Overdenking Kerstavond 2020, ‘six word story’

Tags

, ,

Online dienst. Uit de BIjbel is gelezen: Genesis 1:1-5 enJohannes 1:1-5, 14-18

 

Lieve mensen, waar u ook meekijkt, wie je ook bent,

[intro]
langs de snelweg in Rijswijk – ik bedoel Rijswijk in Zuid-Holland, niet hier – staat een heel groot reclamebord met daarop zes woorden. ‘Zwijgen is goud’. ‘Vertel mij wat’. Ik reed daar vroeger vaak langs. Wat zit daar achter, vroeg ik me af? Het blijkt de winnende inzending voor een wedstrijd te zijn, een wedstrijd om in slechts zés woorden een heel verhaal neer te zetten. Een ‘six word story’ heet dat op sociale media. ‘Schrijven is schrappen’, zeggen ze, en dit is dan wel de extreme vorm: in zes woorden een heel verhaal oproepen.
In de Bijbel staan ook zes woorden die een heel verhaal oproepen. Eén zin, we hoorden hem net uit de Bijbel, deze namelijk: “het woord is een mens geworden”. ‘Het woord is een mens geworden’ – zes eenvoudige woorden. En tegelijk een groot verhaal, het grootste verhaal aller tijden. Het kerstverhaal, en nóg meer. Luister maar! Lees verder

Preek ‘Kind ons geboren’ n.a.v. Jesaja 9:1-6, doopdienst

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, doopouders, familieleden, iedereen die thuis meekijkt en luistert,

[intro: kind geboren]
een kind geboren! Daar word je blij van, dat is reden tot vreugde. Jullie weten ervan, Remoon en Maha, toen jullie van God een derde kind kregen. Wat is dat mooi, wat is dat een wonder, dat er aan jullie een zoon gegeven werd. Je bent zelf blij, en de mensen om je heen zijn blij voor jullie. Je zou een doopfeest willen geven, bezoek willen ontvangen, maar dat kan in de huidige tijd helaas haast niet – de blijdschap moet op afstand gedeeld worden. Maar dat er een zoon is geboren, is reden om blij te zijn! Jullie hebben ook een mooie naam gekozen: Mark. Genoemd naar de evangelist Marcus, hij is zien op de afbeelding aan de voorkant van het liturgieboekje. Mark, net zoals jullie oudste zoon Mattie naar Mattheus werd genoemd. Het symbool van de evangelist Marcus is een leeuw, ook die zien we op het plaatje. We hopen dat jullie zoon zo sterk en dapper als een leeuw zal worden. Een kind geboren, de zoon gegeven – aan jullie!
De profeet Jesaja gebruik juist deze woorden: een kind geboren, een zoon gegeven, Hij schrijft over vreugde die er bij het volk Israël was, diepe vreugde, zoals in de oogsttijd of na een overwinning. Wat is er aan de hand? Volgens sommigen uitleggers sluit Jesaja met zijn woorden  aan bij de geboorte van een prins in het Koninklijk gezin. Dat gaf blijdschap in het paleis, en ook blijdschap bij het volk. Een troonopvolger, een toekomstige koning. Er zal vast  feest zijn gevierd in Jeruzalem.
Vreugde, omdat er een kind is geboren. Dat is natuurlijk ook waar het omgaat bij het kerstfeest dat eraan komt. Jezus, het Kind met een hoofdletter dat toen geboren is. Reden tot vreugde. De engel die zijn geboorte aankondigt aan de herders zegt het zo in de oude vertaling: ik verkondig u grote blijdschap. Of wat hedendaagser: goed nieuws dat het hele volk met grote vreugde zal vervullen. Jezus, kind dat Jesaja’s woorden vervult. Lees verder

Preek ‘God,Israël en wij’ n.a.v. verklaring Protestantse Kerk 8-11-2020

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Jesaja 5:1-7 en Mattheus 21:33-46

 

