Preek 1 Petrus 3:15 ‘bereid tot verantwoording van je hoop’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
er sluipt een man door de nacht. Stil beweegt hij zich in de richting van het kasteel van Doornik, het tegenwoordige Tournai in België. In zijn hand heeft hij een klein pakje. Wat wil deze man? Waarom gaat hij zo geheimzinnig door de nacht? Het is Guido de Brès, een calvinistische predikant. We zijn in de tijd net voor de tachtigjarige oorlog, toen de Nederlanden onder het gezag vielen van Filips II, de streng katholieke koning van Spanje. Ook in het kasteel van Doornik is een afdeling van het Spaanse leger gestationeerd. Daarheen sluipt Guido de Brès nu. Zorgvuldig kijkt hij of er geen wachtlopende soldaat hem kan zien. Het is al een tijdje onrustig – mensen zijn ontevreden over de Spaanse overheersing, en dat niet alleen: er zijn meer en meer Nederlanders die zich aangesproken voelen door de nieuwe leer van Luther en Calvijn. Koning Filips ziet hen echter als ketters en laat ze vervolgen. Een heel aantal aanhangers van de nieuwe leer is al gevangen genomen of zelfs gedood. Wat doet deze predikant, Guido de Brès, dan zo dicht bij dat gevaarlijke kasteel? En wat heeft hij in zijn hand? Als hij ziet dat de wachters op hun ronde de hoek van de muur om zijn, neemt hij een aanloop. Met een grote zwaai gooit hij het pakje over de muur heen, en dan verdwijnt hij snel.
Er volgt geen ontploffing of iets dergelijks. Er gebeurt helemaal niets. Maar de volgende morgen vindt de commandant een pakje op de binnenplaats met daarin een boekje. ‘Geloofsbelijdenis’, staat er op. De Brès heeft opgeschreven wat de protestanten geloven, een tekst die wij tegenwoordig kennen als de Nederlandse Geloofsbelijdenis. Er zit een brief bij met het verzoek om het boekje door te sturen naar de koning. Als motto staat op de titelpagina “wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is” – 1 Petrus 3 vers 15.
Dat is de Bijbeltekst die vanmorgen centraal staat. Bereid zijn je te verantwoorden. Guido de Brès deed het zo. Maar wij? Hoe kunnen wij vandaag rekenschap geven van de hoop die in ons leeft? Lees verder

Preek afscheid Kindernevendienst 2021, ‘Tabitha’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus hier en thuis, en vooral jullie: Daan, Danique, Florine en Kadisha,

[inleiding]
er zijn mensen die zich op een opvallende manier inzetten voor God. Mensen bijvoorbeeld die naar een ver land gaan. Ik krijg elke maand een mail van iemand die in Indonesië zit om daar dominees op te leiden. Zo werkt hij voor de Heer. Ik ken ook iemand die in Zuid-Afrika werkt om kinderen in een sloppenwijk te helpen. Dat doet ze vanuit haar geloof in Jezus.
Mooi, vind ik, als je van zulke mensen hoort en van hun werk! Maar weet je, je kunt ook op andere manieren in je leven bezig zijn voor de Heer. Niet iedereen moet naar de andere kant van de wereld gaan. Misschien zou je er niet aan moeten denken, zo ver bij je familie vandaan! Maar meestal mag je voor God dichterbij iets doen. Je hoeft ook niet allemaal dominee te worden of zo. Nee, je kunt ook meehelpen om ontbijtjes klaar te maken voor Roemenië, zoals jongeren uit onze kerk vorige week zaterdag deden. Of wat dacht je hiervan: kleren naaien? Ook dat kun je doen voor de Heer! We hoorden erover in het Bijbelgedeelte dat Florine en Kadisha net voorlazen, over Tabitha uit Joppe.
Ik heb deze dienst voorbereid samen met jullie, met de tieners die vandaag afscheid nemen van de zondagsschool. Daan, Danique, Florine en Kadisha. We hebben besproken wat jullie belangrijk vinden in het geloof. En we kwamen al snel bij één ding: anderen helpen. Dat sprong er voor jullie wel uit. En: dat Jezus is opgestaan, dat is ook belangrijk, en daar worden jullie blij van. Dus ik heb eens nagedacht hoe ik die dingen in de preek kon verwerken vandaag. En toen kwam ik bij dat Bijbelverhaal over Tabitha. Niet zo heel bekend, dus goed om daar eens bij stil te staan.
Ik heb mijn preek verdeeld in drie punten, zodat jullie het allemaal goed kunnen volgen. Drie punten. Ten eerste: anderen helpen vanuit je geloof. Ten tweede: als christenen elkaar steunen. En ten derde: de hulp en steun van Jezus. Lees verder

