Tags
Uit de Bijbel is gelezen: Filippenzen 1:12-26
Gemeente van Jezus Christus,
[intro: Paulus levensmoe?]
Het gedeelte dat we zojuist lazen uit de Bijbel bevat mooie en diepe dingen, maar kan ook heel wat vragen oproepen. Was Paulus soms levensmoe? schreef ik al in het kerkblad bij de aankondiging voor deze dienst. Hoort hij misschien ook bij de mensen die het tegenwoordig over ‘voltooid leven’ hebben? Hij zegt immers: “voor mij is sterven winst” en “ik verlang ernaar om heen te gaan en bij Christus te zijn, dat is het allerbeste”. Dat gaat wel ver! Kun je uitzien naar je dood? Soms wel, ik merk het bij mensen die heel oud of ziek zijn. Als het leven hier weinig goeds meer te bieden heeft. Hoort Paulus ook bij die groep? Hij zit, als hij deze dingen zegt, in de gevangenis en is in gevaar. Is de dood voor hem misschien een escape uit alle ellende?
Maar laten we wel goed luisteren wat Paulus zegt! Het gaat hem er niet om waar hij van verlost wordt, dar zegt hij weinig over. Het gaat hem erom naar Wie hij dan heengaat. Hij zegt ‘bij Christus zijn, dát is mijn verlangen’. Hij wil bij zijn Heer zijn. Dat is wel een heel ander verlangen dan bij mensen die tegenwoordig ‘voltooid leven’ promoten! Een gelovig verlangen.
Dat kan meteen weer een andere vraag oproepen: moet je dan eigenlijk naar de dood verlangen, als je heel gelovig bent? Is Paulus ons hierin ten voorbeeld? U of jij zegt misschien: nou, ik wil nog niet weg hier hoor! Maar is dat dan een teken van weinig geloof? Paulus heeft toch gelijk als hij zegt ‘bij Christus te zijn, dat is het allerbeste’?
Laat ik u en jou dan meteen geruststellen. Paulus ís een voorbeeld. Maar het gaat hem niet om verlangen naar de dood. Het gaat hem om leven met de Heer. Straks, zeker, maar ook nu! Laten we daarom stilstaan bij de centrale zin uit dit gedeelte, vers 21. “Want voor mij is leven Christus, en sterven winst”. Het gaat erom dat we hem dát kunnen nazeggen. Dat je leven Christus is – dat allereerst. Lees verder