Gemeente van Jezus Christus, jongeren en ouderen hier en thuis,

[intro]
stel je voor dat er bij jou iemand in de klas is die onaardig doet tegen anderen. Die ze soms pest. Als een leraar die jongen dan eens flink op zijn nummer zet, dan vind je dat van binnen best mooi. Op dat moment voel je jezelf ongetwijfeld beter dan hij. En dat ben je misschien ook, als je zelf nooit zoiets doet. Of een ander voorbeeld: de Amerikaanse president Trump is bijna aan het einde van zijn presidentschap. Als hij straks president-af is, krijgt hij zonder twijfel een hele serie rechtszaken aan zijn broek. Als hij dan over een tijdje veroordeeld wordt, voor fraude of machtsmisbruik of wat dan ook, dan zullen veel mensen denken, ook ik eerlijk gezegd: net goed! We voelen ons een stuk eerlijker en rechtvaardiger. Beter ook bijvoorbeeld dan die man bij jou in de straat die voor fraude aangepakt werd, of voor overlast. Fijn om bij goede mensen te horen!
Maar andersom, als je juist bij een groep hoort die door anderen veroordeeld wordt, dan voelt dat niet goed. Ik denk aan de ophef in de samenleving rond de kerkdiensten in Staphorst, niet lang geleden. Wij zijn ook christenen, dus je voelt je op een bepaalde manier aangesproken, ook veroordeeld. Dat voelt niet fijn. Dus wat doe je? Of je hebt kritiek op de veroordeling, zo van ‘ze overtraden geen enkele wet hoor!’, of je probeert je los te maken, ‘ja, dat zijn zij, maar zo doen wíj niet!’. Je wilt bij de goeden horen, en naar ánderen kunnen wijzen. Dat zit diep in een mens.
Bij de goeden horen… Nu heeft de Protestantse Kerk onlangs een verklaring uitgegeven over de houding van de kerk tegenover het antisemitisme. En dan klinkt het alsof de kerk, alsof wij, bij de verkeerde groep horen! Er is dan ook wel bezwaar gemaakt tegen die verklaring, afgelopen zaterdag nog op Nieuwsuur: de kerk was niet fout in de oorlog! Voor anderen, ook voor mij, kwam die verklaring een beetje uit de lucht vallen. Wat moet je ermee? Is dat nodig? Is dat terecht? Er werd aan alle kerken gevraagd aandacht te geven aan deze verklaring. Dat wil ik in deze dienst dan ook doen. Echter, ik ga natuurlijk niet over die verklaring preken – dat zijn mensenwoorden. Liever zet ik de Bijbel centraal, en dan komen we vanzelf wel uit bij de actualiteit. Lees verder

Preek laatste zondag kerkelijk jaar 2020, Jesaja 26

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen Jesaja 26:12-21 en Johannes 11:20-27

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis, en in het bijzonder u die in het afgelopen jaar een familielied verloren,

