkeren’ – belijdenisdienst

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro]
vroeger, nog voor ik trouwde, logeerde ik regelmatig een weekend bij mijn schoonouders. Ze woonden destijds op een oude boerderij, waar geen centrale verwarming was. Er stond in de woonkamer een ouderwetse kachel die op hout of op kolen brandde. ’s Avonds werd hij de kachel nog opgestookt, maar in de nacht ging zo’n kachel natuurlijk steeds meer uit. Mijn schoonmoeder werd ’s ochtends altijd als eerste wakker. En haar eerste taak was dan: het vuur brandend houden. Het vuur weer laten oplaaien. Ze deed wat hout in de kachel, een paar kleine aanmaakhoutjes, misschien ook een stuk papier. Maar… ze pakte geen lucifers. Dat hoefde niet, want er was altijd nog wel wat vuur in de kachel. Gloeiende kooltjes, en als daarin werd gepord en geblazen dan kwam er al snel weer een vlammetje. Dan vatte daardoor een papiertje of een houtspaander vlam, en binnen korte tijd begon de temperatuur in huis alweer behaaglijk te stijgen.
Het vuur brandend houden. Daarover lezen we ook in vers 6 van de tweede schriftlezing. “Ik spoor je aan het vuur brandend te houden van de gaven die God je schonk”. Je zou ook kunnen vertalen, misschien wel beter: “ik spoor je aan het vuur aan te wakkeren”. Dan gaat het in de Bijbel natuurlijk over geestelijk vuur – het vuur van de Geest. We hoorden uit de eerste schriftlezing hoe de Heilige Geest neerdaalde op de gelovigen met Pinksteren. En hoe? In de vorm van… vlammen! Wel, dat vuur moet Timotheüs brandend houden, weer aanwakkeren. En daar gaan wij vanmorgen bij stilstaan. Lees verder