Preek oudjaarsavond 2021, Psalm 90

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus,

[intro: vergankelijkheid]
het is oudejaarsavond, het jaar 2021 is zo goed als voorbij. Zo’n avond kan je een weemoedig gevoel geven. Wéér een jaar om! Weer de hele cirkel afgelegd van januari tot december. Vooral wie wat ouder is, denkt misschien: waar blijft de tijd? Een jaar is zo omgevlogen!
Oudejaarsavond bepaalt je bij de onomkeerbare stroom van de tijd. Een oud lied zegt “uren, dagen, maanden, jaren, vliegen als een schaduw heen”. Het bepaalt je zo bij de vergankelijkheid van elk mens. Dit jaar werden we daar nog wel extra met de neus op gedrukt, met het coronavirus, oversterfte, soms extra pagina’s overlijdensadvertenties in de huis-aan-huis-krant. En zeker als het dichtbij komt: misschien hebt u of heb jij iemand verloren aan het virus in de kring van familie of vrienden.
Elk mens is vergankelijk, ook wij zoals we hier zitten of thuis meeluisteren. De psalm die we zojuist lazen spreekt daarover duidelijke taal. Hij noemt ons ‘stervelingen’, mensen die moeten sterven. “zeventig jaar duren onze dagen, of tachtig als wij sterk zijn. Het gaat snel voorbij en wij vliegen heen”. En is het niet zo? Goed, wij hebben in onze tijd het nog iets weten op te rekken: de levensverwachting in Nederland is momenteel 81.4 jaar voor kinderen die nu geboren worden. Maar na 70, 80 of misschien zelfs 90 of meer jaar wacht toch ieder hetzelfde: het levenseinde. Je naam leeft nog een tijdje voort in de herinnering, maar ook die dooft uit. Ik was in mijn vorige woonplaats eens bij de gemeentewerf, en daar zag ik juist hoe een oude grafsteen werd afgevoerd. De naam die erop stond is definitief weg, zelfs op de begraafplaats niet meer te vinden.

[de psalm: vergeefsheid]350
Zo kunnen we vanavond wat peinzen over dood en vergankelijkheid. En de psalm die we lazen, lijkt het te ondersteunen. Maar de vraag is: is dat waar het hier in de psalm over gaat? Lees verder

Preek Kerstmorgen 2021 'Laten we naar Bethlehem gaan!'

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, lieve mensen, op welke plek u ook zit mee te kijken of te luisteren…

[intro: de dagelijkse dingen vallen weg]
Met Kerst staat bijna heel de maatschappij even stil. Dit jaar is dat wel op een bijzondere manier het geval, met de huidige lockdown die alles stil zet. Maar ook als er geen lockdown zou zijn, als er geen coronavirus zou zijn, dan zou met Kerst niet alles doordraaien. Alle scholen hebben vakantie, bijna iedereen is vrij, verreweg de meeste winkels zijn dicht. Met Kerst raak je even los van het dagelijks leven. Zo tussen Kerst en Oud en nieuw kun je je ineens wel eens afvragen: welke dag is het eigenlijk vandaag? Met kerkdiensten op rare dagen, geen vast ritme van werk of school… je raakt even los van het dagelijks leven.
Zojuist hoorden we uit de bijbel over de herders in de velden bij Bethlehem. Zij maakten het allereerste kerstfeest mee. Bij hen gebeurt eigenlijk hetzelfde als wat wij soms kunnen ervaren tijdens de kerstdagen. Ze raken helemaal los van hun dagelijks bestaan, van hun werk dat bestond uit schapenhoeden. Voortdurend vulde dat hun leven, maar nu zijn ze er even helemaal niet mee bezig. “Kom,” zeggen ze, “laten we naar Bethlehem gaan!” En ze lopen zomaar weg bij hun dagelijks werk, bij hun schapen. Hoe dat komt? Omdat ze de boodschap hebben gehoord waar wij ook vandaag bij stilstaan: dat Jezus is geboren in een stal in Bethlehem. Die boodschap laat al het andere wegvallen. Die boodschap mag ook ons vandaag, op deze zaterdagmorgen, losmaken uit het ritme van alledag. Jezus is geboren! Lees verder