[verdriet en verwarring]
vaak is het leven verwarrend. Lopen de dingen erg door elkaar. Soms lijkt het binnen in je hart alsof het net zo’n herfstdag is als buiten. Herfst, de tijd waar we nu in leven, heeft vele gezichten. Dán schijnt de zon door de wolken, dan valt er een bui – soms wisselt de sfeer buiten voor het raam elke paar uur. Maar, en dat hoort er echt bij, er zijn altijd wel wolken aan de lucht. De hemel is meest grijs, en de warmte is weg. Het is per slot van rekening november! De wind is waterkoud, en je bent blij als je binnenzit. “Trek je terug in je kamers, mijn volk!” – we hoorden het net Jesaja zeggen.
Verdriet en vreugde, donker en licht. Het kan allemaal door elkaar lopen. Juist ook als je een geliefde verloren hebt het afgelopen jaar. Soms trek je je liever terug, en een andere keer kun je echt genieten van een ontmoeting met vrienden. Soms breekt de zon door, andere keren lijkt alles grauw. Grijs en guur.
Deze wisseling van stemmingen past wel bij het Bijbelgedeelte dat we lazen, de woorden uit Jesaja 26. Het is een gedicht dat niet makkelijk is samen te vatten. Er is dankbaarheid, maar ook verdriet. Er wordt terug gekeken naar vroeger, en er is een blik op de toekomst. Wat nu precies de grote lijn is? Lastig te zeggen. Volgens uitleggers is het gedeelte tot vers 18 op te vatten als een klaaglied. Een gebed: ‘Heer, geef ons vrede’ en tegelijk een zucht: het gaat niet goed. Vroeger heeft de HEER gezegend, maar nu lijkt alles zinloos. Het beeld wordt gebruikt van zwanger zijn en dan geen kind, maar slechts wind baren. Kreunen van pijn, persen, maar voor niets. Wat proef je hier een teleurstelling, verdriet. En misschien zijn er wel mensen hier vandaag die dit kunnen meevoelen. Herfst, de bladeren vallen af, de bloemen verwelken, en ook de mens is als een bloem die verwelkt, zegt de Bijbel ergens – we moeten de overledenen herdenken. En dan heb je ook nog alles rond het coronavirus natuurlijk. Verdriet en verwarring. Lees verder

Preek Jesaja 2:1-5, dankzegging HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: Jesaja 2:1-5

 

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
alweer zo’n mooi stukje hoorden we uit de woorden van Jesaja, net als vanmorgen. Een Bijbelgedeelte vol licht en beloftes. Zwaarden omsmeden tot ploegen… geen mens zal meer weten wat oorlog is. Zou je daar niet naar verlangen? Het klinkt al net zo mooi als wat we Jesaja vanmorgen hoorden zeggen over het feestmaal voor alle volken, over de dood die overwonnen wordt en alle tranen weggeveegd. Het is dan ook niet voor niets dat we vanmorgen het ene overdachten en vanavond het andere, want ze hebben veel met elkaar te maken.
Er is echter wel een belangrijk verschil tussen wat we vanmorgen hoorden en nu vanavond. Vanmorgen ging het om zitten aan Gods tafel, vanavond gaat het niet over zitten maar over opstaan. ‘Gods paden bewandelen’ zegt vers 3. ‘Kom mee’, zegt vers 5 en in de grondtekst staat daar nogmaals het woord wandelen. Dat past bij ons nu, nadat we deelnamen aan de maaltijd van de Heer. Eerst zitten, en nu: opstaan en gaan op zijn weg!
Ik heb mijn woorden vanavond verdeeld in drie punten. Ten eerste: wat belooft God eigenlijk, in het gedeelte dat we lazen? Ten tweede: hoe wordt deze profetie vervuld? En ten derde: wat betekent het voor ons? Drie punten dus: wat wordt beloofd, hoe wordt het vervuld, en wat zegt het ons. Lees verder

Preek ‘de Tafel van de Toekomst’, HA

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen Jesaja 24:1, 7-9, 21-23 en 25:6-12

