Gemeente van Jezus Christus, broeders en zusters hier aan zijn tafel,
[I: samen verbonden door bekering]

de eerste christengemeente in Jeruzalem, daar hoorden we over uit de Bijbel. Ze zijn één, zo hoorden we verschillende keren benoemen. Eénsgezind breken ze het brood, en samen bidden we. Net zoals wij hier bijeen zijn vanmorgen! We breken het brood, zoals Jezus ons leerde, en we bidden en zingen samen. Het zijn de basisdingen van een christelijke gemeente, toen en nu.

Maar wat heeft ons eigenlijk hier samengebracht? En dan bedoel ik niet de aankondiging in de kerkbode van deze viering. Wat verenigt ons, en wat verenigde de christenen in die eerste gemeente? In Jeruzalem was het net Pinksteren geweest, en toen was het begonnen. De Heilige Geest was gekomen op de verzamelde leerlingen van Jezus, en toen konden ze niet meer zwijgen. In alle talen verkondigden ze de grote werken van God. Petrus, hun natuurlijke leiders, had een krachtige toespraak gehouden. “Jezus, die jullie vermoord hebben, is de Messias, de Heer!” Dat was zijn boodschap, en die had indruk gemaakt. Toen was eigenlijk die eerste gemeente ontstaan, toen mensen riepen: “wat moeten wij doen, broeders?” Petrus had gezegd: bekeer je, laat je dopen in Jezus naam, en je zult de Heilige Geest ontvangen. Deze drie dingen maken een groep christenen, een gemeente, één. Toen, maar ook nu! Lees verder →