Overdenking Kerstavond 2021

Tags

, , ,

Lieve mensen, waar u ook meekijkt, wie je ook bent,

[intro]
vorige week liep ik te denken toen ik deze dienst aan het voorbereiden was. Ineens zag ik een beeld voor me, een beeld wat, zoals wel vaker, meer zegt dan duizend woorden. In gedachten zag ik een babykamer, waar een klein kindje in zijn wieg lag. Het was een zonnige dag, dus de gordijnen waren dicht. Maar ze waren niet helemaal gesloten; tussen de gordijnen was een spleet waar een straal zonlicht naar binnen viel. Juist In het wiegje viel die lichtstraal, en het kindje zag dat natuurlijk. Vol verbazing greep het ernaar met zijn handjes. het probeerde het licht vast te pakken. Dat lukte natuurlijk niet, maar telkens weer stak het zijn handjes uit en keek ernaar. Het kindje kon het niet vatten, het licht; letterlijk niet, maar ook figuurlijk niet. Wat wat dat? Hier was iets moois, iets stralends, wat het niet kon begrijpen, en niet kon grijpen.
Als kerntekst voor vanavond heb ik gekozen Johannes 1:5. “Het licht schijnt in de duisternis”, staat daar, ” en de duisternis heeft het niet in haar macht gekregen”. Dat laatste, laat ik dat meteen zeggen, is echter ook anders te vertalen. In het Grieks, de taal waarin het Nieuwe Testament is geschreven, staat een woord met dubbele betekenis. het kan zowel ‘grijpen’ als ‘begrijpen’ betekenen. Dus “Het licht schijnt in de duisternis, en de duisternis heeft het niet gegrepen” – of “niet begrepen”. Of misschien wel allebei niet. Lees verder

Preek Ruth 4, een kind geboren!

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: geslachtsregisters]
Er zijn wel mensen, die de stamboom van hun familie uitzoeken. Je kunt er een hele hobby van maken. Van wie stam je af, welke verhalen zijn er uit de familie bekend; en zitten er misschien ook beroemde mensen in je voorgeslacht? Als je begint met op internet zoeken, kun je soms al een heel stuk stamboom bij elkaar rapen. Als je verder terug wilt, moet je naar oude archieven, of naar het Centraal Genealogisch instituut in Den Haag, waar oude doopregisters en trouwboeken zijn opgeslagen. Ik ben daar wel eens geweest, en je treft daar vooral oudere mensen. Rustige zalen met wat mensen met grijze haren. Geen wonder denk ik, want het uitzoeken van een stamboom is bij uitstek iets dat op het verleden is gericht. Iets dat terugkijkt. Veel mensen, en zeker als je jong bent, kijken liever vooruit. Wat heb je eraan om te weten wie je voorouders zijn in het zoveelste geslacht…?
Vandaag hoorden we twee stukjes van een stamboom. Uit het evangelie van Mattheus, én uit het Bijbelboek Ruth. Het Bijbelboekje waar we de laatste weken uit lazen, sluit af met een geslachtsregister. Echter, de insteek is heel anders dan bij de mensen die tegenwoordig hun stamboom uitzoeken. De stamboom aan het einde van Ruth kijk niet terug, maar juist vooruit! De vraag is niet Lees verder

Preek Ruth 3, derde Adventszondag

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[beginbeeld: Ruths spannende stap]
In gedachten zie ik Ruth gaan, daar bij de dorsvloer van Bethlehem, als de eerste sterren zichtbaar worden. In de schemering was ze er naartoe geslopen, oplettend dat niemand haar zag. Achter een rots was ze gaan staan, tot het juiste moment gekomen was. Niet ver van haar hoort ze het geluid van de maaltijd van Boaz en zijn mannen. Wat eten gaat er bij hen goed in na een dag hard werken, en ook een goede slok wijn natuurlijk! Ruth ruikt het vuur en het vlees, en hoort de vrolijke stemmen. Ze ruikt ook de prettige geur die om haarzelf heen hangt, van geurige olie. Want ze heeft deze avond precies gedaan wat haar schoonmoeder Naomi zei. Ze heeft een bad genomen, zich ingewreven met olie én haar mooie mantel aangedaan. Nu moet ze de rest van Naomi’s opdracht gaan vervullen: wachten tot Boaz gaat slapen op de dorsvloer, en dan aan zijn voeteneinde gaan liggen. Ze weet wel waarom: Naomi wil dat Boaz haar tot vrouw neemt. Maar wat is dit wachten spannend! Van alles gaat er door Ruths hoofd heen. Wat als ze gezien wordt? Wat voor reputatie krijgt ze dan in het dorp? De eer van een vrouw is heel belangrijk in die tijd! En hoe zal Boaz reageren, peinst Ruth. Wat als hij haar afwijst, slecht van haar denkt misschien? Of wat als hij haar juist te na komt vannacht? Boaz is een oprechte man, dat weet ze; maar toch… Je weet nooit wat er gebeurt als iemand wijn opheeft!
Ruth heeft geen rust. Dan loopt Lees verder

Preek over Ruth 2 bij jaarthema 'Geef het geschenk door'