Preek ‘Jezus als schrijfvoorbeeld’ n.a.v. 1 Petrus 2:21

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
vroeger kregen kinderen nog typeles op een typemachine. Zo’n echte ouderwetse, later een elektrische. Misschien hebt u, als u van voor de laptop bent, zelf ook nog wel zulke lessen gehad! In zo’n typeklasje stond natuurlijk een hele verzameling typemachines. Af en toe kwam er een onderhoudsmannetje langs die ze allemaal nakeek. Hier iets bijstellen, daar iets smeren, en dan weer naar de volgende machine. En het wonderlijke: als hij dan was, dan stond bij elke typemachine één zinnetje te lezen op het papier: “Pa’s wijze lynx bezag vroom het fikse aquaduct”. Waarom? Als test, omdat in dat zinnetje elke letter van het toetsenbord één keer voorkomt.
In het oude Griekenland hadden ze natuurlijk nog geen typemachines. Maar ze hadden al wel voorbeeldzinnen bedacht waar alle letters van het alfabet in voorkomen. Zo’n zin lieten ze de kinderen op school overschrijven, om alle letters goed te oefenen.
Een voorbeeldzin om na te schrijven. In het Grieks heeft zoiets een ‘hupogrammon’. En weet u, dat woord komt ook in de Bijbel voor. Eén keer, in het Bijbelgedeelte dat we vandaag lazen. 1 Petrus 2:21 ‘Christus heeft u daarmee een voorbeeld gegeven’- letterlijk ‘hij heeft u een hupogrammon gegeven’. Wat is dat een mooi beeld. Jezus Christus, onze Heer, heeft ons een voorbeeldzin gegeven om na te schrijven! Zijn leven als voorbeeld, met volmaakt gevormde letters om na te schrijven in ons eigen leven, in onwennige kinderletters of al wat meer geoefend. Jezus als voorbeeld, als schrijfvoorbeeld. Daar wil ik vanavond met u bij stilstaan. Lees verder

Preek 1 Petrus 2:18-25 ‘een moeilijke opdracht’; HA

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: moeilijke opdracht nu]
soms, dan is het niet zo moeilijk om goed te doen en vriendelijk te zijn. Soms gaat het bijna vanzelf. Als je meer dan voldoende geld hebt en er komt iemand voor een collecte aan de deur of een sponsoractie: natuurlijk, hier heb je wat! Of als er iemand komt vragen of je, misschien, als je tijd hebt en het niet teveel moeite is, je haar een keer zou kunnen helpen met iets dat ze zelf niet meer kan. Geen probleem, dat wil je wel doen. Je krijgt er nog een goed gevoel van ook.
Lastiger wordt het al als goed doen meer moeite kost. Een voorbeeld: het geeft een goed gevoel misschien om een keer bij een eenzaam iemand langs te gaan. Maar om dat structureel te gaan doen? Dát zou pas echt goed zijn, daar zou die ander echt mee geholpen zijn, maar eigenlijk heb je daar niet zo’n zin in. Lastig…
Maar soms, soms is goed doen écht moeilijk. Wat doe je als er een medeleerling is die jou voortdurend belachelijk maakt? Als je collega’s hebt die echt vervelend doen? Als je een familielid hebt dat er plezier in lijkt te hebben kwaad over je te spreken? De natuurlijke reactie is: net zo iets terugdoen. Die vervelende jongen flink terugpakken, die hatelijke collega keihard negeren, die roddelaar keihard de waarheid zeggen. Zien ze jou als vijand? Dan jij hen ook!
Dat is de natuurlijke reactie. Maar nu zegt Jezus iets heel moeilijks: heb je vijanden lief. Zegen wie jou vervloeken. Doe goed aan degenen die je haten en slecht behandelen. Kun je dat? Wíl je dat? Wil ik dat, als ik eerlijk ben? Lees verder