Gemeente van Jezus Christus, hier in de kerk en thuis,

[intro]
geen feestjes meer! Geen verjaardagen waar de schaal met hapjes rondgaat en de glazen worden bijgevuld. Geen gezellig familiediner, want het is de bedoeling dat je niet meer dan twee mensen tegelijk thuis ontvangt. Zelfs niet met zijn tweeën uit eten als er iets te vieren is, want alle restaurants zijn dicht. De maatregelen tegen het coronavirus hebben door dit alles een streep gezet. Dat is echt een gemis, al raken we eraan gewend – of misschien afgestompt. De feestmaand december komt eraan, maar die zal er anders uitzien dan andere jaren. Sinterklaas komt niet aan, alleen op de televisie. En kan er dit jaar wel een kerstdiner zijn? Als iemand denkt ‘is dat nu het belangrijkste?’ – nou, denk daar niet te gering over. Met elkaar eten en drinken, dat wat juist zo echt feestelijk is en samenbindt, de ontspannen ontmoeting aan een grote tafel is momenteel niet mogelijk. En dat kan echt pijn doen! Ik vrees dat we het nog wel gaan voelen de komende tijd.
Nu horen we vandaag uit de Bijbel over een tijd en plek waar het heel anders is. Over een groot feestmaal, een uitgebreide tafel voor heel veel gasten. Samen eten van het heerlijkste voedsel, goede wijnen in overvloed. Wat klinkt dat aanlokkelijk! Wat is dat een aantrekkelijk uitzicht, juist nu! En waar dat is? Het is bij de HEER, op zijn heilige berg. Het is in de toekomst, helaas nog niet nu.
Maar toch… het is niet voor niets dat het ons voor ogen wordt geschilderd. Zodat we ernaar gaan verlangen! En bovendien: een klein beetje van deze ontmoeting aan tafel mogen we vandaag al ervaren. Als we namelijk het Heilig Avondmaal vieren, de maaltijd van de Heer. Dan mogen we al iets van deze toekomst proeven! Het thema van de preek vandaag is ‘de tafel van de toekomst’. Lees verder

Preek Jesaja 6, voorbereiding HA

Tags

, , , ,

Uit de Bijbel is gelezen: Jesaja 6 en Openbaringen 4

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
‘Heilig, heilig, heilig’ hoorde Jesaja in zijn visioen. ‘Heilig, heilig, heilig is de HEER’, hoorde Johannes in zijn visioen. ‘Heilig, heilig, heilig’ – het klinkt elke zondag in tienduizenden kerken over de hele wereld. In liederen – ik had het voor deze dienst eenvoudig om er een aantal te kiezen – en in de liturgie. In alle katholieke kerken over de hele wereld klinken deze woorden vanmorgen, en in Oosterse kerken, en ook in wat in onze kerk gezongen wordt vandaag. ‘Heilig, heilig, heilig is de Heer van de hemelse machten’ – alsof de aarde het uitademt, overal waar christenen samen zijn. ‘Heel de aarde is vol van zijn heerlijkheid’ – op deze manier wordt het elke zondag al wat waar. Dit móet worden gezegd, dit móet worden beleden: wie de grote God is. Heilig!
Heiligheid, het is iets waar ze meer gevoel voor lijken te hebben in die kerken waar in elke eredienst het ‘heilig’ wordt aangeheven. Ik zag van de week een filmpje van een orthodox klooster in Irak, en daar is de eredienst heel anders dan bij ons. Plechtig, eerbiedig, soms ook onbegrijpelijk. God is heilig, bij Hem past het alledaagse niet! Of denk aan een rooms-katholieke kathedraal, met hoge pilaren, wierookgeur, schilderingen, kaarsen en gewaden. Je kunt daar van alles van vinden, maar één ding is zeker. Mensen die daar binnen lopen krijgen meer een gevoel ‘dit is iets heiligs’ dan wanneer ze een betonnen zaaltje binnenlopen waar een preek wordt gehouden.
Wij horen bij de protestantse kerk. Veel Lees verder

Preek Dankdag 2020 – ‘danken in de storm’