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
We leven, zoals dat heet, In de donkere dagen voor kerst. In de kerk heet dat ‘advent’, de weken voor kerst dat we uitzien naar het licht, het licht van Jezus die komt. Iemand zei dezer dagen tegen mij: het zijn nu wel extra donkere dagen voor kerst. Ze doelde natuurlijk op alles rond het coronavirus. Al die beperkingen, het gevoel van dreiging dat sommigen ervaren, het gebrek aan uitzicht. Ook de kinderen, ik zie ze hier in de kerk, merken het wel op school: looproutes en mondmaskers en thuisblijven als je maar een beetje verkouden bent. Allerlei leuke dingen die niet doorgaan – en dat al voor het tweede jaar. Je zou willen dat er eens licht doorbrak!
Maar het gaat natuurlijk niet alleen om de beperkingen. Er zijn veel mensen ziek, de ziekenhuizen liggen overvol, uitvaartondernemingen maken overuren. Donkere dagen! En als volwassene maak je je misschien over nog meer dingen zorgen. Hoe ons land stuurloos lijkt, polarisatie, hoe het klimaat steeds verder kapot gaat, en ga zo maar door. Ja natuurlijk, er is ook heel veel wél goed, en dat mogen we ook dankbaar beseffen. Maar ook als je jong bent en als je het zelf goed hebt, kun je uitzien naar het licht! Wij gebruiken bijvoorbeeld thuis als gezin de adventskalender van Open Doors, en dan besef je hoe moeilijk christenen het op sommige plekken hebben. Dan kun je ook als kind denken: Heer Jezus, kom snel! Laat uw nieuwe wereld maar snel komen! Kijk, en dat is nu precies Advent: uitzien naar Jezus’ komst – ook nu.
Midden in deze donkere dagen lazen we uit het Bijbelboek Ruth, hoofdstuk 2. Het viel mij meteen op: daar is de sfeer heel anders. Daar schijnt de zon, daar Lees verder

Preek 'vreemdeling met of zonder thuis', herdenking overledenen

Tags

, , , ,

Gemeente van Christus, hier en thuis meekijkend, en in het bijzonder familieleden van hen die ons dit jaar ontvallen zijn,

[intro: reizen en thuiskomen]
Het is mooi om op reis te gaan. Mooi om andere landen en streken te leren kennen, bijvoorbeeld op vakantie. Je bent even helemaal los van alles wat je hier kan bezetten. Met elke kilometer dat je verder van huis gaat kun je je meer ontspannen voelen. Even je met niets anders bezighouden dan met de reis zelf. Maar… het is ook mooi om weer thuis te komen. Bijvoorbeeld als je in de zomer weg bent geweest, aan het strand hebt gelegen of steden hebt bezocht, en je zit weer in de auto naar huis. Kinderen beginnen de lange autoreis al zat te worden en worden ongedurig. Iemand merkt op: ‘wat zal het lekker zijn om weer in mijn eigen bed te liggen’. Op een gegeven moment kom je bij de grens, en dat geeft al het gevoel: we zijn weer in ons eigen land. Je ziet bekende namen op de richtingborden komen, en dan… dan ziet iemand door het autoraampje de Woerkumse toren, de Mosterdpot. Dan ben je echt zo goed als thuis. Hoe fijn is het dan om de deur open te doen en weer in je vertrouwde woning te zijn! De kinderen kijken of al hun knuffels er nog zijn, en jij pakt de post.
Thuis zijn. Sommigen hebben dat gevoel meer dan anderen, er zijn er zelfs die liever helemaal niet weg gaan. Maar ook als je graag reist: dat is alleen fijn als je een of andere thuisbasis hebt. Altijd onderweg zijn maakt je ontheemd. Denk aan de vluchtelingen momenteel aan de grens bij Polen. Reizen is pas echt fijn als je een thuis hebt om naar terug te keren, een doel om naar op weg te zijn.

[vreemdeling zijn in de Bijbelgedeeltes]
Waarom begin ik hiermee? Wel, omdat Lees verder

Preek psalm 63 'Verlangen naar God'

Tags

, , ,

Harley 603 Psalm 63Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro: hoe dichtbij is God?]
een oud kinderlied zegt: “op bergen en in dalen, ja overal is god”. Als u wat ouder bent hebt u het misschien wel op de zondagsschool geleerd. Dat liedje geeft een helder antwoord op de vraag: waar is god? Antwoord: God is overal. Op bergen en in dalen. Theologisch noemen ze dat: god is alomtegenwoordig.
En toch…, toch is Hij niet altijd even dichtbij! Soms komt de Heer heel dichtbij. Bijvoorbeeld als we het heilig avondmaal vieren, zoals vandaag, en brood en wijn ons worden aangereikt. Of als je kind wordt gedoopt, of wanneer je met je hele hart een lied zingt hier. In de kerk lijkt God vaak dichterbij dan ergens anders, hoewel niet altijd. Soms echter… soms lijkt God mijlenver van je verwijderd. Ver weg, afwezig zelfs. De psalm die we lazen zegt daar iets van “God, u bent mijn God, u zoek ik!”. Je zoekt alleen iemand als je hem kwijt bent! Toch?
Ja, maar, God is toch overal? Hij is toch altijd bij ons? Zeker, maar zo voelt het niet altijd. Geloven is meer dan weten dat God bestaat. Geloven is ook: leven met hem. Een relatie, om een bekende uitdrukking te gebruiken.
Ik dacht hierbij: hoe dichtbij zou u of jij God eigenlijk willen hebben in je leven? Hoe nauw is je band met Hem? Zou je het nazeggen, die woorden waar de psalm mee begint “God, u bent mijn God, U zoek ik, naar u smácht mijn ziel…” Of klinkt dat een beetje overdreven? Lees verder