Preek ‘het goede doen als gewantrouwde vreemdelingen’ n.a.v. 1 Petrus 2:11-3:12

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
ik las eens over een zwarte familie in de Verenigde Staten, enkele decennia geleden. Een jongetje, Matthew, is met zijn vader op stap in een park. Intussen praten ze over vanalles. ‘Pappa,’ vraagt Matthew, “waarom komt u vaak zo laat uit uw werk? De vader van Colin is meestal een stuk eerder thuis! Is het bij uw werk zo druk altijd?” “Tja,” zegt de vader, “het is nu eenmaal een drukke baan die ik heb”. Hij is even stil, en ze lopen samen verder. “Maar weet je,” gaat Matthews vader in eens verder, na een tijdje zwijgen “het is ook dat ik mijn werk heel goed wil doen doe. Want ik ben de enige zwarte op het kantoor, en dan is dat extra belangrijk”. Matthew begrijpt het niet. “Iedereen moet toch goed zijn werk doen?” zegt hij verbaasd. “Ja.” zegt zijn vader, “dat moet zeker. Maar…” . Juist op dat moment slaan ze een hoek om, en hij komt bijna in botsing met een andere man, een breedgeschouderde witte arbeider, die de hoek omkomt. “Hé, kun je niet uit je doppen kijken!” klinkt het boos. “Neemt u mij niet kwalijk meneer, gelukkig is het goed afgelopen. Hier is uw paraplu” – want die had de man die de hoek om kwam laten vallen. Ze lopen allemaal verder. Tien meter verder stelt Matthew weer een vraag: “pappa, die man keek toch ook niet uit! Waarom doet u dan zo beleefd?” Zijn vader zegt “Nou, het is altijd goed om beleefd te zijn, toch?” Maar plotseling blijft hij staan. Hij kijkt hij Matthew aan en praat hij verder “Weet je, jongen, ik zal je een belangrijke les leren. Hij was wit en wij zijn zwart. En als zwarte moet je twee keer zo beleefd doen, en twee keer zo goed werk afleveren, wil je in deze stad verder komen. De mensen kijken kritisch als je zwart bent, ze zitten vol vooroordelen. En daarom: dubbel zo goed doen – onthoud dat maar!”

[vreemdelingen toen]
In de brief van Petrus, waar we vandaag verder in lezen, staat Lees verder

Preek ‘Verbond’ n.a.v. Genesis 17, doopdienst

Tags

, , , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, Majelle en familie,

[intro: contract]
iets waar veel mensen een hekel aan hebben, is contracten lezen. Onlangs ben ik van bank gewisseld, en daarvoor kreeg ik een overeenkomst toegestuurd van de nieuwe bank. Een contract om digitaal te tekenen met daarbij een paar pagina’s algemene voorwaarden in nogal kleine lettertjes. Ik denk dat bijna niemand dat allemaal precies gaat doorlezen – of u wel? Maar toch is het belangrijk wat er in een contract staat. Je rechten en plichten in de overeenkomst staan erin. Bijvoorbeeld dat ik de plicht heb op mijn pincode geheim te houden, en dat de bank de plicht heeft om vermoedens van witwassen te melden bij de politie. Wat erin staat en waar je voor tekent, dat is bindend. Daarom zijn contracten vaak van die lange verhalen met kleine letters, om alles goed af te dekken.
Er zijn veel contracten: een arbeidsovereenkomst, zakelijke deals… Ik denk dat we allemaal hier wel een paar contracten hebben lopen, al was het maar voor je telefoon, of voor je bijbaantje. En altijd is het een kwestie van ‘ik doe wat, en dan doe jij ook wat’. Ik werk, en dan betaalt de baas salaris. Als één van beiden zich niet aan het contract houdt, dan is dat contractbreuk, dan krijg je problemen. Als je regelmatig niet komt opdagen op je werk, dan kan je baas je contract opzeggen. Maar aan de andere kant: als hij je salaris niet meer betaalt, dan kun jíj wegblijven.
Net zo is het bij een zakelijk contract, bijvoorbeeld als je ervoor tekent op die-en-die datum iets te leveren. Dat moet je dan wel doen, anders kan de afnemer de spullen weigeren of moeilijk doen met betalen. Maar als jij levert, móet de ander betalen, dat staat zwart op wit. Want zo werkt een contract: ‘ik doe wat, en dan doe jij ook wat’. Zo Lees verder

Preek Pinksteren 2021, belijdenisdienst ‘een gebouw door de Geest gebouwd’

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, en in het bijzonder jullie, Willem, John Hans en Willy,