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: danken nu?]
Dankdag vandaag! Een dag om terug te kijken op het afgelopen seizoen, en al het goede dat er is geweest. Maar het afgelopen seizoen was nu niet bepaald gewoon. Ik ga in gedachten terug naar biddag, de tegenhanger van de dankdag in het voorjaar. Biddag, 11 maart, dat was toevallig juist de laatste gewone eredienst die we hier in de kerk gehouden hebben. De zondag erna wás er niet eens kerk! En nu dus dankdag, met al de tijd ertussen sterk gestempeld door het coronavirus en de maatregelen ertegen. Dat geeft wel een heel andere sfeer dan een jaar geleden. Het voelt niet logisch om nu uit volle borst te gaan zingen ‘dank, dank nu allen God’.
Ja, natuurlijk, ook dit jaar is de oogst binnengehaald. De afgelopen tijd kon je overal in het land van Altena de kiepwagens met aardappels zien rijden, en ook de mais en de suikerbieten zijn binnengehaald. Maar de oogst, wie denkt eraan? Misschien is het daarom trouwens goed om wél dankdag te houden, dat we aan zulke zegeningen niet voorbijzien.
Maar verder? Moeten we nu dankdag houden dit jaar? Zou het niet toepasselijker zijn om een extra biddag te houden, zoals vroeger gebeurde in tijden van epidemieën? Ja, je mag dankbaar zijn als je werk hebt, maar dat thuiswerken is toch erg vervelend. En hoe zal het gaan met het bedrijf waar je werkt? Met de economie? Met de opleiding en toekomst van je kinderen? Of moeten we gewoon maar doen alsof er niets aan de hand is en onze zegeningen tellen?
Toch houden we dankdag! Het thema voor de preek van vanavond is ‘danken in de storm’, naar aanleiding van het Bijbelgedeelte dat we lazen. Lees verder

Preek ‘belang van Bijbellezen bij beperkingen kerkgang door corona’

Tags

, , ,

Bijbeltekst die centraal staat: Romeinen 15:4

Gemeente van Jezus Christus, thuis en hier in de kerk,

[intro: huidige situatie]
30 mensen zitten hier in de kerk, meer niet. En om maar met de deur in huis te vallen: het ziet er niet naar uit dat dat spoedig zal veranderen. Nee, misschien wordt het nog wel beperkter. Als de cijfers over coronabesmettingen en ziekenhuisopnames blijven stijgen, zou er zelfs een nieuwe lock-down kunnen komen in één of andere vorm. Kunnen we dan nog wel naar de kerk, of wordt het weer zoals in het voorjaar? Laten we hopen van niet, maar je weet het nooit. En trouwens, al blijft het zoals het nu is, dan is het toch doormodderen tot het voorjaar. Dan zie ik de meeste mensen niet hier in de kerk, zien we elkaar ook niet hier, maar zal de meerderheid moeten blijven meekijken in eigen huis… Wat zal dat uitwerken voor onze kerk? Wat zal dat uitwerken voor uw en jouw leven met God? Lees verder

Preek ‘vrucht van de Geest IX – zelfbeheersing’

Tags

, ,

Uit de Bijbel is gelezen: 1 Korinthe 9:23-27 en 2 Petrus 1:1-11

Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters thuis en hier in de kerk,

[intro]
toen ik klein was, lazen mijn ouders me wel eens voor uit de boekjes over Kikker en Pad. Dat zijn heel sterke verhaaltjes die je bijblijven. Eén verhaaltje over Kikker en Pad is vandaag wel heel toepasselijk, want daar komt een zin in voor die ik nog weet: ‘wat wij nodig hebben is zelfbeheersing!’
Wat gebeurt er? Pad komt naar Kikker toe, met een trommel vol zelfgebakken koekjes. Ze genieten er samen van, onder luid gekraak verdwijnt het ene koekje na het andere in hun monden. Maar dan zegt Kikker: “We nemen nog een laatste koekje en dan houden we op. Anders worden we ziek.”
Een goed idee natuurlijk, maar het blijft bij een idee. Telkens pakken ze toch weer een koekje. Opnieuw beloven ze elkaar: “We nemen nog één allerlaatste koekje en dan houden we op.“ Maar het lukt niet, de verleiding is de groot. Dan de doos met koekjes maar dicht doen! Alleen, tja, een doos kun je weer open doen… De doos boven op een kast zetten dan? Nee! Als je erbij kunt om de koekjes weg te zetten, kun je er ook bij om ze weer te pakken. Er is iets anders nodig. “Wat wij nodig hebben, is zelfbeheersing!” zegt Kikker Het eindigt ermee dat ze de laatste koekjes aan de vogeltjes voeren, zodat ze ze zelf niet zullen opeten… Lees verder