Preek 'de grot van Adullam', 1 Samuel 22:1-5, Heilig Avondmaal

Tags

, , ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis aan ons verbonden,

[intro]
Op school hebt u of heb jij vast wel geleerd over de watergeuzen. Hoe ze Den Briel innamen, en een belangrijke rol speelde aan het begin van de tachtigjarige oorlog. Maar wat waren dat eigenlijk voor mensen, de watergeuzen? Dat was een heel uiteenlopende groep. Er zaten mensen bij, die vanwege hun geloof huis en haard hadden moeten ontvluchten en nu wilden vechten voor de vrijheid om hun geloof te belijden. Er waren mannen bij, die vooral tegen de Spanjaarden waren, tegen hun belastingen en hun overheersing. Maar… er zaten ook mensen bij die misdaden hadden begaan. Er waren er, die zich bij de watergeuzen hadden aangesloten omdat ze diep in de schulden zaten en door schuldeisers werden gezocht. Een bonte verzameling mannen was daar te vinden, in die kleine geuzenscheepjes. Waren het opstandelingen? Waren het guerrillastrijders? Waren ze rovers en piraten? Misschien wel allemaal een beetje! Waren ze vroom, strijders voor het geloof, of vooral vrijbuiters?
Aan deze watergeuzen moest ik denken, toen ik las over de mannen die zich verzamelden bij David in de spelonk van Adullam. Dat moet ook een heel uiteenlopende groep zijn geweest. “Allerlei mensen die in moeilijkheden zaten, die schulden hadden of verbitterd waren sloten zich bij hem aan”, zo hoorden we. De grot is hun basis, David is hun aanvoerder. Wordt hij nu een rebellenleider? Een roverhoofdman misschien zelfs? Of is dit de voorhoede van het nieuwe koningschap dat God aan hem beloofd heeft? Lees verder

Preek Johannes 4 'vol worden van God'

Tags

, ,

Gemeente van Jezus Christus, hier en thuis,

[intro]
Vanmorgen staan we weer stil bij ons jaarthema ‘geef het geschenk door’. Het Bijbelgedeelte dat Wij lazen geeft daar een mooi voorbeeld van. De Samaritaanse vrouw ontmoet Jezus bij de put, en zodra ze Hem heeft leren kennen, wijst ze anderen op Hem. Ze wordt een getuige, ze geeft het geschenk door dat zij zelf heeft ontvangen. Al kent ze Jezus nog maar net, ze vertelt het meteen aan anderen. Haar stadsgenoten moeten Hem ook leren kennen! Ze schaamt zich niet, en al keken anderen waarschijnlijk op haar neer, dat verhindert haar niet om het evangelie te delen. Vrijuit spreekt ze over de Heer. Het is mooi om over haar enthousiasme te horen, en dat veel van haar stadsgenoten door haar woorden tot geloof komen. Maar meteen roept het ook de vraag op: hoe is dat bij ons? En dan bedoel ik niet of er al veel mensen door onze woorden tot geloof komen, maar vooral die vraag er voor: wijzen wij ook anderen op Jezus?
Als ik mezelf een beetje ken, en als ik deze gemeente een beetje ken intussen, dan denk ik dat wij vaak niet zo vrijmoedig zijn als die vrouw. Hoe komt dat? Of misschien kunnen we ons beter afvragen: hoe komt het dat deze vrouw wel zo enthousiast spreekt over de Heer? Dat laatste is niet zo moeilijk. Ze is er eenvoudig vól van. Vol van wat ze heeft meegemaakt, hoe ze Jezus heeft ontmoet, wat Hij zei en hoe dat haar geraakt heeft. Maar wij? Hoe vol zijn wij van de Heer? Zou daar misschien de reden zitten dat wij het vaak moeilijk vinden om het evangelie door te geven? Een emmer die tot de rand vol is, stroom makkelijk over. Bij een emmer die half leeg is, zal dat niet snel gebeuren…
Maar hoe wórd je vol van geloof, van enthousiasme voor de Heer; hoe word je vol van Hemzelf? Lees verder