[intro: belijdenis past op Pinksteren]
Vandaag is het een bijzondere dag. Jullie gaan belijdenis doen. En niet alleen bijzonder voor jullie, maar voor ons als hele gemeente. Na twee jaar zijn er weer mensen die in het openbaar willen uitspreken dat ze Jezus volgen, dat ze deel willen zijn van zijn gemeente. Ja, het is een feestdag vandaag! Vorig jaar zouden twee van jullie al belijdenis doen, maar dat ging toen niet door omdat het coronavirus in de tijd rond Pasen 2020 kerkdiensten bijna als onmogelijk maakte. En nu, met Pinksteren een jaar later, staan niet alleen twee, maar zelfs vier mensen klaar om hun ja-woord te geven. Hoe mooi is dat!
Nu is het dit jaar dus geen belijdenis doen op de zondag voor Pasen, zoals gebruikelijk, maar met Pinksteren. Maar eigenlijk past dat heel goed, eigenlijk is Pinksteren een heel mooi moment om de kerk met nieuwe belijdende leden uitgebreid te zien. Want wat gebeurde er eigenlijk op de eerste Pinksterdag? Onder andere dit: de kerk kreeg er meteen 3000 belijdende leden bij! We hoorden uit de Bijbel het begin van de Pinkstergeschiedenis, voor velen wel bekend hier. De volgelingen van Jezus waren samen bijeen, een groep zonder leider, want Jezus was weggegaan. Wat voor toekomst hebben zij samen? Maar dan, ineens, gebeuren er wonderlijke dingen: geluid van een windvlaag, een soort vuurvlammen op hun hoofden. En… ze worden allemaal vervuld met de Heilige Geest. Ze gaan spreken over Jezus, ze vertellen van de redding die Hij brengt, en de Heilige Geest werkt erin mee. Veel mensen horen de boodschap en bekeren zich, de groep groeit.
Pinksteren, zou je kunnen zeggen, gaat over het ontstaan van de kerk. Over hoe de Heilige Geest zorgt dat ze leden krijgt, gaat groeien en bloeien. Daarom is het zo mooi dat juist op deze Pinksterdag in Woudrichem de kerk van Christus vier nieuwe belijdende leden krijgt. Met Lees verder

Overdenking cantatedienst BWV 82 ‘Simeons verlangen’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, u hier in de kerk en wie thuis meekijkt,

[Vertroosting verwachten]
Vanavond staan de spotlights op Simeon; we hoorden over hem uit de Bijbel. Een vrome oude man is hij, rechtvaardig en godvrezend. En, zo staat er ‘hij zag uit naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken’. Wat wil dat zeggen? Waar keek hij naar uit? Naar betere tijden blijkbaar! Vertroosting, licht in het donker.
Laat ik het meteen eens even wat breder trekken. Waar kunnen wíj naar uitzien? In de huidige tijd denk ik natuurlijk meteen aan het einde van de corona-pandemie. Hoe lang duurt het al niet? Wanneer breekt het licht weer door? Maar er kunnen ook dingen zijn in je persoonlijk leven zijn die je doen verlangen naar betere tijden. Als je relatie slecht loopt, als je gezondheid te wensen overlaat, en ga zo maar door. Dan kun je diep verlangen naar troost, naar dat iemand zijn hand op je schouder legt en zegt: het komt goed! Alles wordt anders…
Vertroosting. Maar stel je nu echter eens voor dat het coronavirus verdwijnt, en dat je eigen leven lekker loopt. Is er dan niets meer om naar uit te zien? Ik dacht het toch wel – als je tenminste niet helemaal op jezelf gefocust bent! Als je het nieuws volgt, als je weet wat er in de wereld speelt… Zou je dan niet verlangen naar een einde aan armoede, onrecht en oorlog? Naar een wereld waar geen vluchtelingen op wankele bootjes stappen, en dan soms ook nog teruggesleept worden de open zee op als ze Europa bereiken? Weet je, deze wereld is vaak behoorlijk troosteloos. Voor wie het treft, én voor wie het beseft. Waar dan is vertroosting?
Terug naar Simeon. ‘Hij zag uit naar de tijd dat God Israël vertroosting zou schenken’. Deze man zag er óók naar uit dat alles anders zou worden. Maar niet slechts als een algemeen-menselijke wensdroom! Simeon wist meer, als vrome Jood. Hij geloofde met héél zijn hart in wat God beloofd had. Simeon hoopte op de dag dat God in zou grijpen ten goede van zijn volk. Want die dag zóu eens komen, God zelf had het gezegd! Simeon zag uit naar het moment dat God Israël, zijn afgedwaalde volk, weer zou zegenen, en dat alles goed zou komen. Voor Israël, en uiteindelijk zelfs voor de hele wereld. De hoop, trouwens, die de christelijke kerk heeft overgenomen en waar ze uit leeft.

