Gemeente van Jezus Christus,
WAT VOORAF GING: kindermoment over generaal Washington die zich niet te hoog voelde om gewone soldaten mee te helpen, en zo een officier beschaamde
[intro]
We zijn vandaag aangekomen in de tweede helft van het Johannes-evangelie. In het eerste deel is er veel verwarring en veel discussie tussen Jezus en mensen die niet in hem geloven. Maar nu, nu trekt Jezus zich terug met zijn leerlingen om het Pesachfeest te vieren en aan hen onderwijs te geven.
In gedachten zie ik ze voor me. Één voor een komen de leerlingen van Jezus de zaal binnen waar ze met Jezus het feest zullen vieren. Maar als ze binnen zijn, kijken ze wat ongemakkelijk rond. Wat is er aan de hand? De wegen en straten waarover ze gelopen hadden op weg naar deze zaal waren meest niet bestraat. Of als ze al verhard waren, lag er toch een dikke laag stof en vuil op, in het warme en droge klimaat van Palestina. Als je dus ergens aankwam na een wandeling, had je zeker stoffige voeten! Het was daarom de gewoonte dat de gastheer bij een maaltijd een slaaf bij de deur had staan om de voeten van de binnenkomers schoon te spoelen.
Maar nu, in deze eetzaal, is er geen slaaf! Wie moet dan dit werk doen? Er is iemand nodig als vrijwilliger voor dit slavenklusje. Niemand voelt zich echter geroepen. Wat nu? Er valt een stilte. Voeten wassen was het werk van de laagste slaaf, en wie wil nu die plek innemen? Dat zou een vernedering zijn! Jezus, die Lees verder