[vertroosting en vreugde vinden als je Jezus ziet door de H. Geest]
En nu: datgene waar Simeon naar uitzag, de vertroosting van Israël, het ingrijpen van God – dat blijkt iets te maken te hebben met een kindje. Lees verder

Preek Hemelvaart 2021, Hebreeën 2:8-9

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Johannes 17:1-5 en Hebreeën 2:1-10

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: je ziet het nog niet]
soms zijn de dingen anders dan ze op het eerste gezicht lijken. Soms zie je iets niet, merk je iets niet, maar is het toch zo. Je komt bij de dokter na een onderzoek, en die zegt tegen je: meneer, u hebt kanker. De scans en de bloedwaarden zijn helaas overduidelijk – er huist die ernstige ziekte in uw lichaam. Wat een schok als je zoiets hoort! En vooral als je zelf niets ziet en niets voelt. Dat kan, dat gebeurt regelmatig. Je merkt er niets van, je voelt je gezond, hoe kun je dan ziek zijn? Maar helaas, soms zijn dingen waar, ook al zie je en voel je er niets van.
Het kan ook op een veel positievere manier. Je hoopt al een tijd om zwanger te worden. En op een gegeven moment doe je een zwangerschapstest, omdat je iets over tijd bent. Je voelt niets, er is niet aan je te zien, je hebt nog lang geen dikkere buik. Maar… de test laat echt het juiste streepje zien – je bent zwanger, je verwacht een kindje! Ook al zie je het niet en voel je het niet, het is tóch zo.
Niet zien, en toch weten dat het zo is. Daar gaat ook de Bijbeltekst over die ik vanmorgen centraal wil stellen. Hebreeën 2 vers 8b en 9. “Dat alles aan Hem – aan Jezus – onderworpen is, zien wij nu nog niet; wél zien we dat Jezus (ik laat even een tussenzinnetje weg), wel zien we dat Jezus vanwege zijn lijden en dood nu met eer en luister is gekroond”
Niet zien, en wel zien, en weten. Daar gaat het vanmorgen over op deze Hemelvaartsdag. Als thema voor de preek heb ik gekozen ‘leer omhoog te kijken!’ – dat past bij vandaag. ‘Leer omhoog te kijken!’ Lees verder

Preek 1 Petrus 1:3, doopdienst

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus hier en thuis, en in het bijzonder jullie, Jetze en Carolina en wie jullie omringen,

[intro]
hoop. het Bijbelgedeelte dat we zojuist lazen spreekt over ‘leven in hoop’, en dat wil ik vanmorgen centraal stellen. Hoop, dat wat je hoopt. Laat ik dat meteen maar toepassen op Lize. Wat hopen jullie voor haar, voor haar leven? Wat hopen ouders voor hun kinderen? Ik denk een heleboel dingen. Om te beginnen natuurlijk dat je kind gezond zal zijn en blijven. Dat ze goed zal opgroeien en gespaard wordt voor ongevallen. Je hoopt dat Lize later met plezier naar school zal gaan en vriendjes zal maken. Dat ze gelukkig zal zijn en niet gepest wordt. En ga zo maar door. Dingen die elke ouder hoopt voor zijn of haar kind natuurlijk, ik ook voor de mijne!
En misschien gaan je gedachten al wel eens verder, als je naar je slapende baby kijkt. Hoe zal haar leven verder gaan? Je hoopt dat ze goed terecht komt, zich zal ontplooien. Je hoopt dat alles goed blijft gaan in ons land, in de wereld waar zij moet opgroeien. En in gedachten zie je haar ineens een vrouw worden, zelf kinderen krijgen, bij jullie op bezoek komen later…
Hoop! Je kunt van alles hopen voor de toekomst. Maar hoever reikt die hoop? Alleen voor het heden, of ook verder? En hoe zeker is datgene waar je op hoopt? Lees verder